เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 594.2  ความตื่นเต้น (กลาง)

บทที่ 594.2  ความตื่นเต้น (กลาง)

บทที่ 594.2  ความตื่นเต้น (กลาง)


กำลังโหลดไฟล์

เจ่าไห่เดินไปตามเทสไปยังบ้านของเขา คนของชนเผ่าทุกคนให้ความสนใจกับเจ่าไห่มาก ๆ พวกเขาเข้ามาและล้อมเจ่าไห่ ดูเหมือนว่าเจ่าไห่จะเป็นจุดสนใจของชนเผ่าลิงไปเสียแล้ว เจ่าไห่ยิ้มออกมาด้วยความยินดี

ไม่นานนักเจ่าไห่และเทสก็มาถึงหน้าบ้าน บ้านที่อยู่ตรงหน้าของเจ่าไห่ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย ซึ่งมันก็เหมือนกับบ้านทุกหลังที่อยู่ในกำแพงแห่งนี้

ชั้นล่างของบ้านมีคิงคองอยู่ 7 ตัว ตัวใหญ่ 4 ตัวและตัวเล็ก 3 ตัว คิงคองตัวเล็ก 3 ตัวตามเจ่าไห่และเทสเข้าไปในบ้าน ส่วนตัวอื่น ๆ กับถูกไล่ให้ออกไไป

เทสเชิญเจ่าไห่ไปที่ชั้น 2 ของบ้านเพื่อพบกับครอบครัวของเขา ครอบครัวของเทสค่อนข้างธรรมดา เทสอยู่กับภรรยา ลูกชายและลูกสะใภ้รวมหลานอีก 3 คน

เจ่าไห่ทักทายกับครอบครัวของเทสก่อนที่จะนั่งลง จากนั้นเทสก็หันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “ข้าขอถามหน่อยแล้วกัน เจ้าเพิ่งบอกว่าเจ้าถูกส่งมาที่ทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้โดยราชาชนเผ่า เพื่อมาตามหาหอกของชนเผ่าใช่ไหม?”

เจ่าไห่พยักหน้า และพูดว่า “ใช่เป็นไปอย่างที่เจ้าพูดเลย ความสัมพันธ์ของข้ากับชนเผ่าในทุ่งหญ้านั้นเป็นไปในทางที่ดีมาก ราชาชนเผ่าได้ขอให้ข้าเข้ามาที่ทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้เพื่อนำเอาหอกแห่งชนเผ่ากลับไปยังทุ่งหญ้า”

จากนั้นเทสก็ถอนหายใจและพูดว่า “เมื่อ 5,000 ปีก่อน ชนเผ่าของข้าได้ทำหอกแห่งชนเผ่าซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์หายไปในทุ่งน้ำแข็งแล้ว มันเป็นความผิดที่ร้ายแรงที่เราทำพลาดไป จนท้ายที่สุดพวกเราถูกส่งให้มาที่นี่เพื่อตามหาหอกแห่งชนเผ่า เป็นเวลากว่า 5,000 ปีแล้วบรรพบุรุษของชนเผ่าได้บันทึกว่าพวกเขาจะไม่กลับไปหากว่าไม่เจอหอกแห่งชนเผ่า แม้ว่าตัวจะต้องตายก็ตาม แต่ก็เท่าที่ข้าจำได้มีเพียง 5,000 คนเท่านั้นที่มาถึงที่นี่ได้ ทั้งหมดตัดสินใจตั้งรกรากที่นี่ พวกเขาก็ยังไม่ได้ยอมแพ้ที่จะตามหาหอกแห่งชนเผ่า แต่ 1,000 ปีมานี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ข้าไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สัตว์แห่งทุ่งน้ำแข็งเริ่มโจมตีเราอย่างสิ้นหวัง เพราะพวกมัน เราเลยต้องสร้างกำแพงขึ้นมา ทำให้การตามหาหอกแห่งชนเผ่าต้องพักไว้ก่อน”

สิ่งเดียวที่เจ่าไห่รู้คือการทำหอกแห่งชนเผ่าหายเป็นอะไรที่ร้ายแรงมาก เจ่าไห่ก็ยังพอมีวิธีเพราะเขามีศพของชนเผ่าลิงประมาณ 700,000 ศพ การที่พวกเขาอยู่รอดมาได้แค่ 5,000 คนนั่นก็แทบจะบอกได้แล้วว่าพวกเขาเกือบจะพบกับจุดจบของชนเผ่าแล้ว หลังจากผ่านไป 5,000 ปี การพัฒนาของพวกเขาเป็นไปในทางที่ดีพวกเขามีจำนวนประชากรถึง 100,000 คนได้เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่พวกเขาต้องจ่ายไปนั้นมันมากมายขนาดไหน เพียงเพราะหอกแห่งชนเผ่าหายไป

แต่เจ่าไห่เองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้ในตอนนี้ จากสิ่งที่เขาได้ยินจากเทสหอกแห่งชนเผ่ามันหายไป และมันน่าจะยังคงอยู่ที่ไหนสักที่ในทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้

เจ่าไห่ตอบอย่างรวดเร็ว “ท่านผู้เฒ่า สัตว์ร้ายในทุ่งน้ำแข็งและคนในทุ่งน้ำแข็งที่ท่านกำลังพูดถึงมันคืออไร? ข้าเคยเห็นร่องรอยจากการโจมตีที่กำแพงเมือง”

เทสถอนหายใจอีกครั้งและตอบว่า “ตามบันทึกของเผ่าของข้า คนเหล่านี้ปรากฏตัวเมื่อ 1,000 กว่าปีที่แล้ว ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาคืออะไร แต่ร่างกายของพวกเขาเป็นน้ำแข็งทั้งหมด รูปร่างของพวกเขาไม่ได้เหมือนคนชะที่เดียวพวกเขาเหมือนจะเป็นคนก็ไม่ใช่จะเป็นสัตว์ก็ไม่ใช่ การเคลื่อนไหวของพวกมันนั่นเป็นไปได้อย่างอิสระ พวกมันดูเหมือนจะไม่ฉลาด แต่ก็รับมือได้ยากมาก ๆ ถ้าเจ้าไม่ตัดหัวมันมันก็จะไม่ตาย โชคดีที่ภูเขาไฟทำให้พวกมันอ่อนแอลงบ้าง ไม่เช่นนั้นเผ่าของข้าคงถูกกำจัดไปนานแล้ว”

เจ่าไห่มองนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเกี่ยวกับรูปร่างของสิ่งมีชีวิตที่โจมตีพวกเขา เจ่าไห่มองไปที่เทสและพูดว่า “ผู้เฒ่าเทส ท่านบอกว่าร่างกายของพวกมันเป็นน้ำแข็งงั้นเหรอ?”

จบตอนแล้วนะครับ ฝากกดติดตามพวกเราด้วยนะครับ

ติดตามพวกเราเพิ่มเติมได้ที่ facebook : MysteryBox

https://www.facebook.com/share/17XxkhHdQg/?mibextid=wwXIfr

จบบทที่ บทที่ 594.2  ความตื่นเต้น (กลาง)

คัดลอกลิงก์แล้ว