บทที่ 70 - โทรแจ้งเบาะแส!

บทที่ 70 - โทรแจ้งเบาะแส!

สิ้นเสียง พี่สาวกวนรูม่านตาขยายกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "เป็นไปไม่ได้ เขาเป็นคนจีนนะ จะไปเป็นสายลับได้ยังไง"

หลินหยวนไม่ได้อธิบายอะไรมาก น้ำเสียงหนักแน่น "ตอนนี้ยังฟันธงไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ความเป็นไปได้สูงมาก ผมจะโทรแจ้งเบาะแส ไม่รู้ว่าพี่..."

ยังพูดไม่ทันจบ พี่สาวกวนส่ายหน้าทันที "ไม่ต้องเกรงใจฉัน เขาทำเรื่องเลวระยำกับฉันขนาดนี้ ฉันกับเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว อีกอย่าง ต่อให้เขาไม่ได้นอกใจ ฉันก็จะไม่ห้ามคุณ เพราะฉันก็เป็นคนจีนเหมือนกัน"

ได้ยินคำตอบที่เด็ดเดี่ยวของพี่สาวกวน หลินหยวนก็โล่งอก

หยิบมือถือขึ้นมา กดโทรออกเบอร์ 12339 ทันที

ไม่นาน ปลายสายก็รับ

"สวัสดีครับ สายด่วน 12339 มีอะไรให้รับใช้ครับ"

"สวัสดีครับ ผมขอแจ้งเบาะแสครับ"

"ได้ครับ จะแจ้งเรื่องอะไรครับ"

หลินหยวนทำหน้านิ่ง พูดเสียงเรียบ "ผมจะแจ้งเบาะแสสายลับครับ"

ปลายสายไม่ได้ดูตื่นเต้นตกใจอะไร สายโทรศัพท์แบบนี้พวกเขาเจอจนชินแล้ว ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเข้าใจผิด

แต่ขั้นตอนก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอน สอบถามข้อมูลรายละเอียดเสร็จ ก็แจ้งว่าจะมีเจ้าหน้าที่ติดต่อกลับ

ตอนนี้ ตากล้องกับคนขับมองหลินหยวนตาค้าง

สายลับ

ไม่ใช่มาจับชู้เหรอ

ทำไมกลายเป็นจับสายลับไปได้

พล็อตเรื่องพลิกไวยิ่งกว่ารถไฟเหาะ

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดตื่นเต้นจนแทบระเบิด

[ความนิยม] +1+1+1+1

[ความนิยม] +1+1+1+1

—— [พล็อตเรื่องจะพีคไปไหนเนี่ย พลิกแล้วพลิกอีก ละครหลังข่าวยังไม่เขียนบทแบบนี้เลย แต่สายลับมันจับได้ง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ ฉันไม่เคยเจอเลยสักคน]

—— [ไม่รู้อะไรซะแล้ว พวก 'เดินได้ 5 แสน' มีเยอะแยะ เยอะจนนายจินตนาการไม่ถึง เผลอๆ เราเดินสวนกันทุกวันแค่ไม่รู้ตัว แล้วที่น่าเจ็บใจคือพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นคนจีนด้วยกันนี่แหละ]

—— [เวอร์ไปป่าว ในความคิดฉัน สายลับต้องเป็นพวกฝรั่งตาน้ำข้าวไม่ใช่เหรอ คนกันเองจะมีสักกี่คนเชียว]

—— [ผิด ผิดมหันต์เลย ฝรั่งน่ะตัวสะดุดตา จับง่ายจะตาย มีแต่คนชาติตัวเองนี่แหละจับยาก พวกมันใช้ผลประโยชน์หรือการหลอกลวงให้คนในชาติหาข่าวให้ หลายคนเป็นสายลับโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ]

เพื่อไม่ให้แหวกหญ้าให้งูตื่น หลินหยวนไม่ให้คนขับเข้าไปข้างใน แต่ให้รออยู่ข้างนอก

ตอนนี้มีพวกญาติๆ ขวางประตูอยู่ หมอนั่นหนีไปไหนไม่ได้ง่ายๆ หรอก

โชคดีที่ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจ้าหน้าที่ความมั่นคงสองนายก็มาถึงตามที่อยู่

พอเข้าประตูมาเห็นบรรยากาศคึกคักในห้อง คนหนึ่งก็ถามด้วยความสงสัย "นี่มันสถานการณ์อะไรครับ"

หลินหยวนยิ้มแหะๆ "จับชู้อยู่ครับ"

"หา" ทั้งสองคนงง ขมวดคิ้ว "ไหนบอกว่าจับสายลับ ทำไมกลายเป็นจับชู้ ผมเตือนก่อนนะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น"

"เปล่าครับเปล่า" หลินหยวนรีบโบกมือปฏิเสธ "ตอนแรกก็มาจับชู้นั่นแหละครับ แต่ผมพบว่าจุดประสงค์ของชายชู้ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ลักลอบได้เสีย แต่เป็นลักลอบถ่ายความลับทางทหาร"

"ถ่ายความลับทางทหาร" ทั้งสองอุทานพร้อมกัน

"ใช่ครับ พวกคุณตามผมเข้ามาดูหน่อยก็จะรู้"

ภายใต้การนำของหลินหยวน เจ้าหน้าที่เดินเข้าไปในห้องนอน

ข้างในกำลังทะเลาะกันเดือดดาล ฝ่ายชายโดนกดอยู่กับพื้นขยับไม่ได้

พอเห็นเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบเดินเข้ามา ทุกคนตกใจ รีบปล่อยตัวชายหนุ่ม นึกว่ามีคนแจ้งตำรวจ

ทว่า เจ้าหน้าที่เดินเข้ามามองผ่านๆ ไม่ได้พูดอะไร เดินตรงไปที่กล้องวิดีโอทันที

หลินหยวนชี้ไปที่กล้องแล้วอธิบาย "กล้องตัวนี้ผู้ชายคนนั้นเอามาครับ พวกคุณลองดูดีๆ ว่าหน้าต่างฝั่งตรงข้ามคืออะไร"

พูดจบ หลินหยวนก็ไม่ลีลา ซูมภาพในจอให้ดู

พอเจ้าหน้าที่เห็นฐานทัพเรือในจอ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของปัญหา

"นึกไม่ถึงเลยว่า ตรงนี้จะถ่ายเห็นฐานทัพเรือได้"

"ใช่ครับ" หลินหยวนพยักหน้า "ตอนแรกผมก็คิดว่าอาจจะบังเอิญ"

"แต่คนปกติที่ไหน เวลามาแอบแซ่บ จะเอากล้องคุณภาพสูงมาถ่ายวิวทะเลตอนกลางคืน"

"แถมเขายังไม่ได้ถ่ายแค่ครั้งแรกด้วย..."

จากนั้นหลินหยวนก็เล่ารายละเอียดความสัมพันธ์ระหว่างคนขับกับชายหนุ่มให้ฟัง

วินาทีต่อมา เจ้าหน้าที่สองนายไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินเข้าไปใส่กุญแจมือชายหนุ่มทันที ตะโกนเสียงดัง "ห้ามขยับ คุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยขโมยความลับทางทหาร ผิดกฎหมายความมั่นคง มาตราที่... ผมขอประกาศจับกุมคุณ..."

ฉากกะทันหันนี้ ทำเอาคนทั้งห้องยืนเอ๋อ

เกิดอะไรขึ้น

สายลับ

เมื่อกี้ยังเป็นชู้รัก วินาทีต่อมาอัปเกรดเป็นสายลับระดับชาติเลยเหรอ

แต่ทว่า ฉากดราม่าก็เกิดขึ้น

ชายหนุ่มที่โดนจับ ก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก พอได้สติก็ดิ้นสุดชีวิต ตะโกนลั่น "จับผิดคนแล้ว ผมไม่ใช่สายลับ"

"ผมไม่ใช่สายลับจริงๆ"

ฟังเสียงโอดครวญเหมือนจะร้องไห้ ดูเหมือนจะมีเรื่องคับข้องใจจริงๆ

แต่จากการวิเคราะห์ของหลินหยวน ในสายตาเจ้าหน้าที่ โอกาสที่หมอนี่จะเป็นสายลับสูงมาก

ดังนั้นเลยเมินคำพูดของเขา ลากตัวจะพาไปสอบสวน

คราวนี้ ชายหนุ่มลนลานของจริง

รีบคายความลับออกมาหมดเปลือก กลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้พูดอีก

"อย่าๆๆ อย่าเพิ่งจับผม ฟังผมก่อน ฟังผมก่อน ผมไม่ใช่สายลับจริงๆ"

จากคำสารภาพอย่างละเอียดของชายหนุ่ม

ทุกคนถึงค่อยเข้าใจว่าทำไมเขามาโผล่ที่นี่

เขาไม่มีงานประจำจริง อาศัยถ่ายรูปหากิน แต่เป็นงานใต้ดินพวกแอบถ่ายความลับทางธุรกิจ หรือรับจ้างจับชู้

เดือนก่อน มีคนจ้างวานมา บอกว่าอยากรู้ว่าฐานทัพเรือเมืองซีไห่มีรถส่งเสบียงเข้าออกวันละกี่รอบ กะว่าจะไปประมูลทำโรงอาหารในค่ายทหาร เลยให้เขาช่วยมาถ่ายเก็บข้อมูลให้

เขาเลยมาที่นี่เพื่อถ่ายฐานทัพ ส่วนที่มารู้จักกับคนขับก็เพื่อความสะดวกในการถ่ายคลิป

เพราะมุมนี้ถ่ายฐานทัพเรือได้ชัดและเนียนที่สุด ที่อื่นถ้าไม่ทำเลไม่ดีก็โดนตึกบัง

ส่วนเรื่องที่ได้เสียกับเมียคนขับ อันนี้ไม่ได้โกหก โดนยั่วจริงๆ

มาบ้านทีไร เมียคนขับก็อ่อยตลอด นานวันเข้าก็ตบะแตก น้ำมันใกล้ไฟก็ย่อมมีประกายไฟ

ได้ยินแบบนั้น ทุกคนหันไปมองหญิงสาวบนเตียงอีกครั้ง แม้แต่พ่อแม่เธอเองยังทำหน้าขยะแขยง

ชายหนุ่มนึกว่าอธิบายแบบนี้แล้วจะรอดตัว

แต่หลินหยวนกลับแค่นหัวเราะ "คุณเห็นพวกเราเป็นควายเหรอ"

"คุณลองฟังสิ่งที่ตัวเองพูดหน่อยสิ"

"ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่กองทัพแทบไม่เปิดประมูลภายนอก ต่อให้เปิดจริง ใครจะมาจ้างคุณแอบถ่ายคลิปฐานทัพตอนกลางคืนเพื่อไปประมูล"

"คุณวางแผนมาเป็นเดือน ถ่ายคลิปไปตั้งเยอะ ค่าจ้างคงไม่ใช่น้อยๆ ใช่ไหม"

"เงินก้อนนี้มันหมายความว่ายังไง คุณไม่รู้จริงๆ เหรอ แค่เพราะเขาจะเปิดโรงอาหารเนี่ยนะ"

"หรือว่า คุณรู้อยู่เต็มอกว่าคนจ้างมีเจตนาไม่ดี แต่ก็ยังหน้ามืดตามัวเห็นแก่เงิน"

[จบแล้ว]