บทที่ 2 ถ้าตกได้ของใหญ่ ผมเลี้ยงโต๊ะจีนปลาล้วน!

บทที่ 2 ถ้าตกได้ของใหญ่ ผมเลี้ยงโต๊ะจีนปลาล้วน!

ริมอ่างเก็บน้ำยามค่ำคืนมีคนมาตกปลาไม่น้อย นอกจากกลุ่มเพื่อนนักตกปลาของฟางฮ่าวแล้ว ก็ยังมีขาจรคนอื่นๆ ที่มาตกปลาตามธรรมชาติเช่นกัน

บรรดาคนที่มาตกปลาส่วนใหญ่ล้วนเป็นชายวัยกลางคน มีวัยรุ่นหนุ่มสาวเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

ฟางฮ่าวคือหนึ่งในคนส่วนน้อยนั้น

ชายหนุ่มวัยยี่สิบสี่ปี รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาดูอ่อนเยาว์ อาจเป็นเพราะเขาชอบออกมาตกปลาตอนกลางคืน ผิวพรรณจึงไม่ได้กร้านแดดดำคล้ำ

"มีงานวิจัยระบุว่า ผู้ชายพอถึงวัยหนึ่ง เมื่อร่างกายเริ่มไม่ไหวก็จะหันไปหางานอดิเรกอย่างการเล่นลูกประคำ สะสมของเก่า หรือไม่ก็ตกปลา"

"งั้นแสดงว่า... พี่ๆ ลุงๆ ที่มาตกปลานี่คือร่างกายไม่ไหวกันแล้วเหรอ?"

"ฮ่าๆๆ งั้นสตรีมเมอร์เองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกันสิ?"

"ฮ่าๆ จำได้ว่าสตรีมเมอร์ยังโสดอยู่นี่หว่า แล้วแบบนี้อนาคตจะทำยังไงล่ะเนี่ย?"

"จะมีแท่งเหล็กนี้ไว้ทำไม..."

"พวกนายนี่กะจะเอาฮาให้ฉันขำตายใช่ไหม"

ในห้องไลฟ์ที่มีคนดูเพียงไม่กี่สิบคน กลุ่มชาวเน็ตต่างพิมพ์ข้อความกันอย่างคึกคัก

ต่างพากันหยอกล้อฟางฮ่าว พร้อมกับส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้ไปด้วย

"พวกคุณวางใจได้เลย ระดับผมหนึ่งชั่วโมงนี่เรื่องจิ๊บจ๊อย"

ฟางฮ่าวกลอกตามองบน พลางง่วนอยู่กับการจัดการสายเอ็นของตัวเอง

"นั่นไง คนไม่มีประสบการณ์มักจะขี้โม้เก่งที่สุด แค่สามสิบนาทีได้ผมก็นับถือแล้ว"

"ขอถามหน่อยครับสตรีมเมอร์ ที่คุณพูดมานี่คือรวมวิเคราะห์วิจารณ์ไปแล้วห้าสิบเก้านาทีหรือเปล่า?"

"ไม่มีใครเสร็จไวสิบกว่าวินาทีเหมือนผมบ้างเหรอ?"

"..."

บทสนทนาในห้องไลฟ์เริ่มออกทะเลไปไกลจนกู่ไม่กลับ

ยังดีที่ฟางฮ่าวเป็นพวกเจนจัด เขาเป็นผู้ข้ามโลกที่ใช้ชีวิตมาหลายสิบปีแล้ว

ใบหน้ายังคงเรียบเฉย หัวใจไม่เต้นแรงแม้แต่น้อย

แค่สถานการณ์เล็กน้อย

ไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด

หลังจากจัดการสายเอ็นเสร็จ เขาก็เริ่มเตรียมตัวตกปลา

ส่วนเพื่อนนักตกปลาที่มาด้วยกัน ต่างอ่อยเหยื่อและนั่งประจำที่กันเรียบร้อยแล้ว

ความเร็วของเขาถือว่าค่อนข้างช้า

แต่ฟางฮ่าวไม่รีบร้อน

ช้าแต่ชัวร์ ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม

สิ่งที่เขาต้องการคือผลลัพธ์ที่จับต้องได้

วันนี้อุตส่าห์คุยโวไว้ในไลฟ์ซะดิบดี จะมา 'แห้ว' กลับไปไม่ได้เด็ดขาด

...

"เอาล่ะ วันนี้จะแสดงให้เห็นว่าการตกปลาแบบฟางฮ่าวเป็นยังไง"

ฟิ้ว

ทันใดนั้นเขาก็ออกแรงเหวี่ยงเบ็ด ตะขอเบ็ดพุ่งออกไปไกลราวสิบกว่าเมตร ตกลงสู่ผิวน้ำอย่างแม่นยำ ทุ่นลอยโผล่พ้นน้ำขึ้นมาให้เห็น

ต่อจากนี้ ก็คือการรอคอย

ระหว่างรอ ฟางฮ่าวก็หันมาคุยกับชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่อ

"ผมมีลางสังหรณ์ที่แรงกล้ามาก วันนี้ต้องได้ของใหญ่แน่นอน!"

"ผมก็มีลางสังหรณ์เหมือนกันว่าวันนี้สตรีมเมอร์จะได้แต่ปลาซิวปลาสร้อย (อิโมจิ: ยิ้มมุมปาก)"

"มีแค่ผมคนเดียวเหรอที่คิดว่าสตรีมเมอร์จะแห้ว?"

"คงไม่ถึงกับแห้วหรอกน่า อย่างน้อยที่สุด สตรีมเมอร์กินน้ำในอ่างเก็บน้ำสักอึกก่อนกลับบ้านก็ได้ คติพวกเรานักตกปลาคือไม่มีวันกลับมือเปล่า!"

"ฮ่าๆๆ พวกนายจะขำให้ฉันตายเพื่อฮุบวงเงินบัตรเครดิตฉันเหรอไง?"

ในห้องไลฟ์นี้ ความสนุกสนานยังคงดำเนินต่อไป

บรรยากาศผ่อนคลาย

ไม่รู้สึกอึดอัดเคร่งเครียดเหมือนห้องไลฟ์อื่นๆ

นี่คือเหตุผลว่าทำไมฟางฮ่าวถึงมีแฟนคลับไม่มาก แต่ห้องไลฟ์กลับมีความเคลื่อนไหวคึกคักขนาดนี้

เผลอๆ ห้องไลฟ์ที่มีคนดูหลักร้อยหลักพันบางห้อง อาจจะไม่คึกคักเท่าห้องของเขาด้วยซ้ำ

รอไปได้ประมาณสิบกว่านาที

ฟางฮ่าวเหลือบไปเห็นทุ่นลอยขยับนิดหนึ่ง เหมือนมีปลาบางอย่างกำลังตอดเหยื่อใต้น้ำ

เขาตื่นตัวขึ้นมาทันที

"พี่น้องครับ เตรียมตัวดูของดีได้เลย"

สมาธิทั้งหมดจดจ่อไปที่ทุ่นลอย

แต่ทว่าเวลาผ่านไปอีกสี่ห้าสิบวินาที ทุ่นลอยกลับไม่ขยับเขยื้อนอีกเลย ดูเหมือนความเคลื่อนไหวจะหายไปแล้ว

"ปลาล่ะ?"

เมื่อเห็นคำถามจากชาวเน็ต ฟางฮ่าวจึงรีบแก้ตัว

"ผมมั่นใจเลย เมื่อกี้ต้องมีปลากินเหยื่อแน่ๆ"

เพื่อพิสูจน์ว่าความเข้าใจของตัวเองถูกต้อง เขายกคันเบ็ดขึ้นมาตรวจสอบสภาพเหยื่อที่ตะขอ

แต่เมื่อเห็นว่าเหยื่อบนตะขอยังอยู่ดีมีสุขครบถ้วนสมบูรณ์ ความกระอักกระอ่วนก็บังเกิด

"เอ่อ... คือว่า เมื่อกี้ผมอาจจะตาฝาดไปเอง"

ยอมรับผิดอย่างลูกผู้ชาย

วัยรุ่นอย่างเขากล้าทำกล้ารับ ไม่ฝืนปากแข็งรักษาหน้าให้เสียเวลา

ยังไงซะการตกปลาคืนนี้ก็เพิ่งจะเริ่มต้น

ราตรียังอีกยาวไกล

คืนนี้เวลายังเหลืออีกเพียบ เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะตกไม่ได้สักตัว

ในเมื่อที่นี่มีนักตกปลาเคยได้ของใหญ่ไซซ์สิบยี่สิบโล เขาก็ต้องทำได้เหมือนกัน!

เวลาผ่านไปอีกสามสิบนาที

"สตรีมเมอร์ ดูเหมือนพี่ชายข้างๆ เขาตกได้สองตัวแล้วนะ นายไหวหรือเปล่าเนี่ย"

"วันนี้คงไม่ใช่ว่าจะแห้วจริงๆ หรอกนะ?"

"เพ้ย ปากเสีย"

"วางใจเถอะ เมื่อกี้ผมต้องโดนคนข้างๆ รบกวนสมาธิปลาแน่ๆ เดี๋ยวผมย้ายไปตรงที่คนน้อยๆ รับรองของใหญ่มาไวแน่นอน"

"รอบนี้ถ้าได้ของใหญ่หนักหลายสิบโล ผมจะเลี้ยงโต๊ะจีนเมนูปลาล้วน! ทุกคนที่อยู่ที่นี่นับรวมหมด"

"ฮ่าๆๆ ปูเสื่อรอ"

"ตั้งตารอโต๊ะจีนปลาล้วนของสตรีมเมอร์เลย"

"พี่น้องครับ เพื่อโต๊ะจีนของพี่ฮ่าว ผมว่าเราส่งตัวแทนสักคนดำน้ำลงไปเกี่ยวปลาให้แกเถอะ..."

"ฮ่าๆๆ งั้นสตรีมเมอร์คงได้กระเป๋าฉีกแน่"

"..."

หลังจากคุยกับชาวเน็ตเสร็จ ฟางฮ่าวก็เก็บข้าวของย้ายไปจุดใหม่

เขาคิดว่าทำเลเมื่อครู่ได้รับผลกระทบจากคนข้างๆ ทำให้ปลาไม่กินเบ็ดเขา

และในขณะนั้นเอง

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ก็พากันอุทานขึ้นมา

"นักตกปลาหญิง!"

"เช้ด มีผู้หญิงมาตกปลาจริงๆ ด้วยแฮะ"

"ดูเหมือนหุ่นจะดีซะด้วยสิ"

พวกตาดีในห้องไลฟ์บังเอิญสังเกตเห็นนักตกปลาหญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ไม่ไกล ในจังหวะที่ฟางฮ่าวกำลังย้ายที่

ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาจะตื่นเต้นกันขนาดนี้

ในวงการตกปลา ผู้หญิงที่มาตกปลานั้นหายากยิ่งกว่าสัตว์สงวน จำนวนน้อยนิดเสียยิ่งกว่าน้อย

เพราะโดยทั่วไป ผู้หญิงมีข้อจำกัดในการมาตกปลาค่อนข้างเยอะ ทั้งเรื่องความปลอดภัยและอื่นๆ

วันนี้มาตกปลากลางคืนแล้วได้เจอนักตกปลาหญิง จะไม่ให้พวกเขาแตกตื่นได้ยังไง

"สตรีมเมอร์ รีบหันกล้องไปหน่อย ขอดูนักตกปลาสาวคนนั้นชัดๆ อีกทีซิ"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพากันเรียกร้อง

ฟางฮ่าวที่เพิ่งจะเตรียมอุปกรณ์เสร็จ ถึงเพิ่งสังเกตเห็นสิ่งที่พวกเขาคุยกัน

นักตกปลาหญิง?

ฟางฮ่าวกวาดสายตามองไปรอบๆ... แล้วก็เห็นนักตกปลาหญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลจริงๆ

เขาก็เลยถือโอกาสหันกล้องโทรศัพท์ไปทางนั้น

ถือเป็นการตอบสนองความต้องการของแฟนคลับไปในตัว

ชาวเน็ตได้โอกาสชื่นชมความสง่างามของนักตกปลาสาวคนนั้น

ต้องยอมรับเลยว่า หุ่นของเธอดีจริงๆ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ท่าทางดูทะมัดทะแมงและเท่มาก

จังหวะที่ฟางฮ่าวมองไปทางนั้น ฝ่ายหญิงก็สังเกตเห็นเขาเช่นกัน

ฟางฮ่าวจึงทักทายไปตามมารยาท

นักตกปลาสาวพยักหน้ารับเป็นการตอบกลับ แล้วหันไปสนใจคันเบ็ดของตัวเองต่อ

"เช้ด! นั่นมัน 'เฟยเฟย' เทพธิดาของผมนี่หว่า"

ดูเหมือนจะมีชาวเน็ตบางคนจำนักตกปลาสาวในกล้องได้

แม้ระยะจะห่างพอสมควร แต่ชาวเน็ตคนนั้นก็ยังจำได้แม่น

"เฟยเฟย? ที่นายพูดถึงนี่ใช่เจ้าของช่องที่มีคนติดตามหลายแสนในเว็บวิดีโอชื่อดังหรือเปล่า?"

"คนนั้นแหละ!"

"เอาแล้วไง"

"สตรีมเมอร์บังเอิญเจอเทพธิดาของผมซะงั้น ดวงจะดีเกินไปแล้ว..."

"อ๊ากกก สตรีมเมอร์นายอยู่ไหน? ฉันจะบินไปหาเดี๋ยวนี้"

ห้องไลฟ์เดือดพล่านขึ้นมาทันที

ฟางฮ่าวได้แต่มองตาปริบๆ อย่างงุนงง

ก็แค่นักตกปลาผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องตื่นเต้นกันขนาดนี้เลยเหรอ?

(จบตอน)