บทที่ 104 - สังหารหมู่เจ้าเมืองดาวทมิฬนับพัน คว้าค่าหัวแดงเถือก

บทที่ 104 - สังหารหมู่เจ้าเมืองดาวทมิฬนับพัน คว้าค่าหัวแดงเถือก

เฮยจีมองไปที่ฉีหยาง แล้วตะโกนด้วยความหวาดกลัว "แกฆ่าฉันไม่ได้นะ! พ่อฉันเป็นตัวตนระดับเหนือขอบเขตเทพ! ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ เขตแดนของพ่อฉันอยู่ติดกับเขตแดนของพวกบลูสตาร์ ถ้าแกกล้าแตะต้องฉัน พ่อฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!"

"ไม่ใช่แค่นั้น ถ้าฉันตาย แล้วพ่อรู้ว่าฉันตายด้วยน้ำมือมนุษย์บลูสตาร์ เขาจะต้องล้างแค้นให้ฉันอย่างบ้าคลั่ง เขาจะบุกจากสมรภูมิข้ามไปถล่มเขตแดนรุ่นพี่ของพวกแก! เจ้าเมืองรุ่นก่อนๆ ของพวกแกสู้เจ้าเมืองดาวทมิฬไม่ได้หรอก ถึงตอนนั้นบลูสตาร์จะต้องนองเลือด จะมีเจ้าเมืองรุ่นพี่ของแกนับไม่ถ้วนที่ต้องตายเพราะแก!"

"แกคิดให้ดีๆ นี่ไม่ใช่คำขู่ แต่ฉันกำลังชี้ให้เห็นผลดีผลเสีย แกเลือกเอาเอง พวกเราเจ้าเมืองดาวทมิฬหลายพันคนตรงนี้ หลายคนมีพ่อเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในสมรภูมิรุ่นก่อนๆ การจะบดขยี้รุ่นพี่ของพวกแกมันเรื่องจิ๊บจ๊อย ถ้าวันนี้แกยืนกรานจะฆ่าพวกเราให้หมด ผลที่ตามมาแกรับผิดชอบไม่ไหวหรอก จะมีคนของแกอีกนับไม่ถ้วนที่ต้องมาตายตกไปพร้อมกับพวกเรา!"

เขาไม่ได้โกหก

เขตแดนของดาวทมิฬในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ อยู่ติดกับเขตแดนของบลูสตาร์จริงๆ

'เทพสงครามเสวียนอู่' ของประเทศมังกร ก็คือคนที่คอยคุมทัพตรึงกำลังอยู่ที่ชายแดนติดกับดาวทมิฬมาตลอด

ถ้าฉีหยางฆ่าล้างบางเจ้าเมืองหน้าใหม่ของดาวทมิฬหลายพันคนในวันนี้

ซึ่งในนั้นมีลูกหลานของตัวเป้งรุ่นก่อนๆ รวมอยู่ด้วย ถ้าพวกนั้นโกรธขึ้นมา

ถึงจะมาแก้แค้นฉีหยางทันทีไม่ได้ แต่เจ้าเมืองรุ่นพี่ของบลูสตาร์ในสมรภูมิ คงเลี่ยงความซวยไม่ได้แน่

นี่มันคือการลักพาตัวทางศีลธรรม (Moral Kidnapping) ชัดๆ

ฉีหยางโดนพวกมันบุก พอสู้ไม่ได้ ก็บอกว่าฉีหยางห้ามฆ่าพวกมัน ไม่งั้นรุ่นพี่บลูสตาร์จะซวยเพราะฉีหยาง

ตายแบบไม่มีที่ฝัง

บีบให้ฉีหยางเลือก

ฉีหยางจ้องมองเฮยจี แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เขารู้ดีว่าไอ้หมอนี่กำลังพยายามใช้ศีลธรรมมากดดันเขา

คนที่เขาฆ่า ถ้าเจ้าเมืองดาวทมิฬมาลงที่เขาไม่ได้ ก็จะไปลงที่รุ่นพี่บลูสตาร์

แล้วไง?

คิดจะใช้วิธีจับตัวประกันทางศีลธรรมมาทำให้เขายอมจำนนงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ ตราบใดที่เขาไม่มีศีลธรรม ไอ้เฮยจีก็กดดันอะไรเขาไม่ได้

เขาไม่ใช่พวกแม่พระพ่อพระซะหน่อย รุ่นพี่บลูสตาร์จะตายหรือไม่ตาย แล้วมันกงการอะไรของเขา

อย่างมากก็รออีกหนึ่งปี ตอนที่เขตแดนของเจ้าเมืองรุ่นใหม่รวมเข้ากับรุ่นเก่า เขาค่อยไปล้างบางพวกเมืองดาวทมิฬให้หมด

ถือว่าล้างแค้นให้พวกนั้นทีหลังก็จบ

แต่ตอนนี้... พวกแก ไอ้พวกขยะดาวทมิฬ ตายซะให้หมด!

"ลงมือ ฆ่าให้เกลี้ยง อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว" ฉีหยางออกคำสั่งเสียงเรียบกับกองกำลังที่ล้อมพวกมันอยู่

ทหารของฉีหยางได้รับคำสั่ง ก็เปิดโหมดสังหารหมู่ทันที

นางฟ้าผึ้งระดมยิงเหล็กในปูพรม กริฟฟินเจ้านรกสาดพายุอเวจี จอมเวทแห่งการทำลายล้างร่ายมหาเวท องครักษ์พิทักษ์เมืองเทพยิงลูกศรระเบิด

ทุกๆ สกิลหมู่ที่ลงไป กวาดล้างเจ้าเมืองดาวทมิฬและทหารของพวกมันในรัศมีหลายร้อยเมตรจนเหี้ยน

กองทัพหลายล้านที่โดนล้อมกรอบอัดแน่นกันอยู่ จะหนีก็หนีไม่ได้ โดนอัลติเมทสกิลไปไม่กี่ชุด ก็หายไปเกินครึ่ง

ที่เหลืออีกครึ่ง อีกไม่นานก็คงตามกันไป

"แกไอ้ปีศาจ! วันนี้พวกเราตาย แกก็อย่าหวังจะได้อยู่อย่างสงบสุข เตรียมตัวรับผิดชอบชีวิตรุ่นพี่บลูสตาร์นับไม่ถ้วนที่จะต้องตายตามพวกเราไปได้เลย!" เฮยจีตะโกนก้องด้วยความคับแค้น

เขารู้ว่าหมดทางรอดแล้ว ฉีหยางตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะฆ่าล้างบาง ขอร้องไปก็เปล่าประโยชน์

ทำได้แค่ยอมรับชะตากรรม ก่อนตายก็ขอสาปแช่งข่มขู่มันซักหน่อย ให้มันอยู่ไม่เป็นสุข

แต่ฉีหยางคร้านจะใส่ใจ พอเห็นว่าสถานการณ์จบแล้ว

เขาก็สั่งให้นางฟ้าผึ้งถอยออกมา

ไปไล่เก็บของที่ดรอปจากศพพวกทหารที่เพิ่งตาย

ส่วนทหารดาวทมิฬที่เหลือ ก็ปล่อยให้กริฟฟิน, จอมเวท และองครักษ์จัดการไป

ตัวฉีหยางเอง ก็ลงไปร่วมแจมเก็บของด้วย

การฆ่าล้างกองทัพหลายล้านแบบนี้ ของดรอปเกลื่อนกลาดเต็มพื้นไปหมด

รวยเละ!

[ติ๊ง ยินดีด้วย คุณได้รับไม้ x300 ภายใต้พรสวรรค์รางวัลสิบเท่า คุณได้รับไม้ x3,000]

[ติ๊ง ยินดีด้วย คุณได้รับหินพลังงาน x18 ภายใต้พรสวรรค์รางวัลสิบเท่า คุณได้รับหินพลังงาน x180]

[ติ๊ง ยินดีด้วย คุณได้รับเหรียญทอง x190 ภายใต้พรสวรรค์รางวัลสิบเท่า คุณได้รับเหรียญทอง x1,900]

……

ในขณะที่ฉีหยางกับนางฟ้าผึ้งกำลังก้มหน้าก้มตาเก็บทรัพยากร

กองกำลังอีก 3 ประเภทของฉีหยางก็ใช้เวลาไม่นาน จัดการเก็บกวาดกองทัพดาวทมิฬที่เหลือ รวมถึงฮีโร่ของพวกมันจนเกลี้ยง

ทิ้งไว้เพียงซากศพและภูเขาทรัพยากร

ในหัวของฉีหยางมีเสียงแจ้งเตือนดังรัวๆ เรื่องการติดสถานะ "ชื่อแดง" (Red Name) จากการฆ่าเจ้าเมือง

ฉีหยางไม่สนใจ

ตอนนี้กองทัพดาวทมิฬถูกกวาดล้างหมดสิ้น

จอมเวท, องครักษ์ และกริฟฟินก็ว่างงาน

ฉีหยางเลยส่งพวกมันออกไปต่อ

ไปสมทบกับอิลิสและเจียโหลวในการบุกเบิกพื้นที่

เพื่อให้เป้าหมายวันนี้สำเร็จลุล่วง

ในขณะเดียวกัน ที่ช่องแชตของดาวเคราะห์ดาวทมิฬ

[ติ๊ง ประกาศถึงเจ้าเมืองดาวทมิฬทุกท่าน เจ้าเมืองบลูสตาร์นาม "หยวนเสิน" ได้ทำการสังหารเจ้าเมืองดาวทมิฬไป 3,659 คน ได้รับสถานะ "ชื่อแดงระดับสูง" (Great Red Name) พิกัดเมืองแห่งจุดจบของหยวนเสินคือ (424656563 : 167556563)]

ประกาศจากระบบนี้ทำเอาช่องแชตของดาวทมิฬระเบิดทันที

"อะไรนะ! เจ้าเมืองที่เราส่งไปตีเมืองไอ้หยวนเสินวันนี้ ตายเรียบเลยเรอะ! นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!"

"เด็กใหม่บลูสตาร์รุ่นนี้มันจะห้าวเกินไปแล้วนะ ถึงขั้นฆ่าเจ้าเมืองเราไปตั้งขนาดนี้ ปกติรุ่นก่อนๆ เห็นพวกเราเป็นหมาวิ่งไล่ฆ่า รุ่นนี้มันปีกกล้าขาแข็งขึ้นมาเฉย"

ตายรวดเดียวเยอะขนาดนี้ พวกเขาเชื่อว่าไม่มีทางเป็นฝีมือไอ้หยวนเสินคนเดียวแน่ๆ ต้องมีเจ้าเมืองบลูสตาร์คนอื่นช่วยมันชัวร์

ลำพังแค่หยวนเสินคนเดียว จะเอาปัญญาที่ไหนมาฆ่ากองทัพห้าล้านกว่าได้เร็วขนาดนี้

แต่เพราะเจ้าเมืองดาวทมิฬเป็นฝ่ายบุก ส่วนฝั่งบลูสตาร์เป็นฝ่ายตั้งรับช่วยหยวนเสิน

ค่าหัวแดงเลยไปตกที่หยวนเสินคนเดียวเต็มๆ

ทำให้สถานะชื่อแดงของหยวนเสินกลายเป็น "ชื่อแดงระดับสูง"

"คิลเดียว ล่อไปสามพันกว่าศพ... เด็กใหม่บลูสตาร์รุ่นนี้มันอำมหิตเกินไปแล้ว ไม่ไว้หน้ากันเลย เล่นฆ่าล้างโคตรแบบไม่เหลือซาก"

"เราต้องล้างแค้นให้พี่น้องดาวทมิฬที่ตายไป! ต้องบดขยี้ไอ้พวกบลูสตาร์จอมอวดดีให้เละ ไม่งั้นมันจะคิดว่าเด็กใหม่ดาวทมิฬรุ่นนี้เคี้ยวง่าย"

"แม่ทัพเฮยจี คือลูกชายของยอดฝีมือระดับเหนือขอบเขตเทพในสมาพันธ์ราชาทมิฬ คราวก่อนน้องชายเขาเพิ่งโดนไอ้หยวนเสินฆ่า นึกไม่ถึงว่ารอบนี้ตัวพี่ก็ไม่รอด"

"แค้นนี้ สมาพันธ์ราชาทมิฬต้องชำระ! ไม่ใช่แค่ไอ้หยวนเสินกับพวกที่ช่วยมันต้องตาย แต่พวกรุ่นพี่บลูสตาร์ที่อยู่ใกล้เขตแดนดาวทมิฬในสมรภูมิ ก็ต้องตายตกตามกันไป... เอาให้พวกมันไปเป็นเพื่อนผีกับพี่น้องเราในนรก!"