เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 5 ปีศาจหมายเลขหนึ่ง

ตอนที่ 5 ปีศาจหมายเลขหนึ่ง

ตอนที่ 5 ปีศาจหมายเลขหนึ่ง


มีตัวละครหนึ่งกำลังเดินผ่านที่ราบ ตราบใดที่มีใครเล่นเกมออนไลน์ ‘วอร์ออฟเดมอน’ พวกเขาจะจำช่อที่แสดงเหนือหัวตัวละครได้อย่างแน่นอน

ฮาเดส

ย้อนกลับไปทในวอร์ออฟเดมอน เขามักจะได้รับฉายาว่า ‘เดียโบลอส’ ซึ่งมีความหมายว่าปีศาจ ทว่าในตอนนี้ สิ่งที่ถูกเรียกว่าปีศาจนั้นไม่มีร่องรอยพลังในอดีตของเขาและเดินอย่างหลบซ่อน

สายตาของเขามองไปรอบตัว พยายามแยกแยะว่าผู้เล่นคนอื่นสังเกตเห็นเขาหรีอไม่ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผู้เล่นที่เคยเล่นวอร์ออฟเดมอนจะมาเห็นเขา พวกเขาก็คงจะคิดว่าเขาเป็นตัวปลอม

แต่เขาไม่ใช่ตัวปลอม เขาเป็นฮาเดสตัวจริงผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นหมายเลขหนึ่งในเกม

ดราโก้เหยาและเกมที่ตายก่อนกำหนดของเขาไม่ใช่เหยื่อรายเดียวในอุตสาหกรรมเกม หลังจากการเปิดตัวของเรียลเวิลด์ ผู้เล่นเกือบ 90 เปอร์เซ็นต์จากเกมอื่นได้เปลี่ยนเกมออนไลน์ที่มีผู้เล่นจำนวนมากกลายเป็นเซิร์ฟเวอร์ที่ว่างเปล่า เมื่อสามวันก่อน วอร์ออฟเดมอนได้ประกาศว่าพวกเขาจะปิดเซิร์ฟเวอรเกมในอีกสองสัปดาห์

ไม่มีใครตำหนิเกมที่ตัดสินใจปิดบริการ แต่ผู้เล่นที่เก่งกาจล้วนรู้สึกเห็นใจกับเกมที่พวกเขาชื่นชอบ ด้วยการเข้ามาของเรียลเวิลด์ ไม่มีเกมออนไลน์ไหนแม้แต่เกมเดียวที่สามารถอยู่รอดได้

ดังนั้นฮาเดสจึงเปลี่ยนไปเล่นเรียลเวิลด์ด้วยความหวังว่าจะสร้างชื่อเสียงอันรุ่งโรจน์ขึ้นมาใหม่ เช่นเดียวกับเมื่อเขาถูกยอมรับว่าเป็นผู้เล่นชั้นนำในเกมก่อนหน้านี้ ทว่า…

ฮาเดสในปัจจุบันไม่กล้าแม้แต่จะเผชิญหน้ากับพวกพ้องที่เคยต่อสู้เคียงข้างเขา

เขาเหล่ตาไปยังผู้เล่นที่กำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ กล่าวให้ชัดเจน มันคือกริชที่ห้อยอยู่บนเอวของผู้เล่นที่ดึงดูดสายตาของเขา

หลังจากสูดหายใจเข้าลึก ฮาเดสก็จัดอุปกรณ์ของเขาและเดินไปหาผู้เล่นคนนั้น

หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด ดราโก้เหยาอยู่ในห้วงความคิดอันล้ำลึก ระบบจุดอ่อนเป็นระบบที่เขาเคยคิดที่จะนำมาใช้ แต่ในยุคของคึย์บอร์ดและเมาส์ มันมีข้อกำหนดฝีมือแลละทักษะค่อนข้างสูง

ระบบที่ผู้เล่นไม่สามารถปรับตัวและไม่ยอมรับนั้นเป็นขยะ มันเป็นกฏที่เข้มงวดของอุตสาหกรรมเกม อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆ ที่นี่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง ระบบจะใช้ได้ผลอย่างไม่ต้องสงสัยเมื่อศัตรูของพวกเขาเป็นมอนเตอร์ขนาดเท่ามนุษย์ มันสามารถนำไปใช้ในการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นกับผู้เล่นได้เช่นกัน

แต่ไม่ว่ายังไง ดราโก้เหยา่ก็ไม่ได้ใส่ใจกับความคิดนี้มากนัก ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะมีปัญหาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมองดูอินเทอร์เฟซตัวละครของเขา

ในปัจจุบันเขามีเลเวล 3 และมีสามแต้มทักษะ แต่เขาทำได้เพียงมองดูต้นไม้ทักษะนักพเนจรของเขาอย่างช่วยไม่ได้

“พลัง : นักพเนจรเข้าสู่การต่อสู้อันยิ่งใหญ่ ความเสียหายจากพลังโจมตีพื่นฐานเพิ่มขึ้น 10%”

“การเร่ร่อน : มันเป็นชะตากรรมของนักพเนจรที่จะเดินเร่ร่อน ความเร็วการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 1%”

“??”

“??”

นอกจากพลังและเร่รอนแล้ว ส่วนที่เหลือยังถูกซ่อนไว้ด้วยเครื่องหมายคำถาม เขาสามารถเรียนรู้ทักษะต่อไปได้เมื่อถึงเลเวล 7

หนึ่งในจุดประสงค์ของดราโก้เหยาก็คือการค้นหาความแตกต่างระหว่างเวอร์ชั่นเรียลเวิลด์ของเขากับเวอร์ชั่นเรียลเวิลด์ที่เขาอยู่ในปัจจุบัน อาชีพนักพเนจรนีไม่มีอยู่ในเวอร์ชั่นของเขา และเว็บไซต์ทางการของเรียลเวิลด์ในปัจจุบันก็ไม่ได้กล่าวถึงอะไรเกี่ยวกับมัน

ดังนั้นมันจึงน่าจะเป็นอาชีพลับ แต่ดราโก้เหยาไม่รู้สึกถึงความยินดีแม้ว่าเขาจะาได้รับอาชีพอันมีเอกลักษณ์ดังกล่าวก็ตาม

ต้องมีอะไรผิดพลาดเกี่ยวกับอาชีพนี้! ไม่มีแม้แต่หนึ่งทักษะใช้งาน! พลังโจมตีพื้นฐาน… ใครกันที่จะใช้มันเมื่อพวกเขามีทักษะ? การเพิ่มความเร็วการเคลื่อนที่ดูเหมือนจะทรงพลังว แต่ก็เป็นเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้น…

แม้ว่าเกมนี้จะเหมือนกับเกมของเขาในหลายด้าน แต่บางระบบก็มีเอกลักษณ์และแตกต่างไปจากเดิมอย่าสงสิ้นเชิงเช่นกัน ในตอนที่เขากำลังเครียดเรื่องอาชีพ เงาหนึ่งก็มาอยู่ตรงหน้าเขา

“หืม?” ดราโก้เหยาเงยหน้าขึ้นมามองคนคนนั้น

คำว่าฮาเดสลอยอยู่เหนือหัวเขา ในตำนานเทพเจ้ากรีกโบราณ ฮาเดสเป็นผู้ปกครองแห่งยมโลก และเป็นพี่ชายของซูสและเทพแห่งมหาสมุทรโพไซดอน

“นายเป็นผู้เล่นธรรมดาใช่มั้ย? หืม… ดราก้อนสเปียร์?”

ดราโก้เหยาจ้องไปที่คนคนนั้นสักพักหนึ่งก่อนที่จะละสายตา “ฉันไม่รู้จักนาย”

ฮาเดสรู้สึกขุ่นเคือง วอร์ออฟเดมอนได้รับการยอมรับว่าเป็นเกมออนไลน์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเมืองตะวันตกที่สิบเป็นเวลาสามปีติดต่อกัน! และเขาก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้เล่นชั้นนำในเกมนั้น ผู้คนจะไม่รู้จักเขาได้ยังไงกัน? นี่เป็นครั้งแรกที่ชายคนนี้เล่นเกมงั้นเหรอ?

“อะแฮ่ม… ฉันคือฮาเดสจากวอร์ออฟเดมอนซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นหมายเลขหนึ่งในโลกแห่งเกม”

จากนั้นฮาเดสก็ส่ายหัวในลักษณะที่เหมาะสมกับมืออาชีพ เขาคุ้นเคยกับการแสดงความเท่ เพราะเขาเคนได้รัยการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุด ทักษะการแสดงของเขาาจึงเหมือนกับปรมจารย์ที่ไม่มีใครเทียบได้ซึ่งถูกฝึกฝนมาจนสมบูรณ์แบบแล้ว

เขาไม่ได้แสดงความเท่เลย เพียงแค่มันดูเป็นแบบนั้นในตอนนี้ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาในเกมนี้ ถึงอย่างนั้นผู้เล่นที่ชื่อว่าดราก้อนสเปียร์ก็เพิกเฉยต่อเขาอย่างโจ่งแจ้ง

ฮาเดสระงับความโกรธที่เดือดพล่านภายในตัวเขา หากนี่เป็นวอร์ออฟเดมอน เขาจะสังหารทุกคนที่กลลล้าเพิกเฉยต่อเขาแบบนี้

“เอ่อ… ฮ่าๆๆ! เนื่องจากตั้งชื่อตัวเองว่าดราก้อนสเปียร์ ฉันแน่ใจว่านายชอบหอก ฉันคิดว่านายเป็นนักรบที่ชอบใช้หอกใช่มั้ย? ถ้าอย่างนั้นนายก็จะใช้กริชที่ได้ไม่ดีมากนัก” หลังจากกล่าวไปแบบนั้น ฮาเดสก็หยิบหอกออกมาจากกระเป๋าของเขาและกล่าวต่อไปว่า “หอกนี้ชื่อว่ารุ่งอรุณ มันไม่ใช่ไอเท็มทั่วไปราคาถูก แต่เป็นไอเท็มไม่ทั่วไปสีเขียว ฉันจะให้อาวุธที่นายชอบเพื่อแลกเปลี่ยนกับกริชที่ไร้ประโยชน์สำหรับนาย นายคิดยังไง?”

ดราโก้เหยาลุกยืนขึ้นทันทีและจ้องไปที่ดวงตาของฮาเดส ฮาเดสสะดุ้งกับการจ้องมองอันดุดัน แต่เขาก็รีบดึงตัวเองกลลับมาอย่างรวดเร็วในขณะที่เขายังคงแสดงราวกับมืออาชีพในตอนนี้

“นายจะทำอะไร!”

ดราโก้เหยากล่าวต่อไปว่า “ถ้านายอยากได้มัน ก็เข้ามาเอามันด้วยตัวเอง”

“นาย!”

ฮาเดสทนไม่ไหวอีกต่อไป หากเขากล้ำกลืนฝืนทนต่อเรื่องนี้ มันจะเหยียบย่ำความภาคภูมิใจของเขาในฐานะราชาในวอร์ออฟเดมอน เขาเก็บหอกกลับเข้าไปในกระเป๋าไอเท็มของเขาและดึงกริชที่เอวของเขาออกมา จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ดราโก้เหยาทันที

ในเรียลเวิลด์ ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการคุ้มกันผู้เริ่มต้น โดยไม่คำนึงถึงเลเวล ผู้เลล่นยังคงจะสูญเสียเลเวลและดร็อปอุปกรณ์หรือทองเมื่อตาย มันโหดร้ายมาก แต่นั่นเป็นเรื่องจริงหมือนกับชื่อของเกม—เรียลเวิลด์ ผู้อ่อนแอมักจะตกเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่งเสมอ

เมื่อมองไปที่ฮาเดส ดราโก้เหยาแสดงรอยยิ้มในขณะที่เขาถือแท่งไม้ในมือของเขา การโจมตีอย่างกะทันหันพลาดเป้าหมาย เขาสามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีนี้แม้ว่าเขาจะหลับอยู่ก็ตาม ทั้งหมดต้องขอบนายการฝึกฝนอันเลวร้ายที่เขาได้รับในตอนที่เขายังเป็นเด็ก

เมื่อหลบแล้ว ดราโก้เหยาก็เหวี่ยงแท่งไม้ของเขาไปที่ท้ายทอยของฮาเดส เมื่อมันกำลังจะโดนตัวฮาเดส ฮาเดสก็ล้มลงราวกับสะดุดพื้น มันไม่ใช่ท่าทางที่สวยงามนัก แต่เขาก็ยังสามารถหลบการโจมตีของดราโก้เหยาได้

นี่น่าอับอายอย่างเหลือทน

นายเชื่อมั้ยว่ามืออาชีพเจ้าเล่ห์ที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเกมออนไลน์นั้นแทบจะไม่สามารถเอาชนะกระต่ายได้เมื่อเปลี่ยนไปเกมอื่น? แต่มันก็เป็นเรื่องจริง

ฮาเดสได้รับยการยกย่องอย่างดีที่สุดสำหรับการตอบสนองอันรวดเร็วราวกับสายฟ้าและการกระทำต่อวินาทีที่สูงอย่างน่าประหลาดใจ แม้ว่าเขาจะถูกซุ่มโจมตี แต่เขาก็สามารถพลิกสถานการณ์ด้วยการคลิกและการตอบสนองที่รวดเร้ว เมื่อผู้เล่นธรรมดาใช้ทักษะแรก เขาก็คลิกทักษะที่สี่ของเ้ขาแล้ว

มือของเขานั้นไร้ที่เปรียบเมื่อกล่าวถึงเรื่องความเร็ว

Fanpage : ผีเสื้อกลางคืน

Link : https://www.facebook.com/translatemoth

จบบทที่ ตอนที่ 5 ปีศาจหมายเลขหนึ่ง

คัดลอกลิงก์แล้ว