- หน้าแรก
- ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ
- บทที่ 594.2 ความตื่นเต้น (กลาง)
บทที่ 594.2 ความตื่นเต้น (กลาง)
บทที่ 594.2 ความตื่นเต้น (กลาง)
เจ่าไห่เดินไปตามเทสไปยังบ้านของเขา คนของชนเผ่าทุกคนให้ความสนใจกับเจ่าไห่มาก ๆ พวกเขาเข้ามาและล้อมเจ่าไห่ ดูเหมือนว่าเจ่าไห่จะเป็นจุดสนใจของชนเผ่าลิงไปเสียแล้ว เจ่าไห่ยิ้มออกมาด้วยความยินดี
ไม่นานนักเจ่าไห่และเทสก็มาถึงหน้าบ้าน บ้านที่อยู่ตรงหน้าของเจ่าไห่ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย ซึ่งมันก็เหมือนกับบ้านทุกหลังที่อยู่ในกำแพงแห่งนี้
ชั้นล่างของบ้านมีคิงคองอยู่ 7 ตัว ตัวใหญ่ 4 ตัวและตัวเล็ก 3 ตัว คิงคองตัวเล็ก 3 ตัวตามเจ่าไห่และเทสเข้าไปในบ้าน ส่วนตัวอื่น ๆ กับถูกไล่ให้ออกไไป
เทสเชิญเจ่าไห่ไปที่ชั้น 2 ของบ้านเพื่อพบกับครอบครัวของเขา ครอบครัวของเทสค่อนข้างธรรมดา เทสอยู่กับภรรยา ลูกชายและลูกสะใภ้รวมหลานอีก 3 คน
เจ่าไห่ทักทายกับครอบครัวของเทสก่อนที่จะนั่งลง จากนั้นเทสก็หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “ข้าขอถามหน่อยแล้วกัน เจ้าเพิ่งบอกว่าเจ้าถูกส่งมาที่ทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้โดยราชาชนเผ่า เพื่อมาตามหาหอกของชนเผ่าใช่ไหม?”
เจ่าไห่พยักหน้า และพูดว่า “ใช่เป็นไปอย่างที่เจ้าพูดเลย ความสัมพันธ์ของข้ากับชนเผ่าในทุ่งหญ้านั้นเป็นไปในทางที่ดีมาก ราชาชนเผ่าได้ขอให้ข้าเข้ามาที่ทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้เพื่อนำเอาหอกแห่งชนเผ่ากลับไปยังทุ่งหญ้า”
จากนั้นเทสก็ถอนหายใจและพูดว่า “เมื่อ 5,000 ปีก่อน ชนเผ่าของข้าได้ทำหอกแห่งชนเผ่าซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์หายไปในทุ่งน้ำแข็งแล้ว มันเป็นความผิดที่ร้ายแรงที่เราทำพลาดไป จนท้ายที่สุดพวกเราถูกส่งให้มาที่นี่เพื่อตามหาหอกแห่งชนเผ่า เป็นเวลากว่า 5,000 ปีแล้วบรรพบุรุษของชนเผ่าได้บันทึกว่าพวกเขาจะไม่กลับไปหากว่าไม่เจอหอกแห่งชนเผ่า แม้ว่าตัวจะต้องตายก็ตาม แต่ก็เท่าที่ข้าจำได้มีเพียง 5,000 คนเท่านั้นที่มาถึงที่นี่ได้ ทั้งหมดตัดสินใจตั้งรกรากที่นี่ พวกเขาก็ยังไม่ได้ยอมแพ้ที่จะตามหาหอกแห่งชนเผ่า แต่ 1,000 ปีมานี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ข้าไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สัตว์แห่งทุ่งน้ำแข็งเริ่มโจมตีเราอย่างสิ้นหวัง เพราะพวกมัน เราเลยต้องสร้างกำแพงขึ้นมา ทำให้การตามหาหอกแห่งชนเผ่าต้องพักไว้ก่อน”
สิ่งเดียวที่เจ่าไห่รู้คือการทำหอกแห่งชนเผ่าหายเป็นอะไรที่ร้ายแรงมาก เจ่าไห่ก็ยังพอมีวิธีเพราะเขามีศพของชนเผ่าลิงประมาณ 700,000 ศพ การที่พวกเขาอยู่รอดมาได้แค่ 5,000 คนนั่นก็แทบจะบอกได้แล้วว่าพวกเขาเกือบจะพบกับจุดจบของชนเผ่าแล้ว หลังจากผ่านไป 5,000 ปี การพัฒนาของพวกเขาเป็นไปในทางที่ดีพวกเขามีจำนวนประชากรถึง 100,000 คนได้เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่พวกเขาต้องจ่ายไปนั้นมันมากมายขนาดไหน เพียงเพราะหอกแห่งชนเผ่าหายไป
แต่เจ่าไห่เองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้ในตอนนี้ จากสิ่งที่เขาได้ยินจากเทสหอกแห่งชนเผ่ามันหายไป และมันน่าจะยังคงอยู่ที่ไหนสักที่ในทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้
เจ่าไห่ตอบอย่างรวดเร็ว “ท่านผู้เฒ่า สัตว์ร้ายในทุ่งน้ำแข็งและคนในทุ่งน้ำแข็งที่ท่านกำลังพูดถึงมันคืออไร? ข้าเคยเห็นร่องรอยจากการโจมตีที่กำแพงเมือง”
เทสถอนหายใจอีกครั้งและตอบว่า “ตามบันทึกของเผ่าของข้า คนเหล่านี้ปรากฏตัวเมื่อ 1,000 กว่าปีที่แล้ว ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาคืออะไร แต่ร่างกายของพวกเขาเป็นน้ำแข็งทั้งหมด รูปร่างของพวกเขาไม่ได้เหมือนคนชะที่เดียวพวกเขาเหมือนจะเป็นคนก็ไม่ใช่จะเป็นสัตว์ก็ไม่ใช่ การเคลื่อนไหวของพวกมันนั่นเป็นไปได้อย่างอิสระ พวกมันดูเหมือนจะไม่ฉลาด แต่ก็รับมือได้ยากมาก ๆ ถ้าเจ้าไม่ตัดหัวมันมันก็จะไม่ตาย โชคดีที่ภูเขาไฟทำให้พวกมันอ่อนแอลงบ้าง ไม่เช่นนั้นเผ่าของข้าคงถูกกำจัดไปนานแล้ว”
เจ่าไห่มองนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเกี่ยวกับรูปร่างของสิ่งมีชีวิตที่โจมตีพวกเขา เจ่าไห่มองไปที่เทสและพูดว่า “ผู้เฒ่าเทส ท่านบอกว่าร่างกายของพวกมันเป็นน้ำแข็งงั้นเหรอ?”
จบตอนแล้วนะครับ ฝากกดติดตามพวกเราด้วยนะครับ
ติดตามพวกเราเพิ่มเติมได้ที่ facebook : MysteryBox
https://www.facebook.com/share/17XxkhHdQg/?mibextid=wwXIfr
