บทที่ 530 - การตัดสินใจของหงจวิน จานโม่ล้างโลก

บทที่ 530 - การตัดสินใจของหงจวิน จานโม่ล้างโลก

ฉับพลันนั้น ใบหน้าของหงจวินก็ฉายแววเด็ดเดี่ยว ราวกับได้ตกลงปลงใจในเรื่องสำคัญบางประการ

"เจ้าหนู... ถ่วงเวลาซุสไว้สักพัก ข้ามีวิธี"

เสียงของหงจวินส่งผ่านจิตมายังหลัวซวน

"ขอรับ!"

หลัวซวนตอบรับทันควัน ในเมื่อหงจวินเอ่ยปากเช่นนี้ ย่อมแสดงว่ามีไพ่ตายซ่อนอยู่ เพียงแต่ต้องใช้เวลาในการเตรียมการ

ว่าแล้วเขาก็ก้าวเท้าไปเบื้องหน้า ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีพุ่งเข้าใส่ซุส

มือถือหอกสังหารเทพ เท้าเหยียบบัวดำล้างโลก เหนือศีรษะมีนาฬิกาทรายแห่งกาลเวลาและลูกแก้วพิภพลอยวนเวียน เพลิงเทพโกลาหลลุกโชนห่อหุ้มกาย สวมหมวกเกราะล่องหนพรางตัว เรียกได้ว่าจัดเต็มยุทธภัณฑ์ระดับเทพจนถึงขีดสุด

ซุสยิ้มเยาะ

"มดปลวกไม่เจียมตัว กล้าลงมือกับข้า รนหาที่ตาย!"

ซุสวาดมืออกไป สายฟ้านับอนันต์ก่อตัวขึ้นกลางเวหา กลั่นตัวเป็นหอกอัสนีบาตที่แฝงอานุภาพทำลายล้างโลก พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่หลัวซวน

"ผ่า!"

หลัวซวนตะโกนก้อง รวบรวมพลังเวททั่วร่างฟาดฟันดาบที่แข็งแกร่งที่สุดออกไป 'ดาบผ่าสวรรค์'

หลังจากบรรลุระดับฮุ่นหยวน เพลงดาบนี้ก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด กลิ่นอายของมันแฝงไว้ด้วยรังสีแห่งการเบิกฟ้าผ่าพิภพเฉกเช่นเทพผานกู่ อานุภาพของท่านี้รุนแรงเพียงพอที่จะทำให้นักบุญระดับล่างอย่างจุ่นถีบาดเจ็บสาหัสได้

ทว่าซุสมิใช่จุ่นถี ในฐานะราชาเทพผู้หลอมรวมกับโลก พลังของเขาอยู่ในจุดสูงสุดของระดับฮุ่นหยวน อีกเพียงครึ่งก้าวก็จะก้าวข้ามไปยังขอบเขตต่อไป

ตูม!

หอกอัสนีบาตปะทะกับปราณดาบผ่าสวรรค์ ประหนึ่งดาวหางพุ่งชนโลก พลังทั้งสองสายระเบิดปะทุ หักล้างทำลายกันอย่างบ้าคลั่ง คลื่นกระแทกสยดสยองกวาดล้างไปทั่วสารทิศ ห้วงมิติที่เปราะบางอยู่แล้วแหลกละเอียดเป็นผุยผง เผยให้เห็นความโกลาหลมืดมิดเบื้องหลัง ดวงดาวนอกพิภพนับไม่ถ้วนถูกแรงระเบิดป่นเป็นจุณ

ในท้ายที่สุด หอกอัสนีบาตก็ทรงพลังกว่า มันทำลายปราณดาบจนสิ้นซาก แล้วพุ่งทะลวงเข้าหาหลัวซวน

หลัวซวนมิได้ตื่นตระหนก เขาชี้นิ้วออกไป สมบัติวิเศษสองชิ้นคือนาฬิกาทรายและลูกแก้วพิภพเปล่งแสงพร้อมกัน พลังแห่งกาลเวลาและมิติผสานเข้าด้วยกัน

พายุห้วงมิติเวลา!

นี่คือท่าไม้ตายที่หลัวซวนคิดค้นขึ้นจากการผสานสมบัติทั้งสอง พายุหมุนวนเข้าต้านทาน แต่หอกอัสนีบาตกลับพุ่งทะลวงอย่างไม่ลดละ ทำลายพลังมิติเวลาจนแตกกระเจิง มุ่งเป้าจะเผด็จศึกในครั้งเดียว

"เผา!"

หลัวซวนคำราม เพลิงเทพโกลาหลห่อหุ้มกำปั้น วิชาเก้าวัฏจักรโคจรเต็มกำลัง พลังเลือดลมมหาศาลระเบิดออกจากร่าง ชกสวนออกไปหมัดหนึ่ง

ปัง!

หอกอัสนีบาตแตกกระจาย หลัวซวนกระอักเลือดที่มุมปาก ร่างกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าวถึงจะทรงตัวอยู่

สีหน้าของเขาเคร่งเครียดถึงขีดสุด นี่หรือคือพลังของซุส? ช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก เขาต้องงัดไม้ตายออกมาถึงสามอย่างจึงจะรับมือการโจมตีเพียงครั้งเดียวของอีกฝ่ายได้ นี่ขนาดซุสยังบาดเจ็บอยู่แท้ๆ

ซุสแค่นหัวเราะ "ไม่เจียมสังขาร"

เมื่อซัดหลัวซวนถอยไปได้ ซุสก็ไม่คิดจะไล่ตาม แต่หันกลับไปหาหงจวินทันที เขาไม่ได้โง่ ไฉนเลยจะปล่อยให้หงจวินยืนร่ายเวทเตรียมท่าไม้ตายอยู่เฉยๆ

หลัวซวนร้อนรน รีบพุ่งตามไปหมายจะสกัด แต่ซุสไม่หลงกล

ทันใดนั้น สมองของหลัวซวนก็แล่นปราด เขาตะโกนขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"ซุส ท่านอาจจะยังไม่รู้ ร่างแยกของข้าที่ยังอยู่ในคาออสได้เตรียมเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ไว้ให้ท่านด้วย มนุษย์ที่นั่นก่อกบฏแล้ว พวกเขาตะโกนก้องว่า 'เทพเจ้ามีเชื้อสายวิเศษมาจากไหน' และประกาศสงครามกับทวยเทพ!"

ซุสไม่สะทกสะท้าน เพียงแค่มดปลวกกลุ่มหนึ่ง เขาดีดนิ้วก็ดับสูญ

หลัวซวนกล่าวต่อ

"ตอนนี้มนุษย์บุกขึ้นไปบนเขาโอลิมปัสแล้ว เผาทำลายวังวิหารอันหรูหราของท่าน ขนเสบียงอาหารในคลังไปเกลี้ยง สวนสวรรค์อันงดงามถูกเผาวอดวาย"

ซุสทำเสียงในลำคออย่างดูแคลน ของนอกกายเหล่านั้นหาได้กระทบกระเทือนเขาไม่

"หึหึ... ท่านราชาเทพช่างใจกว้างดั่งมหาสมุทร ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าคิดว่าเรื่องที่มีมนุษย์ยืนเยี่ยวรดรูปปั้นของท่าน ท่านก็คงไม่ถือสาหรอกกระมัง"

ดวงตาของซุสเบิกโพลง ไฟโทสะลุกท่วมดวงตา ตวาดลั่น

"บังอาจ! ไอ้พวกมดปลวกชั้นต่ำ กล้าลบหลู่ราชาเทพผู้ยิ่งใหญ่ สมควรตาย..."

ในที่สุดซุสก็ฟิวส์ขาด แม้สติจะบอกว่านี่เป็นแผนยั่วโมโหของหลัวซวน แต่ในฐานะราชาเทพ เขาย่อมถือเรื่องศักดิ์ศรีเป็นที่สุด การที่มดปลวกกล้ามาปัสสาวะรดรูปเคารพ นับเป็นการเหยียดหยามซึ่งหน้า

ศักดิ์ศรีแห่งราชาหยามมิได้ ดั่งเกล็ดมังกรที่แตะต้องคือตาย

"ดีมาก เจ้ามดปลวก เจ้าทำข้าโกรธสำเร็จแล้ว"

ซุสแสยะยิ้มอำมหิต ด้วยพลังของเขา การฆ่าหลัวซวนใช้เวลาไม่นาน จัดการไอ้ตัวกวนประสาทนี่ก่อนแล้วค่อยไปหยุดหงจวินก็ยังไม่สาย

เห็นซุสหันกลับมา หลัวซวนก็ลอบยินดี สำเร็จจนได้

แผนยั่วโมโหแม้จะดูตื้นเขินแต่ใช้ได้ผลเสมอ

สายฟ้าคำราม เพลิงกาฬเผาฟ้า ทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง

ซุสคิดว่าจะจบเกมได้ไว แต่ฝีมือของหลัวซวนกลับเหนือความคาดหมาย แม้พลังจะด้อยกว่า แต่ลูกเล่นแพรวพราวสารพัด

"ตายซะ!"

ซุสซัดพลังตูมใหญ่ ร่างตรงหน้าแตกกระจาย แต่กลับกลายเป็นเพียงภาพลวงตา

"บัดซบ!"

ซุสกัดฟันกรอด นี่เป็นหลัวซวนคนที่เก้าแล้วที่เขาฆ่าไป ไม่นึกว่าเป็นตัวปลอมทั้งหมด เขาเป็นถึงราชาเทพกลับถูกปั่นหัวเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หลัวซวนยิ้มกริ่ม การไปทัวร์นรกที่คาออสทำให้เขาเก็บเกี่ยวไพ่ตายมาเพียบ แม้จะทำอันตรายซุสไม่ได้ แต่เอามาใช้ถ่วงเวลาก็เหลือเฟือ

ไกลออกไป หงจวินนั่งขัดสมาธิอยู่กลางเวหา จานหยกสร้างโลกหมุนวนติ้วอยู่เหนือศีรษะ

เส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ปรากฏขึ้น แผ่กลิ่นอายสูงสุดอันลึกล้ำ ก่อนจะพุ่งเข้าไปในร่างของหงจวิน มรรคาแห่งเต๋ามีสามพันวิถี ก็มีกฎเกณฑ์สามพันสายหลั่งไหลเข้าสู่กาย

แม้หงจวินจะรวมกายกับวิถีสวรรค์ แต่เขาก็ยังไม่ใช่ตัววิถีสวรรค์ ร่างกายเนื้อหนังย่อมไม่อาจรองรับกฎเกณฑ์ทั้งสามพันไหว แต่เวลานี้เขาไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอีกแล้ว

เขากระตุ้นจานหยกรับพลังกฎทั้งสามพันเข้าสู่ตน กลิ่นอายที่เคยอ่อนระโหยโรยแรงกลับพุ่งทะยานขึ้น สีหน้ากลับมาแดงปลั่ง พิษธุลีบาปแดงในกายไม่อาจต้านทานพลังแห่งกฎได้จึงถูกหลอมละลายไปสิ้น

เขาวาดมือออกไป

"อ๊าก..."

ในความว่างเปล่า เสียงกรีดร้องของแมลงพิษนับล้านดังระงม ก่อนจะมลายหายไปราวหิมะต้องแสงอาทิตย์ กลายเป็นเถ้าธุลี

วิถีสวรรค์กลับคืนสู่ปกติ

"ซุส... เตรียมตัวตาย!"

หงจวินยืนตระหง่าน หนวดเคราปลิวไสว พลังกฎอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่าง กลายเป็นมังกรกฎเกณฑ์สามพันตัว

โฮก!

มังกรคำรามสะเทือนฟ้า หงจวินกระโจนทะยานขึ้น นำพาพลังแห่งกฎอันไร้ขอบเขต ก่อตัวเป็นปราณสีดำและขาวหมุนวนเป็นจานโม่ขนาดยักษ์ที่ดูราวกับจะบดขยี้ฟ้าดินให้แหลกลาญ

จานโม่ล้างโลก!

ซุสเห็นภาพนั้น รูม่านตาก็หดเกร็ง ความหวาดกลัวสุดขีดพุ่งจับขั้วหัวใจ สัญชาตญาณร้องเตือนว่าหากโดนท่านี้เข้าไป เขาตายแน่

หนี!

[จบแล้ว]