บทที่ 15 - ตระกูลฉีเอ๋อแดก หยวนเสินคือฉีหยางจริงๆ เหรอ

บทที่ 15 - ตระกูลฉีเอ๋อแดก หยวนเสินคือฉีหยางจริงๆ เหรอ

ไม่นาน

น่าหลันสยงก็นำคณะผู้บริหารตระกูลน่าหลันมาถึงตระกูลฉี

ยังไม่ทันก้าวเข้าห้องรับรอง

พวกผู้บริหารตระกูลฉีก็ได้ยินเสียงห้าวหาญของน่าหลันสยงดังมาจากข้างนอก: "พี่ฉี ท่านนี่มีลูกชายที่ยอดเยี่ยมจริงๆ นะ เฉิดฉายในโลกมือใหม่ซะขนาดนั้น"

ฉีเซิ่งเทียนกับพวกผู้บริหารลุกขึ้นต้อนรับ เชิญคณะตระกูลน่าหลันนั่ง

ฉีเซิ่งเทียนรีบถ่อมตัว: "พี่น่าหลันชมเกินไปแล้ว ลูกสาวท่านก็เก่งไม่แพ้กัน ได้ข่าวว่าทำผลงานในโลกมือใหม่ได้ดีเลยนี่"

"ฮ่าๆ" น่าหลันสยงหัวเราะร่า "พี่ฉีอย่าล้อผมเล่นเลย ลูกสาวผมจะไปเทียบอะไรกับคุณชายใหญ่ของท่านได้"

"ลูกชายคนโตของท่าน ทำเอาพวกเราตกตะลึงกันหมด ทำลายสถิติโลกราบคาบ First Kill บอสโลกในชั่วโมงแรก อนาคตไกลลิบแน่นอน" น่าหลันสยงกล่าว

สิ้นคำ

ผู้บริหารตระกูลฉี รวมถึงฉีเซิ่งเทียนและมู่หรงเสวี่ย ต่างพากันชะงัก

เดี๋ยวนะ

ลูกชายคนโต ทำลายสถิติ First Kill บอสโลกในชั่วโมงแรก?

พูดเรื่องอะไรเนี่ย

คนนั้นมันหยวนเสินไม่ใช่เหรอ?

เกี่ยวอะไรกับลูกชายคนโตของเขา

แล้วก็น่าหลันสยงไม่รู้เหรอว่า ตระกูลฉีไม่ได้ให้หินเทพกับลูกคนโต แต่ให้ลูกคนเล็ก จนลูกคนเล็กมีพรสวรรค์เทพคู่

หรือว่า น่าหลันสยงเข้าใจผิด

จำสลับกันระหว่างฉีเล่ยกับฉีหยาง

นึกว่าเป็นฉีหยางที่ผลงานดี

แต่ก็ไม่ใช่อยู่ดี ต่อให้จำสลับกัน ฉีเล่ยลูกคนเล็กก็ไม่ใช่หยวนเสิน และไม่ได้ทำ First Kill บอสโลกสักหน่อย

"พี่น่าหลัน ท่านเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า หรือจำคนผิด" ฉีเซิ่งเทียนแย้ง "ลูกชายคนโตไม่เอาถ่านของผม เห็นแก่ตัว อกตัญญู ถึงขั้นขู่จะตัดขาดตระกูลบีบให้ผมเอาหินเทพของน้องชายไปให้มัน พอผมปฏิเสธ มันก็ตัดขาดกับตระกูลไปแล้ว"

"ลำพังศักยภาพระดับพรสวรรค์ C ของมัน ไม่มีทางทำ First Kill บอสโลกได้หรอก และเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นหยวนเสิน ท่านจำผิดแล้วมั้ง" ฉีเซิ่งเทียนมองหน้าน่าหลันสยง

ได้ยินแบบนั้น

น่าหลันสยงก็ชะงักไปเหมือนกัน "ไม่ผิดนะ ลูกชายคนโตท่าน ฉีหยาง เขาคือหยวนเสิน และเขานั่นแหละที่ทำ First Kill บอสโลกในชั่วโมงแรก แถมพอบอสใหญ่ร้อยโซนโผล่มา เขาก็จัดการได้อีก พลังโจมตีเขาทะลุหมื่นในเวลาไม่ถึงวัน ลูกสาวผมเห็นกับตา จะผิดได้ไง"

ฟังคำยืนยันจากน่าหลันสยง

ฉีเซิ่งเทียน มู่หรงเสวี่ย และผู้บริหารตระกูลฉี นั่งใบ้กิน เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ฉีหยาง... คือหยวนเสิน?

เข้าโลกมือใหม่ไม่ถึงวัน พลังโจมตีทะลุหมื่น?

แถมยังเก็บเรียบทั้ง First Kill บอสโลก และบอสใหญ่ร้อยโซน

เป็นไปได้ยังไง

มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ฉีเล่ยที่พวกเขาฝากความหวังไว้ ได้หินเทพที่เป็นของฉีหยางไป กลับโดนฉีหยางแซงหน้าไม่เห็นฝุ่น

ทำไมความจริงมันตลกร้ายแบบนี้

ฉีหยางคือหยวนเสิน ด้วยศักยภาพที่แสดงออกมา อนาคตในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ต้องพุ่งทะยานแน่นอน

แต่พวกเขา... เพราะอคติที่มีต่อฉีหยาง ยึดหินเทพของเขาไปให้คนอื่น จนบีบให้ฉีหยางตัดขาดกับตระกูล

เท่ากับว่า... พวกเขาเป็นคนผลักไสอัจฉริยะระดับปีศาจของตระกูลออกไปกับมือตัวเอง?

"เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้" ฉีเซิ่งเทียนพึมพำเหมือนคนเสียสติ ไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน

คนตระกูลน่าหลันในห้องรับรอง

เห็นปฏิกิริยาของฉีเซิ่งเทียนและคนตระกูลฉี

ก็เริ่มวิเคราะห์สถานการณ์

ปฏิกิริยาของตระกูลฉีไม่ได้เสแสร้ง

ดูเหมือน เรื่องราวจะผิดคาดไปหน่อย

หยวนเสินคือฉีหยาง ลูกชายคนโตตระกูลฉี อันนี้จริง

แต่ตระกูลฉีกับฉีหยาง ดูเหมือนจะตัดขาดกันจริงๆ

ตระกูลฉีเองก็ไม่รู้ว่าฉีหยางคือหยวนเสิน

การผงาดของฉีหยาง ไม่ได้เกี่ยวกับตระกูลฉีเลย แต่เป็นฝีมือเขาล้วนๆ

ตระกูลฉีเพราะลำเอียง ดื้อดึงแย่งหินเทพของฉีหยาง

ทำให้ฉีหยางตัดขาดถาวร ตระกูลฉี... เสียฉีหยางไปแล้วจริงๆ

เรื่องชักจะสนุกแล้วสิ

"ความจริงดูเหมือนจะผิดคาดไปหน่อย พี่ฉี ในเมื่อฉีหยางตัดขาดกับตระกูลฉีไปแล้ว งั้นพวกเราขอตัวก่อนดีกว่า ตระกูลฉียังมีฉีเล่ยที่มีพรสวรรค์เทพคู่ อนาคตก็รุ่งโรจน์ได้เหมือนกัน" น่าหลันสยงพูดจบ ก็ลุกขึ้นประสานมือลา

ไม่รอให้ฉีเซิ่งเทียนตอบรับ ก็พาคนตระกูลน่าหลันกลับทันที

ในเมื่อฉีหยางไม่ใช่คนตระกูลฉีแล้ว พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลต้องอยู่ต่อ

เดี๋ยวจะทำให้ฉีหยางไม่พอใจเปล่าๆ

การกระทำสิ้นคิดของตระกูลฉี การเลือกปฏิบัติกับลูกตัวเอง ทำให้เสียฉีหยางไป งานนี้เรียกว่าทุบหม้อข้าวตัวเองชัดๆ

คำพูดทิ้งท้ายของน่าหลันสยง เหมือนเอามีดกรีดใจ ฉีเซิ่งเทียนกับคนตระกูลฉีพูดไม่ออก

ฉีเซิ่งเทียนกับมู่หรงเสวี่ย ในใจสับสนว้าวุ่นทำตัวไม่ถูก

ทำไมเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้

ไม่ได้การ พวกเขาต้องหาทางติดต่อฉีหยาง ถามให้รู้เรื่องว่ามันเกิดอะไรขึ้น

...

ในโลกมือใหม่

โซน 92

อีกด้านหนึ่งของคู่ท้าชิงดันเจี้ยนรางวัลกับหมู่บ้าน 18 ที่ฉีหยางอยู่

หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 44

หมู่บ้านนี้ล้วนเป็นคนจากประเทศญี่ปุ่น

คนที่เก่งที่สุดในตอนนี้ คือ ฟุคุฮาระ อิจิโร่ ที่ได้ป้ายชิงดันเจี้ยนมา และครอบครองอาวุธระดับสมบูรณ์แบบ (สีม่วง)

ฟุคุฮาระ อิจิโร่ พิมพ์ลงในช่องแชตหมู่บ้านตัวเองว่า

"ฮ่าๆๆ ไอ้พวกคนจีนฝั่งตรงข้าม โดนฉันขู่จนขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้ว พอเห็นว่าตัวแทนอย่างฉันเลเวล 7 ก็ไม่กล้ารับคำท้าเลย"

ข้อความของเขา มีคนญี่ปุ่นมาตอบรับทันที

"ฮ่าๆ คนจีนก็กระดูกเปราะแบบนี้ตลอดแหละ เก่งแต่กับคนที่อ่อนแอกว่า พอเจอของจริงจากญี่ปุ่นก็หดหัวหมด"

"พวกมันแค่รู้ว่าคุณฟุคุฮาระเลเวล 7 ก็กลัวหัวหดแล้ว ถ้ารู้ว่ามีอาวุธม่วง พลังโจมตีปาไปสามพันเจ็ดร้อยกว่า คงช็อกตายคาที่ ไม่ต้องสู้ก็คงยอมแพ้ยกดันเจี้ยนให้เราแล้ว"

"คุณฟุคุฮาระ รีบเร่งพวกมันหน่อย ขี้เกียจรอแล้ว รีบๆ สู้ให้จบๆ จะได้เข้าไปกอบโกยในดันเจี้ยนรางวัลสักที"

ฟุคุฮาระ อิจิโร่ ตอบ: "อื้ม เร่งอยู่ ไอ้พวกคนจีนฝั่งนู้นหน้าด้านชะมัด ด่าเท่าไหร่ก็ไม่กล้าออกมา"

เด็กใหม่ญี่ปุ่นเลเวล 6 คนหนึ่งเสริม: "รู้งี้ให้ผมออกไปสู้แทนดีกว่า ผมแค่เวล 6 ฝั่งนู้นคงไม่กลัวจนหัวหดขนาดนี้"

...

กลับมาที่หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 18

ตอนนี้ฉีหยาง กลับมาถึงลานกว้างหมู่บ้านแล้ว

พอเห็นฉีหยางมา

เด็กใหม่กลุ่มใหญ่ก็กรูเข้ามาหา

กู่ซวียื่นป้ายชิงดันเจี้ยนให้ฉีหยางทันที "นี่ครับ ท่านเทพหยวนเสิน แค่กดยอมรับคำท้า ป้ายนี้จะวาร์ปท่านไปที่สนามประลอง"

"อืม" ฉีหยางพยักหน้า

เขารู้กฎการชิงดันเจี้ยนดี

แค่คนถือป้ายกดยอมรับคำท้า ทั้งสองฝ่ายจะถูกวาร์ปไปที่มิติสนามรบที่สร้างขึ้นมาเพื่อการดวลโดยเฉพาะ

ในมิติสนามรบ ใครชนะก็จะถูกส่งกลับมา

ฝ่ายที่ชนะ จะได้ครอบครองดันเจี้ยนรางวัล