บทที่ 500 - เรื่องเล็กน้อย

บทที่ 500 - เรื่องเล็กน้อย

หลินหยวนเห็นเถ้าแก่ระวังตัวแจขนาดนี้ ก็เลยเออออห่อหมกไป

ในขณะเดียวกัน พอฉินซืออี้รู้เรื่องกู้เย่ซิง ก็รู้สึกเซ็งสุดขีด

เรื่องคราวที่แล้วเธอทำจริง แต่เรื่องกู้เย่ซิงรอบนี้ไม่ใช่ฝีมือเธอจริงๆ นะ!

เธอกระวนกระวาย กลัวหลินหยวนจะสงสัยมาถึงตัวเธอ

เธอถามลูกน้องอย่างหงุดหงิด "สืบเจอหรือยัง"

ลูกน้องตอบ "บอส สืบเจอแล้วครับ ไม่ต้องห่วง"

คิ้วฉินซืออี้ขมวดมุ่น เดินวนไปวนมา เธอไม่ได้สนใจว่าใครทำ

เธอห่วงแค่เรื่องเดียว ถ้าหลินหยวนไม่สนใจเธอแล้ว จะทำยังไง? แค่คิดก็ปวดใจจะแย่

รอจนบ่าย ลูกน้องอีกคนก็เดินยิ้มร่าเข้ามา

"บอส จับตัวคนร้ายได้แล้วครับ รอคำสั่งบอส"

ฉินซืออี้ตาโตด้วยความประหลาดใจ "ทำไมเร็วนัก"

ลูกน้องทำหน้าภูมิใจ "มันกำลังจะไปมอบตัว พวกเราเห็นลับๆ ล่อๆ เลยจับมาเลย"

ฉินซืออี้เริ่มสนใจ นั่งตัวตรง แววตาเป็นประกายคมกริบ

"ไปสอบสวนมาซิ ว่ามันเป็นใครมาจากไหน"

ลูกน้องพยักหน้า หันหลังออกไปจัดการ

อีกด้านหนึ่ง หลินหยวนกำลังเตรียมตัวไลฟ์สดคืนนี้ที่ห้องไลฟ์บริษัท

เขาเช็กอุปกรณ์ทั้งหมด ให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหา

เถ้าแก่เดินเข้ามา เห็นหลินหยวนง่วนอยู่กับการเช็กของ ก็บอกเสียงเบา "เรื่องพวกนี้ให้ผู้ช่วยทำก็ได้ ไม่ต้องลงมือเองหรอก"

หลินหยวนเงยหน้า ยิ้มบางๆ "เรื่องเล็กน้อยครับ ผมชินแล้ว"

ทันใดนั้น พนักงานคนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นเข้ามา หอบแฮ่กๆ "รีบดูแพลตฟอร์มไลฟ์สดเร็วครับ! เจอตัวคนสาดน้ำกรดแล้ว!"

หลินหยวนกับเถ้าแก่ตกใจ หลินหยวนรีบนั่งลง เปิดคอมดูแพลตฟอร์ม

เห็นห้องไลฟ์ห้องหนึ่งถูกดันขึ้นหน้าแรก ชื่อหัวข้อเขียนว่า

"ผมคือคนสาดน้ำกรดใส่กู้เย่ซิง!"

หลินหยวนกดเข้าไปดู คนดูทะลุล้านไปแล้ว คอมเมนต์ไหลเป็นน้ำป่า

[รีบไปมอบตัวซะ อย่ามาประจานตัวเองที่นี่!]

[จริงหรือมั่วเนี่ย? เกาะกระแสเปล่า?]

[ถ้าจริง แกก็โหดเกินไปแล้ว กู้เย่ซิงทำอะไรผิดถึงต้องทำขนาดนี้!]

ผู้ชายในไลฟ์ดูซื่อๆ ใส่เสื้อเชิ้ตเก่าๆ ซีดๆ

ผมเผ้ายุ่งเหยิง แววตาฉายแววสิ้นหวังสุดขีด

เขาพูดเสียงตะกุกตะกัก "ผมทำเอง แต่กู้เย่ซิง! มันสมควรโดน"

พูดไปร้องไห้ไป น้ำตาไหลพรากเป็นทาง

"กู้เย่ซิงฆ่าลูกสาวผม ผมทำไปไม่เสียใจเลยสักนิด!"

[เชี่ย! อะไรวะเนี่ย?!]

[ฟังมันพล่าม มั่วซั่วชัวร์ เกาะกระแสแหงๆ]

[หน้าด้าน! รีบไสหัวไป!]

หลินหยวนได้ยินก็ตกใจ ชายคนนั้นร้องไห้พูดต่อ

"ผมชื่อหลิวเหอ ลูกสาวผมชื่อหลิวหมิ่น แกเพิ่งสิบหก ก็โดนไอ้สารเลวกู้เย่ซิง..."

พูดยังไม่ทันจบ ห้องไลฟ์ก็โดนแบน

หลินหยวนมองหน้าเถ้าแก่ ต่างคนต่างช็อก

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?" เถ้าแก่พึมพำ

หลินหยวนขมวดคิ้วแน่น เขารู้ว่าเรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่เห็น

เถ้าแก่ทนไม่ไหวแล้ว "หลินหยวน นายนั่งรอตรงนี้ อย่าเพ่นพ่าน เดี๋ยวฉันไปโทรศัพท์ถามสถานการณ์ก่อน!"

พอเถ้าแก่เดินออกไป นิ้วหลินหยวนก็รัวคีย์บอร์ด แววตาเยือกเย็น

หลิวเหอคนนี้อาจเป็นเบาะแสเดียว เขาต้องรู้ความจริงให้ได้

สองนาที หลินหยวนเจาะระบบหลังบ้านแพลตฟอร์มสำเร็จ

เขาหาหน้าจอของหลิวเหอเจออย่างรวดเร็ว หลิวเหอเหมือนจะไม่รู้ว่าโดนแบนไปแล้ว

เขายังร้องไห้อยู่ ข้างตัวมีรูปถ่ายกับเอกสารวางอยู่

หลินหยวนปลดแบน คนดูในห้องไลฟ์ตกใจที่จู่ๆ ก็ดูได้อีกครั้ง

[เกิดไรขึ้น? ทำไมไลฟ์ได้อีกแล้ว?]

[แม่เจ้า กล้าไลฟ์ต่อ ไม่กลัวโดนจับเหรอ?]

[ดูสิ ในมือเขามีรูป นั่นจะแฉอะไรหรือเปล่า?]

หลิวเหอหยิบรูปถ่ายออกมาหลายใบ ยื่นหน้าไปใกล้กล้องอย่างเก้ๆ กังๆ เสียงสะอื้น

"พวกนี้เป็นสิ่งที่ไอ้สารเลวกู้เย่ซิงส่งหาลูกสาวผมทั้งนั้น!"

นิ้วหลิวเหอสั่นระริก โชว์รูปให้กล้องดู

"ดูสิ มันส่งข้อความลามกจกเปรตพวกนี้หาลูกสาวผม"

รูปถ่ายเป็นสกรีนช็อตแชต เนื้อหาต่ำตมและน่ารังเกียจ

หลิวเหอหยิบเอกสารอีกใบออกมา เสียงยิ่งตื่นเต้น

"ตอนลูกสาวผมจากไป แกท้องอยู่ แกยังเด็กขนาดนั้น ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้กู้เย่ซิง!"

"มันฆ่าลูกสาวผม!"

หลิวเหอสติแตกไปแล้ว เสียงแหบแห้ง น้ำตาไหลพราก

คอมเมนต์ระเบิดลง!

[พระเจ้า เรื่องจริงเหรอเนี่ย? กู้เย่ซิงทำเรื่องแบบนี้จริงเหรอ?]

[ถ้าจริง กู้เย่ซิงก็เลวระยำเกินคนแล้ว!]

[ลุงหลิวเหอน่าสงสารมาก ลูกสาวเพิ่งสิบหกเอง!]

หลินหยวนมองหลิวเหอ ในใจปั่นป่วน

ถ้าหลิวเหอพูดจริง กู้เย่ซิงนี่มันเลวบัดซบจริงๆ

กู้ชางชวนนั่งอยู่โรงพยาบาล หน้าเขียวคล้ำจ้องจอมือถือ

กำหมัดแน่น คิดไม่ถึงว่าไอ้สัตว์นรกหลิวเหอจะโผล่มาตอนนี้ แถมยังเป็นฝีมือมันด้วย!

"เกิดบ้าอะไรขึ้น?!" เขาคำราม คว้าโทรศัพท์โทรหาคนในบริษัท

ปลายสายเป็นเสียงสั่นเครือของหัวหน้าฝ่ายเทคนิค "ท่านประธาน ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นครับ บั๊กห้องไลฟ์นี้กำลังแก้อยู่ครับ"

"แก้?!" เสียงกู้ชางชวนแทบจะทำลายลำโพงโทรศัพท์ "พวกแกทำห่าอะไรกันอยู่?! เวลาสำคัญขนาดนี้ ดันมาพลาดแบบนี้ได้ไง!"

หัวหน้าฝ่ายเทคนิครีบแก้ตัว "เราพยายามเต็มที่แล้วครับ แต่ห้องไลฟ์นี้เหมือนโดนเทคนิคชั้นสูงควบคุมอยู่ เราแบนยังไงก็ไม่ได้"

ทีมเทคนิคนั่งหน้าเครียดหน้าคอม รัวคีย์บอร์ดหาต้นตอ

แต่ไม่ว่าจะทำยังไง ก็แบนไม่ได้สักที ร้อนรนจนแทบบ้า

ทันใดนั้น ภาพในไลฟ์ก็ชะงัก ตำรวจมาถึงแล้ว

"ปิดไลฟ์ ตามพวกเราไปสอบปากคำ!"

หลิวเหอเตรียมใจไว้แล้ว เขาร้องไห้ปิดมือถือ

"ผมไปกับพวกคุณได้! แต่ต้องคืนความยุติธรรมให้ลูกสาวผม!"

กู้ชางชวนมองจอมือถือดำมืด ไฟโทสะลุกโชนในใจ

ผลกระทบเรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆ เขาต้องรีบจัดการ กอบกู้ชื่อเสียงตระกูลกู้คืนมา

เขาหยิบโทรศัพท์ เริ่มโทรหาเบอร์สำคัญทีละเบอร์ เขาจะเรียกประชุมด่วน จัดการเรื่องนี้

[จบแล้ว]