บทที่ 207 - ไล่ล่า 10 ผู้มีพรสวรรค์เจ้าของทหารระดับมหาเทพ

บทที่ 207 - ไล่ล่า 10 ผู้มีพรสวรรค์เจ้าของทหารระดับมหาเทพ

และหลังจากที่ฉีหยางสังหารเหลยจุน

ในช่องแชทโลกของดาวเรล

[ติ๊ง แจ้งเตือนเจ้าเมืองดาวเรลทุกท่าน เจ้าเมืองชาวโลก "หยวนเสิน" ได้ตีฝ่าวงล้อมและสังหาร "เหลยจุน" แล้ว ขอให้เจ้าเมืองที่ส่งทหารไปช่วยเหลยจุนจงระวังตัว เนื่องจากพวกท่านส่งทหารไปช่วยเหลยจุนล้อมปราบหยวนเสิน พิกัดเรียลไทม์ของพวกท่านจึงถูกหยวนเสินรับรู้แล้ว ไม่ตัดความเป็นไปได้ที่เจ้าเมืองชาวโลกหยวนเสินจะส่งทหารไปโจมตีพวกท่านโดยตรง]

ในโซนทรัพยากรสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ กฎแห่งกรรมทำงานเสมอ

ฉีหยางฆ่าเจ้าเมืองดาวเรล พิกัดเรียลไทม์จึงถูกเปิดเผย

เจ้าเมืองดาวเรลพวกนี้ส่งทหารมาช่วยเหลยจุนรุมฆ่าเขา พิกัดเรียลไทม์ของพวกมันก็ย่อมถูกเปิดเผยให้เขารู้เช่นกัน

นี่แหละคือวัฏจักรแห่งกรรม

ไม่มีทางที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะถูกไล่ฆ่าอยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่มีโอกาสโต้ตอบ

ประกาศแจ้งเตือนนี้ ทำให้ช่องแชทดาวเรลระเบิดลงทันที

ประกาศนี้หมายความว่า การล้อมปราบของเหลยจุนล้มเหลวไม่เป็นท่า

นี่มันข่าวร้ายชัดๆ

ต้องไม่ลืมนะว่า เมื่อกี้พวกเขาระดมทหารระดับท็อปนับหมื่นล้านไปช่วยเหลยจุนรุมกินโต๊ะหยวนเสิน

ทหารของเหลยจุนเป็นถึงระดับมหาเทพ

แถมยังมี "องครักษ์สายฟ้า" ที่เชี่ยวชาญด้านการป้องกันรวมอยู่ด้วย

ขนาดนี้ยังโดนหยวนเสินตีฝ่าวงล้อมแถมฆ่าสวนกลับมาได้

ทหารของไอ้เจ้าเมืองชาวโลกหยวนเสินคนนี้ ต้องเป็นระดับมหาเทพขึ้นไปแน่นอน

กองทัพทหารระดับเหนือขอบเขตเทพเกือบหมื่นล้าน ยังเอามันไม่อยู่

แล้วทีนี้จะทำยังไงกันดี

ถ้าหยวนเสินฆ่าเหลยจุนแล้วเกิดบ้าเลือดอยากล้างแค้น ไล่ถล่มตามพิกัดเรียลไทม์ของพวกเขา

ไล่เก็บทีละคน

พวกเขามีปัญญาที่ไหนไปต้านทาน

จะทำยังไงดีล่ะทีนี้

ด้วยความแข็งแกร่งระดับนรกแตกของทหารหยวนเสิน เด็กใหม่ดาวเรลรุ่นนี้ ใครจะไปสู้มันได้

"เหลยจุนตายแล้ว พวกเราจะทำยังไงดีวะ!"

"เหลยจุนเป็นหนึ่งในสิบผู้ยิ่งใหญ่ที่มีพรสวรรค์สูงสุดของดาวเรลเราเชียวนะ ขนาดเขายังโดนเก็บ ผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นฝีมือก็พอๆ กัน ทหารก็แค่ระดับมหาเทพ 1 ดาว ไม่มีทางต้านมันอยู่หรอก"

"ตอนนี้ก็ได้แต่ภาวนาว่าไอ้หยวนเสินมันฆ่าเหลยจุนแล้วจะหายแค้น ไม่ตามมาไล่บี้เจ้าเมืองคนอื่น ไม่งั้นพวกที่ส่งทหารไปช่วยเหลยจุน เตรียมตัวชิบหายกันได้เลย"

"ในโซนทรัพยากร ทุกคนเน้นหาทรัพยากรเป็นหลัก พวกเราดาวเรลที่ส่งทหารไปช่วยมีตั้งหลายพันคน แถมเป็นตัวท็อปๆ ทั้งนั้น ถ้าหยวนเสินจะไล่เก็บทีละคน กว่าจะครบ เวลากิจกรรมโซนทรัพยากรคงหมดก่อนพอดี มันต้องข้ามมิติมาตีพวกเราทีละคน ได้ไม่คุ้มเสียหรอก มันคงไม่ไล่ฆ่าทุกคนหรอกมั้ง อย่างมากก็ฆ่าไม่กี่คน คาดว่าไม่กี่วัน พอมันฆ่าตัวหลักๆ เสร็จ ก็คงกลับไปหาทรัพยากรต่อแหละ"

"ใช่ๆ อีกอย่าง พิกัดในโซนทรัพยากรแต่ละคนอยู่ห่างกันโคตรไกล เฉลี่ยแล้วห่างกันหลายหมื่นกิโล หยวนเสินพาทหารไปถล่มคนนึง แล้วจะไปอีกคนนึง ก็ต้องใช้เวลา อย่างมากไม่กี่วัน มันคงเก็บเจ้าเมืองดาวเรลได้ไม่เท่าไหร่หรอก เต็มที่ก็หลักสิบ เทียบกับประชากรเจ้าเมืองรุ่นใหม่หลายพันล้านคนของดาวเรลแล้ว จิ๊บจ๊อยมาก"

"ถูกต้อง สถานการณ์แบบนี้ คงต้องยอมสละเจ้าเมืองระดับท็อปบางคนเพื่อดับความโกรธของหยวนเสินแล้วล่ะ ใครใช้ให้พวกเอ็งซวยส่งทหารไปช่วยเหลยจุนเองล่ะ"

"หมดคำจะพูด นึกว่าเหลยจุนจะชนะ ใครจะไปรู้ว่าไอ้หยวนเสินมันจะเถื่อนขนาดนี้ ทหารระดับท็อปหมื่นล้านบวกทหารระดับมหาเทพอีก 20 ล้าน ยังเอามันไม่ลง กูต้องรีบหนีก่อนแล้ว ย้ายพิกัดไปเรื่อยๆ ไม่งั้นถ้าหยวนเสินบุกมา กูซี้แหงแก๋"

...

ชั่วพริบตา

เหล่าเจ้าเมืองดาวเรลที่ส่งทหารไปช่วยเหลยจุน ต่างพากันหอบฮีโร่และทหารหนีตายกันจ้าละหวั่น

ช่วยไม่ได้

ถ้าไม่หนี ขืนอยู่เฉยๆ รอฉีหยางยกทัพมาบุกถึงเมือง

ถึงตอนนั้นอยากหนีก็หนีไม่ทันแล้ว

มีแต่รอความตายสถานเดียว

ภาพเหตุการณ์นี้ช่างดูตลกสิ้นดี

ชาวดาวเรล เผ่าพันธุ์ระดับกลางชั้นแนวหน้า ใครจะไปนึกว่าวันหนึ่งต้องมาวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนเพราะเผ่าระดับ 9 เผ่าเดียว

ดาวโลกเด็กใหม่รุ่นนี้ดันมีปีศาจอย่างหยวนเสินโผล่มาซะได้

เจ้าเมืองดาวโลกรุ่นนี้ คงได้ผงาดกันก็คราวนี้แหละ

แถมหยวนเสินคนนี้ แค่ช่วงมือใหม่ก็เก่งขนาดนี้แล้ว

รอให้เขาพัฒนาในช่วงมือใหม่อีกสักปี สะสมกองทัพได้หลายหมื่นล้าน แล้วเข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์เต็มตัว เผ่ามนุษย์โลกคงได้บินสูงภายใต้การนำของเขาแน่ๆ

ตัดกลับมาทางฝั่งฉีหยาง

ทหารที่เหลือของเหลยจุนไม่มีกะจิตกะใจจะสู้แล้ว เมื่ออยู่ต่อหน้ากองทัพสุดแกร่งของฉีหยาง การต่อต้านของพวกมันช่างดูไร้ค่า

การโจมตีเจาะเกราะทหารฉีหยางไม่เข้า แล้วจะสู้ไปทำไม

หลังจากสังหารทหารที่เหลือของเหลยจุนจนหมด

เก็บกวาดของดรอปทั้งหมดเรียบร้อย

ทำให้ฉีหยางได้รับทรัพยากรไม้ 6 ล้านล้าน 780 ล้านหน่วย, หิน 6 ล้านล้าน 790 ล้านหน่วย, แร่เหล็ก 6 ล้านล้าน 710 ล้านหน่วย, เหรียญทอง 7 ล้านล้าน 360 ล้านเหรียญ, หินพลังงาน 72,500 ล้านก้อน, หินสร้างสรรค์ 68,900 ล้านก้อน และผลึกวิญญาณอีกกว่า 65 ล้านก้อน

จากนั้น

ฉีหยางนำทัพ เลือกเป้าหมายเป็นพวกที่ส่ง "ทหารระดับมหาเทพ" มาช่วยเหลยจุน แล้วเริ่มปฏิบัติการล้างแค้น

ในเมื่อพวกมันกล้าห้าวเป้งขนาดนี้ ก็ต้องจัดหนักให้ดูเป็นขวัญตา

ฆ่าให้ระดับท็อปของพวกมันขาดช่วงไปเลย

ฉีหยางแบ่งทหาร 20 ล้านนาย ออกเป็น 10 กอง

บุกโจมตีพิกัดของเจ้าเมืองดาวเรลอีก 10 คนที่มีทหารระดับมหาเทพพร้อมกันทันที

ทว่า พอทหารของฉีหยางไปถึงพิกัดเรียลไทม์ของพวกมัน

พวกมันก็หนีไปไกลแล้ว

เห็นได้ชัดว่า

เจ้าเมืองดาวเรลพวกนี้ไม่ได้โง่

พอรู้ว่าฉีหยางจัดการเหลยจุนได้ ก็รู้ตัวทันทีว่าเป้าหมายต่อไปต้องเป็นพวกตนที่ส่งทหารไปช่วยแน่ๆ

พวกมันเลยชิงหนีไปก่อน

หอบฮีโร่และทหารหนีออกจากพิกัดเดิม ย้ายตำแหน่งไปเรื่อยๆ ขืนอยู่กับที่ก็มีแต่ตาย

ฉีหยางแค่นเสียงฮึ

คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะรอดงั้นเหรอ

ตลกน่า

เจ้าเมืองดาวเรลคนอื่นๆ ที่ส่งทหารระดับเหนือขอบเขตเทพมา มีเยอะเกินไป เป็นพันคน เขาคงไม่เสียเวลาส่งทหารไปไล่ฆ่าทีละคน เพราะเป้าหมายหลักที่มาโซนทรัพยากรไม่ใช่มาไล่ฆ่าคนพวกนี้

แต่ไอ้ 10 ตัวที่ส่งทหารระดับมหาเทพมาช่วยเหลยจุนรุมกินโต๊ะเขา

พวกมันต้องตายสถานเดียว ฉีหยางไม่มีทางปล่อยไว้แน่

ถึงพวกมัน 10 คนจะชิงหนีออกจากพิกัดไปก่อน

แต่ความเร็วทหารของพวกมัน เทียบกับทหารของฉีหยางไม่ได้เลย

ไม่นานก็โดนทหารของฉีหยางไล่ตามทัน

และถูกล้อมฆ่า

ทั้ง 10 คนนี้ ต่างพกทหารระดับมหาเทพ 1 ดาวติดตัวมาด้วย

จำนวนรวมๆ ประมาณ 10 ล้านนาย

2 ล้าน (ทหารฉีหยางที่แบ่งไป) ต่อ 10 ล้าน

พวกมันก็ยังต้านทานทหารของฉีหยางไม่ได้อยู่ดี

เจาะเกราะไม่เข้าเหมือนเดิม

ไม่นานนัก ก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

ฉีหยางให้ราชินีผึ้งเทพเก็บกวาดทรัพยากรทั้งหมด

เวลาล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่

สามารถออกจากโซนทรัพยากร กลับสู่โลกมือใหม่ (ในที่นี้หมายถึงฐานหลัก)ได้แล้ว

ฉีหยางนำทรัพยากรที่ได้ทั้งหมดเดินทางกลับ

วันนี้เขาได้รังกำเนิดกองกำลังมา 1 แห่ง และป้ายรับสมัครฮีโร่อีก 1 ใบ

ได้เวลากลับไปอัญเชิญฮีโร่คนใหม่แล้ว