บทที่ 101 - บรรดาเจ้าเมืองดาวทมิฬผู้โอหัง กับอานุภาพของสิ่งปลูกสร้างป้องกัน

บทที่ 101 - บรรดาเจ้าเมืองดาวทมิฬผู้โอหัง กับอานุภาพของสิ่งปลูกสร้างป้องกัน

ในช่องแชตของหมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 18

บรรยากาศยังคงเหมือนกับเมื่อวาน

หลายคนเริ่มถามไถ่ฉีหยางว่าต้องการให้พวกเขาส่งกองกำลังไปช่วยหรือไม่

"ลูกพี่หยวนเสิน ตอนนี้ผมมีกองกำลังทะลุพันห้าแล้วนะ ส่งไปช่วยลูกพี่ได้หมดเลย แค่ลูกพี่บอกมาคำเดียว!"

"ใช่ครับลูกพี่ เปิดสิทธิ์เทเลพอร์ตให้พวกเราไปช่วยเถอะ กองทัพห้าล้านกว่าของพวกดาวทมิฬมันไม่เหมือนกับพวกกองทัพพันธมิตรเมื่อวานนะ ลูกพี่ไม่ต้องเกรงใจหรอก"

"ลูกพี่ครับ ตลอดทางที่ผ่านมาพวกเราได้ลูกพี่ช่วยแบกจนโตมาขนาดนี้ ครั้งนี้ลูกพี่มีภัย ต่อให้ต้องเอาทหารไปแลกจนหมดตัว ผมก็ไม่กะพริบตาเลย!"

ฉีหยางอ่านข้อความของคนในหมู่บ้านหมายเลข 18 แล้วก็อมยิ้มที่มุมปาก

นับว่าไม่เสียแรงเปล่าที่ช่วยดันพวกนี้จนโต... แต่ก็นะ เขาไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือ

แค่กองทัพห้าล้านกว่า กระจอกๆ มาก็แค่เอาหัวมาแจก เขาไม่กลัวอยู่แล้ว

ส่วนในช่องแชตส่วนตัว

'หมีน้อยสุดโหด', 'หลินเสี่ยวเหมิง' และ 'กวางน้อยในป่า' ต่างก็ทักข้อความมาหา

ทุกคนแสดงเจตจำนงอยากจะส่งกองกำลังมาช่วยฉีหยาง

ฉีหยางตอบกลับปฏิเสธไปทีละคน

คอยดูเถอะ

วันนี้ เมื่อพวกเจ้าเมืองดาวทมิฬเหล่านั้นมาถึง มันจะเป็นวันที่พวกมันจะไม่มีวันลืมไปตลอดกาล

ไม่นานนัก

ณ พื้นที่รอบนอกกำแพงเมืองของฉีหยางในทุกทิศทาง ที่ระยะห่างออกไปสิบกิโลเมตร

ช่องว่างมิติสำหรับเทเลพอร์ตหลายพันแห่งก็ปรากฏขึ้น

กองทัพของเหล่าเจ้าเมืองดาวทมิฬ มาถึงแล้ว

ช่องว่างมิติเหล่านี้โผล่ออกมาล้อมรอบเมืองของฉีหยางเกือบจะเป็นวงกลม จากนั้นกองทัพมนุษย์มารทมิฬก็เคลื่อนพลมารวมตัวกันอย่างรวดเร็วทางทิศตะวันออก

ซึ่งเป็นทิศที่ประตูเมืองของฉีหยางตั้งอยู่

ผู้นำของสมาพันธ์ทมิฬ ผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับ S นามว่า 'เฮยจี' ยืนตระหง่านอยู่หน้ากองทัพพร้อมกับระดับหัวหน้าอีก 5 คนที่มีพรสวรรค์ระดับ A

เฮยจี คือพี่ชายของ 'เฮยเซิน' ที่ถูกฉีหยางสังหารไปเมื่อครั้งก่อน เมื่อได้รับข่าวร้ายว่าน้องชายถูกฆ่า

ครั้งนี้เฮยจีจึงเสนอตัวออกมาเป็นผู้นำทัพในการบุกถล่มหยวนเสินแห่งบลูสตาร์ด้วยตัวเอง

เขาต้องการล้างแค้นให้น้องชายกับมือ

ในการทดสอบมือใหม่ก่อนหน้านี้ เขาผ่านไปได้ถึงด่านที่ 190 และมีฮีโร่กับกองกำลังระดับมหากาพย์ 1 ดาวอยู่ในครอบครอง

นอกจากนี้ หัวหน้าสมาพันธ์ทมิฬระดับ A อีก 5 คน ก็มีกองกำลังระดับเพชร 3 ดาว

ส่วนเจ้าเมืองดาวทมิฬคนอื่นๆ อีกหลายพันคน ส่วนมากจะมีกองกำลังระดับเงินและทอง ที่อ่อนแอที่สุดก็คือระดับทองแดง

ไม่มีใครใช้กองกำลังระดับต่ำกว่าทองแดงเลย

ในขณะที่เจ้าเมืองบลูสตาร์รุ่นก่อนๆ ส่วนใหญ่จะมีแค่กองกำลังระดับทั่วไป 3 ดาว หรือระดับเหล็กดำ

ระดับเงินขึ้นไปนี่ยากจะพบเห็น ดังนั้นครั้งนี้ พวกเขาจึงมั่นใจมากว่าจะถล่มหยวนเสินแห่งบลูสตาร์ให้ราบคาบได้ในรวดเดียว

เจ้าเมืองดาวทมิฬไม่ได้มาแค่ทหาร แต่ยังพาฮีโร่ของตัวเองมาด้วย

การให้ฮีโร่ช่วยบัญชาการรบ จะช่วยทุ่นแรงไปได้มาก

เฮยจีมองขึ้นไปบนกำแพงเมือง เห็นฉีหยางยืนอยู่พร้อมกับเหล่า 'นางฟ้าผึ้ง'

แม้จะอยู่ห่างกันไกล แต่เขาก็ตะโกนใส่ฉีหยางเสียงดังลั่น "เจ้าหยวนเสินแห่งบลูสตาร์! ตอนนี้กองทัพดาวทมิฬของเราประชิดเมืองแล้ว ถ้าแกรู้จักเจียมตัว ก็รีบปลิดชีพตัวเองซะ ให้พวกเราทำลายหัวใจเมืองของแกแต่โดยดี ไม่งั้นถ้าพวกเราพังเมืองเข้าไปได้ แกจะร้องขอชีวิตก็ไม่ได้ จะตายก็ไม่ลง!"

ฉีหยางได้ยินแล้วก็ขี้เกียจจะเสวนากับมัน จึงตอบกลับไปสั้นๆ "มีปัญญาก็บุกเข้ามา ไม่มีปัญญาก็ไสหัวไป อย่ามาเห่าหอนโชว์โง่แถวนี้"

"ดี! ดีมาก! มั่นใจดีนี่หว่า หวังว่าตอนเมืองแตกแกจะยังปากดีแบบนี้อยู่นะ" เฮยจีน้ำเสียงเย็นยะเยือก "พี่น้องชาวดาวทมิฬ เตรียมบุก! สั่งสอนไอ้เจ้าเมืองบลูสตาร์จอมอวดดีนี่ให้รู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของพวกเรา!"

สิ้นเสียงคำสั่ง

เหล่าเจ้าเมืองดาวทมิฬก็สั่งการให้ฮีโร่ของตนบัญชาการกองทัพเริ่มโจมตี

ภายใต้การนำของฮีโร่ เหล่าทหารกล้าต่างพุ่งทะยานเข้าใส่เมืองของฉีหยางอย่างไม่ลังเล

ฮีโร่ของเจ้าเมืองดาวทมิฬนับพันไม่ได้บุกแบบไร้สมอง พวกเขาใช้กองกำลังที่มีพลังป้องกันสูงเป็นทัพหน้าเพื่อเปิดทาง

โดยมีพลธนูและนักเวทคอยทำดาเมจสนับสนุนจากแนวหลัง และมีกองกำลังบินคอยลอบโจมตีจากน่านฟ้าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าเมืองของฉีหยางอยู่ระดับไหน แต่กำแพงที่สูงถึง 15 เมตร และหนาเกือบ 12 เมตรนั้นดูน่าเกรงขาม

แถมด้านในกำแพงยังเรียงรายไปด้วยสิ่งปลูกสร้างป้องกัน ทั้งหอคอยเกราะพลังงาน, ป้อมธนู, และป้อมปืนใหญ่

บนกำแพงก็ยังมีทหารเฝ้ายามอยู่อีกไม่น้อย

การบุกแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง มีแต่จะทำให้เสียไพร่พลโดยใช่เหตุ

ยังไงซะจุดจบของฉีหยางก็คือความตายอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียทหารมากเกินความจำเป็น

บนกำแพงเมือง ฉีหยางมองดูกองทัพดาวทมิฬที่กำลังเคลื่อนพลเข้ามาอย่างมั่นคง

เขาออกคำสั่งให้เหล่านางฟ้าผึ้งเตรียมพร้อมรับมือ

นางฟ้าผึ้งของเขาทุกตัวเป็นระดับตำนาน 1 ดาว

และด้วยคุณสมบัติพิเศษของเมืองระดับมหาเทพ กองกำลังทั้งหมดของเขาจะได้รับการโจมตีแบบคริติคอล 100% แถมความแรงคริติคอลยังเพิ่มขึ้นอีก 100%

ความแข็งแกร่งนี้เทียบเท่ากับกองกำลังระดับเทพนิยาย 1 ดาวที่ไม่มีบัฟเลยทีเดียว

กองทัพของเจ้าเมืองดาวทมิฬแม้จะมีจำนวนมหาศาล

แต่ตัวที่เก่งที่สุดก็แค่ระดับมหากาพย์ 1 ดาว

ส่วนใหญ่เป็นแค่ระดับเงินกับทอง

เมื่อมาเจอกับนางฟ้าผึ้งของเขา ก็เหมือนเอาไข่ไปกระทบหิน

กองทัพของพวกดาวทมิฬเพิ่งจะก้าวเข้ามาในระยะ 10 กิโลเมตร ก็โดนต้อนรับทันที!

ทหารของพวกมันส่วนใหญ่เลเวลประมาณ 50 ตัวเก่งๆ หน่อยก็ 60-70

ป้อมธนูอัตโนมัติของฉีหยางยิงแค่ 2 ดอกก็เก็บได้ตัวนึงแล้ว ด้วยความเร็ว 10 ดอกต่อวินาที ป้อมหนึ่งป้อมเก็บทหารได้ 300 ตัวในหนึ่งนาที

ป้อมปืนใหญ่ยิงทีนึงเก็บได้ 5-6 ตัว นาทีหนึ่งยิงรัวๆ อย่างน้อยก็หายไปสองพัน

ตอนนี้ป้อมปืนใหญ่ฝั่งเดียวก็นับ 20 ป้อมเข้าไปแล้ว นาทีเดียว ป้อมปืนใหญ่พวกนี้ก็กวาดล้างศัตรูไปได้ 4-5 หมื่นตัว

บวกกับป้อมธนูอีก 10 ป้อม

กองทัพเจ้าเมืองดาวทมิฬบุกเข้ามาไม่ถึง 10 นาที ก็สูญเสียไพร่พลไปแล้วกว่า 5-6 แสนนาย

ทั้งที่ระยะทางที่พวกมันเดินหน้ามาได้... ยังไม่ถึง 2 กิโลเมตรด้วยซ้ำ

ยังไม่ทันจะผ่านระยะทาง 1 ใน 5 ของเขตนอกเมืองฉีหยางเลย

ก็โดนสอยร่วงไปขนาดนี้แล้ว

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาเหล่าเจ้าเมืองดาวทมิฬที่คอยดูอยู่แนวหลังถึงกับช็อกตาค้าง!

สิ่งปลูกสร้างป้องกันของไอ้ฉีหยางนี่มันระดับไหนกันแน่วะ? ระยะยิงไกลโคตรๆ แถมดาเมจยังแรงบรรลัย

แค่สิบนาที ล่อกองทัพพวกเขาหายไปเกือบหกแสน

ปกติสิ่งปลูกสร้างป้องกันเลเวล 10 ระยะยิงมันก็แค่ประมาณ 1 กิโลเมตรไม่ใช่เรอะ

แต่นี่แม่ง... ของฉีหยางล่อไป 10 กิโลเมตร! จะเอาอะไรไปสู้!

"สั่งฮีโร่ให้พากองทัพถอยก่อน! ถอยออกไปให้พ้นระยะ 10 กิโลเมตร ให้พ้นระยะยิงของป้อมมัน!" เฮยจีรีบตะโกนสั่ง

เหล่าเจ้าเมืองดาวทมิฬต่างรีบสั่งให้ฮีโร่ของตนพาทหารหนีตายกลับมา

ในช่วงเริ่มต้นแบบนี้ ทหารในมือทุกคนล้วนมีค่าดั่งทองคำ เป็นกุญแจสำคัญที่จะใช้พัฒนาตัวเองในอนาคต

จะมาละลายเล่นที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด

พวกเขามาเพื่อโชว์พาว มาเพื่อฆ่าไอ้เจ้าเมืองบลูสตาร์ที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง

ไม่ได้มาเพื่อเอาทหารมาแจกให้มันฆ่าเล่น

เมื่อเห็นพวกเจ้าเมืองดาวทมิฬตกใจกลัวจนต้องสั่งถอยทัพ หยุดการโจมตีชั่วคราว ฉีหยางก็แค่นหัวเราะ

รู้ซึ้งแล้วสินะ

ไอ้พวกกระจอกเอ๊ย สงครามของจริงมันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก