บทที่ 19 - อ่านบทและวิเคราะห์ตัวละคร

บทที่ 19 - อ่านบทและวิเคราะห์ตัวละคร

"นักเรียนถัง บทหวงฮวนเป็นของคุณแล้ว อย่าทำให้ผมผิดหวังล่ะ"

"คะ...

ไม่ได้เลือกคนอื่นไปแล้วเหรอคะ"

ถังเยียนยืนงงเป็นไก่ตาแตก เหลือเชื่อสุดๆ

เมื่อกี้ที่ไล่เธอออกไป นึกว่าแอบตกลงแลกเปลี่ยนอะไรกันลับหลัง ไม่นึกว่าสุดท้ายเธอคือผู้ชนะ

"เทียบกับรูปลักษณ์ภายนอกของน้องหวังแล้ว เธอเหมาะกับบทนี้มากกว่า เพื่อชดเชยให้เธอ เลยให้บทรับเชิญไปบทหนึ่ง ทำไมในสายตาเธอ ถึงกลายเป็นล็อกตัวไปแล้วล่ะ"

มองท่าทางเอ๋อๆ ของถังเยียน เถียนเสี่ยวเล่ออธิบายอย่างใจเย็น แล้วอดแซวไม่ได้

"หนูนึกว่า..."

ถังเยียนหน้าแดง ที่แท้ก็คิดไปเอง เลยรีบโค้งขอบคุณ

"ขอบคุณผู้กำกับเถียนที่ไว้ใจค่ะ หนูจะตั้งใจเล่นบทหวงฮวนให้ดีที่สุด"

"อืม ไปเซ็นสัญญาเถอะ"

...

ตั้งแต่ข่าวการคัดตัวนักแสดง 'แผนซ่อนปมในใจ' กระจายออกไป สวีเจิง หวงป๋อ หลัวจิ้น ที่เคยร่วมงานใน 'ซูเปอร์มาร์เก็ตป่วน' ก็ทยอยมาสืบข่าว

เถียนเสี่ยวเล่อคิดว่าเป็นหนังที่ตัวละครเยอะ ต้องใช้นักแสดงมาก สามคนนี้ฝีมือดี เลยให้บทรองที่มีบทบาทเยอะหน่อย

ต้าจ้วงให้สวีเจิงเล่น เป็นพวกเลียแข้งเลียขาหลี่ฉินในเรื่อง ถือเป็นตัวละครที่ขาดไม่ได้

ไป๋หู่ให้หลัวจิ้นเล่น ผีพนัน มีโรคประจำตัว สุดท้ายกลายเป็นศพปริศนาที่หายไป

พี่ชายไป๋หู่ ก็เก็บไว้ให้หวงป๋อ

ส่วนตัวประกอบบทเยอะอื่นๆ ใช้เวลาอีกสองวัน ทยอยคัดตัวนักแสดงจากโรงถ่ายมาเล่น

...

ทีมงานหาโลเคชั่น เจอสถานที่ที่ตรงกับความต้องการของเถียนเสี่ยวเล่อแล้ว

วันสุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ นักแสดงนำบางส่วน ถังเยียน เหยียนหนี หวงป๋อ สวีเจิง หลัวจิ้น มารวมตัวกันที่ห้องประชุมบริษัทเสี่ยวเล่อพิคเจอร์ เพื่ออ่านบท

ส่วนพ่อเถียนกับหวังจิ้นซง บทไม่เยอะและฝีมือหายห่วง เลยไม่ต้องมา

ทุกคนถือบทฉบับสมบูรณ์ พร้อมภาพสตอรี่บอร์ดในมือ ภาพประกอบกับตัวหนังสือช่วยให้นักแสดงเข้าใจเส้นเรื่องของหนังได้ดีขึ้น

เถียนเสี่ยวเล่อเป็นตากล้องมาหลายสิบปี การคุมฉาก โทนสีที่ต้องการ วาดออกมาได้ละเอียดมาก

"ผู้กำกับเถียนเก่งจังเลยค่ะ วาดสวยมาก"

ถังเยียนนักเรียนจงซี่ปี 02 เคยเข้าประกวดนางงามปี 01 ได้รางวัลชนะเลิศระดับประเทศ

เริ่มรับงานถ่ายแบบ ถ่ายนิตยสาร

นี่เป็นหนังเรื่องแรกของเธอ ตั้งแต่เซ็นสัญญามา เธอยังรู้สึกเหมือนฝัน

เธออาจจะดูหนังไม่เป็น แต่แค่เห็นสตอรี่บอร์ด ก็รู้เลยว่านี่ต้องเป็นหนังที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ

"น้องถังเยียน ผู้กำกับเสี่ยวเล่อเก่งหลายเรื่องนะจ๊ะ"

เหยียนหนีนั่งข้างๆ แซวด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

ในห้องประชุม สวีเจิง หวงป๋อ พากันหัวเราะคิกคัก

ผู้หญิงเล่นมุกสองแง่สองง่าม มันน่าสนุกกว่าผู้ชายเล่นเยอะ

ถังเยียนไม่ใช่เด็กไม่รู้ประสีประสา เข้าใจความหมายทันที หน้าแดงแปร๊ด

"พี่เหยียนหนี พี่ลามกอะ"

"ฮ่าๆ... น้องสาวคิดอะไรจ๊ะ พี่หมายถึงผู้กำกับเถียนถ่ายหนังเก่ง อย่าคิดลึกสิ"

เหยียนหนียิ้มเจ้าเล่ห์ แหย่สาวน้อยหน้าหวานเล่น อยากรู้เหมือนกันว่ายัยนี่มีดีอะไรถึงได้เป็นนางเอก

อีกด้านหนึ่ง เถียนเสี่ยวเล่อรอรับเจียงอู่อยู่หน้าบริษัท

"อาอู่ ฝีมือระดับอา ไม่ต้องมาอ่านบทก็ได้มั้งครับ"

"ไม่ได้หรอก นี่หนังอาร์ตเรื่องแรกของหลาน อาจะมาทำเสียเรื่องไม่ได้"

เถียนเสี่ยวเล่อพาเจียงอู่เดินไปห้องประชุม

"เสี่ยวเล่อ บริษัทหลานโตเร็วนะ คราวก่อนมายังไม่มีคนเยอะขนาดนี้"

เจียงอู่รู้สึกทึ่ง ในบรรดาลูกหลานคนวงการปักกิ่ง เถียนเสี่ยวเล่อมาแรงที่สุด อายุแค่นี้เปิดบริษัทหนังของตัวเองแล้ว

คนรุ่นเดียวกัน ยังอาศัยบารมีพ่อแม่ วิ่งเล่นในกองถ่ายอยู่เลย

"ทีมงานต้องล่วงหน้าไปสถานที่ถ่ายทำ สองสามวันนี้พนักงานเลยมารอรับคำสั่งที่บริษัทครับ"

การถ่ายทำ 'แผนซ่อนปมในใจ' เถียนเสี่ยวเล่อตั้งความหวังไว้สูงมาก ไม่ใช่แค่ทีมงานต้องไปจัดฉากล่วงหน้า

นักแสดงหลักทุกคน ต้องไปใช้ชีวิตในชนบทล่วงหน้า เพื่อให้ผิวพรรณดูคล้ำแดดสมจริง

...

"ผู้กำกับเถียน อาจารย์เจียง..."

เถียนเสี่ยวเล่อกับเจียงอู่เดินเข้าห้องประชุม กลุ่มคนที่กำลังอ่านบทรีบลุกขึ้นทักทาย

"นั่งลงเถอะครับ ทุกคนลองวิเคราะห์ตัวละครที่ตัวเองได้รับกันหน่อย"

เถียนเสี่ยวเล่อนั่งหัวโต๊ะ จิบกาแฟที่หยางเทียนเจินยกมาเสิร์ฟอย่างรู้ใจ แล้วชี้ตัว

"พี่เหยียนหนีเริ่มก่อนเลย พี่ได้บทเป็นคนแรก"

"ความเข้าใจของพี่ที่มีต่อตัวละครหลี่ฉิน คือแบบนี้..."

ตลอดบ่าย ทุกคนนั่งล้อมวงในห้องประชุม ผลัดกันวิเคราะห์เส้นทางจิตใจของตัวละครที่ตัวเองเล่น

ตรงไหนไม่เข้าใจ เถียนเสี่ยวเล่อก็อธิบายอย่างใจเย็น

เซียวเว่ยกั๋วพระเอกของเรื่อง มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด จากทหารผ่านศึกที่เคยได้รับเหรียญกล้าหาญ เพื่อปกปิดความผิดให้ลูกชาย

ถึงกับยอมทรยศอุดมการณ์ชีวิตของตัวเอง ความขัดแย้งในใจ ทดสอบฝีมือนักแสดงมาก

รองลงมาคือบทหลี่ฉิน

สมัยสาวๆ มีคนรักที่โตมาด้วยกัน แต่ที่บ้านไม่ยอม เลยต้องแต่งงานกับคนขาเป๋ที่ร่ำรวย แต่ชีวิตไม่มีความสุข

โดนเฉินจื้อลี่เมาแล้วตบตีเป็นประจำ ในใจเพาะบ่มความแค้นไว้นานแล้ว

หวงฮวนภายนอกดูไม่มีพิษภัย แต่ภายในมีแผนการร้าย เป็นดอกบัวขาว สำหรับถังเยียน บทนี้ไม่ยาก เล่นเป็นตัวเองก็พอ

ใกล้เลิกประชุม เหยียนหนีกระพริบตาปริบๆ จนตาแทบหลุด เถียนเสี่ยวเล่อก็ไม่สนใจ

กองถ่ายจะยกพลไปสถานที่จริง ไปทีก็เดือนกว่า เวลาที่เหลือต้องกลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณย่า

แค่ได้นั่งคุยกัน ท่านก็ดีใจไปครึ่งค่อนวันแล้ว

...

"คุณย่า กับข้าวนี้รสอ่อน ย่าลองชิมดู"

"จ้ะ ย่าจะชิมดู"

อวี๋หลานยิ้มอย่างมีความสุข ในชามมีแต่กับข้าวที่เถียนเสี่ยวเล่อคีบให้ ครบถ้วนสารอาหาร

"คุณย่าครับ ครั้งนี้ผมไปถ่ายหนัง อาจจะไปเดือนกว่า ย่าต้องกินข้าวเยอะๆ นะครับ"

เถียนเสี่ยวเล่อกำชับเหมือนหลอกเด็ก

"วางใจเถอะ ย่ากินเก่งจะตาย"

หลังกินข้าว ในห้องหนังสือ พ่อเถียนเช็ดมือที่เพิ่งล้างจานเสร็จ เดินเข้ามา

ใช่แล้ว งานนี้เขาเหมาหมด

ตั้งแต่ 'ซูเปอร์มาร์เก็ต' ประสบความสำเร็จ มือของเถียนเสี่ยวเล่อก็คือมือสำหรับกำกับนักแสดง อวี๋หลานห้ามไม่ให้แตะงานหยาบพวกนี้เด็ดขาด

"คราวนี้จัดงานบวงสรวงเปิดกล้องหน่อยเถอะ มีผลงานเก่าการันตีแล้ว จัดให้สมเกียรติหน่อย"

พ่อเถียนพ่นควันบุหรี่ แนะนำ

ตอนถ่าย 'ซูเปอร์มาร์เก็ต' เป็นมือใหม่ ไม่รู้ผลลัพธ์ ไม่จัดก็พอเข้าใจได้

ตอนนี้เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงแล้ว ถ้าไม่จัด มันดูไม่สมเหตุสมผล

"ช่างเถอะครับ หนังอาร์ตแบบนี้ รอมีผลงานค่อยว่ากัน"

เถียนเสี่ยวเล่อคิดดูแล้ว ไม่อยากเสียเวลาเรื่องพวกนี้ วันหน้ายังมีโอกาสจัดงานรอบปฐมทัศน์อีกเยอะ

...

วันรุ่งขึ้น การอ่านบทยังคงดำเนินต่อไป เถียนจ้วงจ้วงกับหวังจิ้นซงก็มาร่วมด้วย

ก่อนวิเคราะห์บท พ่อเถียนเดินชมบริษัท ขนาดไม่ใหญ่แต่มีครบทุกอย่าง

เขายิ้มอย่างภูมิใจ พยักหน้าหงึกๆ

"มีลูกน้องต้องดูแลตั้งเยอะ ต้องรู้จักวางตัวให้ดี อย่าใจร้อน รักษาความตั้งใจเดิมไว้"

เถียนจ้วงจ้วงพอใจมาก แต่ปากก็ไม่ลืมสั่งสอน

"ยังไม่มีอะไรให้ผมเหลิงหรอกครับ พ่อวางใจเถอะ" เถียนเสี่ยวเล่อรับคำ

การอ่านบทที่มีเถียนจ้วงจ้วงและหวังจิ้นซงมาร่วมวง บรรยากาศคึกคักขึ้นเยอะ

คนหนึ่งเป็นผู้กำกับรุ่นเก๋า กำกับหนังมานักต่อนัก ผ่านตาบทหนังมานับไม่ถ้วน

อีกคนเป็นครูสอนการแสดง เข้าใจตัวละครและการวิเคราะห์จิตใจอย่างลึกซึ้ง

จากการวิเคราะห์ของทั้งคู่ ทุกคนเข้าใจบทและการควบคุมตัวละครที่เล่นได้ลึกซึ้งขึ้นไปอีก

[จบแล้ว]