บทที่ 80 - ผู้กำกับเถียน ช่วยติวบทให้หน่อยสิคะ!

บทที่ 80 - ผู้กำกับเถียน ช่วยติวบทให้หน่อยสิคะ!

ฉากแรกที่เตรียมถ่ายทำ คือฉากฟ่านปิงปิงโหนสลิงโรยตัวลงมาจากตึกสูง

แน่นอน ไม่ได้ให้เธอไปห้อยต่องแต่งอยู่บนตึกหลายสิบชั้นจริงๆ หรอก เธอคงไม่ใจกล้าขนาดนั้น

ถ่ายฉากกระโดดจากดาดฟ้าก่อน แล้วค่อยตัดต่อฉากนอกตัวตึก

ส่วนนี้ต้องถ่ายในสตูดิโอ โมเดลที่สร้างไว้สูงแค่สองชั้น

หน้างานมีกล้อง 5 ตัว สามตัวจับภาพฟ่านปิงปิงโรยตัว อีกสองตัวจับภาพรีแอคชั่นของหวังเป่าเฉียงที่คุมสลิง

"หนิงฮ่าว นายไปดูฝั่งหวังเป่าเฉียง"

เถียนเสี่ยวเล่อใส่หมวกแก๊ป ห้อยหูฟัง ถือวอสั่งการ

"ฝ่ายอุปกรณ์เช็คความเรียบร้อย ระบบเซฟตี้ต้องชัวร์"

"ผู้กำกับ เรียบร้อยครับ!"

"ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม!" เถียนเสี่ยวเล่อตะโกน

เขาหันไปมองฟ่านปิงปิงที่แต่งองค์ทรงเครื่องครบชุด ส่งสัญญาณมือโอเคให้

คนตีสเลทตะโกน:

"แอ็กชัน!"

ฟ่านปิงปิงในชุดรัดรูป มัดผมหางม้าสูง โหนสลิงรูดลงมาจากชั้นบน

กล้องหลายตัวจับภาพช็อตสวยงามนี้ไว้

ส่วนหวังเป่าเฉียงบนดาดฟ้า แสดงท่าทางคุมสลิงผิดพลาด ภาพตัดสลับไปที่ฟ่านปิงปิง เธอเริ่มแกว่งไปมาอยู่นอกตัวตึก

เปิดฉากด้วยคิวบู๊ยากๆ เถียนเสี่ยวเล่อต้องการกระตุ้นให้ทุกคนตื่นตัว

จังหวะหนังเรื่องนี้ เน้นความลื่นไหล ไม่มีช่วงน่าเบื่อ

ฉากแรกถ่ายซ้ำไปเจ็ดแปดรอบ กว่าเถียนเสี่ยวเล่อจะพอใจ

ฟ่านปิงปิงเดินเข้ามาถาม "ผู้กำกับเถียน ต้องเอาอีกเทคไหมคะ"

ชุดรัดรูปขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าอวบอิ่มออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ฉากเสี่ยงตายขนาดนี้ ถ่ายไปตั้งหลายรอบ ไม่มีบ่นสักคำ

เถียนเสี่ยวเล่อรู้สึกยอมรับในทัศนคติของเธอมาก

"ไม่ต้องแล้ว พอแค่นี้แหละ"

ย้ายกองถ่าย

ฉากปล้นร้านทอง การเปิดตัวของทีมเกาหลี บนพื้นฐานความเป็น 'หัวขโมย' เพิ่มความโหดเหี้ยมแบบโจรเข้าไป

เวอร์ชันของเถียนเสี่ยวเล่อ เพิ่มความดิบเถื่อนให้ตัวละคร

ต้นฉบับแค่ซ้อมพนักงาน แต่เวอร์ชันนี้ หลัวจิ้นที่รับบท ยิงปืนขู่เลย

เขากับต่งเสวียน อยู่ในทีมฝั่งเกาหลี

ถ่ายไปหลายเทค เถียนเสี่ยวเล่อยังไม่ค่อยพอใจ แววตาอำมหิตของหลัวจิ้นยังไม่ได้ดั่งใจ

ปรับมุมกล้อง ใช้แสงธรรมชาติย้อนแสง ถ่ายมุมเสย

ให้หลัวจิ้นเหลือกตามองต่ำ สร้างภาพลักษณ์กดดัน

อีจองแจสมกับเป็นเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายเกาหลีคนล่าสุด เข้าใจบทบาทและสร้างคาแรคเตอร์ได้ทะลุปรุโปร่งอย่างรวดเร็ว

จอนจีฮยอนยังคงความเซ็กซี่ เพิ่มฉากบู๊เข้าไป ให้เธอได้โชว์ของ

ถ่ายทำไปสามวัน

กองถ่าย '10 ดาวโจร' มีนักข่าวพยายามจะเข้ามาทำข่าว

เถียนเสี่ยวเล่อจำบทเรียนจาก 'จอมใจบ้านมีดบิน' และ 'แฝดพายุหมุน' ได้แม่น

ให้เจ้าหน้าที่กันพื้นที่ข้างนอก แจกซองแดงนิดหน่อย แล้วไล่กลับไป

การถ่ายทำไม่กี่วันแรกราบรื่นดี เลิกกอง นักแสดงกลับโรงแรมที่พัก

ในห้องเถียนเสี่ยวเล่อ หัวหน้าแผนกต่างๆ มารวมตัวกัน นอกจากถกเรื่องคิวถ่ายพรุ่งนี้ ก็ต้องปรับแก้เนื้อหาไปเรื่อยๆ

งานผู้กำกับ ดูเหมือนแค่สั่ง แอ็กชัน กับ คัท ความจริงไม่ใช่

เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งต้องผ่านตาหมด เขาต้องเป็นคนเคาะ

คิวถ่ายวันแรกๆ ไม่เยอะ ไม่ต้องตัดต่อด่วน สั่งงานเสร็จก็ไล่ทุกคนกลับ

เถียนเสี่ยวเล่อล็อคเก็บไฟล์ต้นฉบับ เพิ่งถอดเสื้อเตรียมจะไปอาบน้ำ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

นึกว่าใครลืมของ เปิดประตูไป อ้าว ฟ่านปิงปิง

"ผู้กำกับเถียนคะ มีบางฉากหนูไม่รู้จะเล่นยังไง ช่วยติวบทให้หน่อยได้ไหมคะ"

ฟ่านปิงปิงใส่เสื้อยืดสีขาวรัดรูป ท่อนล่างกางเกงขาสั้นจู๋ อวดขาขาวเรียวยาว ยืนอ้อยส้อยอยู่หน้าประตู

"เข้ามาสิ"

เถียนเสี่ยวเล่อหลีกทางให้เธอเข้ามา

บทก็ไม่ถือมา นี่คือท่าทีของคนจะมาติวบทเหรอ?

"อยากดื่มอะไรเทเองนะ ผมไปอาบน้ำก่อน"

เถียนเสี่ยวเล่อทิ้งท้าย แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

ฟ่านปิงปิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย กวาดตามองห้องสวีทหรู บนโต๊ะมีภาพวาดสตอรี่บอร์ดวางอยู่

ละเอียดหยิบเหมือนหนังสือการ์ตูน

เธอไม่กล้าแตะมั่วซั่ว รินไวน์แดงให้ตัวเอง ฟังเสียงน้ำไหลจากห้องน้ำ

ไม่นานนัก เสื้อยืดสีขาวตัวหนึ่งก็ร่วงลงบนพื้น

ในห้องน้ำ

เถียนเสี่ยวเล่อกำลังสระผม สะดุ้งโหยง จู่ๆ มีคนโผล่มาตรงหน้า

ฟาดก้นกระต่ายไปทีหนึ่ง

"อื้อ~"

ฟ่านปิงปิงร้องเสียงหลง~

เถียนเสี่ยวเล่อไม่สน สระผมต่อ

ปิงปิงรู้หน้าที่ ช่วยเขาสระผม แต่ไม่ใช่หัวข้างบนนะ

หน้าประตูห้อง

ถังเยียนหิ้วของโปรดเถียนเสี่ยวเล่อมาหลายแบบ แถมยังใส่ส้นสูงพื้นแดงสีดำมาด้วย

เตรียมมาอย่างดี ถ่ายหนังทีสองสามเดือน เธอเตรียมชุดมาเพียบ

"เสียงนี้~"

ถังเยียนกำลังจะเคาะประตู ได้ยินจังหวะที่คุ้นเคย เธอก็เคยโดนจัดหนักแบบนี้

เธอโค้งตัวแนบหูฟังที่ประตู อยากได้ยินข้างในชัดๆ ท่าทางถ้าใครมาเห็นคงนึกว่าขโมย

ข้างในดุเดือดมาก ตัวเธอเองก็เริ่มแปลกๆ ร่างกายเหมือนโดนกดสวิตช์ ร้อนรุ่มขึ้นมา

อยากจะหนีไปให้พ้น แต่ขาเจ้ากรรมดันไม่ขยับ

แถมยังเผลอขยับตามจังหวะสนุกสนาน ถูไถไปกับพื้นมันวาว

ถูไถ ถูไถ จังหวะปีศาจของฉัน!

ผ่านไปไวเหมือนโกหก ประมาณชั่วโมงหนึ่ง

ได้ยินเสียงร้องดังลั่น ถังเยียนก็ถึงจุดหมายพอดี เธอลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับห้องตัวเอง

ฟ่านปิงปิงกลางวันโดนสลิงห้อยทั้งวัน กลางคืนก็ต้องพ่ายแพ้ไปตามระเบียบ

นอนแผ่เป็นก้อนดินเหลวอยู่บนเตียง

...

หกโมงเช้า

ปิงปิงผู้ฟื้นคืนชีพ ส่องดูทางเดินจนแน่ใจ แล้วค่อยย่องกลับห้องตัวเอง

เจ็ดโมงเช้า

เถียนเสี่ยวเล่อตื่นมาอย่างสดชื่น เตรียมตัวถ่ายทำ

ตอนกินข้าวเช้าที่ล็อบบี้โรงแรม ทีมนักแสดงหลักอยู่กันครบ

ถังเยียนเหลือบมองเถียนเสี่ยวเล่อ แววตาตัดพ้อ งานมือมันไม่ถึงใจเท่าของจริง

"น้ำตาล เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ ตาบวมเชียว"

เถียนเสี่ยวเล่อแซวขำๆ

ถังเยียนกลอกตาบน "กะจะไปเซอร์ไพรส์ซะหน่อย ใครจะรู้ว่าในห้องมีคนแล้ว"

บ่นเสร็จ ก็ขยับเข้ามาใกล้ จองคิวล่วงหน้า "คืนนี้ลองกันไหม"

เถียนเสี่ยวเล่อตอบแบบยียวน "งั้นเธอต้องหาจังหวะดีๆ นะ"

ทุกคืนหลังเที่ยงคืน ประตูห้องเขาโดนเคาะไม่หยุด กองถ่ายตั้งเยอะ ไม่ใช่แค่ตัวเอกหรอกที่อยากก้าวหน้า

พวกตัวประกอบ ทีมงานฝึกหัด ก็มีหัวใจใฝ่สูงเหมือนกัน

กองถ่ายสามสี่ร้อยชีวิต เหมือนสังคมจำลอง และเถียนเสี่ยวเล่อคือราชา

ใครอยากได้ดี ก็อยากเคาะห้องเขาทั้งนั้น ไม่เกี่ยงหญิงชาย

เป็นผู้กำกับหนังอาร์ตและหนังตลาด คิดดูสิว่ามีคนจ้องตาเป็นมันขนาดไหน

ดาราสาวๆ ที่อยากปลดเข็มขัดเขามีถมเถ

ไม่มีเส้น ไม่มีคนหนุน บางคนยอมนอนกับคนตั้งแต่ฝ่ายสถานที่ ไฟ กล้อง ยันผู้ช่วยผู้กำกับ

ขอแค่มีประโยชน์ในกองถ่าย นอนด้วยได้หมด

แน่นอน ผู้กำกับหรือโปรดิวเซอร์ที่มีระดับหน่อย รสนิยมเรื่องผู้หญิงก็สูงตาม

เจอมาเยอะ ก็เลือกเยอะ

มีกรณีพิเศษเหมือนกัน นอนฟรีแล้วไม่ให้งาน ก็ทำอะไรไม่ได้

เว้นแต่จะฉีกหน้า เลิกทำงานสายนี้

"ชิส์ ต้องไปถึงก่อนฟ่านปิงปิงให้ได้"

ถังเยียนกัดซาลาเปาคำโต เมื่อคืนคนนั้นเธอรู้แล้วว่าเป็นใคร

เป็นนักแสดงด้วยกัน ฟังเสียงนิดเดียวก็แยกออก

เถียนเสี่ยวเล่อยิ้มไม่ตอบ ถังเยียนเวอร์ชันด้านมืดก็น่าสนใจดี

หรือจะเรียกว่า เธอเอาเรื่องงานมาเป็นที่ตั้งแล้วก็ได้

[จบแล้ว]