บทที่ 340 - สมรภูมิเสมือนจริง

บทที่ 340 - สมรภูมิเสมือนจริง

ซูเถาเห็นท่าไม่ดี แม้จะกังวลแต่ก็รู้นิสัยหลินหยวนดี ทำได้แค่คอยเชียร์อยู่ข้างๆ เงียบๆ

หลินหยวนสวมแว่น VR อีกครั้ง เข้าสู่โลกเสมือนจริงของเกม

หลี่ฮ่าวก็รีบสวมอุปกรณ์ เตรียมพร้อมจะสั่งสอนหลินหยวนให้รู้สำนึก

พอทั้งคู่เข้าเกม คนดูในไลฟ์ก็ได้เห็นฉากการต่อสู้ในโลกเสมือนผ่านหน้าจอ

ด่านแรกของ "สมรภูมิเสมือนจริง" คือเมืองร้าง ผู้เล่นต้องฝ่าวงล้อมศัตรูไปช่วยเพื่อนร่วมทีมที่ถูกขัง

ศัตรูกระจายอยู่ทั่ว ท่าโจมตีหลากหลาย ต้องใช้ทักษะการควบคุมสูงมาก

พอหลินหยวนกับหลี่ฮ่าวเข้าสู่โลกเกม สภาพแวดล้อมรอบตัวก็ดูสมจริงขึ้นมาทันตา

ในเมืองร้าง ตึกราบ้านช่องพังทลาย รถยนต์เก่าทิ้งร้าง เศษหินเกลื่อนกลาด สร้างบรรยากาศวันสิ้นโลกได้สมจริงสุดๆ

ผู้เล่นสวมชุดรบเต็มยศ ถืออาวุธล้ำสมัยครบมือ

ทั้งสองเริ่มเปิดฉากยิงกันในเกม!

หลินหยวนสแกนสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว หาจุดที่พอจะใช้กำบังได้

เขากระโดดเบาๆ เข้าไปหลบหลังซากรถยนต์คันหนึ่ง คอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบด้าน

หลี่ฮ่าวแค่นหัวเราะอย่างดูถูก เล็งอาวุธไปทางหลินหยวนแล้วเหนี่ยวไกทันทีโดยไม่ลังเล

กระสุนเลเซอร์พุ่งวาบ กระทบรถที่หลินหยวนซ่อนตัวอยู่จนเกิดประกายไฟ

หลินหยวนพลิกตัวอย่างคล่องแคล่ว ย้ายจากอีกฝั่งไปหลบหลังซากตึกอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีของหลี่ฮ่าวได้พ้น

จากนั้นเขาเล็งไปที่ตำแหน่งของหลี่ฮ่าว แล้วยิงสวนอย่างแม่นยำ

หลี่ฮ่าวไม่นึกว่าหลินหยวนจะตอบโต้เร็วขนาดนี้ เพิ่งจะโผล่หัวมาก็โดนยิง หน้าจอขึ้นเตือนว่าเขาถูกสังหาร

หลี่ฮ่าวขมวดคิ้ว เริ่มหัวเสีย เขาเกิดใหม่ แล้วตัดสินใจงัดแทกติกมาใช้มากขึ้น

เขารีบเปลี่ยนจุดซุ่มยิง พยายามสอยหลินหยวนจากระยะไกล

หลินหยวนจับตำแหน่งหลี่ฮ่าวได้ รีบเปลี่ยนเป็นโหมดสไนเปอร์ มองผ่านร่องตึกหาความเคลื่อนไหวของหลี่ฮ่าว

หลี่ฮ่าวเล็งไปทางหลินหยวน กลั้นหายใจ เตรียมปิดบัญชีในนัดเดียว

ทว่า จังหวะที่เขาเหนี่ยวไก หลินหยวนก็โยกตัววูบ หลบไปหลังกำบังอีกจุดอย่างรวดเร็ว กระสุนเฉียดไหล่เขาไปนิดเดียว

หลินหยวนสวนกลับทันควัน นัดเดียวเข้าหัวหลี่ฮ่าว ส่งเขาไปเกิดใหม่อีกรอบ

"บัดซบ!" หลี่ฮ่าวสบถเสียงต่ำ สีหน้าโกรธจัด

เขาเกิดใหม่อีกครั้ง คราวนี้กะเอาจริงเต็มที่

เขารีบเปลี่ยนอาวุธ เลือกปืนกลหนักพลังทำลายล้างสูง เตรียมบวกซึ่งหน้ากับหลินหยวน

หลินหยวนเห็นหลี่ฮ่าวเปลี่ยนปืนก็ยิ้มมุมปาก ตัดสินใจโชว์สเต็ปการหลบหลีกและป้องกันตัวสักหน่อย

เขาอาศัยภูมิประเทศซับซ้อนในเมือง วิ่งซิกแซกไปมาระหว่างซากปรักหักพัง หลบกระสุนของหลี่ฮ่าว

หลี่ฮ่าวกราดยิงไม่ยั้ง กระสุนเลเซอร์ถล่มตึกและรถรอบๆ จนระเบิดตูมตามเกิดประกายไฟวูบวาบ

แต่ร่างของหลินหยวนกลับหายวับไปหลังที่กำบังในจังหวะสำคัญทุกที ทำให้การโจมตีของหลี่ฮ่าวว่าวครั้งแล้วครั้งเล่า

"วิ่งเร็วนักนะ!" หลี่ฮ่าวกัดฟันกรอด แววตาอำมหิต

หลินหยวนไม่ตอบโต้ แต่ยังคงรักษาความเยือกเย็น เขาอ่านทางปืนของหลี่ฮ่าวออกหมด

อาศัยช่องว่างระหว่างซากตึกเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ ทำให้กระสุนของหลี่ฮ่าวทำอะไรเขาไม่ได้

ในที่สุด หลี่ฮ่าวที่กราดยิงมั่วซั่วกระสุนก็ใกล้หมด เขาตัดสินใจเสี่ยงดวง พุ่งชาร์จใส่ตำแหน่งที่หลินหยวนอยู่

หลินหยวนอ่านเกมขาดอยู่แล้ว รีบเปลี่ยนจุดซุ่มยิง เล็งไปที่หัวหลี่ฮ่าว

จังหวะที่หลี่ฮ่าววิ่งมาได้ครึ่งทาง กระสุนของหลินหยวนก็เจาะกะโหลกเขาอย่างแม่นยำอีกครั้ง

หน้าจอหลี่ฮ่าวขึ้นเตือนว่าถูกสังหารอีกรอบ หน้าเขาดูไม่ได้เลย แววตาเต็มไปด้วยความโกรธและความอับอาย

"แม่งเอ๊ย!"

หลี่ฮ่าวโมโหจนขาดสติ เขาออกจากเกม ถอดแว่น VR ทุ่มลงบนโต๊ะดังปัง

ซูเถากับทีมงานรอบๆ สะดุ้งโหยงกับการกระทำของหลี่ฮ่าว คอมเมนต์ในไลฟ์ก็ระเบิดเถิดเทิง

[พี่หลินโคตรโหด!]

[หลี่ฮ่าวแพ้แล้วพาลว่ะ!]

[พี่หลินเก่งรอบด้านจริงๆ!]

หลินหยวนถอดแว่น VR ออกอย่างใจเย็น ยิ้มมองหลี่ฮ่าว น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า "เกมนี้ไม่ยากจริงๆ นะ"

ซูเถาตาค้าง เธอนึกไม่ถึงว่าหลินหยวนจะเก่งขนาดนี้ ฝีมือดีกว่าโปรเพลเยอร์ซะอีก

เธอรีบเดินเข้าไปหา ถามด้วยความตื่นเต้น "พี่หลินหยวน พี่สนใจมาเป็นนักแข่งอาชีพไหมคะ ฝีมือระดับพี่นี่สบายเลย!"

หน้าของหลี่ฮ่าวยิ่งดูไม่ได้ เขาผุดลุกขึ้น ชี้หน้าหลินหยวนด้วยความโกรธ

"แกโกงแน่ๆ! ไม่งั้นจะเก่งขนาดนี้ได้ไง! ต้องใช้เครื่องทดสอบแน่ๆ!"

หลินหยวนเลิกคิ้ว น้ำเสียงดูแคลน

"ไอ้ท่าทางแพ้แล้วพาลของนายนี่มันดูน่าสมเพชชะมัด! ถ้ารู้ตัวว่าแพ้ไม่เป็นก็น่าจะบอกก่อน จะได้ไม่ต้องเล่น!"

คอมเมนต์ในไลฟ์ระเบิดลงทันที คนดูรุมสวดยับพฤติกรรมของหลี่ฮ่าว

[หลี่ฮ่าวแพ้แล้วพาลเกินไปป่ะ!]

[ปกติในไลฟ์สร้างภาพซะดี ที่แท้นิสัยแย่ขนาดนี้!]

[พี่หลินสุดยอด! สั่งสอนมันเลย!]

ซูเถารีบเข้ามาห้ามทัพ "หลี่ฮ่าว อย่าก่อเรื่อง พี่หลินหยวนไลฟ์อยู่นะ"

หลี่ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ทั้งโกรธทั้งอาย ถามเสียงเกรี้ยวกราด "เริ่มไลฟ์ตั้งแต่เมื่อไหร่?!"

ซูเถาเกาหัวแก้เก้อ ตอบเสียงอ่อย "ก็ไลฟ์มาตลอดแหละ"

หน้าของหลี่ฮ่าวเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ อกแทบระเบิด เมื่อกี้ที่เขาทำตัวแพ้ชวนตี คนเห็นกันทั้งบางเลยเหรอ?!

พอนึกได้แบบนั้น เขาก็อยากจะพุ่งเข้าไปต่อยหลินหยวนสักหมัด

เขากำหมัดแน่น กัดฟันพูด "ฝากไว้ก่อนเถอะ เรื่องนี้ไม่จบแค่นี้แน่!"

พูดจบเขาก็เดินปึงปังออกไป คอมเมนต์ข้างหลังระเบิดเถิดเทิง

[หลี่ฮ่าวน่ากลัวชะมัด! หน้าตาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ!]

[ปกติในไลฟ์ทำตัวดี ที่แท้ลับหลังนิสัยงี้เอง!]

[พี่หลิน หลี่ฮ่าวดูไม่ธรรมดา พี่ระวังตัวด้วยนะ]

หลินหยวนเห็นคอมเมนต์เป็นห่วง ก็ยิ้มปลอบ "วางใจเถอะ ฉันไม่เก็บคนพรรค์นั้นมาใส่ใจหรอก"

ซูเถามองบรรยากาศคึกคักในไลฟ์ ก็ยิ้มโบกมือให้คนดู

"ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนนะคะ หวังว่าจะติดตามเกมของบริษัทเรากันเยอะๆ วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ ฝันดีค่ะทุกคน!"

พอจบไลฟ์ ซูเถาก็ขอโทษหลินหยวนยกใหญ่ "พี่หลินหยวน วันนี้ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ แล้วก็ขอโทษด้วย ไม่นึกว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้"

หลินหยวนโบกมือยิ้มๆ "ไม่เป็นไร เรื่องปกติ หลี่ฮ่าวแค่พวกแพ้ไม่เป็นเท่านั้นแหละ"

ซูเถาพยักหน้าอย่างซาบซึ้ง "พี่เก่งมากเลย! ถ้าไม่ได้พี่วันนี้ ผลตอบรับคงไม่ดีขนาดนี้"

หลินหยวนพยักหน้ายิ้ม "ช่วยได้ก็ดีแล้ว วันหลังมีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลย"

[จบแล้ว]