บทที่ 7 แพ็กเกจของขวัญ

บทที่ 7 แพ็กเกจของขวัญ

"แพ็กเกจของขวัญเลเวล 1?"

หัวใจของฉู่เหอเต้นแรง หรือนี่จะเป็นของขวัญลึกลับที่โฮสต์บอก? เลเวล 1... งั้นก็แสดงว่าต้องมีเลเวล 2 เลเวล 3 ด้วยสินะ?

แต่เขาไม่รู้ว่าในแพ็กเกจของขวัญเลเวล 1 นี้จะมีของดีอะไรซ่อนอยู่?

พอคิดได้ดังนั้น ความอยากรู้อยากเห็นของบอสฉู่ก็เริ่มทำงาน

ในห้วงความคิด แสงสีทองสว่างวาบขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ ค่อยๆ แผ่ขยายออกจนปกคลุมไปทั่วทั้งห้วงความคิดด้วยประกายสีทองอร่าม

วินาทีถัดมา แสงสีทองอันไร้ขอบเขตก็ควบแน่นอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นกล่องสีขาวนวลใบหนึ่ง

กล่องไม่ได้ใหญ่โตนัก ดูเหมือนลิ้นชักที่ถูกขยายขนาดให้สูงขึ้น แสงสีขาวจางๆ ห่อหุ้มรอบกล่อง ดูนิ่งสงบดั่งผืนน้ำ ให้ความรู้สึกลึกลับน่าค้นหา

ติ๊ง~

"กำลังแจกจ่ายแพ็กเกจของขวัญเลเวล 1 แพ็กเกจแรก: เพิ่มโอกาสได้รับไอเทมระดับสูง 50%"

เสียงเรียบเฉยของโฮสต์ดังขึ้น ทันใดนั้น ฉู่เหอก็เห็นพื้นที่ตรงหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย หีบสมบัติสีขาวในห้วงความคิดก็ร่วงตุ้บลงมาอยู่ตรงหน้า

"นี่มันวิชาอะไรกัน?"

บอสฉู่ประหลาดใจ แต่ที่มากกว่านั้นคือความตื่นเต้น

เขามองหีบสมบัติที่ปรากฏขึ้นจริงแล้วยื่นมือขวาไปสัมผัสโดยตรง

สัมผัสแรกคือความเย็นเยียบ หีบสมบัติที่ดูเหมือนทำจากไม้กลับให้ผิวสัมผัสคล้ายโลหะ เรียบลื่นมือ เพิ่มความลึกลับขึ้นไปอีกหลายส่วน

"ข้างในจะมีอะไรนะ?"

แม้จะรู้ดีว่าแพ็กเกจของขวัญเลเวล 1 คงไม่มีของวิเศษระดับพลิกฟ้าคว่ำดินอะไร แต่การเพิ่มโอกาสได้รับไอเทมระดับสูงถึง 50% ก็เพียงพอให้เขาลุ้นของดีได้ ดังนั้น บอสฉู่จึงตื่นเต้นจนดวงตาเป็นประกาย

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้ ฉู่เหอก็มองหีบสมบัติสีขาวนวลที่ดูลึกลับนั้น แต่ยังไม่ได้เปิดทันที เขาถามโฮสต์ก่อนว่า "นี่คือแพ็กเกจของขวัญเลเวล 1 ใช่ไหม?"

"ใช่"

"ข้างในมีอะไร?"

"สุ่มแจก เกรดของไอเทมจะคละกันไป แต่หีบสมบัติระดับสูงจะมีโอกาสได้รับไอเทมระดับสูงมากกว่า"

อ้อ เป็นแบบนี้นี่เอง ก็สมเหตุสมผลอยู่

ทว่า ฉู่เหอยังคงรู้สึกขัดใจแปลกๆ

"ทำไมข้ารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมบนเว็บเกรดต่ำอยู่เลยนะ?" บอสฉู่พึมพำ ลูบคางพลางจ้องมองหีบสมบัติ

เขาแค่บ่นลอยๆ ไม่ได้หวังคำตอบจากโฮสต์ แต่ผิดคาด โฮสต์กลับตอบคำถามนี้อย่างชัดเจน

"ติ๊ง นี่เป็นรูปแบบที่ดึงมาจากเทมเพลตในอุดมคติที่สุดของโฮสต์ หากโฮสต์ไม่ชอบ สามารถเปลี่ยนได้" โฮสต์ตอบ

"โฮสต์ ทำไมข้ารู้สึกว่า... น้ำเสียงของเจ้าดู... ไม่ค่อยพอใจนัก?"

"เจ้าคิดมากไปเอง"

"..."

ฉู่เหอเลิกสนใจเรื่องหยุมหยิม มองหีบสมบัติสีขาวตรงหน้า ถูมือไปมาด้วยแววตาเป็นประกาย

"เปิดหีบสมบัติน่ะเหรอ? เรื่องพรรค์นี้ ข้าได้รับฉายาว่า 'หัตถ์แดงนำโชค' เชียวนะ... คอยดูวิชาหัตถ์แดงขั้นเทพของข้าให้ดี"

เพียงแค่สะบัดมือขวา หีบสมบัติก็เปิดออก

ภายในหีบ ลูกแก้วแสงสามลูกลอยออกมาตรงหน้าฉู่เหอ

ลูกหนึ่งสีขาว ลูกหนึ่งสีเหลือง และลูกหนึ่งสีฟ้า

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับไอเทมเลเวล 1 สีขาวหนึ่งชิ้น, ไอเทมเลเวล 2 สีเหลืองหนึ่งชิ้น และไอเทมเลเวล 3 สีฟ้าหนึ่งชิ้น"

โอ้? สามชิ้น สามระดับงั้นรึ?

ดูเหมือนดวงของเขาจะไม่เลวทีเดียว

"เกรดต่างกัน สีก็ต่างกันสินะ?" ฉู่เหอลูบคางครุ่นคิด

ดูท่าเขายังต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะเกี่ยวกับเจ้าโฮสต์นี่

แต่ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตรวจสอบว่าไอเทมสามชิ้นนี้คืออะไร หวังว่าจะเป็นของดีทั้งหมด ไม่ทำให้เขาผิดหวังนะ

"เริ่มจากเกรดสูงสุดก่อนเลยละกัน"

บอสฉู่ไม่สนใจลำดับขั้นต่ำไปสูง เขาพุ่งเป้าไปที่ของที่ดีที่สุดทันที

ถูมือและเป่าลมใส่มือเรียกโชค ฉู่เหอก็ค่อยๆ แตะลูกแก้วแสงสีฟ้าระดับ 3 เบาๆ

ทันใดนั้น ลูกแก้วก็แตกออก ผ้าพับเรียบร้อยผืนหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับไอเทมเลเวล 3 สีฟ้า 'ผ้าปูโต๊ะนักชิม'"

ผ้าปูโต๊ะนักชิม?

ฉู่เหอชะงักกึก!

ทำไมชื่อมันคุ้นหูจัง? เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

ชั่วขณะหนึ่งเขานึกไม่ออก

มือสั่นเล็กน้อยขณะคลี่ผ้าปูโต๊ะในมือออก ทันใดนั้น ผ้าปูโต๊ะสีฟ้าที่มีลวดลายปักปรากฏขึ้นแก่สายตา

ผ้าปูโต๊ะดูประณีตงดงาม แม้จะไม่ใหญ่มาก แต่เนื้อผ้ากลับนุ่มลื่นดุจแพรไหม ของสิ่งนี้คือไอเทมระดับ 3 เชียวหรือ?

ขณะที่ฉู่เหอกำลังสงสัยว่าเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหน ข้อมูลมหาศาลเกี่ยวกับไอเทมชิ้นนี้ก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว

"ผ้าปูโต๊ะนักชิม: เพียงเอ่ยชื่ออาหารที่ต้องการกิน ผ้าปูโต๊ะจะเนรมิตอาหารจานนั้นออกมาให้ทันที ฟรีตลอดชีพ กินได้ไม่อั้น (หมายเหตุ: จำกัดเฉพาะอาหารทั่วไป) ไอเทมนี้มีต้นกำเนิดจากโลก 'โดราเอมอน' และได้รับการดัดแปลงโดยโฮสต์เพื่อให้เข้ากับกฎเกณฑ์ของทุกจักรวาล"

"โดราเอมอน"?

"คุณพระช่วย ที่แท้ก็เจ้านี่เอง! นี่มัน... นี่มันไอเทมในฝันของสายกินชัดๆ!"

แม้ข้อจำกัดของโฮสต์จะทำลายความฝันที่จะได้กินตับมังกรหรือไขกระดูกฟีนิกซ์ แต่ฟังก์ชันที่ให้กินของอร่อยได้ไม่อั้นก็นับว่าทรงพลังมหาศาล สมกับเป็นไอเทมระดับ 3 สีฟ้าจริงๆ

"บัดซบ ในที่สุดข้าก็ไม่ต้องทนกินหมั่นโถวเปล่าๆ อีกแล้ว"

ฉู่เหอซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล หลังจากต้องทนกินแต่หมั่นโถวจืดชืดมาหลายวัน จนแทบจะเห็นน้ำเปล่าเป็นซุปไก่อยู่แล้ว ตอนนี้เขาได้ผ้าปูโต๊ะนักชิมสุดเจ๋งมาครอง ต่อไปอยากกินอะไรก็ได้กินสมใจอยาก

จะกินตะแคง กินกลับหัว กินตอนนอน กินตอนนอนราบ หรือแม้แต่กินชามทิ้งชามก็ยังได้ สบายมาก...

ชั่วพริบตา บอสฉู่ก็วาดฝันถึงชีวิตอันแสนสุขในอนาคตเรียบร้อยแล้ว

เช็ดน้ำลายที่มุมปาก ฉู่เหอมองผ้าปูโต๊ะสีฟ้าธรรมดาผืนนั้นด้วยสายตาเป็นประกาย พับเก็บอย่างทะนุถนอม ก่อนจะหันไปสนใจลูกแก้วแสงอีกสองลูกที่เหลือ

"ไม่รู้ว่าอีกสองชิ้นจะเป็นอะไรนะ?"

โดยไม่ลังเล ฉู่เหอคว้าลูกแก้วแสงสีเหลืองทันที ทันใดนั้น ลูกแก้วสีเหลืองก็แตกออก ปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์สีทองปรากฏขึ้นในมือ

"ปืนคู่? หน้าตาคล้ายๆ Desert Eagle เลยแฮะ?"

ในมือของเขาคือปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์สีทองอร่าม ลำกล้องหนาเตอะ บนตัวปืนสลักลวดลายอักขระโบราณดูลึกลับน่าค้นหา

"เอ๊ะ ไม่มีแม็กกาซีน?" ฉู่เหองุนงง ปืนบ้าอะไรไม่มีแม็กกาซีน?

ยังไม่ทันได้สงสัยนาน คำอธิบายของโฮสต์ก็ตามมา

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับไอเทมเลเวล 2 'ปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์'"

"ปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์: โบราณวัตถุที่มีคุณสมบัติศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากกาลเวลาอันยาวนาน อานุภาพของอาวุธปืนนี้จึงลดทอนลง แต่ยังคงทรงพลังน่าสะพรึงกลัว โดยเฉพาะกับสิ่งมีชีวิตฝ่ายมาร จะสร้างความเสียหายรุนแรงอย่างยิ่ง"

"ไอเทมนี้มีต้นกำเนิดจากโลก 'League of Legends' ของลูเซียน ผู้ชำระล้างความมืดมิด เมื่ออัดฉีดพลังงานเข้าไป จะสามารถยิงกระสุนแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาได้ ตราบใดที่มีพลังงานเพียงพอ กระสุนก็ไม่มีวันหมด ให้ศัตรูได้รับคำพิพากษาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ หมายเหตุ: ได้รับการดัดแปลงโดยโฮสต์เพื่อให้เข้ากับกฎเกณฑ์ของทุกจักรวาล"

ลูเซียน ผู้ชำระล้างความมืดมิด

"นี่มันโอบามาไม่ใช่เหรอ? ถึงข้าจะชอบเล่นตัวนี้ก็เถอะ แต่โฮสต์ ถ้าเจ้าทำแบบนี้ เราคงคบกันไม่ได้แล้วล่ะ"

บอสฉู่พูดไม่ออกจริงๆ ไม่ใช่ว่าปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์นี้ไม่ดี แต่เขาจินตนาการภาพตัวเองถือปืนคู่นี้ในอนาคตไม่ออกเลย

แค่คิดภาพตัวเองสู้กับศัตรู จู่ๆ ก็ควักปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์ออกมา แล้วตะโกนว่า 'จงดูการชำระล้างของข้า!' ตามด้วยการรัวกระสุนไม่ยั้ง ก็ทำเอาฉู่เหอหน้าแดงด้วยความอายแล้ว

ปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์สีทองนั้นประณีตงดงาม เมื่อมองใกล้ๆ จะเห็นอักษรโบราณสลักอยู่บนตัวปืน และฉู่เหอก็เข้าใจความหมายของมันได้ทันที

"จงขอบคุณซะ! ที่ข้าฆ่าเจ้าตอนนี้ ก็เพื่อปลดปล่อยเจ้าจากความทรมานชั่วนิรันดร์ — ลูเซียน"

ประโยคสุดขี้เก๊กแบบนี้ ฉู่เหอเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ในใจกลับชอบใจไม่น้อย

สรุปแล้ว เขาค่อนข้างพอใจทีเดียว

ฉู่เหอยิ้มพลางเหน็บปืนคู่เพลิงศักดิ์สิทธิ์ไว้ที่เอว บอสฉู่มองลูกแก้วแสงสีขาวลูกสุดท้ายแล้วยื่นมือออกไปคว้าทันที