บทที่ 240 - 'แปซิฟิก ริม' ล็อกวันฉาย!

บทที่ 240 - 'แปซิฟิก ริม' ล็อกวันฉาย!

เสียงล้อรถบดถนนเบาๆ...

รถตู้สีดำเมอร์เซเดส-เบนซ์ จอดสนิทที่ปากซอยแคบๆ

ประตูรถเปิดออก ผู้ช่วยเสี่ยวเหวินและเสี่ยวลี่ลงมาก่อน กางร่มกันแดดสีดำ เพื่อบังกล้องปาปารัสซี่ที่อาจจะดักรอถ่ายอยู่

จากนั้น พี่เลี้ยงก็ประคองกล่องใส่เด็กทารกลงมาอย่างระมัดระวัง

หนูน้อยเถียนซินหลับปุ๋ย นิ้วมืออวบอ้วนถูกปากเล็กๆ ดูดจ๊วบๆ

เถียนเสี่ยวเล่อกับถังเยียนที่มาถึงก่อน ประคองคุณย่า ชะเง้อคอมองอย่างใจจดใจจ่อ

พ่อเถียนยืนถูมืออยู่ข้างๆ อยากสูบบุหรี่แต่ต้องอดทนไว้ เพราะรู้ว่าควันบุหรี่มือสองเป็นอันตรายต่อเด็ก

"โอ้โห เหลนตัวน้อยของย่ามาแล้ว"

คุณย่ามองเห็นกลุ่มคนที่เดินเข้ามา ก็สะบัดมือ "ยัยแก่" ที่ประคองอยู่ทิ้ง เดินตรงเข้าไปรับ "หนูน้อยหวานใจ" ทันที

ถังเยียนกลั้นขำ เชิดหน้าขึ้นนิดหน่อย รู้สึกภูมิใจเล็กๆ

นี่ลูกฉันคลอดเองนะ

ขอแค่ชนะใจคุณย่าได้ ตำแหน่งตัวจริงของเธอก็มั่นคง

เถียนเสี่ยวเล่อเลิกคิ้ว ถลึงตาใส่เธอทีหนึ่ง

ถังเยียนไม่สน ยิ้มหวานหยด เรียกเสียงอ่อนเสียงหวานว่า "คุณย่าคะ รอหนูด้วย"

พูดจบ ก็หันมามองยัยแก่ด้วยสายตาผู้ชนะ

แผนแม่ได้ดีเพราะลูกสาว ประสบความสำเร็จ

เถียนเสี่ยวเล่อกลืนน้ำลาย สุดท้ายก็ถอนหายใจ ผิดแผนไปหน่อย

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ให้คุณย่าได้เห็นลูกหลานเต็มบ้าน ถือว่าทำความปรารถนาของท่านให้เป็นจริง

...

สายตาของคุณย่ามองผ่านกล่องใส่เด็ก จ้องมองทารกที่หลับปุ๋ยอยู่ในห่อผ้า

แววตาเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู

คิ้วตาเหมือนเถียนเสี่ยวเล่อตอนเด็กๆ มาก ปากเล็กๆ ยังขยับดูดเบาๆ โดยไม่รู้ตัว

นั่นคือเหลนสาวของท่าน

ขอบตาคุณย่าจู่ๆ ก็เปียกชื้น อยากยื่นมือไปอุ้ม แต่ก็กลัวจะรบกวนการนอนของเหลนตัวน้อย

ถังเยียนใจหายวาบ เห็นตาคุณย่าแดงๆ ก็ถามเสียงเบาอย่างกังวลว่า

"คุณย่าคะ ไม่ชอบเถียนซินเหรอคะ"

"ชอบสิ ชอบแน่นอนลูก"

คุณย่ายิ้มอย่างเมตตา ดึงมือถังเยียนมาตบหลังมือเบาๆ

ลูกชายท่านไม่ได้เรื่อง เป็นโสดมาตลอด ทำให้ท่านเป็นห่วง

ก่อนหน้านี้ยังกลัวหลานชายจะเจริญรอยตามพ่อ ตอนนี้ดีแล้ว ได้เห็นตระกูลเถียนสี่รุ่นอยู่พร้อมหน้า ก็ถือว่าหมดห่วงไปเปราะหนึ่ง

ร้อยปีให้หลัง ก็ถือว่ามีหน้าไปเจอตาเฒ่าเถียนแล้ว

"เสี่ยวเล่อ มานี่ซิ"

คุณย่ากวักมือเรียกเถียนเสี่ยวเล่อที่ยืนทื่ออยู่ข้างหลัง

"ครับคุณย่า"

เถียนเสี่ยวเล่อเดินเข้าไปหา

เห็นมือทั้งสองคนจับกันแน่น ก็รู้ชะตากรรม

คุณย่าพูดขึ้นว่า "เรื่องของพวกวัยรุ่นย่าไม่ยุ่งหรอกนะ แต่หนูถังเป็นเด็กดี หลานต้องดูแลเขาให้ดีนะ รู้ไหม"

"วางใจเถอะครับคุณย่า ผมดูแลเธอดีจะตาย"

เถียนเสี่ยวเล่อหันไปหาถังเยียน "จริงไหม เสี่ยวถัง"

"ค่ะคุณย่า พี่เล่อดีกับหนูมากเลย"

เสี่ยวถังรีบยืนยัน ตอนนี้ยังลำพองใจไม่ได้

...

บ้านตระกูลเถียนครึกครื้นขึ้นมา เป็นภาพที่ไม่ได้เห็นมานาน

เถียนซินแค่พลิกตัว ยิ้มทีหนึ่ง ก็ดึงดูดความสนใจของคนทั้งบ้าน

พ่อแม่มือใหม่สองคนไม่ต้องพูดถึง พ่อเถียนชายชาตรีก็กล่อมเด็กไม่เป็น

คุณย่าอายุมากแล้ว ก็ลืมวิธีเลี้ยงเด็กไปหมดแล้ว

ต้องอาศัยพี่เลี้ยงดูแล พร้อมกับกำชับข้อควรระวังไปด้วย

เถียนเสี่ยวเล่อให้ผู้ช่วยสองคนลาพักร้อน ตามไปต่างประเทศปีกว่า พวกเธอก็คิดถึงบ้านแย่แล้ว

ก่อนไป กำชับหนักแน่นว่าต้องระวังคำพูด

เสี่ยวเหวินกับเสี่ยวลี่ รับโบนัสจากเถียนเสี่ยวเล่อ แล้วกลับบ้านไปอย่างมีความสุข

...

ชื่อเสียงของ 'สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ' ถือว่าพังยับเยินแล้ว

แต่ยิ่งด่า รายได้ยิ่งพุ่ง

ฉาย 10 วันทะลุ 200 ล้าน ทำลายสถิติเร็วที่สุดของ '10 ดาวโจรปล้นโคตรเพชร'

ทางฝั่งญี่ปุ่นก็ยังคงรักษาการเติบโตที่สูงลิ่ว เป็นหนังภาษาจีนที่ประสบความสำเร็จที่สุดในรอบหลายปี

นักแสดงนำอย่างเหลียงเฉาเหว่ย จัดงานแต่งงานกับหลิวเจียหลิงที่ภูฏาน

ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ ทั้งสองฝ่ายเชิญคู่ข่าวฉาวของตัวเองมาร่วมงานด้วย

ฝ่ายชายเชิญจางม่านอวี้ ฝ่ายหญิงเชิญหูจุน

ชาวเน็ตต่างทึ่งในความใจกว้างของวงการบันเทิง

คนในวงการยิ้มๆ นี่มันแค่เรื่องจิ๊บจ๊อย

เถียนเสี่ยวเล่อมาที่บริษัท บทละคร 'แฝงตัว' ฉบับขยายความ เฉินจื่อซีเตรียมไว้ให้บนโต๊ะทำงานแล้ว

"หาผู้กำกับได้หรือยัง"

เถียนเสี่ยวเล่อพลิกดูบท ไม่เงยหน้าถาม

"คนเขียนบท เจียงเหว่ย เสนอตัวอยากกำกับเรื่องนี้เอง เขาเคยถ่าย..."

ฟังเฉินจื่อซีรายงาน เถียนเสี่ยวเล่อกลับขมวดคิ้ว บทดัดแปลงมาดีใช้ได้ แต่มีช่องโหว่ใหญ่อยู่หลายจุด

เช่น ตอนม่าขุยโดนจับ ถูกชี้ตัวว่าเป็นฝ่ายแดง แอบเข้าไปในห้องทำงานหัวหน้าสถานี ทำให้สายลับ "ศาลพระภูมิ" ที่แฝงตัวในเหยียนอันความแตก

จะโดนตัดสินโทษอยู่แล้ว ดันไม่ยอมบอกว่าตอนนั้นอวี๋เจ๋อเฉิงก็อยู่ในห้องทำงาน และเห็นเอกสารลับเหมือนกัน

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย

เถียนเสี่ยวเล่อโยนบทกลับไป สั่งว่า "เรื่องผู้กำกับวางไว้ก่อน ให้เขาแก้ช่องโหว่ในบทให้เสร็จก่อน"

"รับทราบค่ะบอส"

พอเฉินจื่อซีออกไป เถียนเสี่ยวเล่อก็ดูข่าวในเน็ต

เมื่อโอลิมปิกใกล้เข้ามา วงการบันเทิงก็เริ่มคึกคัก

ดาราและนักแสดงมากมาย ต่างยื่นเรื่องขอเป็นคนถือคบเพลิง

ตอนนี้แหละที่วัดมูลค่าทางการค้าและชื่อเสียงของนักแสดง

รายชื่อสถานีปักกิ่งที่ยืนยันแล้วมีเฉินหลง อาศัยอิทธิพลและชื่อเสียงระดับโลก

จางเลี่ยงอิ่ง ได้รับการเสนอชื่อจากโฟล์คสวาเกน ให้เป็นคนถือคบเพลิงสถานีปักกิ่ง

จางจื่ออี๋พาคู่หมั้น วิ่งเต้นไปทั่ว เพื่อชิงตำแหน่งคนถือคบเพลิงเหมือนกัน

เถียนเสี่ยวเล่อรอไม่ได้แล้ว ต้องรีบยืนยันโควตาให้เร็วที่สุด

สถานีปักกิ่งกับสถานีอื่น ความสำคัญย่อมต่างกันแน่นอน

เถียนเสี่ยวเล่อแวะไปแผนกเอฟเฟกต์ ดูความคืบหน้าของ 'แปซิฟิก ริม' ก่อนจะมุ่งหน้าไปจงอิ่ง

บังเอิญมาก ลงรถปุ๊บก็เจอหยางโซ่วเฉิง พาฮั่วเหวินซี โฆษกส่วนตัวมาด้วย

เธอยังคงแต่งตัวสไตล์สาวแกร่งเมืองกรุงเหมือนเดิม

เสื้อเชิ้ตขาว สูทดำ กระโปรงสั้นแค่เข่า เรียวขาห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีดำ

ข้างหลังทั้งสองคน มีจงซินถงที่ดูเกร็งๆ เดินตามมา

เห็นเถียนเสี่ยวเล่อ ตาหยางโซ่วเฉิงเป็นประกาย ยิ้มร่าเข้ามาทักทาย:

"ผกก.เถียน ยินดีด้วยครับ หนังใหม่ขายดีทั่วโลกเลย"

"ขอบคุณครับ ท่านประธานหยางมาทำธุระเหรอครับ"

เถียนเสี่ยวเล่อถามด้วยความสงสัย

"ครับ เรื่องคราวก่อน ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว เลยมาดูว่าจะผ่อนปรนข้อจำกัดได้บ้างไหม"

หยางโซ่วเฉิงจนใจ อายุขนาดนี้แล้วยังต้องมาวิ่งเต้นเรื่องพรรค์นี้

ดาราหญิงที่พัวพันกับคดีรูปฉาว โดนแบนโฆษณา พรีเซนเตอร์ และงานแสดงในแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด

หยางโซ่วเฉิงมาจงอิ่งด้วยตัวเองแบบนี้ เรื่องนี้น่าจะมีทางออกแล้ว

เถียนเสี่ยวเล่อยิ้มๆ เรื่องแบบนี้เขาไม่มีความเห็น ทั้งสองฝ่ายสมยอม แถมยังคืนกำไรให้ชาวเน็ตอีกต่างหาก

"เชิญท่านประธานหยางก่อนเลยครับ ธุระผมไม่รีบ"

เถียนเสี่ยวเล่อให้หยางโซ่วเฉิงเข้าห้องทำงานไปก่อน เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยว

"ขอบคุณครับ"

...

เถียนเสี่ยวเล่อมาที่ห้องรับรองข้างๆ เลขาหานซานผิงเข้ามาทักทาย เอาน้ำชาและผลไม้มาเสิร์ฟ

ฮั่วเหวินซีเดินนวยนาดเข้ามา จงซินถงเดินตามหลังมาอย่างประหม่า

"ผอ.ฮั่ว ดื่มด้วยกันไหมครับ"

"งั้นขอยืมบารมีผกก.เถียนหน่อยนะคะ"

ฮั่วเหวินซีนั่งลงที่ว่างข้างๆ ลิ้มรสชาที่หานซานผิงดื่ม

ชาเป็นชาดี แต่คนที่ดื่มกาแฟฝรั่งจนชิน ลิ้นคงแยกไม่ออกหรอก

"เรื่องที่ผอ.ฮั่วรับปากผม คงยังไม่ลืมใช่ไหมครับ"

เถียนเสี่ยวเล่อมองเธอ แล้วจู่ๆ ก็ถามขึ้น

"ฉันรับปากคุณ...?" ฮั่วเหวินซีนึกขึ้นได้ หน้าแดงระเรื่อ กระแอมเบาๆ:

"แน่นอนว่าไม่ลืมค่ะ เตรียมไว้ให้ผกก.เถียนตลอด"

พูดจบ เธอก็ขยับท่านั่ง ขาที่ไขว้กันอยู่ จงใจเหยียดออกไปหน่อย โชว์เรียวขาให้เห็นชัดๆ

จงซินถงที่อยู่ข้างๆ นั่งนิ่งเป็นนกกระทา ก้มหน้ามองรองเท้าตัวเอง

นั่งอยู่ไกลๆ ไม่กล้ารบกวนทั้งสองคน

"จำได้ก็ดีครับ"

เถียนเสี่ยวเล่อละสายตา จิ้มผลไม้เข้าปาก

ฮั่วเหวินซีฉวยโอกาสพูดเรื่องภาคต่อ 'ยิปมัน': "ผกก.เถียน ซีรีส์ 'ยิปมัน' ปากต่อปากดีมาก ข่าวฉาวเกาหยวนหยวนก็ผ่านไปนานแล้ว น่าจะรีบูตได้แล้วมั้งคะ?"

เถียนเสี่ยวเล่อคิดดู ปีนี้ยังไม่ได้เปิดโปรเจกต์ใหม่เลย ก็ควรจะถ่ายภาคต่อได้แล้ว:

"ในเมื่อผอ.ฮั่วพูดขนาดนี้ งั้นก็รีบูตเถอะครับ แต่บทหนังคงไม่เร็วขนาดนั้น"

ฮั่วเหวินซีดีใจมาก เรื่องที่หยางโซ่วเฉิงกลุ้มใจ ไม่นึกว่าเธอเอ่ยปากเขาก็ยอม

"บทหนังไม่รีบค่ะ ขอแค่โปรเจกต์เดินหน้าก็พอ"

...

"ผกก.เถียน ท่านประธานหานเชิญครับ"

เลขาหานซานผิงเดินมาบอก

มาถึงหน้าห้องทำงาน หยางโซ่วเฉิงเดินนำออกมาก่อนพอดี

"ผกก.เถียน เชิญครับ!"

เถียนเสี่ยวเล่อพยักหน้า เห็นสีหน้าผ่อนคลายของอีกฝ่าย น่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดี

นี่แหละความสำคัญของการมีบริษัทต้นสังกัดที่แข็งแกร่ง

"เสี่ยวเล่อ เรื่องคนถือคบเพลิงโอลิมปิกได้ผลแล้วนะ เบื้องบนพิจารณาแล้ว นายได้รับเลือกเป็นคนถือคบเพลิงสถานีปักกิ่ง"

เถียนเสี่ยวเล่อเพิ่งนั่งลงบนโซฟา ก็ได้ยินหานซานผิงพูดเหมือนทวงบุญคุณ

"ขอบคุณครับอาหาน ถ้าอาไม่ส่งชื่อผมไป ผมคงหาช่องทางไม่ได้"

"คนกันเองทั้งนั้น เกรงใจอะไร"

หานซานผิงดีใจมาก เอาเปรียบมาตั้งนาน ในที่สุดก็มีเรื่องช่วยเถียนเสี่ยวเล่อได้สักที

"หนังนายรายได้ต่างประเทศดีมาก การโปรโมตในประเทศต้องจัดเต็มนะ พยายามทำให้ยอดทั่วโลกทะลุ 300 ล้านดอลลาร์ให้ได้"

หานซานผิงตื่นเต้นมาก นานๆ ทีจะมีผู้กำกับในประเทศ ที่ทำหนังแล้วคนต่างชาติดูรู้เรื่อง

น่าเสียดายอย่างเดียว คือเป็นหนังพูดภาษาอังกฤษ

เถียนเสี่ยวเล่อไม่ค่อยใส่ใจ ตอนนี้ใจเขาจดจ่ออยู่กับ 'แปซิฟิก ริม'

"อาหาน 'แปซิฟิก ริม' ช่วงท้ายใกล้เสร็จแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ปลายปีน่าจะฉายได้"

"ดี ดี..."

หานซานผิงตบต้นขา พูดว่าดีไม่หยุด

หนังเรื่องนี้ตอนแรกแบกรับความกดดันมหาศาล ตั้งแต่เริ่มโครงการจนถึงช่วงท้าย ผ่านอุปสรรคมามากมาย

ไม่นึกว่าเผลอแป๊บเดียว หนังก็เตรียมฉายแล้ว

"เนื้อหาผ่านเซนเซอร์ไม่มีปัญหา เอาเวลาโปรโมตอีก 2 เดือน งั้นก็ลงได้แค่ช่วงตรุษจีน"

"งั้นไม่ชนกับหนิงฮ่าวเหรอ 'แข่งเจ้าความเร็ว' ของเขาก็ลงตรุษจีนเหมือนกัน"

"ไม่เป็นไร ให้เขาย้ายไปช่วงส่งท้ายปีแทน"

หานซานผิงโบกมือ เถียนเสี่ยวเล่อรู้เลยว่า เรื่องนี้โดนทุบโต๊ะตัดสินแล้ว

คุยธุระเสร็จ เถียนเสี่ยวเล่อคว้าใบชามาสองกล่อง เตรียมจะกลับ รีบกลับไปเล่นกับหนูน้อยเถียนซิน

แต่โดนหานซานผิงรั้งไว้

"เสี่ยวเล่อ ภาคต่อ พลิกตำนานโปเยโปโลเย ก็ควรเตรียมได้แล้วมั้ง?"

"ช่วงนี้ผมยุ่งมาก เรื่องใหม่ยังไม่ได้คิดโครงเรื่องเลย ไว้ว่างๆ ค่อยว่ากันครับ"

หานซานผิงพยักหน้าอย่างผิดหวัง รีดไถโปรเจกต์ใหม่ไม่ได้ ก็ได้แต่ปล่อยเถียนเสี่ยวเล่อไป

[จบแล้ว]