บทที่ 240 - นายจะไลฟ์สดขายฝันเหรอ?

บทที่ 240 - นายจะไลฟ์สดขายฝันเหรอ?

"เอาล่ะค่ะ สตรีมเมอร์คนดังทั้งสองท่าน อยากจะโชว์อะไรในการดวล พีเค ครั้งนี้คะ?"

มาลี่ชี้นิ้วไปที่ทั้งสองคนอย่างน่ารัก กล้องจับภาพไปที่หน้าของหลินหยวนและคู่แข่ง

หลวี่เทียนเย่ามองหลินหยวนด้วยสายตาแปลกๆ แล้วกอดอกพูดด้วยความมั่นใจ

"ในไลฟ์สดแบบนี้ แน่นอนว่าต้องโชว์ความสามารถและความถนัดของตัวเองสิ"

เขาตบหน้าอกตัวเองอย่างภูมิใจ

"การแสดงที่ฉันเตรียมมา คือเพลงร็อกที่ฉันเพิ่งแต่งเสร็จหมาดๆ"

หลวี่เทียนเย่าหันไปจ้องหลินหยวน

เขารู้ดีว่าอาชีพสตรีมเมอร์ของหมอนี่คือนายหน้าขายบ้าน

"ไอ้เวรหลินหยวน ฉันอยากจะรู้นักว่าแกจะแสดงอะไรในไลฟ์สด หรือแกจะกล่อมคนดูให้ซื้อบ้านกลางรายการ? ฮ่าๆๆๆ ครั้งนี้ฉันชนะใสๆ แน่นอน"

ขณะที่หลวี่เทียนเย่ากระหยิ่มยิ้มย่องว่าชนะแน่ หลินหยวนก็พูดขึ้นช้าๆ

"งั้น การแสดงของผม ก็จะเป็นเพลงร็อกเหมือนกันครับ"

"เอ๊ะ?"

คนทั้งห้องส่งตะลึงงันกับคำพูดของหลินหยวน

ต้องรู้ก่อนนะว่า คู่แข่งของเขาคือสตรีมเมอร์สายร็อกตัวจริงเสียงจริง แต่ตอนนี้หลินหยวนกลับจะเอาไม้ตายของคู่แข่งมาดวลกันดื้อๆ

"เขาบ้าไปแล้วเหรอ?"

ทีมงานรายการต่างเกิดความสงสัยนี้ขึ้นในใจ

อันปี้หรูในฐานะพิธีกรหลัก มองหลินหยวนด้วยสายตาประหลาดใจ

"ไอ้หมอนี่ กะจะขุดหลุมฝังคู่แข่งอีกแล้วสินะ นิสัยแก้แค้นแบบทันควันนี่แก้ไม่หายจริงๆ"

มาลี่ยืนอยู่ต่อหน้าทั้งสอง พอได้ยินคำตอบแบบฆ่าตัวตายของหลินหยวน ก็ชูหมัดขวาขึ้นอย่างตื่นเต้น

"งั้นดีเลยค่ะ เรามาเริ่มการดวลที่ดุเดือดระหว่างสตรีมเมอร์คนดังกันเลย!"

ฉีเสี่ยวเข่อนั่งอยู่ที่โซฟา มองหลินหยวนด้วยความเป็นห่วง

"พี่หลินหยวน!"

เธอกุมมือแน่น ภาวนาในใจขอให้หลินหยวนชนะ

ทีมงานรีบจัดเตรียมสถานที่ใหม่ แล้วยกเวทีให้กับคู่ดวลทั้งสอง

หลวี่เทียนเย่ารีบพูดขึ้นทันที

"หลินหยวน นายกำลังรนหาที่ตายชัดๆ กล้ามาแสดงเพลงร็อกแข่งกับฉัน นายมันรนหาที่ตายจริงๆ"

หลินหยวนส่ายหน้าอย่างระอาให้กับคำพูดขยะเหล่านั้น

หลวี่เทียนเย่าเห็นท่าทางนั้น ก็นึกว่าหลินหยวนกำลังกลัว

เขาหยิบไมค์ขึ้นมา มองหลินหยวนด้วยสายตาเหยียดหยาม แล้วแค่นหัวเราะ

"หลินหยวน ตอนนี้จะเสียใจก็สายไปแล้ว ฉันจะใช้ยอดคนดูคืนนี้ บอกความจริงอันโหดร้ายให้นายรู้"

หลวี่เทียนเย่าชี้หน้าหลินหยวน แล้วค่อยๆ ชี้ลงไปที่เท้าตัวเอง

เขาประกาศอย่างโอหัง

"หลินหยวน ต่อหน้าฉัน นายก็เป็นได้แค่นี้ เข้าใจไหม?"

หลินหยวนเริ่มทนความงี่เง่าของไอ้โง่หลงตัวเองนี่ไม่ไหว

เขากลอกตา แล้วพูดขัดจังหวะคำพูดขยะพวกนั้น

"เฮ้ย ตกลงจะเริ่มไหม ถ้าไม่กล้าร้องก่อนฉัน ก็ไสหัวลงไปซะ ให้ฉันแสดงก่อน"

หลวี่เทียนเย่าไม่คิดว่ามาถึงขั้นนี้แล้ว หลินหยวนยังจะปากดีอีก

เขาร้องเสียงหลง จ้องหน้าหลินหยวนตาถลน ตะโกนลั่น

"หลินหยวน แกตั้งใจฟังให้ดีๆ นี่คือดนตรีร็อกของท่านหลวี่!"

เขาโบกมือ ทีมงานก็เริ่มเล่นดนตรีแบ็คกิ้งแทร็กทันที

เสียงดนตรีร็อกกระหึ่มดังสนั่น ทำให้คนที่อยู่ในบรรยากาศรู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดลอยไปอยู่ท่ามกลางทะเลคลั่งที่มีพายุโหมกระหน่ำ

ชาวเน็ตในไลฟ์ต่างพากันคอมเมนต์ชื่นชม

—— [เชี่ย ตอนแรกนึกว่าไอ้หลวี่เทียนเย่าจะมีดีแค่ราคาคุย แต่พอได้ฟังเพลงร็อกของมัน รู้สึกว่าไอ้เด็กนี่มันมีของว่ะ]

—— [เห็นด้วยกับเม้นบน ถึงนิสัยหลงตัวเองของหลวี่เทียนเย่าจะน่ารังเกียจ แต่ฝีมือด้านร็อกของหมอนี่ ของจริงว่ะ]

—— [เฮ้ยๆ งานนี้เทพหลินวิกฤตแล้ว จะไปสู้เพลงร็อกกับเขา เทพหลินจะมีหวังชนะเหรอ?]

—— [ถึงฉันจะเป็นแฟนคลับเทพหลินมาตลอด แต่รอบนี้บอกเลยว่าหืดขึ้นคอ]

หลินหยวนอยู่ในห้องส่ง ฟังเสียงดนตรีร็อกที่ถาโถมเข้ามาเหมือนพายุฝน

"หมอนี่ มีฝีมือจริงๆ แฮะ"

เขาแอบชมในใจ

ฉีเสี่ยวเข่อที่นั่งอยู่โซฟาสตรีมเมอร์ มองหลินหยวนด้วยความเป็นห่วง

"พี่หลินหยวน เจอศึกหนักแล้วสิ"

เธอกำหมัดเล็กๆ แน่น

"ฉันจะทำยังไงดี? ฉันต้องช่วยพี่หลินหยวน"

อันปี้หรูเดินเข้ามา สายตาเหมือนจะมองออกว่าฉีเสี่ยวเข่อคิดอะไรอยู่

เธอเตือนสติ "เสี่ยวเข่อ อย่าเข้าไปยุ่ง นี่เป็นการดวลกันของลูกผู้ชาย"

สุดท้าย หลวี่เทียนเย่าก็จบการแสดงอันสมบูรณ์แบบของเขาลงท่ามกลางสายตาชื่นชมของคนทั้งฮอลล์

เขายังไม่ทันได้เช็ดเหงื่อบนหัว ก็หันไปตะโกนใส่หลินหยวน

"เฮ้ย หลินหยวน ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ ฉันจะปล่อยนายไปก็ได้นะ"

หลินหยวนตอบรับความเมตตานั้นด้วยการหาวหวอดใหญ่

"ง่วงชะมัด ถึงตาฉันหรือยังเนี่ย?"

คำพูดเชือดเฉือนนิ่มๆ ของหลินหยวน ทำเอาหลวี่เทียนเย่าที่เพิ่งแสดงจบหน้าแดงก่ำ

"ไอ้เวร ฉันจะรอให้นายแสดงจบ แล้วเรียกฉันว่าพ่อ"

เขาชี้หน้าหลินหยวน ทิ้งคำขู่ไว้แค่นั้น แล้วเดินลงจากเวทีด้วยความโกรธ ปล่อยเวทีกลางให้หลินหยวน

หลินหยวนเดินขึ้นไปกลางเวที มาลี่ส่งสายตาหวานเชื่อมให้เขา

"สตรีมเมอร์หลิน ขอฉันดูความเก่งกาจของเธอหน่อยนะจ๊ะ"

ฉีเสี่ยวเข่อยืนอยู่ไกลๆ มองหลินหยวนใต้แสงไฟด้วยความเป็นห่วง

"พี่หลินหยวน อย่าแพ้นะคะ!"

เธอภาวนาในใจ

หลินหยวนยกมือขวาขึ้น ดีดนิ้วดังเปาะใส่ทุกคนในห้องส่ง

"ดนตรี มา!"

สิ้นเสียงสั่ง ทีมงานที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็เริ่มบรรเลงเพลง

ท่วงทำนองที่เร้าใจดังขึ้น ทำให้ผู้ฟังในที่นั้นรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในสนามรบที่มีม้านับหมื่นตัวกำลังวิ่งตะบึง

หลินหยวนถือไมโครโฟน ราวกับแม่ทัพผู้ไร้เทียมทานท่ามกลางกองทัพนับพัน ยืนหยัดเพียงลำพัง ขับขานบทเพลงอันทรงพลังที่สยบคนนับล้าน

ชาวเน็ตในไลฟ์สดถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก

[ความนิยม] +1+1+1+1……

—— [พระเจ้าช่วย ฉันรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลย]

—— [มันต้องแบบนี้สิ ลูกผู้ชายมันต้องสู้!]

—— [เชี่ย บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว ฟังเพลงร็อกนี้แล้ว ฉันรู้สึกเหมือนอยากจะออกไปรบเดี๋ยวนี้เลย]

—— [มาเลย เทพหลิน ฉันยอมศิโรราบให้เพลงร็อกของนายแล้ว ต่อจากนี้นายจะบอกว่าเป็นพระเจ้า ฉันก็เชื่อ!]

ทีมงานรายการมองตัวเลขความนิยมที่พุ่งกระฉูดบนหน้าจอใหญ่อย่างตกตะลึง

"หลินหยวนเขาสร้างสถิติเรตติ้งใหม่ให้รายการเราแล้ว"

[จบแล้ว]