บทที่ 23 - คุณหลอกหัวหน้าแก๊งแชร์ลูกโซ่ไปกู้เงินซื้อบ้านเนี่ยนะ

บทที่ 23 - คุณหลอกหัวหน้าแก๊งแชร์ลูกโซ่ไปกู้เงินซื้อบ้านเนี่ยนะ

หลังเลิกประชุม ผู้จัดการก็เรียกหลินหยวนกับตากล้องแยกไปคุยในห้อง

เขารินน้ำให้หลินหยวนอย่างนอบน้อมแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "อาจารย์หม่า แผนรวยทางลัดที่คุณพูดมา ผมว่าน่าสนใจมาก"

"ผมขอพูดตรงๆ เลยนะ ผมอยากทำ"

"เรามาร่วมมือกันมั้ย"

หลินหยวนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถือแก้วน้ำแต่ไม่ได้ดื่ม ถามกลับด้วยความแปลกใจ "ร่วมมือยังไง?"

ผู้จัดการหัวเราะ หึหึ "ในเมื่อคุณเป็นคนขายบ้าน เรื่องหาบ้านกับทำเรื่องกู้คุณจัดการได้อยู่แล้ว"

"ส่วนทางผมจะหาคนมากู้ให้ พอกู้เงินออกมาได้ เราแบ่งกันคนละครึ่ง! ว่าไง?"

พอได้ยินแบบนี้ หลินหยวนก็เข้าใจทันที

คนที่เขาบอกว่าจะหามาให้ ก็คือพวกคนในห้องเมื่อกี้นั่นแหละ

น่าขำที่คนพวกนั้นยังฝันหวานว่าจะรวย หารู้ไม่ว่ากำลังจะโดนขายแถมหนี้ก้อนโตให้แบก

แต่เรื่องพวกนี้มันเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ

หลินหยวนยิ้มบางๆ ทำท่ารู้กัน "ตกลง เอาตามนั้น"

ทว่าผู้จัดการกลับแสดงท่าทีลำบากใจ ยิ้มแห้งๆ "แต่ว่าไอ้เงินที่ต้องใช้ซื้อบ้าน..."

"เรื่องนี้ง่ายมาก!" ยังไม่ทันที่ผู้จัดการจะพูดจบ หลินหยวนก็สวนขึ้นมาทันที

เขาเดาไว้อยู่แล้ว พวกแก๊งแชร์ลูกโซ่จะมีปัญญาเอาเงินที่ไหนมาซื้อบ้าน

ถึงจะเป็นผู้จัดการ ในกระเป๋าก็คงไม่มีตังค์สักแดง

ต่อให้เป็นระดับที่สูงกว่าอย่างพวก 'ท่านประธาน' ก็เป็นแค่พวกขี้แพ้เหมือนกัน คนที่รวยจริงๆ คือพวกรุ่นแรกๆ นู่น

ผู้จัดการได้ยินก็หน้าบาน รีบถาม "ทำยังไง?"

หลินหยวนนั่งไขว่ห้างกระดิกเท้า พูดอย่างใจเย็น "กู้เงินออนไลน์ไง เจ้าของบริษัทผมเขารู้จักช่องทางกู้เงินออนไลน์เยอะแยะ ให้เขาช่วยยื่นเรื่อง วันเดียวเงินก็เข้าแล้ว"

"คุณมีคนตั้งเยอะ ให้ยื่นกู้คนละนิดคนละหน่อยก็ได้เงินครบแล้ว"

ผู้จัดการทำหน้าครุ่นคิด ถามอย่างไม่มั่นใจ "กู้เงินออนไลน์? แล้วมันจะไปกระทบกับกู้ธนาคารทีหลังมั้ย"

หลินหยวนมองเขาด้วยสายตาดูแคลน "กู้เงินออนไลน์กับกู้จำนองมันไม่ตีกันหรอก อีกอย่าง พอได้เงินมาแล้ว เราก็รีบเอาไปโปะหนี้ออนไลน์ก่อน แล้วค่อยไปกู้ก้อนใหญ่กว่าไง"

"เล่นแบบนี้ได้ด้วย!!" ผู้จัดการตาลุกวาวเหมือนค้นพบทวีปใหม่

รีบเร่งรัดด้วยความตื่นเต้น "งั้นอย่ารอช้า เราไปหาเจ้าของบริษัทคุณทำเรื่องกู้แล้วซื้อบ้านกันเลยมั้ย?"

หลินหยวนฉีกยิ้ม "ใจร้อนจัง... งั้น... ไปสิ!"

ตากล้อง: "????"

อีหยังวะ??

ไม่ใช่ว่าเราโดนหลอกมาเข้าแก๊งแชร์ลูกโซ่เหรอ?

แล้วทำไมเอ็งถึงหลอกหัวหน้าแก๊งไปกู้เงินซื้อบ้านได้ฟะ?

เชี่ย!!

แบบนี้ก็ได้เหรอ??

ตอนนี้ตากล้องมองหลินหยวนด้วยความมึนงงจนสมองเบลอไปหมด

บทจะพลิกก็พลิกเร็วเกิ๊น ตามไม่ทันแล้วพี่บัวลอย

ชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดก็อ้าปากค้างกับฉากนี้

[ค่าความนิยม] +1+1+1+1

[ค่าความนิยม] +1+1+1+1

—— [เชี่ยกูจะบ้าตาย สรุปใครเป็นแก๊งแชร์ลูกโซ่กันแน่เนี่ย เขาเป็นแค่นายหน้าขายบ้าน แต่บุกเข้าไปในรังแชร์ลูกโซ่ แล้วหลอกหัวหน้าแก๊งให้ไปซื้อบ้าน? ช็อตนี้ทำกูอึ้งไปเป็นปี!]

—— [ตอนนี้ผมเริ่มเชื่อแล้วว่าเมื่อก่อนหมอนี่ต้องทำแชร์ลูกโซ่มาก่อนแน่ๆ เรื่องล้างสมองนี่ระดับมืออาชีพชัดๆ ถ้างานนี้ปิดจ็อบได้จริง ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะมีบ้านหลังไหนที่มันขายไม่ได้!]

—— [ดี ดีมาก เล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย แน่จริงคราวหน้าบุกรังมาเฟีย แล้วหลอกหัวหน้าแก๊งซื้อบ้านให้ดูหน่อย ถ้าทำได้ ผมจะเลิกเล่นเน็ตตลอดชีวิต!!]

—— [เพื่อน อย่าท้าทายอำนาจมืด ถึงผมจะเพิ่งดูไลฟ์เขาแค่สองวัน แต่รู้สึกว่าหมอนี่มันมีของ อะไรก็เกิดขึ้นได้ อย่าว่าแต่ขายให้มาเฟียเลย เรื่องเวอร์กว่านี้มันก็น่าจะทำได้]

หลังจากตกลงกันเสร็จ หลินหยวนกับผู้จัดการก็ตัดสินใจไปบริษัทนายหน้าทันที

เพื่อป้องกันไม่ให้หลินหยวนตุกติกตอนออกไปข้างนอก ผู้จัดการเลยหนีบคนไปด้วยอีก 4 คน

เหตุผลหนึ่งคือเอาไปทำเรื่องกู้ อีกเหตุผลคือเอาไว้คุมเชิงหลินหยวน

แน่นอนว่าเขาไม่คิดว่าหลินหยวนจะหนี เพราะความร่วมมือครั้งนี้มีแต่ได้กับได้ ไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ

แต่หารู้ไม่ว่า หลังจากพวกเขาขึ้นแท็กซี่ไปไม่กี่นาที ตำรวจก็บุกเข้ามาจับกุมคนที่เหลือจนเกลี้ยง

สารวัตรเฉินที่เป็นหัวหน้าทีมพอยังรู้ว่าผู้จัดการไปที่บริษัทนายหน้า ก็รีบนำกำลังตามไปทันที

ก่อนมาเขาก็รู้เรื่องห้องไลฟ์สดของหลินหยวนแล้ว จะว่าไปเขาก็ติดหนี้บุญคุณหลินหยวนอยู่

เพราะคดีเมื่อวาน เขาก็พลอยได้รับเงินรางวัลไปด้วย

ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน

หลินหยวนพาผู้จัดการมาถึงบริษัทนายหน้า

เจ้าของร้านเห็นลูกค้ามาก็รีบวิ่งออกมาต้อนรับหน้าบาน "หนุ่มหล่อทั้งหลาย เชิญข้างในครับ เดี๋ยวผมรินชาให้"

บอกเลยว่าตอนนี้อารมณ์ของเจ้าของร้านดีสุดๆ

ไม่ถึง 2 วันขายบ้านได้ตั้งหลายหลัง เป็นเมื่อก่อนฝันยังไม่กล้าฝันเลย

ยิ่งช่วงนี้ตลาดซบเซา ขนาดนี้ เดือนหนึ่งขายได้ 2-3 หลังก็หรูแล้ว

ตั้งแต่หลินหยวนเข้ามาทำงานเมื่อวาน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เมื่อเช้าเพิ่งปิดจ็อบไป บ่ายพาคนมาอีกแล้ว

ดูทรงแล้วน่าจะมาซื้อบ้านอีกแน่ๆ น่ากลัวเกินไปแล้ว

บ้านราคาเป็นล้าน พอมาอยู่ในมือหมอนี่ ขายง่ายเหมือนขายผักกาดขาว

พอยกน้ำชามาเสิร์ฟ เจ้าของร้านก็ยิ้มหวาน "เชิญดื่มชาครับ มีอะไรเรียกผมได้ตลอดนะ"

หลินหยวนยิ้มแล้วพูดว่า "เฮียครับ มีเรื่องจะรบกวนหน่อย"

"หือ? เรื่องอะไร?"

"เพื่อนผมกลุ่มนี้อยากจะลงขันซื้อบ้านสักหลัง แต่ในมือไม่มีเงินสด กะว่าจะกู้เงินออนไลน์มาซื้อ เฮียกว้างขวาง ช่วยหาช่องทางกู้เงินออนไลน์ให้พวกเขาหน่อยสิ"

ได้ยินแบบนี้ เจ้าของร้านถึงกับสตั๊น หน้าเอ๋อไปเลย

ห้ะ?

ไม่มีเงิน?

กู้เงินออนไลน์ซื้อบ้าน?

เชี่ย...

คนพวกนี้บ้าไปแล้วเหรอ?

เกิดมาไม่เคยได้ยินใครซื้อบ้านด้วยวิธีนี้มาก่อน

แต่ความตกใจเรื่องกู้เงินออนไลน์ยังเทียบไม่ได้กับความช็อกที่หลินหยวนสามารถพาคนไม่มีเงินมาซื้อบ้านได้!

มันทำได้ยังไงวะเนี่ย?

ไปกล่อมยังไงให้คนถังแตกยอมกู้เงินออนไลน์มาซื้อบ้าน?

บ้านไม่ใช่หวย ไม่ใช่การพนัน ที่จะมาวัดดวงกันได้

แถมเศรษฐกิจแบบนี้ ใครๆ ก็รู้ว่าซื้อบ้านมีแต่ขาดทุน

แต่ทว่า... คิดจนหัวแทบระเบิดก็คิดไม่ออก เขายืนนิ่งเป็นหุ่นยนต์อยู่หลายวินาทีกว่าจะตั้งสติได้

หลินหยวนโบกมือไปมาตรงหน้า "เฮีย? เฮีย?"

"อ๊ะ... อ๋อ... เออ..." เจ้าของร้านสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ถามอย่างไม่มั่นใจ "จะกู้เท่าไหร่ล่ะ? ถ้าไม่เยอะผมหาให้ได้ไวๆ แต่ถ้าเยอะอาจจะยากหน่อย"

ผู้จัดการครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ "คนละแสนไหวมั้ย? ผมมี 5 คน กู้มา 5 แสน เดี๋ยวผมซื้อบ้านราคา 5 แสนก่อน ถ้าไม่พอ ผมจะเรียกคนมาอีกสิบคน กู้คนละไม่กี่หมื่นมารวมๆ กัน"

งง!!

เจ้าของร้านงงเป็นไก่ตาแตก

ถามจริง บ้านนี่มันจำเป็นต้องซื้อขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่มีเงินสักบาท แต่ยังดันทุรังจะซื้อ?

แค่นั้นยังไม่พอ หามา 5 คนกู้ด้วยกัน ถ้าไม่พอยังมีอีกสิบกว่าคน

คุณพระช่วย เจ้าของร้านเริ่มสงสัยแล้วว่าหลินหยวนเอามีดจ่อคอ หรือจับลูกเมียคนพวกนี้มาขู่บังคับให้ซื้อบ้านรึเปล่า

โลกนี้มีเรื่องเพี้ยนขนาดนี้ด้วยเหรอ?

คิดได้ดังนั้น เขารีบลากหลินหยวนไปมุมห้องแล้วกระซิบถาม "หลินหยวน เอ็งบอกเฮียมาตามตรง... เอ็งไปทำเรื่องผิดกฎหมายมารึเปล่า? เราไม่ทำเรื่องพวกนี้นะเว้ย!"

[จบแล้ว]