บทที่ 23: การ์ดจำลองความฝัน

เลิกเรียนแล้ว

ยูกิโนชิตะกลับถึงบ้านแล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง

ร่างกายไม่ได้เหนื่อยล้าอะไรมากมาย แต่จิตใจนี่สิ วันนี้เธอใช้พลังงานไปมหาศาลจริงๆ

เพื่อจะให้ฮิกิกายะมีสกินชิพกับผู้หญิงคนอื่นมากขึ้น เธอลงทุนลงแรงไปไม่น้อยเลย!

ยูกิโนชิตะถอนหายใจพลางเลื่อนดูค่าความชอบของฮิกิกายะที่มีต่อเพศตรงข้ามคนอื่นๆ

ค่าความชอบของฮิกิกายะต่อ อิชชิกิ อิโรฮะ: 70/100 (เพื่อนสนิท)

ค่าความชอบของฮิกิกายะต่อ ซาวามูระ สเปนเซอร์ เอริริ: 10/100 (เพื่อนร่วมชั้นธรรมดา)

ค่าความชอบของฮิกิกายะต่อ คาสึมิโอกะ อุตาฮะ: 35/100 (มากกว่าเพื่อนร่วมชั้น แต่น้อยกว่าเพื่อน)

ยูกิโนชิตะค่อนข้างแปลกใจที่ค่าความชอบของฮิกิกายะต่ออิโรฮะสูงกว่าคุณยุยฮามะนิดหน่อยด้วยซ้ำ

ก็ในสายตาของยูกิโนชิตะ ฮิกิกายะของเธอดูจะต่อต้านอิโรฮะในชีวิตประจำวันมากกว่าชัดๆ แล้วทำไมถึงกลายเป็นชอบอิโรฮะมากกว่าไปได้ล่ะ?

"เฮ้อ ฮิกิกายะคุงนี่เป็นคนแปลกประหลาดจริงๆ หรือว่าเขาจะมีรสนิยมแบบมาโซคิสต์ (M) จริงๆ?"

ยูกิโนชิตะถอนหายใจ

ส่วนผู้หญิงหน้าใหม่อีกสองคน... พักเรื่องคุณซาวามูระที่ไม่คุ้นเคยไว้ก่อน ประเด็นหลักคือรุ่นพี่คาสึมิโอกะ

"การแอสซิสต์ของฉันบนดาดฟ้าไม่เสียเปล่าสินะ..."

ยูกิโนชิตะบ่นพึมพำด้วยความตื้นตันใจ

พูดถึงเหตุการณ์บนดาดฟ้าเมื่อตอนเที่ยง ยูกิโนชิตะยังรู้สึกหวาดเสียวไม่หาย... เฮ้อ การเป็นสตอล์กเกอร์นี่มันลำบากจริงๆ เหนื่อยก็เหนื่อย แถมใจยังเต้นตึกตักอีกต่างหาก ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมีไหวพริบดี สถานการณ์คงน่าอึดอัดพิลึก!

แต่ไม่ว่าจะยังไง ผลลัพธ์ก็ออกมาดี

มันช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างฮิกิกายะกับคาสึมิโอกะได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ในขณะที่ยูกิโนชิตะกำลังซาบซึ้งใจ เสียงของระบบก็ดังขึ้น

[แต้มระบบปัจจุบัน: 530]

[ปลดล็อกไอเทมใหม่ 'การ์ดจำลองความฝัน' ในร้านค้าระบบ]

"โอ๊ะ ไอเทมใหม่เหรอ?"

ได้ยินดังนั้น ยูกิโนชิตะก็ดึงสติกลับมา ดวงตาเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย

"เปิดดูหน่อยซิ"

[เปิดร้านค้าระบบให้โฮสต์แล้วครับ]

จากนั้น ยูกิโนชิตะก็คลิกไปที่ไอเทมชื่อ 'การ์ดจำลองความฝัน' ในร้านค้าระบบ

[การ์ดจำลองความฝัน: สามารถจำลองความฝันที่สมจริงให้กับเป้าหมายที่กำหนดขณะนอนหลับในเวลากลางคืน เพื่อเพิ่มค่าความชอบที่มีต่อฮิกิกายะ ฮาจิมัน]

[ราคา: 100 แต้ม]

[PS1: การ์ดนี้ยังไม่มีผลกับคาโต้ เมกุมิในขณะนี้]

[PS2: โฮสต์สามารถดูความฝันของทั้งสองคนได้]

"หือ เป็นการ์ดใช้แล้วทิ้งอีกแล้วเหรอ?"

ดูคำอธิบายการ์ดแล้ว ยูกิโนชิตะก็ครุ่นคิด

เมื่อเทียบกับการ์ดบังคับสานสัมพันธ์ที่ช่วยได้มากเมื่อเช้า การ์ดจำลองความฝันใบนี้ดูจะด้อยกว่านิดหน่อย

แค่ฝันธรรมดาๆ เพื่อเพิ่มค่าความชอบ?

แล้วก็... "ราคาตั้ง 100 แต้มแน่ะ..."

ไม่ต้องสงสัยเลย ยูกิโนชิตะรู้สึกว่าความคุ้มค่ามันต่ำไปหน่อย

เหมือนที่คุณแม่ของเธอจ้างพนักงาน ถ้าพนักงานไม่สามารถสร้างผลกำไรได้เป็นสองเท่าของเงินเดือน ก็ถือว่าขาดทุนยับเยิน

ดังนั้น ถ้าจ่ายไป 100 แต้มแล้วไม่ได้ผลตอบแทนกลับมาอย่างน้อยเท่าตัว ยูกิโนชิตะย่อมไม่เต็มใจจ่ายแน่นอน

[ความฝันที่สวยงามสามารถเพิ่มค่าความชอบของเป้าหมายได้อย่างมหาศาลครับ เมื่อค่าความชอบเพิ่มขึ้น โอกาสที่จะเกิดการสานสัมพันธ์ในอนาคตก็จะยิ่งสูงขึ้น แนะนำอย่างยิ่งให้โฮสต์ซื้อติดไว้สักใบครับ]

"ใช้ความฝันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนงั้นเหรอ? ฟังดูมีเหตุผลเหมือนการลงทุนอยู่เหมือนกันนะ"

ยูกิโนชิตะลังเลอยู่ไม่กี่วินาที หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจซื้อมาลองสักใบ

ยังไงก็แค่ 100 แต้ม ตอนนี้เธอมีตั้ง 500 กว่าแต้มแล้ว!

การลงทุนมีความเสี่ยง แต่ก็น่าลอง!

ยูกิโนชิตะกดซื้อการ์ดจำลองความฝัน

ทว่า...

หลังจากซื้อไอเทมมาแล้ว ยูกิโนชิตะก็เจอปัญหาใหม่

จะใช้ไอ้นี่กับใครดีล่ะ?

ยุยฮามะ?

อิโรฮะ?

หรือว่า... โคมาชิ?

แค่ก แค่ก!

ไม่ ไม่ ไม่!

ความคิดของเธอเริ่มเป๋ไปแล้ว

สาวๆ พวกนี้มีค่าความชอบต่อฮิกิกายะคุงสูงอยู่แล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องไปเพิ่มให้อีกหรอกมั้ง... ยูกิโนชิตะคิดแบบนั้น แล้วจู่ๆ ภาพของคนคนหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว

"รุ่นพี่คาสึมิโอกะ... อาจจะเวิร์กก็ได้"

จะว่าไป ในบรรดาแต้มที่เธอได้มาวันนี้ รุ่นพี่คาสึมิโอกะทำแต้มให้เธอได้เยอะที่สุด แถมอัตราแลกเปลี่ยนจากการสานสัมพันธ์ก็สูงที่สุดด้วย ถ้าในอนาคตฮิกิกายะได้ใกล้ชิดกับรุ่นพี่คาสึมิโอกะมากขึ้น แค่เธอคนเดียวก็สร้างรายได้ต่อวันเป็นกอบเป็นกำแล้ว

"ดีล่ะ! เลือกรุ่นพี่คนนี้แหละ!"

ยูกิโนชิตะตัดสินใจเด็ดขาด

แค่ก แค่ก!

แน่นอนว่า ยูกิโนชิตะไม่ได้ทำไปเพื่อรายได้รายวันอย่างเดียวหรอกนะ

ต้องรู้ก่อนว่า ผลการเรียนของรุ่นพี่คาสึมิโอกะเป็นอันดับหนึ่งของนักเรียนปีสามทั้งหมด! ถ้าเธอกับฮิกิกายะสนิทกัน เธอต้องช่วยติวหนังสือให้ฮิกิกายะได้มากแน่ๆ!

ช่วยยกระดับผลการเรียนฮิกิกายะคุง แถมยังทำแต้มให้เธอได้อีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวชัดๆ!

ยิ่งคิด ยูกิโนชิตะก็ยิ่งมั่นใจว่ารุ่นพี่คาสึมิโอกะคือตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมที่สุด

เลยห้าทุ่มไปแล้ว

ในที่สุดยูกิโนชิตะก็ได้ฤกษ์ใช้การ์ดจำลองความฝันเสียที

"รุ่นพี่เป็นนกฮูกนอนดึกเหรอเนี่ย?"

ยูกิโนชิตะถอนหายใจอย่างอ่อนใจ เพราะการ์ดจำลองความฝันจะใช้ได้ก็ต่อเมื่ออีกฝ่ายหลับไปแล้วเท่านั้น

[ต้องการใช้การ์ดจำลองความฝันหรือไม่?]

"ใช้"

[กรุณาระบุเป้าหมายสำหรับการจำลองความฝัน--]

"คาสึมิโอกะ อุตาฮะ"

ยูกิโนชิตะกรอกชื่อคาสึมิโอกะลงไปอย่างไม่ลังเล แล้วกดปุ่มยืนยัน

[กำลังดำเนินการจำลองความฝันให้ คาสึมิโอกะ อุตาฮะ...]

[โฮสต์ ต้องการรับชมด้วยหรือไม่ครับ?]

"อืม... ขอดูหน่อยละกัน"

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ยูกิโนชิตะก็ตัดสินใจว่าจะขอดูหน่อยว่าระบบจะสร้างฝันแบบไหนให้รุ่นพี่คาสึมิโอกะ

[เริ่มการจำลองความฝันของ คาสึมิโอกะ อุตาฮะ]

[สี่ปีหลังจากคาสึมิโอกะ อุตาฮะจบมหาวิทยาลัย เธอได้พบกับฮิกิกายะ ฮาจิมัน รุ่นน้องสมัยมัธยมปลายโดยบังเอิญที่ข้างถนน]

[เพื่อนเก่าได้พบกันและพูดคุยกันอย่างถูกคอ หลังจากการสนทนา คาสึมิโอกะ อุตาฮะได้รับรู้ว่าเนื่องจากอุบัติเหตุบางอย่าง ทำให้ตระกูลยูกิโนชิตะล้มละลายและมีหนี้สินต่างประเทศพะรุงพะรัง ในฐานะลูกเขย ฮิกิกายะ ฮาจิมันจึงจำต้องวิ่งวุ่นยืมเงินไปทั่ว]

[ด้วยความเห็นใจ คาสึมิโอกะ อุตาฮะจึงเสนอตัวให้ฮิกิกายะ ฮาจิมันยืมเงิน]

[ในระหว่างขั้นตอนการให้ยืมเงิน จู่ๆ คาสึมิโอกะ อุตาฮะก็เกิดความคิดชั่วร้าย และเรียกร้องให้ฮิกิกายะ ฮาจิมันไปเปิดห้องที่โรงแรมกับเธอ]

[ฮิกิกายะ ฮาจิมัน ที่ถูกกดดันด้วยเรื่องเงิน ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตกลง]

[ทั้งสองคนมาถึงโรงแรมม่านรูด]

[หนึ่งชั่วโมงผ่านไป คาสึมิโอกะ อุตาฮะยังรู้สึกไม่พอใจ และเรียกร้องให้มีความสัมพันธ์กับฮิกิกายะ ฮาจิมันอีกครั้ง]

[อีกหนึ่งชั่วโมงผ่านไป ฮิกิกายะ ฮาจิมันเริ่มจับจังหวะได้ และมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคาสึมิโอกะ อุตาฮะอีกรอบอย่างเลือนราง]

[หลังจากนั้น คาสึมิโอกะ อุตาฮะและฮิกิกายะ ฮาจิมันแลกช่องทางติดต่อกัน และรักษาความสัมพันธ์อันไม่เหมาะสมนี้ไว้เป็นเวลานาน]

"..."

"??" ยูกิโนชิตะที่กำลังดูความฝันอยู่ จู่ๆ ก็เบิกตากว้าง หายใจหอบถี่ เธอทนดูต่อไม่ไหวจริงๆ "ใจเย็นไว้ ใจเย็นไว้ มันแค่ความฝัน... ทั้งหมดนี่มันแค่ความฝัน..."

จากนั้น ด้วยใบหน้าดำทะมึน เธอถามระบบด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ฝันบัดสีบัดเถลิงแบบนี้จะช่วยเพิ่มค่าความชอบของรุ่นพี่คาสึมิโอกะได้จริงๆ เหรอ? แกไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่มั้ย?"

[กรุณาอย่าสงสัยในระบบนี้ครับ]

พูดจบ ระบบก็ไม่สนใจยูกิโนชิตะที่กำลังเดือดปุดๆ อีกเลย...

ในขณะเดียวกัน ที่อีกด้านหนึ่ง

คาสึมิโอกะที่กำลังหลับสนิท มีเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก และมีเสียงคราง 'อือออ' แผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก...