บทที่ 8: ค่าเสน่ห์ของฮิกิกายะที่เพิ่มขึ้น

"ขอโทษที ขอโทษที มาสายไปหน่อย~"

เด็กสาวผมสั้นท่าทางร่าเริงผลักประตูห้องชมรมบริการเข้ามา กล่าวทักทายคนข้างในด้วยรอยยิ้มขอโทษขอโพย เวลายิ้ม เขี้ยวเล็กๆ ที่มุมปากจะโผล่ออกมา ทำให้เธอดูเป็นเด็กสาวที่น่ารักเป็นพิเศษ

ทว่า หลังจากโคมาชิเดินเข้ามาในห้องชมรม จมูกไวๆ ของเธอก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศกระอักกระอ่วนทันที พี่ชายของเธอ ฮิกิกายะ กำลังก้มหน้าอ่านหนังสือเงียบกริบ ในขณะที่รุ่นพี่สาวสวยทั้งสองต่างหน้าแดงก่ำ หลบสายตากันไปมาอย่างเงียบเชียบ

"เอ๋ หรือโคมาชิมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าคะ?"

โคมาชิกะพริบตาปริบๆ หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

ในขณะเดียวกัน เมื่อเห็นโคมาชิมาถึง ยุยกาฮามะก็รีบตั้งสติจากเหตุการณ์เมื่อครู่ เธอยิ้มให้โคมาชิพร้อมช่วยแก้สถานการณ์ "ย่ะ-ฮัลโหล~ โคมาชิจัง มาได้จังหวะพอดีเลย พวกเรากำลัง... กำลังคุยเรื่องห้องเรียนใหม่ของเทอมหน้ากันอยู่น่ะ"

สมกับเป็นยุยกาฮามะจริงๆ

เธอมีพรสวรรค์ในการคลี่คลายบรรยากาศน่าอึดอัดได้เสมอ

โคมาชิที่เดิมทีเต็มไปด้วยความสงสัย ก็ถูกยุยกาฮามะเบี่ยงเบนความสนใจไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองสาวเริ่มคุยเรื่องห้องเรียนใหม่อย่างออกรสออกชาติ

ข้างๆ กันนั้น ฮิกิกายะและยูกิโนะชิตะต่างก็แอบลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โดยเฉพาะยูกิโนะชิตะที่ตอนนี้เหงื่อชุ่มฝ่ามือไปหมด ก็แหม... นี่เป็นครั้งแรกที่เธอ 'ส่งสามีตัวเองไปให้คนอื่น' (จัดฉากโรแมนติกให้) เธอยังอ่อนหัดเรื่องพวกนี้มาก กลัวโดนจับได้จนประหม่าไปหมด

พวกเขานั่งคุยเล่นหัวเราะกันอยู่ในชมรมกว่าครึ่งชั่วโมง

เห็นว่าได้เวลาสมควรแล้ว โคมาชิในฐานะประธานชมรมบริการคนปัจจุบัน ก็เอ่ยขึ้นอย่างเป็นทางการ "อืม กิจกรรมชมรมวันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ละกันนะคะ"

ไม่มีใครคัดค้าน

วันเปิดเทอมวันแรกไม่มีอะไรทำก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ทว่า ก่อนที่สมาชิกชมรมจะแยกย้ายกันกลับ จู่ๆ โคมาชิก็ยิ้มแล้วคล้องแขนยุยกาฮามะ พูดด้วยน้ำเสียงสนิทสนม "อิอิ~ พี่ยุยคะ เดี๋ยวช่วยไปเลือกกิ๊บติดผมเป็นเพื่อนหนูหน่อยได้ไหมคะ? หนูเลือกไม่ถูกเลยอยากให้พี่ยุยช่วยดูให้หน่อยน่ะค่ะ"

ยุยกาฮามะยิ้มตอบรับคำชวนของโคมาชิอย่างไม่ลังเล "อื้ม ได้สิ ไปด้วยกันเลย ฉันก็กะว่าจะซื้อของอยู่พอดี"

โคมาชิ: "ขอบคุณค่ะพี่ยุย งั้นพี่ฮะชิมัง หนูไปกับพี่ยุยก่อนนะ บาย~"

"เอ่อ... อ่า..."

เจอสายตาเจ้าเล่ห์ของโคมาชิเข้าไป ฮิกิกายะก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ในใจ

เมื่อยุยกาฮามะและโคมาชิออกไปก่อน ในห้องชมรมจึงเหลือเพียงฮิกิกายะและยูกิโนะชิตะตามลำพัง

บรรยากาศพลันเปลี่ยนเป็นความละเอียดอ่อนทันที

เวลานี้ ยูกิโนะชิตะแม้ภายนอกจะดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับประหม่าสุดขีด กังวลว่าฮิกิกายะจะรู้ตัวไหมว่าเธอจงใจผลักยุยกาฮามะ

ถ้ารู้เข้า คงน่าอับอายขายขี้หน้าแย่

มีแฟนสาวที่ไหนเขาผลักผู้หญิงอื่นเข้าสู่อ้อมกอดแฟนตัวเองกันล่ะ??

เฮ้อ

เมื่อกี้ฉันวู่วามเกินไปจริงๆ

การกระทำเสี่ยงๆ แบบนี้ต้องไตร่ตรองให้รอบคอบก่อนลงมือสิ จะให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกไม่ได้เด็ดขาด

ยูกิโนะชิตะสำนึกผิดพลางเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว เตรียมจะเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน "ฮิกิกายะคุง..."

"เอ่อ คือ... ฉันไม่เกี่ยวกับคาโต้เลยนะ!"

แต่ทว่า ยังไม่ทันที่ยูกิโนะชิตะจะพูดจบ ฮิกิกายะก็ชิงพูดขึ้นก่อน

"เอ๋? อ่า..."

ยูกิโนะชิตะอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไม่คิดเลยว่าฮิกิกายะจะรีบอธิบายเรื่องนี้กับเธอทันที

ทำเอาตกอกตกใจแทบแย่

บอกตามตรง หลังจากแอบเช็กหน้าต่างสถานะอีกรอบแล้วพบว่า ค่าความชอบของคาโต้ที่มีต่อฮิกิกายะมีแค่ 50/100 (เพื่อนปกติ) ส่วนค่าความชอบของฮิกิกายะที่มีต่อคาโต้ดันติดลบด้วยซ้ำ เธอก็เข้าใจแล้วว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอจินตนาการไว้แน่นอน

ฮิฮิ ฮิกิกายะคุงของฉันเคร่งครัดกับตัวเองจะตาย จะไปนอกใจง่ายๆ ได้ยังไงกันล่ะ?

มองดูฮิกิกายะที่กำลังลุกลี้ลุกลน สีหน้าของยูกิโนะชิตะก็อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว เธอยิ้มแล้วพูดว่า "อื้ม ฉันเชื่อฮิกิกายะคุง เรื่องเมื่อเช้าเป็นแค่อุบัติเหตุสินะ"

เอ๊ะ ทำไมขาฮิกิกายะคุงสั่นพับๆ แบบนั้นล่ะ? คงไม่ได้กะจะคุกเข่าหรอกนะ?

"หะ... จริงเหรอ?"

ความจริงแล้ว ฮิกิกายะมีความคิดแวบหนึ่งว่าจะคุกเข่าจริงๆ นั่นแหละ เขาเงยหน้าขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ มองยูกิโนะชิตะด้วยสายตาลังเล

"จริงสิ แต่ว่า... วันนี้นายให้เธอนั่งซ้อนท้ายรถจักรยานนี่นา หึ~ ทั้งที่มีแฟนอยู่แล้วแท้ๆ แต่กลับทำเรื่องไร้ศีลธรรมแบบนี้ ฉันจะลงโทษนาย... ลงโทษด้วยการให้นายปั่นจักรยานไปส่งฉันที่บ้าน!"

เห็นฮิกิกายะยังดูกังวล ยูกิโนะชิตะก็แอบยิ้มมุมปาก รู้สึกพอใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ภายนอกจะยังแกล้งทำเป็นโกรธอยู่ก็ตาม

ฮิกิกายะย่อมไม่กล้าปฏิเสธ "ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันไปส่งเอง"

ระหว่างทางกลับบ้าน

ยูกิโนะชิตะนั่งซ้อนท้ายจักรยานของฮิกิกายะ มือขวาโอบเอวเขาไว้อย่างระมัดระวัง

เมื่อเห็นว่าระบบไม่มีปฏิกิริยาหรือแจ้งเตือนใดๆ ตอนที่เธอสัมผัสตัวฮิกิกายะ ยูกิโนะชิตะก็รู้สึกผิดหวังและเสียดายเล็กน้อย

ยูกิโนะชิตะอดถามระบบในใจไม่ได้ "นี่ การที่ฮิกิกายะคุงกับคุณยุยกาฮามะ 'แนบชิด' กัน ก็ได้แต้มระบบด้วยเหรอ? นึกว่าต้องเป็นคุณคาโต้คนเดียวซะอีก"

【ยุยกาฮามะ ยุย เป็นเป้าหมายที่มีศักยภาพ หรือก็คือเป้าหมายในการพิชิตใจ การ 'แนบชิด' กับเธอก็สามารถได้รับแต้มจำนวนหนึ่งเช่นกัน】

"เธอเองก็เป็นเป้าหมายในการพิชิตใจเหรอ?" ยูกิโนะชิตะอึ้งไปครู่หนึ่ง คิดอยู่ไม่กี่วินาทีก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ขอดูหน้าต่างสถานะของเธอหน่อยได้ไหม?"

【ไม่อนุญาตครับ ก่อนที่จะพิชิตใจ คาโต้ เมกุมิ สำเร็จ โดยปกติโฮสต์จะไม่สามารถดูหน้าต่างสถานะของเป้าหมายอื่นได้】

"เอ๋? ดูไม่ได้เหรอ?"

ยูกิโนะชิตะรู้สึกลำบากใจและกังวล

ตอนที่ยุยกาฮามะล้มใส่อ้อมกอดฮิกิกายะแล้วหน้าแดง หัวใจเธอบีบตัวแน่น กลัวว่าแฟนหนุ่มจะโดนยุยกาฮามะแย่งไป

【ดูข้อมูลละเอียดไม่ได้ แต่โฮสต์สามารถเช็กค่าความชอบของ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง ที่มีต่อ ยุยกาฮามะ ยุย ได้ครับ】

"งั้นเอามาให้ดูหน่อยสิ"

【ค่าความชอบของ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง ที่มีต่อ ยุยกาฮามะ ยุย: 67/100 (เพื่อนที่ดี)】

หือ คุณยุยกาฮามะได้แค่ 67 เองเหรอ

เฮ้อ!

สมกับเป็นฮิกิกายะคุงของฉัน ยังคงทำให้วางใจได้เสมอ!

ขณะที่ยูกิโนะชิตะถอนหายใจโล่งอก เธอก็รู้สึกดีใจอย่างประหลาด ความรู้สึกผิดที่แอบผลักยุยกาฮามะใส่อ้อมกอดฮิกิกายะจางหายไปจนเกือบหมด

ไม่ว่ายุยกาฮามะจะรู้สึกยังไงกับฮิกิกายะ แต่อย่างน้อยเธอก็รู้ชัดเจนแล้วว่า แฟนหนุ่มของเธอเป็นพวก 'ตายด้าน' (Iron-pants) ตัวพ่อ!

ขนาดอยู่กับยุยกาฮามะมาตั้งนาน ฮิกิกายะคุงยังให้ค่าความชอบแค่ 67 เอง!

【การที่ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง มีค่าความชอบต่อสาวอื่นต่ำ ไม่เป็นผลดีต่อการ 'แนบชิด' นะครับ ขอให้โฮสต์ตระหนักในข้อนี้ด้วย】

โดนขัดจังหวะความดีใจ ยูกิโนะชิตะบ่นระบบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "จะให้ฉันทำให้ฮิกิกายะคุงตกหลุมรักพวกหล่อนจริงๆ เหรอไง? ฮิกิกายะคุงเป็นผู้ชายของฉันนะ!"

【ผมทำเพื่อตัวคุณเองนะครับโฮสต์ คุณคงไม่อยากให้ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง ตายในอีกสามปีข้างหน้าใช่ไหมล่ะ?】

ยูกิโนะชิตะ: "..."

ช่างเถอะ ขี้เกียจเถียงด้วย

เถียงกับระบบไปก็รังแต่จะทำให้เธอดูเป็นคนใจแคบ

【สรุปคือ ภารกิจเร่งด่วนของโฮสต์ตอนนี้คือการเพิ่มค่าเสน่ห์ของ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง ซึ่งจะช่วยดึงดูดสาวๆ ได้มากทีเดียว】

"อ้อ! จริงด้วย ค่าเสน่ห์ของฮิกิกายะคุงต้องรีบอัปเกรดด่วนๆ เลย"

พอนึกถึงค่าเสน่ห์อันต่ำเตี้ยเรี่ยดินของแฟนหนุ่ม ยูกิโนะชิตะก็รู้สึกเห็นใจเขาจับใจ

"ฮิกิกายะคุง จอดรถหน่อยสิ"

ยูกิโนะชิตะบอกให้ฮิกิกายะที่กำลังปั่นจักรยานหยุดรถ

จากนั้น ยูกิโนะชิตะก็อ้างว่าหิวน้ำ แล้วไปซื้อกาแฟแม็กซ์ (MAX Coffee) ของโปรดฮิกิกายะมาขวดหนึ่ง เธอดื่มไปครึ่งขวด แอบหยอดยาเพิ่มเสน่ห์ลงไป แล้วยื่นอีกครึ่งขวดที่เหลือให้ฮิกิกายะดื่ม

ตอนแรกฮิกิกายะก็มีท่าทีขัดขืนนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย ดื่มกาแฟแม็กซ์ครึ่งขวดที่เหลือต่อจากแฟนสาวจนหมด

【ติ๊ง! ค่าเสน่ห์ของ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง +20】

【ติ๊ง! ค่าเสน่ห์ปัจจุบันของ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง: 59/100】

【ปล: คะแนนบุคลิกภาพปัจจุบันของ ฮิกิกายะ ฮาจิมัง คือ 29/100, คะแนนรูปลักษณ์ภายนอก คือ 89/100 (ภาพลักษณ์ยังคงเป็นชายหนุ่มมืดมนเก็บตัว แต่เมื่อผมหน้าม้าถูกปัดออกเพียงชั่วครู่ ก็จะเผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาให้ได้เห็นเป็นบุญตา)】

"หือ?"

เมื่อได้ยินเสียงระบบ ยูกิโนะชิตะที่กำลังคุยเล่นหัวเราะกับฮิกิกายะอยู่ ก็เริ่มนั่งไม่ติดที่ทันที

คะแนนรูปลักษณ์เกือบ 90 เลยเหรอ??

เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย!

พัฒนาการแบบนี้มันจะก้าวกระโดดเกินไปหน่อยไหม?!

อย่ามาเปลี่ยนฮิกิกายะคุงของฉันให้กลายเป็นปีศาจอินคิวบัส (Male Succubus) นะยะ!