บทที่ 5: ฮิคิกายะคุงของฉันเคร่งครัดกับตัวเอง!

โรงเรียนมัธยมปลายโซบุมีห้องเรียนปกติทั้งหมด 9 ห้อง และมีห้องหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อห้องเรียนหลักสูตรนานาชาติ—ห้อง 3-J

ต่างจากห้องเรียนปกติ ค่าเฉลี่ยผลการเรียนของห้องนี้จะสูงกว่าห้องปกติประมาณ 2 ถึง 3 จุด และนักเรียนส่วนใหญ่เป็นเด็กที่กลับมาจากต่างประเทศหรือนักเรียนที่ประสงค์จะไปศึกษาต่อต่างประเทศ

เนื่องจากมีเพียงห้องเดียว ห้อง 3-J จึงไม่ต้องแบ่งสายเหมือนห้องเรียนปกติ

ห้อง 3-J ที่โรงเรียนมัธยมโซบุเดิมทีเป็นสัญลักษณ์ของสถานะและการศึกษาที่มีคุณภาพ นักเรียนในห้องล้วนเป็นตัวแทนของความเป็นเลิศ ทว่า ยูกิโนะชิตะ ผู้ซึ่งโดดเด่นที่สุดทั้งผลการเรียนและรูปร่างหน้าตาในห้อง กลับกำลังแอบเล่นโทรศัพท์ที่โต๊ะของเธอ

ในฐานะนักเรียนดีเด่นในสายตาครูบาอาจารย์ นี่เป็นครั้งแรกที่ยูกิโนะชิตะแอบทำเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในขณะที่ครูกำลังสอนอยู่หน้าชั้น

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านี่เป็นวันเปิดเทอมวันแรกที่สำคัญที่สุด

ยูกิโนะชิตะรู้ดีว่าถ้าครูจับได้คงจะผิดหวังในตัวเธอมาก แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว

เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา หลังจากเห็นฮิคิกายะและคาโต้ในฉาก 'สวีทหวานแหวว' ที่หน้าโรงเรียน ภาพนั้นเหมือนหนามที่ปักอกเธอ ดึงยังไงก็ไม่ออก

แม้ในอดีต เวลาฮิคิกายะอยู่กับ ยุยกาฮามะ, อิโรฮะ, และสาวๆ คนอื่น ยูกิโนะชิตะไม่เคยรู้สึกอึดอัดใจขนาดนี้มาก่อน

แต่ตั้งแต่เธอกับฮิคิกายะตกลงคบหากันจริงๆ และกลายเป็น 'แฟนสาว' ของกันและกันในทางพฤตินัย ยูกิโนะชิตะก็กลายเป็นคนอ่อนไหวมากกว่าเดิมมาก โดยเฉพาะเมื่อเห็นฮิคิกายะสนิทสนมกับผู้หญิงอื่นจนเกินเหตุ เธอจะรู้สึกแน่นหน้าอกอย่างรุนแรงและไม่สบายใจเป็นพิเศษ

"หือ ไม่รู้จักเหรอ?"

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับทันควันจากฮิคิกายะ คิ้วที่ขมวดแน่นของยูกิโนะชิตะก็ค่อยๆ คลายลง และเธอก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากที่เธอส่งข้อความไปไม่นาน ฮิคิกายะก็รีบรัวข้อความตอบกลับมาอธิบายยืดยาวว่าทำไมถึงเจอคาโต้ และบอกว่าเป็นเพียงความมีน้ำใจที่ให้เธอซ้อนจักรยานมาส่งโรงเรียน ถึงขั้นประกาศชัดเจนว่าเขาไม่รู้จักเธอเลยด้วยซ้ำ

อืม ตัดสินจากคำผิดเล็กๆ น้อยๆ และความเร็วในการส่ง ยูกิโนะชิตะค่อนข้างพอใจทีเดียว

อย่างไรก็ตาม... ความคลางแคลงใจของยูกิโนะชิตะยังไม่หายไปทั้งหมดเพราะเรื่องแค่นี้ เธอยังคงส่งข้อความต่อ แสร้งทำเป็นโกรธ

"ยูกิโนะชิตะ: คำพูดเพียงไม่กี่คำไม่อาจลบล้างความน่าสงสัยของเธอในตอนนี้ได้ทั้งหมดหรอกนะ ฉันขอถามเธอ ยังมีอะไรปิดบังฉันอยู่อีกไหม?"

"ฮิคิกายะ: ไม่มีแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับคุณคาโต้เมื่อกี้ ฉันเล่าไปหมดเปลือกแล้วจริงๆ"

"ยูกิโนะชิตะ: ทางที่ดีเธอลองทบทวนดูให้ดีซิว่ามีอะไรตกหล่นไปบ้างหรือเปล่า"

"ฮิคิกายะ: ?"

อีกด้านหนึ่ง เมื่อมองข้อความจากอีกฝ่าย ฮิคิกายะก็รู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก เขากับคาโต้เป็นมากที่สุดก็แค่เพื่อนร่วมชั้น ยังไม่ใช่เพื่อนด้วยซ้ำ... อืม ตอนนี้ก็น่าจะยังไม่นับว่าเป็นเพื่อนกันหรอกมั้ง

เฮ้อ เขาไม่นึกเลยว่าความหวงของยูกิโนะชิตะจะรุนแรงขนาดนี้หลังจากเกิดเหตุการณ์นั้น ดูเหมือนว่าในอนาคตเขาต้องอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงให้มากกว่าเดิมซะแล้ว

ในขณะที่ฮิคิกายะกำลังจะอธิบายให้ยูกิโนะชิตะฟังอย่างใจเย็น จู่ๆ เขาก็ได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ

"หือ หอมจังแฮะ!"

"น้ำหอมผู้หญิง?"

"ไม่น่าใช่มั้ง?"

"รอบตัวฉันมีแต่พวกผู้ชายตัวเบ้อเริ่มไม่ใช่เหรอ?"

และเมื่อฮิคิกายะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นภูเขาคู่มหึมาที่กระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะอยู่ตรงหน้า

ฮิคิกายะตะลึงงัน

ของยูกิโนะชิตะ... คูณสิบเลยเหรอเนี่ย?

ทว่า ฮิคิกายะไม่มีเวลาชื่นชมนานนัก เพราะในตอนนี้ คิริสุ มาฟูยุ กำลังจ้องเขม็งมาที่เขา ราวกับมองขยะสด และเหมือนกำลังจะพิพากษาโทษประหารชีวิตแก่เขา

"ว้ากกก!"

"เธอจะฆ่าฉันแล้ว!!"

ไม่กี่วินาทีต่อมา ฮิคิกายะก็ถูกสั่งให้ไปยืนคาบไม้บรรทัด... เอ้ย ยืนสำนึกผิดที่หลังห้องเรียน

ในเวลาเดียวกัน

ยูกิโนะชิตะที่รอข้อความจากฮิคิกายะอยู่สักพัก ขมวดคิ้วแน่น ระดับความโกรธค่อยๆ พุ่งสูงขึ้น

"เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัย ม.ต้น แต่กลับไม่บอกฉันเนี่ยนะ!"

"ตั้งใจปิดบัง? หรือว่าบังเอิญ?"

"ชัดเจนเลย ฮิคิกายะคุง เธอแค่อยากจะนอกใจใช่ไหมล่ะ?!"

ในขณะที่ยูกิโนะชิตะกำลังจะส่งข้อความไปคาดคั้นฮิคิกายะอย่างดุเดือด ระบบก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น:

【โฮสต์ จริงๆ แล้วคุณสามารถตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานของ ฮิคิกายะ ฮาจิมัง ได้นะ ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจในตัวคาโต้เลยแม้แต่นิดเดียว】

"หือ?" ยูกิโนะชิตะที่ได้ยินดังนั้นก็ดึงสติกลับมาและกล่าวด้วยความประหลาดใจ "ข้อมูลพื้นฐานของฮิคิกายะ? มีของแบบนั้นด้วยเหรอ? ทำไมแกไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้ เจ้าลูทึ่มเอ๊ย"

【โฮสต์ไม่ได้ถามผมนี่ครับ】

ยูกิโนะชิตะ: "..."

"เมี๊ยว!"

"ใจเย็นไว้!"

"อย่าไปโกรธสิ่งไม่มีชีวิต!"

"รีบเปิดดูเร็วเข้า"

จากนั้นระบบก็สร้างหน้าต่างข้อมูลขึ้นในหัวของยูกิโนะชิตะ

【ชื่อ: ฮิคิกายะ ฮาจิมัง】

【นิสัย: อ่อนโยน, เก็บตัว, ประหม่าจนเกินเหตุ; นิสัยที่ซ่อนอยู่: พวกบ้าหวงภรรยา】

【ความสัมพันธ์กับโฮสต์: คนรัก】

【ความชอบที่มีต่อโฮสต์: 99 (รักหมดหัวใจ)】

【ความชอบที่มีต่อ คาโต้ เมกุมิ: -5/100 (หวาดกลัว)】

【ค่าความเสื่อมทราม: 0/100 (เคร่งครัดกับตัวเอง, ซื่อสัตย์ภักดี)】

ยูกิโนะชิตะกวาดสายตามอง หลังจากเห็นคำว่า 'พวกบ้าหวงภรรยา' ความโกรธที่พุ่งพล่านเมื่อครู่ก็ลดฮวบลงทันที แถมยังมีความปลื้มปริ่มผุดขึ้นมาในใจอีกด้วย

"ฮิๆ น่าจะบอกกันเร็วกว่านี้นะ"

"รักฉันขนาดนี้แท้ๆ แต่ปากแข็งชะมัด"

"เหมือนเมื่อวานตอนบ่ายเลย ไม่ยอมอ่อนข้อให้สักนิด"

"เอ๊ะ ความชอบที่มีต่อคาโต้น้อยขนาดนี้เลยเหรอ?"

สายตาของเธอเลื่อนลงมา และเมื่อเห็นค่าความชอบที่ติดลบของคุณคาโต้ ยูกิโนะชิตะก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยและประหลาดใจ

ปกติค่าความชอบจะเริ่มจาก 0 สูงสุดคือ 100 ยิ่งค่าความชอบสูง ความสัมพันธ์ก็ยิ่งดี และยิ่งเข้าหาได้ง่ายขึ้น

"แล้วค่าติดลบเนี่ย..."

ก็คือภาวนาให้อีกฝ่ายหายไปซะ

"ห๊ะ? ฮิคิกายะคุงไม่ชอบหน้าคุณคาโต้ขนาดนั้นเลยเหรอ?"

ในขณะที่ยูกิโนะชิตะตกใจ เธอก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมากเช่นกัน

อืม ที่แท้เธอก็เข้าใจผิดไปเอง

ฮิคิกายะยังคงไว้ใจได้เสมอต้นเสมอปลายจริงๆ

【โฮสต์ครับ นี่ไม่ใช่เรื่องดีนะ การที่ค่าความชอบของฮิคิกายะ ฮาจิมังต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ แปลว่ายากมากที่เขาจะเข้าไปตีสนิทกับคาโต้ เมกุมิ และถ้าไม่ตีสนิท ก็จะไม่ได้แต้มนะครับ】

...

ได้ยินแบบนี้ ยูกิโนะชิตะก็รู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูกและเถียงไม่ออก จากนั้นเธอก็มองไปที่บรรทัดสุดท้าย

"อืม ไอ้ 'ค่าความเสื่อมทราม' นี่คืออะไร..."

เคร่งครัดกับตัวเอง ซื่อสัตย์ภักดี

อื้ม พูดถึงฮิคิกายะคุงสินะ?

สมแล้ว ฮิคิกายะคุงเป็นผู้ชายที่ควรค่าแก่การฝากชีวิตไว้จริงๆ

【ค่าความเสื่อมทราม ตามชื่อเลยครับ คือระดับความเหลวแหลกของฮิคิกายะ ฮาจิมัง ยิ่งค่าความเสื่อมทรามสูง เขาก็จะยิ่งเข้าหาผู้หญิงอื่นได้ง่ายขึ้น มองเรื่องการนอกใจเป็นเรื่องปกติ เรื่องอย่าง 'สามวีรชนรุมลิโป้', 'ป้อนเอแคลร์', และ 'ภรรยาอยู่ตรงหน้า (NTR)' ล้วนสามารถทำได้หมดครับ】

ระบบอธิบาย

???

ยูกิโนะชิตะที่กำลังชื่นชมแฟนหนุ่มอยู่ ถึงกับสตั๊นไปเมื่อได้ยินเสียงของระบบ

อะไรนะ?

นั่นคือความหมายของค่าความเสื่อมทรามงั้นเหรอ?

นี่มันจะเสื่อมทรามเกินไปแล้วมั้ง?

แล้วไอ้ 'เอแคลร์' นี่มันหมายถึงอะไร?

ฟู่ว!

ใจเย็น!

นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันควรไปสนใจ!

ยังไงซะ ฮิคิกายะคุงที่เคร่งครัดกับตัวเองและเป็นคนดี แค่นั้นก็ดีพอแล้ว!

【โฮสต์ครับ อย่าเพิ่งแอบดีใจไป ค่าความเสื่อมทรามปัจจุบันของฮิคิกายะ ฮาจิมังต่ำเกินไป แบบนี้ยากมากที่เขาจะไปเข้าหาผู้หญิงคนอื่น จะดีที่สุดถ้าโฮสต์สามารถเพิ่มค่าความเสื่อมทรามของฮิคิกายะได้ ค่าความเสื่อมทรามที่ดีจะช่วยเพิ่มค่าความชอบที่มีต่อคาโต้ เมกุมิ ซึ่งจะทำให้ได้รับแต้มมาช่วยชีวิตแฟนหนุ่มของคุณไงครับ】

【โฮสต์ ในฐานะแฟนสาวของฮิคิกายะ ฮาจิมัง คุณคงไม่อยากให้แฟนหนุ่มต้องตายในอีก 3 ปีหรอกใช่ไหมครับ?】

"แก..."

ยูกิโนะชิตะที่เพิ่งจะโล่งใจ ฝันหวานก็ถูกระบบทำลายทิ้งในวินาทีถัดมา

แม้ความเข้าใจผิดระหว่างเธอกับฮิคิกายะจะคลี่คลาย แต่บททดสอบอันโหดหินกำลังรอเธออยู่

อึก ฉันรับไม่ไหวแล้วนะ!

เพื่อความสุขในอนาคต ไม่ใช่แค่ฉันต้องห้ามไม่ให้ฮิคิกายะคุงเคร่งครัดกับตัวเอง แต่ฉันยังต้องทำให้เขาไปทำท่าทางสนิทสนมกับผู้หญิงอื่นอีกเหรอ?!

ฉันเป็นแฟนของเขานะ!

ทำไมฉันต้องทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นด้วย?

เฮ้อ

ชีวิตฉันมันช่างลำบากเหลือเกิน

ในเวลานี้ ยูกิโนะชิตะที่โดดเดี่ยวและไร้ที่พึ่ง สัญชาตญาณร้องบอกให้หาตัวช่วย

ฮิคิกายะคุง ถ้าเธอเจอปัญหาแบบนี้ เธอจะแก้ปัญหายังไงนะ?