บทที่ 1 - การเริ่มต้นสุดคลาสสิก ถ้าฉันไม่ใช่พระเอกแล้วใครจะเป็น

บทที่ 1 - การเริ่มต้นสุดคลาสสิก ถ้าฉันไม่ใช่พระเอกแล้วใครจะเป็น

"วันนี้ คือพิธีจบการศึกษาชั้นมัธยมปลายของพวกเธอ และเป็นวันที่พวกเธอจะได้ก้าวเข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์เพื่อสร้างความยิ่งใหญ่เหนือมนุษย์"

"ตอนนี้แนวรบของประเทศมังกรในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์กำลังตึงเครียด ไม่ว่าพรสวรรค์ที่พวกเธอปลุกขึ้นมาได้จะเป็นแบบไหน ก็อย่าเพิ่งท้อแท้ ประเทศชาติต้องการพวกเธอ"

"เอาล่ะ แยกย้ายได้"

หลังจากผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเจียงหนานกล่าวจบ นักเรียนชั้นม.6 ทั้งสนามก็เริ่มทยอยเดินออกจากแถว

มีเพียงคนเดียวที่ยังยืนนิ่งอึ้งอยู่ที่เดิม

"ไม่ใช่ว่าฉันโดนพวกยอดฝีมือเผ่าต่างมิติมารุมฆ่าตายในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ไปแล้วเหรอ? มาโผล่ที่นี่ได้ไงเนี่ย" ฉีหยางมองดูนักเรียนที่กำลังเดินแยกย้ายกันไปรอบๆ ด้วยความงุนงง

ภาพตรงหน้า...

ดูเหมือนจะเป็นภาพบรรยากาศตอนจบม.6 ก่อนที่เขาจะเข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ในชาติที่แล้วชัดๆ

ดูท่า... เขาจะย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่สินะ

"พี่ฉีหยาง อย่าเพิ่งท้อนะ" จังหวะนั้นเอง สาวน้อยหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มแถมหน้าอกหน้าใจยังตู้มต้าม ก็เดินเข้ามาหาฉีหยางที่ยังยืนเหม่ออยู่ พร้อมกับพูดปลอบใจ "ปีก่อนๆ ก็มีคนปลุกพรสวรรค์ได้แย่ๆ แต่สุดท้ายก็ไปเติบโตในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ได้เหมือนกันนะ"

สาวน้อยอกตูมคนนี้ชื่อ หลินเสี่ยวเหมิง เป็นคนที่เติบโตมากับฉีหยางในสถานสงเคราะห์ตลอด 6 ปีที่ผ่านมา

ทั้งสองคนสนิทกันมาก

"ใช่แล้ว ฉีหยาง อย่าเพิ่งท้อสิ" ทันใดนั้น สาวสวยระดับดาวโรงเรียนอีกคนก็เดินเข้ามาหาฉีหยาง แล้วพูดปลอบใจว่า "ตระกูลฉียังมีหินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้นายไม่ใช่เหรอ ถึงตอนนี้จะปลุกได้แค่พรสวรรค์ระดับ C แต่ถ้าได้หินก้อนนั้นมา นายก็จะปลุกพรสวรรค์ระดับเทพเพิ่มได้อีกอย่าง ถึงตอนนั้นนายต้องรุ่งโรจน์ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์แน่นอน"

สาวสวยระดับดาวโรงเรียนคนนี้ชื่อ น่าหลันเจียว เธอเป็นแฟนสาวของฉีหยาง

แถมเธอยังเป็นถึงลูกสาวหัวหน้าตระกูลน่าหลัน ซึ่งเป็นตระกูลชั้นนำของประเทศมังกรที่มีผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตเทพนั่งแท่นอยู่ด้วย

ฉีหยางดึงสติกลับมา แล้วพยักหน้าให้สองสาว

โลกใบนี้ คือโลกที่เกมและโลกความเป็นจริงหลอมรวมเข้าด้วยกัน

เมื่ออายุครบ 18 ปี ทุกคนจะสามารถปลุกพรสวรรค์ขึ้นมาได้

ระดับของพรสวรรค์ไล่จากต่ำไปสูงคือ: ระดับ E, D, C, B, A, S และระดับเทพ

นอกจากนี้ยังมีพรสวรรค์แฝง และพรสวรรค์พิเศษอีกด้วย

ผู้คนจะอาศัยพรสวรรค์เหล่านี้ เข้าไปใน "สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์" ซึ่งเป็นโลกแห่งเกม เพื่อฆ่าศัตรู อัปเลเวล และรับพลังเหนือมนุษย์

ชาติกำเนิดของฉีหยางนั้นไม่ธรรมดา

เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูลฉี หนึ่งในสิบตระกูลระดับขอบเขตเทพของประเทศมังกร

แต่เพราะพ่อแม่ลำเอียง ฉีหยางเลยไม่ได้อยู่ในบ้านตระกูลฉี

เขาถูกพ่อแท้ๆ ฉีเซิ่งเทียน หัวหน้าตระกูลฉี ส่งออกมาอยู่ข้างนอก ให้ดิ้นรนหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง

อ้างสวยหรูว่าเพื่อฝึกความอดทน ให้เขารู้จักความลำบาก จะได้ไปแข่งขันกับคนอื่นในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ได้

ส่วนน้องชายฝาแฝดของเขา ฉีเล่ย กลับไม่ต้องทำอะไรเลย

ใช้ชีวิตเสวยสุขเป็นนายน้อยอยู่ในตระกูลฉี มีทั้งรถหรู ผู้หญิง ล้อมหน้าล้อมหลังครบครัน

ช่างน่าขันสิ้นดี

ยังดีที่ปู่ของฉีหยาง ฉีเฉียนคุน รักและเอ็นดูเขามาตั้งแต่เด็ก

ฉีเฉียนคุนเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเหนือขอบเขตเทพ เลเวลเกิน 500 เมื่อสิบปีก่อน เขาได้รับหินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพมาจากสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ก้อนหนึ่ง

ตอนนั้นปู่สั่งไว้ชัดเจนว่า

หินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพก้อนนี้ จะให้ฉีหยางใช้เมื่ออายุครบ 18 ปี

แต่เมื่อ 6 ปีก่อน ฉีเฉียนคุนและยอดฝีมือระดับท็อปของประเทศมังกร ได้ปะทะกับเผ่าต่างมิติจากอเวจี และติดอยู่ใน "อเวจีไร้สิ้นสุด" ภายในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์

ทำให้ตระกูลฉีเริ่มมีความคิดเปลี่ยนไป เกี่ยวกับการจัดสรรหินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพก้อนนั้น

ในชาติที่แล้ว...

ตอนที่ฉีหยางปลุกพรสวรรค์ที่โรงเรียน แล้วพบว่าตัวเองได้แค่ระดับ C

เขารีบแจ้นกลับไปที่บ้านตระกูลฉีทันที

เพื่อจะไปเอาหินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้

แต่ทว่า...

เมื่อไม่มีปู่ฉีเฉียนคุนอยู่ พ่อแม่ของฉีหยางที่ลำเอียงรักลูกคนเล็กมากกว่า

ก็กลับคำพูดหน้าตาเฉย

พวกเขายกหินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพก้อนนั้น ให้กับฉีเล่ย น้องชายของเขา

ฉีเล่ยที่เดิมทีก็ปลุกพรสวรรค์ระดับเทพได้อยู่แล้ว พอได้หินไปอีกก้อน

พอเข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ ก็พุ่งทะยานกลายเป็นไร้คู่ต่อสู้ทันที

ส่วนตัวฉีหยางเอง เพราะมีแค่พรสวรรค์ระดับ C ที่ปลุกได้เอง ทำให้ชีวิตในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ยากลำบากสุดๆ พัฒนาการก็ย่ำแย่

สุดท้ายก็ไปตายในดันเจี้ยนลับแห่งหนึ่ง โดยฝีมือของยอดฝีมือเผ่าต่างมิติที่รุมสังหาร

ฉีหยางคือคนที่ถูกฆ่าตาย แล้วย้อนเวลากลับมา

"เกิดใหม่ชาตินี้ คงต้องสะสางกับตระกูลฉีให้จบๆ ไป รอดูกันว่าชาตินี้พวกนั้นจะเลือกฉีเล่ยหรือเลือกฉัน" ฉีหยางตัดสินใจแน่วแน่ในใจ

หลังจากร่ำลาหลินเสี่ยวเหมิงและน่าหลันเจียวแล้ว

ฉีหยางก็มุ่งหน้ากลับไปที่ตระกูลฉีทันที

แต่ผลลัพธ์...

ก็เหมือนกับชาติที่แล้วไม่มีผิดเพี้ยน

พ่อแม่ของเขาและพวกผู้บริหารระดับสูงของตระกูลฉีประชุมกันแล้ว มีมติเป็นเอกฉันท์

เลือกฉีเล่ย ทิ้งเขา แล้วยึดหินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้เขา ไปประเคนให้ฉีเล่ยหน้าตาเฉย

เหตุผลคือฉีเล่ยปลุกพรสวรรค์ระดับเทพได้ ถ้าเอาหินก้อนนั้นให้ฉีเล่ยอีก เขาจะมีพรสวรรค์ระดับเทพถึง 2 อย่าง และจะกลายเป็นอัจฉริยะที่เก่งกาจยิ่งกว่าเดิม

ในอนาคต จะนำพาตระกูลฉีไปสู่ความรุ่งโรจน์ได้

ส่วนฉีหยาง ก็กลายเป็นหมากที่ถูกทิ้งนับตั้งแต่นั้น

เมื่อเจอการตัดสินใจของพ่อแม่และตระกูลฉีแบบนี้ ฉีหยางก็ไม่เหลือเยื่อใยอะไรกับตระกูลฉีอีก

เขาตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลฉีทันที

และในวินาทีที่เขาหันหลังเดินออกจากตระกูลฉี

ในหัวของเขา...

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ ตัดขาดทางโลกได้สำเร็จ ปลุกพรสวรรค์หนึ่งเดียวระดับมหาเทพ: อัปเลเวลได้รับค่าสถานะ 10 เท่า (อัป 1 เลเวล เท่ากับคนอื่นอัป 10 เลเวล)]

ได้ยินเสียงแจ้งเตือนในหัว

ฉีหยางชะงักกึก

เกิดอะไรขึ้น?

เสียงเตือนเมื่อกี้ บอกว่าเขาจู่ๆ ก็ปลุกพรสวรรค์ขึ้นมาได้อีกอย่างเหรอ?

แถมยังเป็นระดับ "มหาเทพ" ด้วย

ชาติที่แล้วฉีหยางจำได้ว่า พรสวรรค์ระดับสูงสุดมันคือระดับเทพไม่ใช่เหรอ

ทำไมเหนือระดับเทพ ยังมีระดับมหาเทพอีก

ฉีหยางตื่นเต้นจนใจเต้นรัว พรสวรรค์หนึ่งเดียวระดับมหาเทพนี้ คือการอัปเลเวลแล้วได้ค่าสถานะ 10 เท่า

เขาอัป 1 เลเวล จะเท่ากับคนอื่นอัป 10 เลเวล ถ้าเป็นอย่างนี้

ชาตินี้ เขาจะไม่ไร้เทียมทานเลยเหรอ?

และทันทีที่เขาก้าวพ้นประตูบ้านตระกูลฉี

มือถือของเขาก็ได้รับข้อความเข้าทันที

"พี่ฉีหยาง สถานการณ์เป็นไงบ้าง พี่ได้หินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพก้อนนั้นมาไหมคะ"

ข้อความนี้ ส่งมาจากแฟนสาวของเขา น่าหลันเจียว นั่นเอง

ฉีหยางตอบกลับไปตามความจริง: "พี่ไม่ได้หินก้อนนั้นมา ตระกูลฉียกให้ฉีเล่ยไปแล้ว ตอนนี้พี่ตัดขาดกับตระกูลฉีเรียบร้อยแล้วด้วย"

อีกด้านหนึ่ง

ณ ห้องโถงใหญ่สำนักงานใหญ่ตระกูลน่าหลัน

เหล่าผู้บริหารระดับสูงของตระกูลน่าหลัน เมื่อเห็นข้อความที่ฉีหยางตอบกลับน่าหลันเจียว สีหน้าของแต่ละคนก็เปลี่ยนไป

"ดูท่า ตระกูลฉีจะเลือกระหว่างอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ระดับเทพ 2 คน กับอัจฉริยะเหนือโลกที่มีพรสวรรค์ระดับเทพ 2 อย่างในคนเดียว... พวกเขาเลือกอย่างหลังสินะ" ผู้อาวุโสคนหนึ่งของตระกูลน่าหลันกล่าว

"ถ้าเป็นฉัน ฉันก็เลือกแบบนั้นเหมือนกัน ทำแบบนี้จะสร้างผู้แข็งแกร่งสูงสุดออกมาได้ แล้วตระกูลก็จะรุ่งเรือง"

"ถ้าอย่างนั้น เจ้าฉีหยางคนนี้ก็ถือว่าหมดอนาคตถาวรแล้ว ไม่ได้หินปลุกพรสวรรค์ แถมยังตัดขาดกับตระกูลอีก ลำพังแค่พรสวรรค์ระดับ C ของตัวเอง ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์คงไม่มีทางประสบความสำเร็จอะไรใหญ่โตได้หรอก" ผู้บริหารระดับสูงอีกคนกล่าว

น่าหลันเจียวพยักหน้า "นั่นสินะคะ คุณอา"

"งั้นหลานต้องพิจารณาความสัมพันธ์กับเขาให้ดีๆ แล้วล่ะ หลานปลุกได้พรสวรรค์ระดับ A บวกกับหินปลุกพรสวรรค์ระดับ B ที่ตระกูลเราให้เพิ่มไป อนาคตในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ของหลาน ต้องไปได้ไกลกว่าเขาแบบเทียบไม่ติดแน่นอน" อาของน่าหลันเจียวกล่าวเสริม

"ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว" น่าหลันเจียวพยักหน้ารับ

ทางด้านฉีหยาง

ไม่นานเขาก็ได้รับข้อความจากน่าหลันเจียว: "รับทราบค่ะ ฉีหยาง เดี๋ยวเราต้องเข้าไปฝึกฝนในโลกมือใหม่ของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์กันแล้ว ต่างคนต่างก็มีธุระต้องทำ ต่อไปนี้เราห่างๆ กันไว้หน่อยดีกว่านะ"

เมื่อเห็นข้อความที่น่าหลันเจียวส่งมา

ฉีหยางยิ้มมุมปาก

นี่คือ... พอรู้ว่าเขาไม่ได้หินปลุกพรสวรรค์ระดับเทพ แถมยังตัดขาดกับตระกูลฉี

ก็จะเขี่ยเขาทิ้งเลยสินะ?

เมื่อกี้เขาแค่บอกน่าหลันเจียวไปว่าไม่ได้หินและตัดขาดกับที่บ้าน แต่ไม่ได้บอกว่าตัวเองเพิ่งจะปลุกพรสวรรค์ระดับมหาเทพขึ้นมาได้

มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่ต้องบอกแล้วล่ะ เธอเองก็เหมือนเดิมกับชาติที่แล้วไม่มีผิด ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

ตัดกันไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

ฉีหยางพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ ว่า "โอเค"

ฉีหยางถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก พลางนึกขำ นี่มันพล็อตเรื่องโคตรคลาสสิกของพวก "ตัวเอกขยะที่ถูกทิ้ง" ชัดๆ

โดนศัตรูฆ่าตาย ย้อนเวลากลับมา ปลุกได้พลังกากๆ พ่อไม่รักแม่ไม่ปลื้ม ตัดขาดตระกูล แถมยังโดนแฟนบอกเลิก!

แล้วจู่ๆ ก็มาปลุกพลังโกงระดับเทพได้อีก ถ้าบอกว่าไม่ใช่พระเอกผู้ถูกเลือกก็คงไม่มีใครเชื่อแล้วล่ะ