บทที่ 307 - ขับไล่การบุกระลอกแรกของเผ่าปีศาจ

บทที่ 307 - ขับไล่การบุกระลอกแรกของเผ่าปีศาจ

ป้อมปืนใหญ่ยิ่งโหดกว่านั้น เพราะเป็นการโจมตีวงกว้าง ยิงถล่มใส่พื้นที่เดียวกันไม่กี่นัด

ก็กวาดทหารไปได้หลายสิบตัว หนึ่งนาทีผ่านไป ก็เก็บไปได้หลายแสน

ตอนนี้บนกำแพงเมืองแต่ละด้าน มีป้อมปืนใหญ่อยู่ด้านละ 250,000 ป้อม (รวม 1 ล้านป้อม หาร 4 ด้าน) หนึ่งนาทีผ่านไป ป้อมปืนใหญ่ทั้ง 1 ล้านป้อม สามารถพรากชีวิตทหารไปได้นับไม่ถ้วน

บวกกับป้อมธนูอีก 1 ล้านป้อม

กองทัพเจ้าเมืองเผ่าปีศาจบุกเข้ามาไม่ถึง 10 นาที ก็สูญเสียทหารไปกว่าล้านล้านนายแล้ว

และระยะทางที่พวกมันรุกคืบเข้ามาได้ ยังไม่ถึง 100 กิโลเมตร

ยังเดินมาไม่ถึง 1 ใน 5 ของระยะยิงเลยด้วยซ้ำ

ก็โดนเก็บไปเยอะขนาดนี้

สถานการณ์นี้ ทำเอาเจ้าเมืองเผ่าปีศาจที่ดูอยู่แนวหลังถึงกับช็อกตาตั้ง!

สิ่งปลูกสร้างป้องกันเมืองของฉีหยางมันระดับไหนกันแน่ ระยะยิงไกลขนาดนี้ แถมพลังโจมตียังแรงเว่อร์

แค่ไม่ถึง 10 นาที ก็กวาดกองทัพพวกเขาไปเกือบหนึ่งล้านล้านแล้ว

ต่อให้เป็นป้อมป้องกันเลเวล 20 ระยะยิงก็น่าจะแค่ 5 กิโลเมตรไม่ใช่เหรอ

บ้าไปแล้ว ของฉีหยางยิงได้ไกลถึง 100 กิโลเมตร เพิ่มขึ้น 20 เท่า นี่มันจะสู้ยังไง

"สั่งให้ฮีโร่พาทหารทั้งหมดถอยทัพก่อน ถอยออกไปพันกิโลเมตร ให้พ้นระยะยิงของป้อมป้องกันไอ้หยวนเสินนั่น" เอ้อหมีรีบสั่งการ

เหล่าเจ้าเมืองเผ่าปีศาจต่างรีบสั่งให้ฮีโร่ของตนพาทหารล่าถอย

ตอนนี้กำลังทำศึกกับเผ่าแมลงในโซนทรัพยากร ทหารในมือทุกคนล้วนมีค่า

จะมาตายทิ้งขว้างที่นี่ไม่ได้

พวกเขามาเพื่อจะมาโชว์พาว ฆ่าเจ้าเมืองประเทศมังกรที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำคนนี้

ไม่ใช่มาเพื่อเอาทหารมาส่งตาย

เมื่อเห็นเจ้าเมืองเผ่าปีศาจถูกป้อมป้องกันเมืองของเขาขู่จนกลัวหัวหด สั่งถอยทัพหยุดโจมตีชั่วคราว ฉีหยางก็ยิ้มเยาะ

รู้ถึงความโหดแล้วสินะ

พวกสวะเผ่าพันธุ์สูงสุด การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มเอง

กลัวซะแล้ว ไหนเมื่อกี้ยังทำกร่างอยู่เลย

ฉีหยางแค่นเสียง

ศัตรูถอยชั่วคราว

ฉีหยางจึงสั่งให้ธิดาผึ้งโกลาหลบนกำแพงเมืองบินออกไป เก็บกวาดไอเทมที่ดรอปจากทหารเผ่าปีศาจที่เพิ่งถูกป้อมป้องกันยิงตายเมื่อครู่

กองทัพ 130 ล้านล้านนายของเจ้าเมืองเผ่าปีศาจ เพิ่งเสียหายไปแค่ 1 ใน 1,000

พวกเขาอุตส่าห์แห่กันมาไกลขนาดนี้ คงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ ตอนนี้แค่ถอยไปวางแผนใหม่

อีกไม่นานคงบุกมาอีก ดังนั้นรีบเก็บของก่อนดีกว่า

รอเก็บของเสร็จ

ค่อยไปจ้างทหารเพิ่มอีกหน่อย รอพวกมันบุกไม่เข้าแล้วคิดจะหนี ค่อยส่งทหารออกไปไล่ฆ่า

เพราะพวกมันยังมีทหารเหลืออีกเป็นร้อยล้านล้าน

ถ้าไม่จ้างทหารเพิ่ม เดี๋ยวพอพวกมันสู้ไม่ได้แล้วหนี

ลำพังทหารห้าหมื่นกว่าล้านนายที่มีอยู่ตอนนี้ (รวมที่จ้างใหม่บทก่อนๆ) คงยากจะปิดล้อมและฆ่าพวกมันให้หมดได้

ธิดาผึ้งโกลาหล 1,200 ล้านตนรับคำสั่ง แล้วเริ่มออกปฏิบัติการ

บินไปยังสนามรบนอกเมืองเมื่อครู่ เริ่มเก็บกวาดทรัพยากร

ใช้สกิลกวาดทรัพยากรบนพื้นเข้ากระเป๋าอย่างรวดเร็ว

ด้วยความเร็วในการเก็บของธิดาผึ้งโกลาหล 1,200 ล้านตน

ไม่นาน ทรัพยากรที่ดรอปจากกองทัพเกือบล้านล้านนายของเผ่าปีศาจ ก็ถูกเก็บกลับมาจนหมด

พอกลับเข้าเมือง พวกเธอก็เททรัพยากรที่เก็บมากองรวมกันเป็นภูเขาเลากา

ฉีหยางเดินไปที่กองทรัพยากร แล้วเริ่มเก็บรวบรวมอย่างไม่ลังเล

[ติ๊ง ยินดีด้วย คุณได้รับเหรียญทอง x4,800 ด้วยพรสวรรค์รางวัลสิบเท่า คุณได้รับเหรียญทอง x48,000]

[ติ๊ง ยินดีด้วย คุณได้รับไม้ x4,900 ด้วยพรสวรรค์รางวัลสิบเท่า คุณได้รับไม้ x49,000]

[ติ๊ง ยินดีด้วย คุณได้รับหินพลังงาน x440 ด้วยพรสวรรค์รางวัลสิบเท่า คุณได้รับหินพลังงาน x4,400]

...

เมื่อเก็บรวบรวมทั้งหมด ทำให้เขาได้รับ ไม้ 17,170 ล้านล้านหน่วย, หิน 17,160 ล้านล้านหน่วย, เหล็ก 17,160 ล้านล้านหน่วย, เหรียญทอง 18,800 ล้านล้านหน่วย, หินพลังงาน 1,800,820 ล้านก้อน, หินสร้างสรรค์ 1,807,000 ก้อน, และผลึกวิญญาณ 5 แสนล้านชิ้น

รวมถึงกล่องสุ่มระดับยอดเยี่ยมหลายสิบล้านกล่อง, อุปกรณ์หลายสิบล้านชิ้น, ในจำนวนนั้นมีอุปกรณ์ระดับเหนือขอบเขตเทพหลายชิ้น

กล่องสุ่มและอุปกรณ์พวกนี้ ดรอปมาจากฮีโร่ของเจ้าเมืองเผ่าปีศาจที่เป็นหน่วยกล้าตายนำทัพแล้วโดนป้อมยิงตาย

ฉีหยางเปิดกล่องทั้งหมด

ไม่มีของดีอะไรเป็นพิเศษ มีแต่อุปกรณ์

เตรียมเอาไปวางขายในตลาดแลกเปลี่ยนหมื่นเผ่าพันธุ์

ตอนนี้มีเหรียญทองและหินพลังงานแล้ว ไปจ้างทหารต่อดีกว่า

การบุกระลอกสองของพวกเจ้าเมืองเผ่าปีศาจน่านะมาถึงในไม่ช้า ต้องเตรียมเซอร์ไพรส์ให้พวกมันหน่อย

มาที่หน้าสิ่งก่อสร้างทหารระดับสูงสุด 3 ดาวทั้งสองแห่งของเผ่ามนุษย์

เริ่มจ้างทหาร

เขาใช้หินพลังงาน 50 ล้านล้านก้อน และเหรียญทอง 5,000 ล้านล้านหน่วย

จ้างผู้พิทักษ์สูงสุดมา 5,000 ล้านนาย

ทำให้จำนวนผู้พิทักษ์สูงสุดเพิ่มเป็น 620,000 ล้านนาย

มาที่สิ่งก่อสร้างจอมเวทสูงสุด

ใช้หินพลังงาน 50 ล้านล้านก้อน และเหรียญทอง 5,000 ล้านล้านหน่วย

จ้างจอมเวทสูงสุดมา 5,000 ล้านนาย

ทำให้จำนวนจอมเวทสูงสุดเพิ่มเป็น 620,000 ล้านนาย

มาที่สิ่งก่อสร้างมังกรเทพโกลาหล

ใช้หินพลังงาน 20 ล้านล้านก้อน และเหรียญทอง 2,000 ล้านล้านหน่วย

จ้างมังกรเทพโกลาหลมา 20,000 ล้านตัว

ทำให้จำนวนมังกรเทพโกลาหลเพิ่มเป็น 660,000 ล้านตัว

ฉีหยางมาที่สิ่งก่อสร้างกริฟฟินโกลาหล ใช้หินพลังงาน 20 ล้านล้านก้อน และเหรียญทอง 2,000 ล้านล้านหน่วย

จ้างกริฟฟินโกลาหลมา 20,000 ล้านตัว ทำให้จำนวนกริฟฟินโกลาหลเพิ่มเป็น 660,000 ล้านตัว

จากนั้น มาที่สิ่งก่อสร้างธิดาผึ้งโกลาหล

ใช้หินพลังงาน 20 ล้านล้านก้อน และเหรียญทอง 2,000 ล้านล้านหน่วย

จ้างธิดาผึ้งโกลาหลมา 20,000 ล้านตน

ทำให้จำนวนธิดาผึ้งโกลาหลเพิ่มเป็น 660,000 ล้านตน

สุดท้าย

ฉีหยางมาที่สิ่งก่อสร้างยักษ์โบราณ ใช้หินพลังงานที่เหลือ 15.7 ล้านล้านก้อน จ้างยักษ์โบราณเพิ่ม 15,700 ล้านตัว ทำให้จำนวนยักษ์โบราณเพิ่มเป็น 40,000 ล้านตัว

สรุปตอนนี้ ทหารของเขา ระดับสูงสุดมี 1.24 ล้านล้านนาย

ระดับโกลาหล 3 ดาวมี 1.98 ล้านล้านนาย

ระดับมหาเทพ 3 ดาว (ยักษ์โบราณ) 40,000 ล้านนาย

กำลังรบป้องกันเมืองในปัจจุบัน

ประกอบด้วย

จอมเวทสูงสุด 120,000 ล้านนาย, ผู้พิทักษ์สูงสุด 120,000 ล้านนาย, กริฟฟินโกลาหล 160,000 ล้านตัว, มังกรเทพโกลาหล 160,000 ล้านตัว, ธิดาผึ้งโกลาหล 160,000 ล้านตน และยักษ์โบราณทั้งหมด

แข็งแกร่งสุดขีด

รับรองว่าจะต้องรั้งทหารเผ่าปีศาจไว้ได้เพียบ

ขณะนี้

เจ้าเมืองเผ่าปีศาจนอกเมือง ได้ปรับแผนกลยุทธ์ใหม่ และเริ่มบุกโจมตีเมืองอีกครั้ง

ครั้งนี้พวกเขาได้รับบทเรียนจากคราวที่แล้ว รู้ว่าป้อมป้องกันเมืองของฉีหยางร้ายกาจมาก จะบุกแบบกระจุกตัวกันไม่ได้ จึงเลือกใช้ทหารที่มีโล่และเกราะพลังงานเป็นทัพหน้า และใช้ทหารที่มีความคล่องตัวสูงคอยหลบหลีกกระสุนปืนใหญ่และลูกธนู เพื่อพุ่งเข้าหาเมืองอย่างรวดเร็ว

กองทัพที่เหลือกระจายกำลังออกไป บุกโจมตีจากทุกทิศทาง เพื่อให้ป้อมป้องกันเมืองของฉีหยางยิงไม่ทัน

เพราะเมืองของฉีหยางแต่ละด้านยาวถึง 250,000 กิโลเมตร (ต้นฉบับบท 304 บอกด้านละ 100,000 กม. แต่บทนี้บอก 250,000 กม. ระยะทางยาวขนาดนี้ กองทัพหลายร้อยล้านล้านนายของพวกเขากระจายกันบุก