บทที่ 602 เสาน้ำแข็ง ( ต้น )

เมื่อกลับไปที่ภูเขาไฟและเห็นว่าในเมืองไม่มีใครอยู่แล้ว เจ่าไห่ก็ยิ้มออกมานิดหน่อย บางทีเมื่อทุ่งน้ำแข็งที่อยู่ทางเหนือเมืองเจ่าไห่ไปถึงแล้ว มันอาจจะเหมือนภูเขาไฟแห่งนี้ก็ได้ เป็นสถานที่ที่ไม่มีใครสนใจ

เจ่าไห่บินขึ้นไปบนภูเขาและไปยังสถานที่ต่อไป จากนั้นเขาก็มองไปที่ทุ่งน้ำแข็ง และยอดเขาทั้ง 13 ยอด เจ่าไห่รู้สึกดีใจที่ได้เห็นสถานที่แห่งนี้เป็นเช่นนั้น เขาต้องการที่จะยึดครองพื้นที่ตรงนี้ เขาต้องการหาความลับที่ไม่มีใครเคยพบมาก่อน!

หลังจากที่คิดมาตลอด เจ่าไห่ก็เดินทางต่อไป เจ่าไห่พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับไม้เท้าของเขาด้วยความรวดเร็ว

ในขณะที่เจ่าไห่ช่วยเหลือชนเผ่าลิงอยู่นั้น เขาก็ไม่ได้ปล่อยผ่านเรื่องที่เขาต้องมาทำต่อ เจ่าไห่ได้ให้เจ่าฉินอี้ควบคุมไม้เท้าเพื่อสำรวจไปทั้งทุ่งน้ำแข็งทั้งหมด

ทุ่งน้ำแข็งทางตอนเหนือมีพื้นที่ที่ใหญ่มากจริง ๆ เมื่อเทียบกับทุ่งหญ้าจะเห็นได้ชัดเลยว่าเจ่าไห่ไม่ได้พูดเกินความจริง ซึ่งมันอาจจะมีขนาดที่ใหญ่กว่าก็ได้ ที่จริงแล้วเจ่าไห่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าทุ่งน้ำแข็งทางเหนือจะมีพื้นที่ที่กว้างใหญ่มากขนาดนี้ ทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้ขยายพื้นที่ออกไปเรื่อย ๆ ด้วยความเร็วแต่ก็ไม่อาจรู้ได้ว่ามันขยายตัวออกไป หลายครั้งที่ชนเผ่าลิงส่งคนไปเพื่อสำรวจแต่พวกเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย

เนื่องจากเจ่าไห่ไม่ได้รู้เรื่องนี้มาก่อน เขาเพิ่งมารู้ก็ตอนที่ได้ดูแผนที่ที่เจ่าฉินอี้เป็นคนทำให้กับเขา แม้ว่าจำสำรวจไปเกือบหมดแล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าหอกแห่งชนเผ่าไปอยู่ที่ไหน

แต่เจ่าไห่ก็ไม่ได้เป็นห่วงเรื่องนั้น เขารู้ดีว่าในสถานที่นี้การค้นหาอะไรบางอย่างมันไม่ใช่เรื่องที่ง่ายเลย

ในสถานที่อื่น ๆ การตามหาของบางอย่างหรือคน มันเป็นเรื่องที่ไม่ได้ยากมากนัก ซึ่งในสถานที่อื่น ๆ ยังมีถนนเพื่อให้ไปตามทางแต่ที่แห่งนี้ไม่ได้มีอะไรให้เจ่าไห่รู้เรื่องว่าเขาจะต้องเริ่มจากตรงไหน

เพราะเช่นนี้เจ่าไห่เลยทำได้เพื่อแค่ค่อย ๆ เดินทางไปข้างหน้าและมองไปทั่วสถานที่ด้วยความตั้งใจ เขากลัวที่จะพลาดอะไรไป

การที่ต้องเจออะไรแบบนี้มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อมาก เจ่าไห่ไม่เข้าใจในความคิดของผู้เฒ่าชนเผ่าลิงเลย เขาไม่เคยคิดเลยว่าการหาอะไรในทุ่งน้ำแข็งมันเป็นเรื่องง่าย

เจ่าไห่ไม่อยากที่จะคิดถึงเรื่องนี้เลย เพราะเขาก็ยังต้องเดินหน้าต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าเขาจะเจอกับอะไร และหยุดเพื่อดูว่ามันคืออะไร เจ่าไห่ไม่อยากพลาดอะไรไปเลย แม้แต่จะเป็นเพียงก้อนหินก็เถอะ

เจ่าไห่ไม่เจออะไรเลยเป็นเวลา 10 วัน เรื่องนี้ทำให้เจ่าไห่รู้สึกกดดันมาก ความรู้สึกของเขาค่อย ๆ แย่ลงเรื่อย ๆ

ลอร่าและคนอื่น ๆ รู้สึกได้ถึงอารมณ์ของเจ่าไห่ พวกเธอต้องหาวิธีที่ทำให้เจ่าไห่มีความสุข แต่ถึงแม้ว่าวิธีที่ของพวกเธอจะช่วยเจ่าไห่ได้ แต่ก็คงไม่มีอะไรทำให้เจ่าไห่รู้สึกดีขึ้นได้นอกจากการได้เจอกับหอกแห่งชนเผ่า

เวลาผ่านไปหลายวัน เจ่าไห่ก็เริ่มกระวนกระวายมากขึ้น แต่เขาก็ควบคุมตัวเองได้ดีมาก มีเพียงคนพูดของเขาที่พูดน้อยลงเรื่อย ๆ หน้าของเจ่าไห่เริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ เมื่อลอร่าและคนอื่น ๆ เห็นเช่นนี้มันก็ทำให้พวกเธอรู้สึกเจ็บไปพร้อมกับเจ่าไห่ด้วย แม้ว่าพวกเธอต้องการจะช่วยเจ่าไห่ แต่มันก็ไม่มีอะไรที่พวกเธอสามารถทำได้เลย

เจ่าไห่ใช้เวลาทั้งหมดของเขาอยู่กับจอ เขาไม่ต้องการให้อะไรผ่านตาของเขาไปได้ เจ่าไห่แทบจะไม่ได้ลุกไปไหนเลย

เป็นเวลา 13 วันแล้วที่ผู้เฒ่าเทสและคนอื่น ๆ ได้ที่อยู่ใหม่ แต่เจ่าไห่ก็ยังไม่ได้เจออะไรที่จะนำไปหาหอกแห่งชนเผ่าได้เลย เจ่าไห่หลับตาลงเล็กน้อย ตอนนี้เขารู้สึกเหนื่อยมาก ๆ

เจ่าไห่ลืมตาขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน จากนั้นเขาก็ปิดจอ เขารู้ว่าแม้ว่าเขาจะไม่ได้ดูจอ เจ่าฉินอี้ก็จะบอกให้เขารู้ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้น

เจ่าไห่มองออกไปข้างนอกสิ่งที่เขาเห็นก็มีเพียงหิมะสีขาว แต่ใครจะคิดว่าหิมะที่ขาวเช่นนี้จะเป็นอันตรายต่อทุกชีวิต หิมะเหล่านี้จะไม่ได้ฆ่าใครตั้งแต่แรก แต่มันจะค่อย ๆ ทำให้คุณแข็งและตายในที่สุด

ขณะที่เจ่าไห่กำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ จู่ ๆ แสงสีขาวก็แวบขึ้นมาจากระยะไกล แม้ว่าเขาจะมีกำแพงที่ไม่ให้ความหนาวเข้ามา แสงนั่นทำให้เจ่าไห่ต้องหลับตาลง เพราะมันแสบตามาก

เจ่าไห่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันเป็นสิ่งที่แปลกมา เพราะทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้น่าจะมีแค่หิมะสีขาวเท่านั้น แล้วแสงที่เจ่าไห่ได้เห็นเมื่อกี้มันคืออะไรกันแน่

หลังจากนั้นไม่นานเจ่าไห่ก็ลืมตาขึ้น และไปในทางที่แสงส่องมาทันที ไม่นานนักเขาก็เห็นว่ามีสิ่งที่เป็นประกายอยู่ที่นั่น มันไม่ได้เป็นแสงประกายเท่านั้นมันยังมี 7 สีด้วย ซึ่งเป็นอะไรที่สวยมาก

จบตอนแล้วนะครับ ฝากกดติดตามพวกเราด้วยนะครับ

ติดตามพวกเราเพิ่มเติมได้ที่ facebook : MysteryBox

https://www.facebook.com/share/17XxkhHdQg/?mibextid=wwXIfr