บทที่ 400 - โอกาสแบบนี้หายาก

บทที่ 400 - โอกาสแบบนี้หายาก

หลินหยวนพยักหน้า สีหน้าจริงจัง "ขอบคุณครับผู้กำกับหลี่ ผมจะพิจารณาอย่างดี"

หลี่หมิงฮุยลุกขึ้น เตรียมตัวกลับ พร้อมกับหยิบนามบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋ายื่นให้หลินหยวน

"ถ้าคุณตัดสินใจได้แล้ว โทรหาผมได้ตลอดเวลา หรือจะฝากบอกเจ้านายคุณก็ได้"

หลินหยวนรับนามบัตรมา พูดอย่างซาบซึ้ง "ได้ครับ ผู้กำกับหลี่"

หลังจากส่งหลี่หมิงฮุยกลับ หลินหยวนยืนอยู่ที่ประตู มองตามรถของหลี่หมิงฮุยที่แล่นจากไป

ทันใดนั้น โทรศัพท์จากเจ้านายก็ดังขึ้น น้ำเสียงเจือความตื่นเต้น

"หลินหยวน เป็นไงบ้าง? ข้อเสนอของผู้กำกับหลี่ นายจะยอมรับไหม?"

หลินหยวนยิ้ม เขาว่าแล้วเชียว ทำไมหลี่หมิงฮุยถึงจู่ๆ ก็โผล่มาหา ที่แท้ก็มีเจ้านายคอยชักใยอยู่เบื้องหลังนี่เอง

"ผมยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงมาหาผม ที่แท้ก็ฝีมือบอสนี่เอง" หลินหยวนพูดแซว

เจ้านายหัวเราะแหะๆ ปลายสาย "หน้าตาของผู้กำกับหลี่ฉันปฏิเสธไม่ลงจริงๆ โอกาสแบบนี้หาได้ยากนะ นายลองพิจารณาดูดีๆ"

หลินหยวนตอบกลับอย่างจริงจัง "ผมจะคิดดูครับบอส นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากจริงๆ"

วางสายแล้ว หลินหยวนกลับเข้ามาในบ้าน นั่งลงบนโซฟา ในมือลูบคลำนามบัตรที่หลี่หมิงฮุยให้มา

หลินหยวนนั่งอยู่บนโซฟา ครุ่นคิดถึงข้อเสนอของผู้กำกับหลี่หมิงฮุย

เขาไม่ใช่คนที่โลภในชื่อเสียง แต่ศักยภาพทางธุรกิจของการทำหนังและรายได้ที่อาจจะได้รับ ทำให้เขาต้องพิจารณาอย่างจริงจัง

เขาคิดในใจ "ได้ยินว่าทำหนังนี่กำไรดีนะ รายได้ไม่น่าจะน้อย"

แต่ทว่า หลินหยวนไม่คุ้นเคยกับวงการภาพยนตร์ เขาจำได้ว่าบ้านของฉีเสี่ยวเข่อดูเหมือนจะทำธุรกิจเกี่ยวกับวงการบันเทิง เลยตัดสินใจจะลองปรึกษาเธอ

หลินหยวนหยิบมือถือ กดโทรหาฉีเสี่ยวเข่อ "เสี่ยวเข่อ วันนี้ว่างไหม? อยากเลี้ยงข้าว แล้วก็คุยธุระด้วยหน่อย"

ปลายสาย ฉีเสี่ยวเข่อได้ยินคำเชิญของหลินหยวน ก็ดีใจ คิดว่าเป็นเดต น้ำเสียงเจือความเขินอายที่ปิดไม่มิด

"ว่างค่ะ ว่าง เมื่อไหร่คะ?"

หลินหยวนยิ้มบางๆ ตอบว่า "งั้นคืนนี้เลย เดี๋ยวผมไปรับ"

ฉีเสี่ยวเข่อรับปากอย่างร่าเริง "ได้ค่ะ ฉันจะรอนะ"

ตกเย็น หลินหยวนขับรถมาที่หน้าบ้านฉีเสี่ยวเข่อ เขาเห็นฉีเสี่ยวเข่อสวมชุดเดรสเรียบหรู แต่งหน้าอ่อนๆ ดูประณีตและมีเสน่ห์

ฉีเสี่ยวเข่อเห็นรถหลินหยวน ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มหวาน เธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาที่รถ เปิดประตูขึ้นมานั่ง

"พี่หลินหยวน เราจะไปกินข้าวที่ไหนกันคะ?" แววตาของฉีเสี่ยวเข่อเป็นประกายด้วยความคาดหวัง

หลินหยวนสตาร์ทรถ ยิ้มตอบ "ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เอง ร้านนี้ดีมากเลยนะ"

ทั้งสองมาถึงร้านอาหารบรรยากาศดี หามุมเงียบๆ นั่งลง บรรยากาศในร้านผ่อนคลาย แสงไฟนวลตา ทำให้บทสนทนาของทั้งคู่ดูเป็นกันเองมากขึ้น

ฉีเสี่ยวเข่อถามอย่างสงสัย "พี่หลินหยวน วันนี้มาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอคะ?"

หลินหยวนพยักหน้า แล้วเริ่มเล่าเรื่องที่ผู้กำกับหลี่หมิงฮุยมาหาให้ฉีเสี่ยวเข่อฟัง

ฉีเสี่ยวเข่อตั้งใจฟัง พยักหน้าเป็นระยะ สีหน้าของเธอแสดงถึงความจดจ่อ

"ผมคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีมาก แต่ผมไม่ค่อยรู้เรื่องวงการหนัง เลยอยากถามความเห็นคุณหน่อย" หลินหยวนบอกความคิดของตัวเองอย่างตรงไปตรงมา

ฉีเสี่ยวเข่อคิดครู่หนึ่ง "พี่หลินหยวน ประสบการณ์ของพี่ถ้าเอามาทำเป็นหนัง ฉันเชื่อว่าต้องน่าสนใจมากแน่ๆ เดี๋ยวฉันช่วยสืบข้อมูลให้ได้นะคะ"

หลินหยวนฟังแล้ว ก็รู้สึกอบอุ่นในใจ "งั้นต้องขอบคุณมากเลยนะ เสี่ยวเข่อ"

ฉีเสี่ยวเข่อกะพริบตาอย่างซุกซน "ขอบคุณอะไรกัน เราเพื่อนกันนี่นา"

ทั้งสองทานอาหารกันอย่างมีความสุขในร้าน พูดคุยกันอย่างสบายใจ

ฉีเสี่ยวเข่อคอยคีบกับข้าวให้หลินหยวนเป็นระยะ บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนเต็มไปด้วยความสนิทสนมที่บอกไม่ถูก

หลังมื้อค่ำ หลินหยวนไปส่งฉีเสี่ยวเข่อที่บ้าน ทั้งสองร่ำลากันที่หน้ารถ

ฉีเสี่ยวเข่อมองหลินหยวน แววตาเจือความอาลัยอาวรณ์ "พี่หลินหยวน คืนนี้ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ"

หลินหยวนก็ยิ้มตอบ "ผมก็เหมือนกัน เสี่ยวเข่อ ขอบคุณนะที่มาอยู่เป็นเพื่อนผมในค่ำคืนดีๆ แบบนี้"

วันรุ่งขึ้น หลินหยวนผ่านการไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว ทิศทางการทำหนังนี้ก็ไม่เลว

"ผู้กำกับหลี่ ผมคิดดีแล้วครับ ภาพยนตร์เรื่องนี้ผมยินดีมาก"

"เยี่ยมไปเลย หลินหยวน ผมดีใจมากที่คุณตัดสินใจแบบนี้ บ่ายนี้คุณว่างไหม? เข้ามาที่บริษัทเราหน่อยสิ เรามาคุยรายละเอียดกัน"

น้ำเสียงของผู้กำกับหลี่เจือความตื่นเต้น

หลินหยวนคิดดูแล้ว บ่ายนี้ก็ไม่มีธุระอะไรจริงๆ

"ได้ครับ ผู้กำกับหลี่ เดี๋ยวบ่ายนี้ผมเข้าไป"

ช่วงบ่าย หลินหยวนมาถึงบริษัทของผู้กำกับหลี่ตามนัด

นี่คือบริษัทบันเทิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ ภายในโถงตกแต่งหรูหรา ผนังแขวนโปสเตอร์หนังที่บริษัทสร้างเต็มไปหมด

คนที่เดินเข้าออกบริษัทล้วนเป็นดาราและทีมงาน พอพวกเขาเห็นหลินหยวน สีหน้าก็เผยความประหลาดใจเล็กน้อย

หลินหยวนแม้จะมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ระดับหนึ่ง แต่ในสายตาของดาราพวกนี้ เขาก็เป็นแค่เน็ตไอดอล

แทบไม่มีใครอยากจะเสวนาด้วย

หลินหยวนเดินไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ สอบถามอย่างสุภาพ "สวัสดีครับ ผมมาขอพบผู้กำกับหลี่หมิงฮุย เรานัดกันไว้ตอนบ่ายครับ"

พนักงานต้อนรับสาวมองหลินหยวนแวบหนึ่ง ในใจรู้สึกดูแคลน เธอต้องรับมือกับคนที่อยากมาเจอผู้กำกับหลี่วันละตั้งกี่คน

ผู้กำกับหลี่จะยอมเจอใครง่ายๆ ได้ยังไง? ยิ่งหลินหยวนเป็นแค่เน็ตไอดอล ดูทรงแล้วคงไม่ได้มาดี

"ผู้กำกับหลี่งานยุ่งมาก วันนี้ถ้าไม่ได้นัดไว้ล่วงหน้าก็คงพบไม่ได้ค่ะ" พนักงานตอบเสียงเย็นชา

หลินหยวนชะงัก มีกฎแบบนี้ด้วยเหรอ? เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจรู้สึกไม่พอใจนิดๆ

"ผมคุยโทรศัพท์กับผู้กำกับหลี่แล้ว เขาให้ผมมาวันนี้"

พนักงานต้อนรับไม่เชื่อคำพูดหลินหยวนเลยสักนิด เธอโบกมืออย่างรำคาญ "ฉันบอกแล้วไงว่าผู้กำกับหลี่ไม่ว่าง ถ้าคุณไม่ได้นัดไว้ก็เชิญกลับไปเถอะค่ะ!"

หลินหยวนถึงกับงง เลยกดโทรศัพท์หาผู้กำกับหลี่ตรงนั้นเลย

เขาหยิบมือถือ กดเบอร์ผู้กำกับหลี่

โทรศัพท์ติดอย่างรวดเร็ว เสียงผู้กำกับหลี่ดังขึ้น "หลินหยวน คุณถึงแล้วเหรอ?"

หลินหยวนยิ้มขื่น "ผู้กำกับหลี่ ผมถึงแล้วครับ แต่โดนประชาสัมพันธ์กันไว้ เธอบอกว่าท่านยุ่งมาก คนไม่ได้นัดห้ามเข้าพบ"

ผู้กำกับหลี่ฟังแล้วก็เข้าใจสถานการณ์ทันที น้ำเสียงเจือความรู้สึกผิด

"ขอโทษที หลินหยวน เดี๋ยวผมให้คนลงไปรับนะ"

ไม่นานนัก ทีมงานคนหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากลิฟต์ มาที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์

"คุณหลินหยวน! ผู้กำกับหลี่ให้ผมมารับท่านขึ้นไปครับ"

พนักงานต้อนรับเห็นฉากนี้ สีหน้าถึงกับเอ๋อรับประทาน!

หลินหยวนมีนัดกับผู้กำกับหลี่จริงๆ ด้วย!

หลินหยวนมองพนักงานต้อนรับแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรมาก เดินตามทีมงานขึ้นตึกไป

หลังจากทีมงานพาหลินหยวนเข้าลิฟต์ไปแล้ว ถึงได้เดินกลับมามองพนักงานต้อนรับ

"เธอทำบ้าอะไรเนี่ย? รู้ไหมว่าคุณหลินเป็นแขกคนสำคัญที่ผู้กำกับหลี่เชิญมา? ขายหน้าจริงๆ!"

พนักงานต้อนรับได้ยินแบบนั้นก็หน้าเสีย น้อยใจพูดว่า "ฉันไม่รู้นี่นา ก็ไม่ได้แจ้งไว้ล่วงหน้า ปกติคนทั่วไปฉันก็กันไว้หมดแหละ"

"พอเลย! ถ้างานนี้พังนะ เธอโดนดีแน่!"

[จบแล้ว]