บทที่ 132 - ทหารสวรรค์ตัวปลอม สามพี่น้องสกุลหยาง

บทที่ 132 - ทหารสวรรค์ตัวปลอม สามพี่น้องสกุลหยาง

[บันทึกของหลัวซวน]

13 สิงหาคม: อาหารที่หอเทียนเซียงรสชาติใช้ได้

15 สิงหาคม: กินข้าว, เล่นไพ่

20 สิงหาคม: ว่างจัด, ไปฟังดนตรีที่หอนางโลม

5 กันยายน: ไปฟังดนตรีที่หอนางโลม

16 กันยายน: ไปฟังดนตรีที่หอนางโลม

21 กันยายน: หลัวซวนเอ๋ยหลัวซวน! ทำไมเจ้าถึงได้ตกต่ำเยี่ยงนี้! ภารกิจเช็คอินห้าขุนเขายังไม่เสร็จ จะมามัวเถลไถลแบบนี้ไม่ได้นะ!

22 กันยายน: ไปฟังดนตรีที่หอนางโลม

...

หลังจากเตร็ดเตร่อยู่ในเมืองมนุษย์มาหลายเดือน ในที่สุดหลัวซวนก็ตัดใจออกเดินทางต่อ มุ่งหน้าสู่เขาเหิงซานทางทิศใต้

วันนี้

ขณะที่หลัวซวนกำลังเดินกินลมชมวิว จู่ๆ ท้องฟ้าเหนือหัวก็มืดครึ้มลง

เมื่อเงยหน้ามอง ก็เห็นเมฆก้อนใหญ่ลอยผ่านไปอย่างรวดเร็ว บดบังแสงอาทิตย์จนหมดสิ้น

หลัวซวนเพ่งมอง

บนก้อนเมฆนั้น เต็มไปด้วยกองทัพทหารสวมเกราะทองถือหอกยาวนับพันนาย ตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบ แผ่กลิ่นอายเคร่งขรึมน่าเกรงขาม

ผู้นำทัพคือนายพลเทพสวมเกราะทองคำอร่าม

"ทหารสวรรค์?"

ในฐานะมหาจักรพรรดิจื่อเวย หลัวซวนจำเครื่องแบบนี้ได้แม่นยำ นี่คือกองทัพสวรรค์แน่นอน

"แปลกแฮะ"

"ช่วงนี้สวรรค์ไม่มีศึกสงครามอะไรนี่นา แล้วยกโขยงลงมาทำอะไรกัน?"

ความสงสัยผุดขึ้นในใจ

ทันใดนั้น ประกายความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว... หรือว่า?

เขาเปิดใช้งาน 'เนตรสวรรค์ทำลายมายา' ทันที

วูบ!

ภาพทหารสวรรค์อันองอาจพลันสลายไป สิ่งที่ปรากฏแทนที่คือ... ฝูงพระสงฆ์หัวโล้น! เหล่าอรหันต์ทองคำและผู้คุมกฎนิกายพุทธนับพัน

และไอ้ตัวหัวหน้าที่แต่งตัวเป็นแม่ทัพสวรรค์นั่น... คือ 'หมีเล่อ' (พระศรีอริยเมตไตรย)!

"น่าสนใจ... พวกหัวโล้นยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจสินะ"

หลัวซวนแค่นเสียงหัวเราะ

ชัดเจนว่าการที่พวกพุทธปลอมตัวเป็นทหารสวรรค์ เป้าหมายย่อมเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก... เหยาจี

เมื่อรู้ทันเกม หลัวซวนก็เรียกเมฆเหาะตามไปห่างๆ

...

หมู่บ้านไป๋ซี

หมู่บ้านเล็กๆ ที่แสนจะธรรมดาในแดนมนุษย์ ตั้งอยู่ในหุบเขาลึก ตัดขาดจากโลกภายนอก ชาวบ้านใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย

เมื่อห้าปีก่อน

หญิงม่ายท้องแก่คนหนึ่งได้ย้ายมาตั้งรกรากที่นี่

ไม่นานนางก็ให้กำเนิดลูกสามคน ชายสอง หญิงหนึ่ง นางตั้งชื่อให้พวกเขาว่า หยางเจียว, หยางเจี่ยน และ หยางฉาน

แรกเริ่มเดิมที

มีความงามของเหยาจีไปเตะตาพวกอันธพาลในหมู่บ้าน เห็นนางเป็นม่ายลูกติดไม่มีหัวนอนปลายเท้า จึงคิดจะข่มเหงรังแก

แต่แล้ว... วันรุ่งขึ้นศพของไอ้พวกนั้นก็นอนตายเกลื่อนอยู่ท้ายหมู่บ้าน

นับแต่นั้นมา ชาวบ้านต่างรู้ว่าหญิงม่ายคนนี้ 'ของจริง' ไม่มีใครกล้าแหยมกับนางอีก

วันเวลาผ่านไป

ณ กระท่อมหญ้าท้ายหมู่บ้าน

เหยาจีในชุดชาวบ้านเรียบง่าย ยืนตะโกนเรียกอยู่หน้าประตู

"เจียวเอ๋อ! เจี่ยนเอ๋อ! ฉานเอ๋อ!"

"กลับมากินข้าวได้แล้วลูก!"

สิ้นเสียงเรียก เด็กน้อยสามคนก็วิ่งบอกลาเพื่อนฝูง วิ่งไล่จับกันกลับมาที่บ้านอย่างร่าเริง

"ท่านแม่! พวกเรากลับมาแล้ว!"

เจ้าตัวเล็กทั้งสามเข้ามารุมล้อมเหยาจี เจื้อยแจ้วเจรจาไม่หยุด

เหยาจีมองดู หยางเจียวลูกคนโตที่ดูซื่อบื้อแต่แข็งแรง, หยางเจี่ยนลูกคนรองที่หน้าตาหล่อเหลาเฉลียวฉลาด, และหยางฉานลูกสาวคนเล็กที่น่ารักน่าเอ็นดู

รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้าของนาง

"เอาล่ะๆ เลิกเล่นซนได้แล้ว ไปกินข้าวกัน"

สี่แม่ลูกพากันเข้าบ้าน

ยามโพล้เพล้

ควันไฟจากการหุงหาอาหารลอยอ้อยอิ่ง ปกคลุมหมู่บ้านให้ดูอบอุ่นดุจแดนสุขาวดี

ทว่า... ความสงบสุขนี้กำลังจะถูกทำลายลง

บนก้อนเมฆ

เหล่า 'ทหารสวรรค์' มองลงมาด้วยสายตาเย็นชา

หมีเล่อในคราบแม่ทัพเทพ หรี่ตามองพลางออกคำสั่งเสียงเหี้ยม

"ฟังคำสั่ง!"

"ปิดล้อมหมู่บ้านนี้ไว้ให้มิดชิด! นอกจากเหยาจีและลูกๆ แล้ว... ฆ่ามนุษย์ทุกคนให้หมด! อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!"

อรหันต์ปราบมังกร (เสียงหลง) ที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้าลำบากใจ

"ศิษย์พี่..."

"ทำแบบนี้จะดีหรือขอรับ การสังหารมนุษย์ผู้บริสุทธิ์ หากรู้ไปถึงหูเผ่ามนุษย์ เกรงว่าจะเป็นเรื่องใหญ่..."

หมีเล่อตวาดกลับ

"รู้แล้วยังไง? นิกายเรามีสองนักบุญหนุนหลัง ต้องกลัวมนุษย์หน้าไหนด้วยรึ?"

"อีกอย่าง..."

"คนที่ฆ่าคือ 'สวรรค์' ...เกี่ยวอะไรกับนิกายพุทธของพวกเรา?"

หมีเล่อยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

การปลอมตัวครั้งนี้เป็นฝีมือของนักบุญจุ่นถี ต่อให้เป็นระดับจุ่นเซิ่งทั่วไปก็ดูไม่ออก แล้วจะมีอะไรต้องกลัว

"ศิษย์พี่กล่าวได้ถูกต้อง"

"เอ้อ! ประเดี๋ยวจำไว้ให้ดี ให้เรียกข้าว่า 'ท่านแม่ทัพ' อย่าหลุดปากเรียกศิษย์พี่เด็ดขาด ใครทำเสียเรื่อง ข้าไม่เอาไว้แน่"

"ขอรับ ท่านแม่ทัพ!"

"ลงมือ!"

สิ้นคำสั่ง

พระสงฆ์นับพันในคราบทหารสวรรค์ก็พุ่งทะยานลงมา ล้อมหมู่บ้านไป๋ซีไว้ทุกทิศทาง แล้วเริ่มเปิดฉากสังหารหมู่

ชาวบ้านตาดำๆ ที่ไร้ทางสู้ จะไปเอาอะไรมาต้านทานผู้ฝึกตน

เพียงพริบตา เลือดก็เจิ่งนองเต็มพื้น

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่ว

หมู่บ้านที่เคยสงบสุข กลายเป็นขุมนรกในชั่วพริบตา ศพชาวบ้านนอนตายเกลื่อนกลาด กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน

ณ กระท่อมหญ้า

เหยาจีได้ยินเสียงผิดปกติ จึงรีบพาลูกทั้งสามออกมาดู

ภาพที่เห็นทำให้นางใจหายวาบ

เพื่อนบ้านที่คุ้นเคย บัดนี้นอนจมกองเลือดสิ้นลมหายใจไปหมดแล้ว

"ป้าหลี่!"

เหยาจีอุทานด้วยความตกใจและเศร้าสลด

ป้าหลี่เป็นเพื่อนบ้านใจดีที่คอยช่วยเหลือดูแลนางมาตลอด ยามที่นางถูกคนอื่นรังเกียจ

แต่ตอนนี้... ร่างไร้วิญญาณของป้าหลี่นอนนิ่งอยู่ข้างทาง

"พวกเจ้าเป็นใคร!?"

เหยาจีข่มความโศกเศร้า ตวาดถามกลุ่มฆาตกรเลือดเย็นตรงหน้า

หมีเล่อก้าวออกมา ประสานมือคารวะ

"องค์หญิงใหญ่"

"เรื่องที่ท่านหนีลงมาแต่งงานกับมนุษย์ ความแตกแล้ว ฝ่าบาททรงกริ้วมาก จึงรับสั่งให้พวกเรามาเชิญเสด็จกลับสวรรค์"

เหยาจีตะลึงงัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความโกรธ

"พวกเจ้าเป็นทหารสวรรค์ มีหน้าที่ปกป้องราษฎร ไฉนจึงมาเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์เช่นนี้! ใครให้อำนาจพวกเจ้าทำเรื่องชั่วช้า!"

หมีเล่อแสยะยิ้ม

"องค์หญิงใหญ่..."

"ท่านทำผิดกฎสวรรค์ นำความอัปยศมาสู่วงศ์ตระกูล หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชื่อเสียงสวรรค์คงป่นปี้ ดังนั้น... มีเพียงคนตายเท่านั้นที่รักษาความลับได้"

"นี่คือพระราชประสงค์ของฝ่าบาท"

เหยาจีไม่คาดคิดว่าพี่ชายของนางจะโหดเหี้ยมอำมหิตถึงเพียงนี้ ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจ หากไม่ใช่เพราะนาง ชาวบ้านเหล่านี้คงไม่ต้องตาย

แต่นางก็รีบตั้งสติ

"ถ้าอยากให้ข้ากลับสวรรค์ก็ได้ แต่พวกเจ้าทุกคนต้อง 'ฆ่าตัวตาย' ซะ! แบบนี้ความลับถึงจะไม่รั่วไหลจริงๆ"

"ทำไม?"

"หรือว่าพวกเจ้าไม่จงรักภักดีต่อสวรรค์จริง?"

ทุกคน "..."

หมีเล่อคิ้วกระตุก

นังผู้หญิงคนนี้ปากคอเราะร้ายนัก

"องค์หญิงใหญ่ ข้าเพียงทำตามคำสั่ง ในเมื่อท่านดื้อดึง ก็อย่าหาว่าพวกข้าหยาบคาย"

หมีเล่อไม่สนวาจาปั่นป่วนของนาง สั่งลูกน้องลุยทันที

"จับตัวนาง!"

พร้อมกันนั้น เขาก็แอบส่งกระแสจิตสั่งการลูกน้องลับหลัง

'จำไว้! ฆ่าเหยาจีและเด็กผู้ชายสองคนทิ้งซะ! ปล่อยไปแค่เด็กผู้หญิงคนเดียว!' (เพื่อเอาไปใช้ในแผนโคมวิเศษฯ ในอนาคต)

ทหารปลอมนับพันกรูเข้ามา

เมื่อเห็นท่าไม่ดี เหยาจีระเบิดพลังระดับจินเซียนออกมาทันที นางเรียกสมบัติวิเศษกางม่านพลังคุ้มกันลูกๆ

นางหันไปคว้าไหล่ลูกชายคนโต

"เจียวเอ๋อ!"

"เจ้าเป็นพี่ใหญ่ ต้องดูแลน้องๆ ให้ดี! เดี๋ยวแม่จะเปิดทางให้ เจ้าพาน้องรองกับน้องเล็กวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด! อย่าหันกลับมามองเด็ดขาด!"

เดิมที เหยาจีคิดจะพาลูกกลับสวรรค์ไปขอขมาพี่ชาย

แต่ความโหดเหี้ยมของ "ทหารสวรรค์" กลุ่มนี้ ทำให้นางเข้าใจผิดคิดว่าฮ่าวเทียนต้องการจะฆ่าปิดปากหลานๆ ของตัวเองด้วย

ดังนั้น... นางจึงต้องสู้ตายเพื่อให้ลูกรอด!

[จบแล้ว]