บทที่ 4 มิติฟาร์ม

บทที่ 4 มิติฟาร์ม

“เริ่มต้นโปรแกรมมิติฟาร์ม, กำลังเชื่อมต่อเครือข่าย, เชื่อมต่อสำเร็จ, ระบบทำงานปกติ, ตรวจพบโฮสต์, ตรวจสอบสภาพร่างกายโฮสต์ปกติ, ทำการผูกมัดกับโฮสต์... ปัจจุบันเลเวล 1, ระบบมอบรางวัล 500 เหรียญทอง, เมล็ดหญ้า 6 ถุง (ปลูกได้ถุงละ 1 แปลง), พื้นที่ปัจจุบัน 1 แปลง (ขนาด 10 ทุ่ง), เลเวลที่ดิน 0... ท่านสามารถซื้อเมล็ดพันธุ์ได้ที่ร้านค้า และนำผลผลิตมาแลกเป็นเงินทองได้... เนื่องจากเครือข่ายขัดข้อง ท่านสามารถเข้าสู่ฟาร์มได้อิสระ แต่เชื่อมต่อได้เฉพาะเซิร์ฟเวอร์หลัก ไม่สามารถเชื่อมต่อกับเพื่อนได้ ขออภัยในความไม่สะดวก”

เจ่าไห่ยืนอึ้งเหมือนคนโง่ เขารู้สึกเหมือนกำลังฝันไป ทุกอย่างดูไม่สมจริงเอาเสียเลย แต่เสียงที่เขาได้ยินเมื่อครู่นั้นชัดเจนมาก หากเป็นที่โลกเก่าเขาคงคิดว่าเป็นเรื่องตลก แต่ที่นี่คือโลกต่างมิติ ในเมื่อเขายอมรับเรื่องการทะลุมิติได้ แล้วทำไมเขาจะเชื่อเรื่องระบบฟาร์มไม่ได้ล่ะ?

เขารีบสั่งการในใจทันที: “เข้าสู่ฟาร์ม!”

สิ้นคำสั่ง ภาพตรงหน้าก็วาบขึ้นชั่วครู่ เมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง เขาไม่ได้อยู่ในปราสาทอีกต่อไป แต่กลับมายืนอยู่ในพื้นที่โล่งกว้างขนาดประมาณ 4 ไร่เศษ (2 ใน 3 เฮกตาร์) ที่ดินทั้งหมดถูกถางจนเตียน มีพลั่วปักอยู่ตามขอบทุ่ง ข้าง ๆ มีลำธารเล็ก ๆ และถังน้ำ มีกระท่อมมุงจากหลังเล็ก และกระท่อมสุนัขตั้งอยู่ทางซ้าย ใต้หน้าต่างกระท่อมมีขวดโหลสองใบ เขียนว่า ‘ยาฆ่าแมลง’ และ ‘ยาฆ่าหญ้า’ ข้างกันมีตะกร้าที่เขียนว่า ‘เก็บเกี่ยว’ ส่วนทางขวามีโกดังขนาดเล็กที่เขียนว่า ‘ยุ้งฉาง’ รอบนอกพื้นที่ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบจนมองไม่เห็นอะไรอื่น

เจ่าไห่คุ้นเคยกับภาพนี้เป็นอย่างดี... นี่มันคือ เกมฟาร์มที่เขาชอบเล่นในคอมพิวเตอร์ชัด ๆ! แม้เลเวลในชาติก่อนของเขาจะแค่ 27 แต่เขาก็เข้าใจระบบพื้นฐานทั้งหมดดี

เจ่าไห่ลองย่อตัวลงแล้วกวาดดินขึ้นมาดู ทันใดนั้นมีเสียงดังขึ้นในหัว: “ดินมิติ เลเวล 1: ไถพรวนแล้ว พร้อมเพาะปลูก, ช่วยเร่งผลผลิตให้โตเร็วขึ้น 10 เท่า, สามารถนำออกไปใช้ข้างนอกเพื่อปรับปรุงคุณภาพดินภายนอกได้”

เจ่าไห่ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เขาเร่งรุดไปที่ลำธารแล้ววักน้ำขึ้นมา: “น้ำพุมิติ เลเวล 1: ดื่มได้, มีผลช่วยปรับปรุงสภาพร่างกายมนุษย์, ใช้ชลประทานเพื่อเร่งผลผลิตให้โตเร็วขึ้น 10 เท่า, สามารถนำออกไปใช้ภายนอกเพื่อปรับปรุงดินได้”

เขาดีใจจนแทบบ้า ยื่นมือแช่ในน้ำพุแล้วหัวเราะร่าอย่างคนเสียสติ "สวรรค์! ท่านช่างเมตตาข้านัก! ฮ่า ๆ ๆ เยี่ยมไปเลย!"

เจ่าไห่รู้ดีว่าในโลกนี้เขาฝึกเวทมนตร์หรือลมปราณไม่ได้ ซึ่งหมายความว่าเขาต้องเป็นคนธรรมดาไปตลอดชีวิต และไม่มีทางล้างแค้นให้อาดัมได้เลย แต่ถ้ามีมิติฟาร์มนี้ล่ะก็ ต่อให้เขาแก้แค้นไม่ได้ด้วยกำลัง แต่เขาสามารถนำพาตระกูลบูดาให้รุ่งเรือง และมั่งคั่งได้!

เขาเริ่มสำรวจอุปกรณ์อื่น ๆ ต่อไป:

พลั่ว: ขุดดินอัตโนมัติ (10 แปลงต่อวัน) นำออกไปข้างนอกได้

ถังน้ำ: รดน้ำอัตโนมัติ (10 แปลงต่อวัน) นำออกไปข้างนอกได้

ยาฆ่าแมลง/ยาฆ่าหญ้า: กำจัดศัตรูพืชอัตโนมัติ ปริมาณอนันต์

ตะกร้า: เก็บเกี่ยวอัตโนมัติ และเก็บเข้ายุ้งฉางทันที

เจ่าไห่เดินเข้าไปในกระท่อมมุงจาก มันดูเรียบง่ายแต่ครบครัน มีเตียงฟาง โต๊ะ เก้าอี้ และเตาปรุงอาหาร สิ่งที่สำคัญที่สุดคือข้างหัวเตียงมีหน้าจอที่ดูเหมือนคอมพิวเตอร์แสดงไอคอน “ร้านค้า” และ “คำแนะนำฟาร์ม”

เขากดอ่านคำแนะนำ และสรุปได้ว่า: ฟาร์มนี้ติดมากับวิญญาณของเขาจากการที่เขากำลังเล่นเกมนี้อยู่ก่อนจะทะลุมิติ มันกลายเป็นระบบที่ผูกมัดกับเขาโดยสมบูรณ์ เขาสามารถซื้อเมล็ดพันธุ์ ขายผลผลิต และนำสิ่งของเข้า-ออกได้ตามใจชอบ

ที่สำคัญกว่านั้น หากเขาอัปเลเวลฟาร์มได้สูงขึ้น เขาจะเปิดทุ่งเลี้ยงสัตว์ได้ ขยายที่ดินได้ไม่จำกัด และเขายังสามารถนำ "ของแปลก ๆ" จากโลกภายนอกเข้ามาในมิติเพื่อช่วยเพิ่มเลเวลให้ระบบได้อีกด้วย

นี่มันคือสูตรโกงที่สั่นสะเทือนสวรรค์ชัด ๆ!

เขามองเห็นอนาคตเลยว่า เขาสามารถใช้น้ำ และดินในมิตินี้ไปปรับปรุงแดนทมิฬที่แห้งแล้งให้กลายเป็นฟาร์มขนาดยักษ์ได้ เมื่อเขามีเงิน และทรัพยากร เขาก็จะจ้างคนเก่ง ๆ มาเป็นพวก และเมื่อถึงเวลานั้น... การล้างแค้นให้ตระกูลบูดาก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป

เขาลองตรวจสอบ "ถุงผ้า" ในตู้เก็บของ: “กระเป๋าเงิน: บรรจุเหรียญทองได้ไม่จำกัด, ปัจจุบันมี 500 เหรียญทอง, เนื่องจากเลเวลยังต่ำ จึงยังไม่สามารถนำเหรียญทองออกไปใช้ภายนอกมิติได้”

เจ่าไห่ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ยิ้มออกมา... แปลว่าถ้าเลเวลสูงขึ้น ข้าจะเสกเงินทองจากในนี้ไปใช้ข้างนอกได้สินะ! สวรรค์... นี่มันดีเกินไปแล้ว!

จบตอนแล้วนะครับ ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่นะครับ หลังจากนี้จะพยายามอัพให้ได้ทุก ๆ วันนะครับ

ติดตามพวกเราเพิ่มเติมได้ที่ facebook : MysteryBox

https://www.facebook.com/share/17XxkhHdQg/?mibextid=wwXIfr