บทที่ 30: ภารกิจบังคับส่งสามี

หลังจากออกจากห้องน้ำหญิง ยูกิโนชิตะกับคาวาซากิก็ยังคงยืนคุยหัวเราะกันต่อที่ทางเดิน

และยิ่งคุยกันมากเท่าไหร่ ยูกิโนชิตะก็ยิ่งสัมผัสได้ว่าคาวาซากิดูจะมีความห่วงใยและสนใจในตัวฮิกิกายะของเธออย่างน่าประหลาด

ด้วยเหตุนี้ ยูกิโนชิตะจึงลองหยั่งเชิงถามคาวาซากิ "จะว่าไป คุณคาวาซากิ ฉันสงสัยนิดหน่อยน่ะ เธอคิดยังไงกับฮิกิกายะคุงเหรอ?"

"เอ๊ะ?" คาวาซากิที่กำลังจะเดินจากไป สีหน้าเปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินคำถามของยูกิโนชิตะ เธอรีบหันขวับมาตอบตะกุกตะกัก "ทำไมจู่ๆ ถึงถามแบบนั้นล่ะ?"

ยูกิโนชิตะถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ "ฉันก็แค่ถามไปงั้นแหละจ้ะ ก็แหม ฮิกิกายะคุงมักจะชอบทำอะไรที่คนปกติเขาไม่ค่อยเข้าใจกันน่ะสิ เฮ้อ... พลอยทำให้ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างแย่ไปด้วย ฉันเลยกลัวว่าคุณคาวาซากิจะได้รับผลกระทบไปด้วยน่ะ"

"เอ่อ..." คาวาซากิชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหัว "ฮิกิกายะคุง... เขาเป็นคนแปลกจริงๆ นั่นแหละ แต่ถึงจะแปลก ฉันคิดว่าเขาต้องมีเหตุผลในการกระทำของเขาแน่ๆ ลึกๆ แล้วเขา... เป็นคนอ่อนโยนมากนะ อืม ฉัน... ฉันก็ชื่นชมเขาอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน..."

ขณะที่พูด ยูกิโนชิตะสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่าน้ำเสียงของคาวาซากิดูลังเลและประหม่าเล็กน้อย

"อืม งั้นเหรอ ถ้าแบบนั้นฉันก็โล่งใจ"

เห็นดังนั้น ยูกิโนชิตะก็ยิ้มออกมา

ดูเหมือนจะรู้ตัวว่าสิ่งที่พูดไปเมื่อกี้มันฟังดูทะแม่งๆ ใบหน้าสวยของคาวาซากิแดงระเรื่อขึ้นมาจางๆ เธอรีบโบกมือปฏิเสธ พูดอย่างตรงไปตรงมากับยูกิโนชิตะ "ยูกิโนชิตะซัง อย่าเข้าใจผิดนะ ฉัน... ฉันไม่ได้มีความรู้สึกแบบนั้นกับฮิกิกายะคุงเลยสักนิด ฉันแค่คิดว่าเขาเป็นคนดีเฉยๆ ตรงกันข้าม พวกเธอสองคนเหมาะสมกันมากจริงๆ ได้โปรด... ได้โปรดอย่าเข้าใจผิดนะ!"

เพื่อป้องกันไม่ให้ยูกิโนชิตะเข้าใจผิด คาวาซากิจึงรีบเน้นย้ำด้วยตัวเอง

"ฉันจะไปเข้าใจผิดคุณคาวาซากิได้ยังไงล่ะ?" ยูกิโนชิตะยิ้มส่ายหัว มองคาวาซากิด้วยสายตาจริงจัง "เป็นเกียรติของฮิกิกายะคุงจริงๆ ที่มีเพื่อนอย่างเธอ ฉันดีใจแทนเขาด้วยนะ"

"เอ๊ะ? พะ... เพื่อนเหรอ?" ได้ยินแบบนั้น คาวาซากิก็ลังเล "ฉันกับเขาไม่ใช่เพื่อนกันหรอก อย่างมากก็แค่เพื่อนร่วมห้อง ฮิกิกายะคุงก็น่าจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน..."

"ไม่หรอก!" ยูกิโนชิตะส่ายหัว สีหน้าจริงจัง "ถ้าฉันบอกว่าฮิกิกายะคุงเห็นเธอเป็นเพื่อน เขาก็ต้องเห็นเธอเป็นเพื่อนแน่ ฮิกิกายะคุงเห็นเธอเป็นเพื่อนจริงๆ นะ"

"เอ่อ เรื่องนั้น อ้อ อ้อ..." คาวาซากิทำหน้าไม่ถูก "เอาเป็นว่า ฉันไปอ่านหนังสือก่อนนะ ฉัน... ฉันจะช่วยจับตาดูฮิกิกายะคุงให้เธอเอง จะไม่ให้เขาไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นแน่นอน"

"ขอบใจนะ คุณคาวาซากิ"

"ไม่ต้องขอบใจหรอก เพื่อนกันน่า"

พูดจบ คาวาซากิก็รีบเดินจ้ำอ้าวกลับไปที่กลุ่มเรียนรู้ของเธอ

ยูกิโนชิตะยิ้มกว้างออกมา

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย เด็กคนนี้ คาวาซากิ เป็นคนดีจริงๆ

ถ้าเป็นไปได้ เธอก็ไม่รังเกียจที่จะให้ฮิกิกายะคุงได้มี 'โมเมนต์' เล็กๆ น้อยๆ กับผู้หญิงคนอื่นบ้าง เพราะดูจากน้ำเสียงและท่าทางแล้ว ดูเหมือนคาวาซากิจะมีความประทับใจที่ดีต่อฮิกิกายะคุงของเธออยู่ไม่น้อยเลยนี่นา?

"เฮ้อ ฮิกิกายะคุงนี่เนื้อหอมจริงๆ เลยนะ" ยูกิโนชิตะถอนหายใจ แล้วหันกลับไปมองทางห้องน้ำหญิงที่อยู่ไม่ไกล

จากนั้น เธอก็หามุมเหมาะๆ ที่ลับตาคนเพื่อแอบซุ่มดูต่อ

ทำไมรุ่นพี่คาสึมิโอกะกับฮิกิกายะคุงยังไม่ออกมาอีกนะ?

สองคนนั้นจะสิงอยู่ในห้องน้ำหญิงกันอีกนานแค่ไหน?

โชคดีจริงๆ ที่เมื่อกี้มีแค่คาวาซากิคนเดียวที่มาเข้าห้องน้ำ ไม่มีผู้หญิงคนอื่นมาด้วย ไม่งั้นเธอคงต้องมานั่งลุ้นตัวโก่งแทนสองคนนั้นแน่

ยูกิโนชิตะถอนหายใจอย่างปลงๆ

อดไม่ได้ที่จะบ่นในใจว่าสถานการณ์ตอนนี้มันเหมือนกับว่า แฟนหนุ่มของเธอกำลังเล่นชู้กับผู้หญิงคนอื่นในห้องน้ำ ส่วนเธอที่เป็นแฟนตัวจริงกลับต้องมาคอยดูต้นทางกันคนอื่นเข้าไปขัดจังหวะซะงั้น

มันแปลกพิลึกจริงๆ

และในขณะที่ยูกิโนชิตะกำลังแอบดูอยู่นั้น

เสียงของระบบก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! คาสึมิโอกะ อุตาฮะ กำลังสารภาพรักกับฮิกิกายะ ฮาจิมัน พร้อมใช้สองมือประคองใบหน้าของฮิกิกายะ ฮาจิมัน แต้มระบบ +60]

[ติ๊ง! คาสึมิโอกะ อุตาฮะ บังคับจูบฮิกิกายะ ฮาจิมัน ที่กำลังขัดขืนสุดชีวิต แต้มระบบ +200]

[ติ๊ง! ...]

ได้ยินคำว่า 'สารภาพรัก' ยูกิโนชิตะถึงกับอึ้งกิมกี่

"??"

เดี๋ยวนะ!

เสียงแจ้งเตือนบ้านั่นมันอะไรกัน?

สารภาพรัก?!

วินาทีนี้ หัวใจของยูกิโนชิตะสั่นไหว เธอไม่รู้สึกยินดีกับแต้มที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยสักนิด

รุ่นพี่คาสึมิโอกะคะ แค่เพราะจูบกันทีเดียว รุ่นพี่ถึงกับจะมอบฮิกิกายะคุงให้ฟรีๆ เลยเหรอ?

เป็นไปได้ยังไงกัน!

รุ่นพี่คาสึมิโอกะ ปกติรุ่นพี่ดูหยิ่งจะตายไปไม่ใช่เหรอคะ!

[ติ๊ง! มีการเปลี่ยนแปลงในค่าความแปดเปื้อน (Depravity Value) ของฮิกิกายะ ฮาจิมัน]

[ค่าความแปดเปื้อนปัจจุบัน: 15 / 100]

"...หา? อา?!"

ได้ยินว่าค่าความแปดเปื้อนเปลี่ยนไปอีกแล้ว ยูกิโนชิตะจะใจเย็นอยู่ได้ยังไง?

รุ่นพี่คาสึมิโอกะกำลังบังคับจูบฮิกิกายะ

ฮิกิกายะกำลังดำดิ่งสู่ความเสื่อมทราม

ภายใต้สถานการณ์เลวร้ายขนาดนี้... ฮิกิกายะคุง นายคงไม่ตอบตกลงรับคำสารภาพรักของรุ่นพี่คาสึมิโอกะหรอกใช่มั้ย!

ไม่ได้เด็ดขาดนะ!!!

ยูกิโนชิตะร้อนรนจนแทบบ้า ขาสั่นพั่บๆ อยากจะพุ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิงเพื่อหยุดยั้งฉากจบที่เลวร้ายที่สุดนั่นใจจะขาด

แต่เหตุผลก็เตือนสติเธอว่า ขืนพุ่งเข้าไปตอนนี้แล้วความแตก เธอคงได้กลายเป็นตัวตลกของจริงแน่ๆ

"ไม่นะ... อย่าหลงกลรุ่นพี่คาสึมิโอกะนะ ฮิกิกายะคุง อย่า... ได้โปรดอย่า..."

ยูกิโนชิตะกระวนกระวายใจสุดขีด ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจไม่หยุด

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ตรวจสอบพบ... ฮิกิกายะ ฮาจิมัน ผลักร่างของคาสึมิโอกะ อุตาฮะออกอย่างแรง ปฏิเสธคำสารภาพรักของเป้าหมายที่มีศักยภาพ คาสึมิโอกะ อุตาฮะ]

เอ๊ะ!

ยูกิโนชิตะที่กำลังสติแตกและกังวลจนแทบจะร้องไห้ จู่ๆ ก็ยิ้มออกเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

แง!

ตกใจแทบแย่! นึกว่าฮิกิกายะคุงจะตอบตกลงไปซะแล้ว

ว่าแล้วเชียว ฮิกิกายะคุงเป็นคนเคร่งครัดกับตัวเองจะตาย เขาจะไปหวั่นไหวกับรุ่นพี่คาสึมิโอกะได้ยังไง!

ฮิกิกายะคุงรักฉันคนเดียวใช่มั้ยล่ะ?

ทว่า... ในขณะที่ยูกิโนชิตะกำลังดีใจจนเนื้อเต้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะอีกรอบ

[ตรวจสอบเสร็จสิ้น เนื่องจากฮิกิกายะ ฮาจิมัน ปฏิเสธคำสารภาพรักของเป้าหมายที่มีศักยภาพ คาสึมิโอกะ อุตาฮะ ส่งผลให้อารมณ์ของเป้าหมายดิ่งลงเหว ปลดล็อกภารกิจ 'บังคับปลอบประโลม']

[ภารกิจบังคับปลอบประโลม: เพื่อรักษาอารมณ์ของเป้าหมายที่มีศักยภาพ คาสึมิโอกะ อุตาฮะ ให้คงที่ และป้องกันไม่ให้พลาดโอกาสในการเก็บแต้มจากเธอในภายหลัง โฮสต์จำเป็นต้องให้ฮิกิกายะ ฮาจิมัน ปลอบประโลมคาสึมิโอกะ อุตาฮะบนเตียงและค้างคืนในห้องเดียวกัน มิฉะนั้น โฮสต์จะถูกหักแต้ม 10,000 แต้ม]

[เวลาจำกัด: ภายในสัปดาห์นี้]

[รางวัล: 1,000 แต้ม, กล่องสุ่มรางวัล + 1]

"? ? ?"

ยูกิโนชิตะที่กำลังดีใจถึงกับตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินภารกิจบังคับที่ระบบโพล่งออกมา สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าทันที

ฮิกิกายะคุงปฏิเสธคำสารภาพรักไปแล้ว แล้วแกยังจะให้ฉัน... ที่เป็นแฟนตัวจริง... ส่งฮิกิกายะคุงไปนอนปลอบใจรุ่นพี่คาสึมิโอกะในห้องเดียวกันเนี่ยนะ??

แถมต้องภายในอาทิตย์นี้ด้วย ให้สองคนนั้นไปกลิ้งเกลือกกันบนเตียงเดียวกันเนี่ยนะ?

ไอ้ระบบเวร แกป่วยรึเปล่าเนี่ย!!!

ยูกิโนชิตะแทบจะกระอักเลือดออกมาเป็นลิ่มๆ...