บทที่ 650 - บทส่งท้ายเดธโน้ต ความตายของยางามิ ไลท์!

บทที่ 650 - บทส่งท้ายเดธโน้ต ความตายของยางามิ ไลท์!

เนื้อเรื่องความตายของแอล อยู่ในการคาดการณ์ของผู้ชม แต่ก็อยู่นอกเหนือการคาดการณ์ของผู้ชมเช่นกัน

ที่บอกว่าอยู่ในคาดการณ์ เพราะพวกเขาคิดไว้แล้วว่าด้วยสไตล์การแต่งเรื่องของโจรเฒ่า โอกาสที่แอลจะตายในตอนจบมีสูงมาก แต่ไม่คิดว่าจะตายเร็วขนาดนี้!

ต้องรู้ก่อนนะว่า เดธโน้ต ยังเหลืออีกตั้งหลายตอน แอลตายแล้ว แล้วจะยังไงต่อ?

พูดถึงตรงนี้ หลินชิวค่อนข้างชอบตอนจบของภาพยนตร์เวอร์ชันคนแสดงในโลกเดิม โดยปกติแล้วภาพยนตร์ที่สร้างจากมังงะมักจะห่วยแตก แต่เดธโน้ตเวอร์ชันนั้นสนุกมาก การแสดงของนักแสดงก็ยอดเยี่ยม ตอนจบคือแอลใช้ไอคิวสูงเสียดฟ้าและเดธโน้ต ยอมตายตกไปตามกันกับยางามิ ไลท์

ส่วนเวอร์ชันอนิเมะ เป็นตอนจบที่ค่อนข้างเป็นที่ถกเถียง

...

หลังจากสิ่งที่เรียกว่า "โลกใหม่" มาถึง ยางามิ ไลท์ ก็เริ่ม "การพิพากษาอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด" อาชญากรที่ก่อคดีร้ายแรงแทบทั้งหมดถูกเดธโน้ตพิพากษา ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งโลกตกอยู่ภายใต้ความหวาดกลัวต่อคิระ!

แม้โลกจะดูเหมือนสงบสุขและมีอัตราการเกิดอาชญากรรมต่ำอย่างไม่เคยมีมาก่อนในช่วงสั้น ๆ แต่คนปกติย่อมรู้ดีว่า หากไร้ซึ่งกฎหมาย โลกใบนี้จะพังทลายลงไปในรูปแบบใดเมื่อเวลาผ่านไป

อุดมคติของยางามิ ไลท์ ยิ่งใหญ่มาก หรือถึงขั้นเป็นแนวคิดแบบยูโทเปีย แต่สาเหตุที่ยูโทเปียถูกเรียกว่ายูโทเปีย ก็เพราะมันยากที่จะดำรงอยู่ได้จริงในโลกใบนี้

แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ในขณะที่ไลท์เกือบจะ "ไร้เทียมทาน" แอลได้ส่งข้อมูลชุดหนึ่งออกไปก่อนตาย

ข้อมูลชุดนี้ถูกส่งตรงไปยังสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าที่แอลเคยอยู่ ซึ่งเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าสำหรับเด็กอัจฉริยะโดยเฉพาะ ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ มี เนียร์ และ เมลโล สองคนนี้ถูกเรียกว่า N และ M!

"มาแล้ว!"

"สไตล์การเขียนแบบโจรเฒ่าคลาสสิก!"

"โจรเฒ่าเคยใช้ครั้งหนึ่งแล้วใน อินฟินิต"

คนที่คุ้นเคยกับโจรเฒ่าจะรู้ดีว่า ฉู่เซวียน ใน อินฟินิต นั้นมีความเป็นปีศาจขนาดไหน และหลังจากฉู่เซวียนตาย เซียวหงลวี่ ก็ปรากฏตัว!

ตัวละครตัวนี้ต่อมาถูกฉู่เซวียนเรียกว่าเด็กที่อยู่ "จุดสูงสุดของปัญญาปุถุชน" เป็นตัวสำรองผู้ใช้ปัญญาที่สมบูรณ์แบบของทีมจงโจว รับช่วงต่อในช่วงที่ฉู่เซวียนตายจนถึงฟื้นคืนชีพ และต่อมาก็มีบทบาทสำคัญในฐานะกองกำลังพิเศษ

ตอนนี้ M และ N ก็คือตัวสำรองของแอล ที่จะมาช่วยสานต่องานที่แอลทำไม่สำเร็จ

เมลโล หรือ M มีความปรารถนาที่จะแสดงออกอย่างรุนแรงและมีปมด้อย ทำทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการ ถึงขั้นยอมเข้าร่วมแก๊งมาเฟียเพื่อหาข้อมูลที่ตัวเองต้องการอย่างรวดเร็ว

ส่วน N หรือ เนียร์ ในแง่ของการอนุมานและการสังเกตการณ์ ถือว่าทัดเทียมกับแอล

แต่ขาดทักษะการใช้ชีวิตและความรู้ทางสังคม รวมถึงการตัดสินคนยิ่งกว่าแอลเสียอีก

หลังจากแอลตาย เมลโลและเนียร์ก็ใช้วิธีของตัวเอง เปิดฉากการดวลยกที่สองกับยางามิ ไลท์!!

...

สำหรับการดวลยกที่สองนี้ ผู้ชมในโลกเดิมมีความคิดเห็นแตกเป็นสองฝ่าย จุดหลักคือในช่วงกลางถึงท้ายเรื่อง ยางามิ ไลท์ มีความผิดพลาดที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นหลายครั้ง และหลังจากแอลตาย แรงดึงดูดของเนื้อเรื่องโดยรวมก็ลดลงไปมาก

ข้อนี้ไม่ต้องสงสัยเลย ไม่ว่าจะเป็นผลงานเรื่องไหน ต่อให้เป็นของโจรเฒ่าก็เหมือนกัน

การตายของตัวละครยอดนิยมที่มีบทบาทสำคัญ ย่อมนำมาซึ่งความนิยมของผลงานที่ลดลงอย่างแน่นอน แทบไม่มีข้อยกเว้น

ขนาด จูเซียน ยังต้องเอาความหวังในการชุบชีวิตปี้เหยามา "ล่อ" นักอ่านไว้ตลอด

แต่ในความเป็นจริง เนื้อเรื่องช่วงหลังของ เดธโน้ต ในเชิงตรรกะถือว่าไม่มีปัญหาใหญ่

เพียงแต่เนียร์กับเมลโลไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเท่าแอลจริง ๆ ทำให้ความรู้สึกในการรับชมอาจจะด้อยลงไปบ้าง

แต่ยางามิ ไลท์ กำลังเดินลงสู่หุบเหวลึกทีละก้าว

ตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เดธโน้ต ยางามิ ไลท์ ก็ยิ่งยึดติดและสุดโต่งมากขึ้นเรื่อย ๆ!

ถึงขั้นที่ในวินาทีแรกที่พ่อแท้ ๆ ของตัวเองตาย เขาไม่ได้เสียใจเพื่อพ่อเลย แต่กลับตะโกนด่าว่าไอ้โง่ โกรธที่พ่อไม่ยอมเขียนชื่อจริงของเมลโลลงในเดธโน้ตในวาระสุดท้ายของชีวิต เพราะยางามิ ไลท์ ต้องการยืมมือพ่อกำจัดเมลโล!

"ยางามิ ไลท์ บ้าไปแล้ว..."

"บ้าไปแล้วจริง ๆ..."

"ทำไมฉันรู้สึกว่าพอแอลตายแล้วมันไม่ค่อยสนุกแล้วนะ?"

"ไม่ใช่หรอก หลัก ๆ เพราะเมื่อก่อนแอลอยู่ในที่แจ้ง ไลท์อยู่ในที่มืด แต่ตอนนี้กลายเป็นไลท์อยู่ในที่แจ้ง M กับ N อยู่ในที่มืด ความรู้สึกย่อมต่างกัน"

"แต่ทำไมฉันรู้สึกว่า N เทพกว่าแอลอีก?"

"หลัก ๆ คือแอลสืบคดีจากข้อมูลเป็นศูนย์ และบีบวงแคบมาที่ยางามิ ไลท์ ได้โดยตรง ส่วน N ยืนอยู่บนไหล่ยักษ์สืบคดี ย่อมต้องดูโดดเด่นกว่า"

"เสียดาย นึกว่ายางามิ ไลท์ จะไร้เทียมทานซะอีก"

"ถ้าไร้เทียมทานก็ฉายไม่ได้แล้ว... นั่นมันปัญหาเรื่องอิทธิพลทางสังคมแล้ว..."

ในตอนท้ายของเรื่อง เดธโน้ต เมลโลหลอกล่อให้ ทาคาดะ คิโยมิ ฆ่าตัวเอง ทิ้งเบาะแสสำคัญไว้ให้เนียร์ จนสามารถวางกับดักยางามิ ไลท์ ได้สำเร็จ

จริง ๆ แล้วผู้ชมต่างก็พบว่า หลังจากแอลตาย ยางามิ ไลท์ มั่นใจในตัวเองเกินไปและประมาทเลินเล่อ คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้ว ลืมไปว่าตัวเองแทบจะเปิดเผยตัวตนจนหมดสิ้น และทำผิดพลาดร้ายแรงในที่สุด

ความเข้าใจและการปฏิบัติงานของ มิคามิ เทรุ มือขวาของยางามิ ไลท์ ถูกยางามิ ไลท์ ประเมินต่ำไป จนติดกับดักของเนียร์ ทำให้เดธโน้ตเล่มจริงถูกสับเปลี่ยน

มิคามิ เทรุ ถือวิสาสะฆ่าทาคาดะ คิโยมิ ในปฏิบัติการที่ยางามิ ไลท์ ฆ่าเมลโล ทำให้ N ได้หลักฐาน และเปิดโปงว่าตัวจริงของคิระคือไลท์

ยางามิ ไลท์ ที่คิดว่าตัวเองกำลังจะชนะในท้ายที่สุดถึงกับเปิดแชมเปญฉลอง...

ใครจะรู้ว่าจะถูกเปิดโปงคาหนังคาเขา ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีทางรอด

เรื่องราวมาถึงตรงนี้ ก็ค่อย ๆ เข้าสู่บทส่งท้าย

...

"มิคามินี่มันหมูสนามจริง ๆ อ๊ากกกกก!"

"จะเรียกว่าหมูสนามก็ไม่ถูก เรียกว่ามีความคิดเป็นของตัวเอง จนทำให้การควบคุมของไลท์หลุดมือไป..."

"พระเจ้าจะตายแล้ว!"

"เฮ้อ"

"ก่อนจะได้เดธโน้ต ยางามิ ไลท์ เป็นเด็กดีที่เกือบจะสมบูรณ์แบบ พอได้มา ก็ค่อย ๆ บ้าคลั่ง ในแง่หนึ่ง เขาก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน น่าเสียดายที่ความคิดสุดโต่งเกินไป และหลงตัวเองในความสามารถของตัวเองเกินไป"

"ยังคงชอบความสามารถในการลงมือทำของยางามิ ไลท์ ที่มุ่งไปข้างหน้าเพื่ออุดมการณ์ของตัวเองอย่างไม่ลังเล ไม่ว่าจุดประสงค์คืออะไร เมื่อตัดสินใจแล้วก็เดินหน้าให้สุด"

"อนิเมะที่ยอดเยี่ยม"

"ไม่ได้ทำลายกฎเกณฑ์ ตอนจบสุดท้ายคือยางามิ ไลท์ พ่ายแพ้"

ภายใต้สายตาของผู้ชมจำนวนมหาศาล ยางามิ ไลท์ วิ่งหนีอย่างทุลักทุเลภายใต้แสงอาทิตย์ยามอัสดง

จนตรอก และใกล้จะจบสิ้น

ตลอดทาง ภาพต่าง ๆ ผุดขึ้นในหัวของยางามิ ไลท์ มากมาย อาจเป็นภาพความทรงจำก่อนตาย

พ่อตายเพราะเขา น้องสาวถูกลักพาตัวเพราะเขา และมิสะที่ถูกหลอกใช้จนอายุขัยเหลือไม่มาก กล่าวได้ว่า ชีวิตของยางามิ ไลท์ กลายเป็นความว่างเปล่า

เหมือนกับที่ยมทูตลุคพูดไว้ตอนต้นเรื่อง

"มนุษย์ที่ใช้เดธโน้ตจะไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก คนเราเมื่อตายไปล้วนกลายเป็นความว่างเปล่า"

"ตอนนายตาย ฉันจะเขียนชื่อนายลงในเดธโน้ตของฉัน"

...

เรื่องราวก็จบลงเช่นนี้จริง ๆ

"เราฆ่าเวลาแก้เบื่อด้วยกันมานานพอสมควรแล้วนะ"

เมื่อไลท์จนตรอก ในที่สุดก็ถูกยมทูตลุคเขียนชื่อลงในเดธโน้ต สมุดบันทึกที่เคยใช้พิพากษาอาชญากรนับไม่ถ้วนเล่มนั้น

ยางามิ ไลท์ ภายใต้แสงอาทิตย์ยามอัสดง นอนอยู่บนบันได ค่อย ๆ หลับตาลง ต้อนรับจุดจบของชีวิตตัวเอง!

ฉากรองสุดท้ายของอนิเมะ ตัดไปที่อามาเนะ มิสะ

สาวน้อยผู้มองโลกในแง่ดีและร่าเริง ผู้หลงรักยางามิ ไลท์ อย่างหัวปักหัวปำ ยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อยางามิ ไลท์ ถึงขั้นยอมแลกอายุขัยที่เหลือครึ่งหนึ่งถึงสองครั้งเพื่อดวงตายมทูต

เดิมทีอายุขัยของอามาเนะ มิสะ ก็เหลือไม่มาก และในวันวาเลนไทน์ปีถัดมาหลังจากยางามิ ไลท์ ตาย เธอก็ฆ่าตัวตายตามคนรักด้วยการกระโดดตึก

...

และฉากสุดท้ายของอนิเมะ ตัดไปที่ฉากที่ไม่มีในมังงะต้นฉบับ

หลินชิวเป็นคนเติมเข้าไปเอง

ในยุคคิระของยางามิ ไลท์ อัตราการเกิดอาชญากรรมทั่วโลกลดลงถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่หลังจากคิระหายตัวไป โลกก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ร่องรอยที่ยางามิ ไลท์ ทิ้งไว้ให้โลกไม่ได้จางหายไป

ในคืนหนึ่งหลังจากคิระหายตัวไปหนึ่งปี เหล่าสาวกของคิระได้มารวมตัวกัน เพื่อไว้อาลัยแก่ผู้พิพากษาแห่งความยุติธรรมที่จากไป

เด็กหนุ่มผู้เปรียบเสมือนดวงจันทร์สว่างไสวในยามค่ำคืน ที่นำแสงสว่างมาสู่โลกมืด

ไม่ว่าการกระทำของคิระจะเป็นความยุติธรรมหรือไม่ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า คิระฝันที่จะใช้พลังของเดธโน้ตนำพาโลกไปสู่การพัฒนาที่ดีขึ้น ในสายตาของพวกเขา ความผิดเดียวของคิระ คือเขาล้มเหลว

ล้มเหลว...

คือความผิดบาป

ภายใต้การไว้อาลัยเช่นนี้ เรื่องราวของ เดธโน้ต ก็มาถึงบทสรุป

...

เมื่อฉากสุดท้ายของ เดธโน้ต ค่อย ๆ มืดลง รายชื่อทีมงานสร้างของฉางอันอนิเมชั่นปรากฏขึ้นพร้อมกับเพลงปิด ผู้ชมนับหมื่นนับแสนถึงได้ค่อย ๆ ได้สติ กลับมาทบทวนอนิเมะที่มีเอกลักษณ์เรื่องนี้

สำหรับพฤติกรรมของตัวละครยางามิ ไลท์ หรือจะเรียกว่าการสร้างตัวละครของโจรเฒ่า หลายคนอาจจะไม่ชอบ

เพราะต่อให้มี "พระเจ้า" มีการพิพากษาของ "คิระ" จริง ๆ ผู้ชมก็หวังว่า "พระเจ้า" องค์นี้จะเป็นคนที่มีความยุติธรรม เป็นคนที่คู่ควรกับการถูกเรียกว่า "พระเจ้า"

แต่ตลอดทั้งเรื่อง ยางามิ ไลท์ ถูกสร้างมาให้มีนิสัยเห็นแก่ตัวและเลือดเย็นเจ้าเล่ห์

โดยเฉพาะชาวเซี่ยโจวที่ยึดถือ "ความจงรักภักดี" "ความกตัญญู" "ความเมตตา" "ความชอบธรรม" มาแต่โบราณ ในนิยายกำลังภายในที่ผ่านมา ไม่ใช่ไม่มีตัวละครจอมยุทธ์ที่ทำหน้าที่แทนกฎหมายบ้านเมือง ฆ่าคนชั่วโดยตรง แต่จุดประสงค์ไม่ได้เป็นเหมือนยางามิ ไลท์

"ความจงรักภักดี" "ความกตัญญู" "ความเมตตา" "ความชอบธรรม" ยางามิ ไลท์ ไม่มีสักข้อจริง ๆ

แบบนี้ต่อให้กลายเป็น "คิระ" อย่างน้อยในฐานะผู้ชมที่เป็นคนนอก ก็ยากที่จะสนับสนุน

เมื่อเทียบกับ "คิระ" แล้ว ยางามิ ไลท์ เหมือน "เผด็จการ" มากกว่า

กลายเป็นดาบสังหารที่อยากให้ใครตาย คนนั้นก็ต้องตาย!

"ทรราชเผด็จการ" แบบนี้จะเป็นได้แค่ฆาตกรต่อเนื่อง ไม่ใช่ฮีโร่

และคนที่เรียนกฎหมายสมัยใหม่มาจะรู้ดีว่า การบัญญัติกฎหมายอาญาต้อนปฏิบัติตามหลักการพื้นฐานของกฎหมายอาญา โทษทัณฑ์ที่เบาเกินไปหรือหนักเกินไปล้วนเป็นอันตรายต่อความยุติธรรมทางตุลาการ ทำลายความน่าเชื่อถือของกฎหมายอาญาและส่งผลต่อการบังคับใช้

ความคิดของยางามิ ไลท์ เป็นแบบยูโทเปียและหลุดจากความเป็นจริงอย่างแน่นอน

แต่เผด็จการทางอำนาจแบบนี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่ยางามิ ไลท์ คนเดียวหวังจะครอบครอง บอกได้แค่ว่าเกี่ยวกับประเด็นเหล่านี้ ยังมีอีกหลายจุดที่ชาวเน็ตน่าจะถกเถียงกันต่อในวันข้างหน้า

...

"ยอดเยี่ยมมาก เป็นอนิเมะที่มีเอกลักษณ์ แอลในฐานะมนุษย์ธรรมดาต่อกรกับพวกโปรโกง แถมยังเสียเปรียบด้านข้อมูลขนาดนั้น ชนะขาดลอยแล้ว"

"เนื้อเรื่องชิงไหวชิงพริบระหว่างแอลกับไลท์ น่าจะเป็นจุดสูงสุดของอนิเมะแนวชิงไหวชิงพริบแล้ว ช่วงหลัง M กับ N ได้เปรียบด้านข้อมูลมากเกินไป"

"ยางามิ ไลท์ แค่ไม่ยอมแลกดวงตายมทูต ถ้าแลกดวงตายมทูต คงได้เป็นพระเจ้าจริง ๆ แอลคงตายตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้ว"

"แต่นิสัยไลท์ ไม่มีทางแลกดวงตายมทูตหรอก เขาเห็นแก่ตัวเกินไป ไม่ยอมสละอายุขัยตัวเองหรอก"

"ใช่ ปากบอกอุดมคติโลกสวย แต่อีกใจก็หวงอายุขัยครึ่งหนึ่งของตัวเอง วางแผนแทบตาย สุดท้ายก็ทำให้ตัวเองกลายเป็นตัวตลก"

"ฉันว่าจุดผิดพลาดที่สุดของไลท์คือการสู้ตัวคนเดียว ไม่ได้สร้างกองกำลังข่มขู่ขึ้นมา ต่อให้เอาเดธโน้ตไปขู่พวกผู้มีอิทธิพลระดับโลก ก็น่าจะชนะได้นะ"

หลังจากอนิเมะจบลงอย่างสมบูรณ์ การถกเถียงเกี่ยวกับ เดธโน้ต ก็เดือดพล่าน

หัวข้อที่ถูกพูดถึงมากที่สุด ย่อมเป็นสาเหตุความล้มเหลวของยางามิ ไลท์

ในสายตาผู้ชม ยางามิ ไลท์ ยังมีวิธีจัดการที่ดีกว่านี้อีกเยอะ แต่ต่อให้ยางามิ ไลท์ ฉลาดแค่ไหน เขาก็เป็นแค่นักเรียน และนิสัยก็เห็นแก่ตัว สุดโต่ง และบ้าคลั่งเกินไป

คนแบบนี้ ต่อให้ไม่มีเดธโน้ต ด้วยความสามารถของยางามิ ไลท์ ในการใช้ชีวิตปกติ ก็น่าจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงได้ไม่ยาก แต่จุดจบก็คงไม่ต่างกัน

หลังจาก เดธโน้ต จบลง คะแนนของอนิเมะเรื่องนี้ในแอป Movie ก็ตกลงมาจาก 9.9 เหลือ 9.8 สาเหตุหลักคือมีผู้ชมบางส่วนไม่ค่อยพอใจเนื้อเรื่องหลังจากแอลตาย

เป็นเพราะการดวลกันระหว่างแอลกับไลท์มันยอดเยี่ยมเกินไป เบาะแสทีละชั้นใน 25 ตอนแรกที่ถูกวางออกมา แล้วเชื่อมโยงกันเป็นการชิงไหวชิงพริบ เป็นเนื้อเรื่องที่ทำให้คนหยุดดูไม่ได้!

รวมถึงการเผชิญหน้ากันตรง ๆ และการลองเชิงหลายครั้งของแอลกับไลท์ ล้วนเป็นความคลาสสิกในหมู่ความคลาสสิก

...

สิ่งที่แตกต่างจากอนิเมะเรื่องอื่น ๆ ของโจรเฒ่าที่เคยดังระเบิดก่อนหน้านี้คือ ทันทีที่ เดธโน้ต ดังระเบิด ค่ายอนิเมะอื่น ๆ ถึงกับมึนตึ๊บ เพราะพวกเขาเลียนแบบไม่ได้เลย...

ต้องรู้ก่อนนะว่า อนิเมะของโจรเฒ่าก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่เป็นแนวเดินเรื่องเรียบง่าย และเป็นแนวแอ็กชันเลือดร้อน

แต่ครั้งนี้ การชิงไหวชิงพริบใน เดธโน้ต มันเผาสมองเกินไป จะตามกระแสยังไงไหว?

แนวสืบสวนสอบสวนไม่เคยเป็นแนวเฉพาะกลุ่ม แต่เพราะความยากในการแต่งมันสูงเกินไป ทำให้ผลงานแนวนี้ออกมาน้อย จึงกลายเป็นแนวเฉพาะกลุ่มไปโดยปริยาย

แต่อนิเมะเรื่องนี้ ในช่วงยี่สิบกว่าวันที่ออกอากาศ ประสบการณ์การรับชมของผู้ชมนั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ

ถ้า สแลมดังก์ คือความตื่นเต้นที่ทำให้เลือดลมสูบฉีด เป็นความเร่าร้อนแบบกีฬาดั้งเดิม งั้น เดธโน้ต ก็มอบประสบการณ์ชิงไหวชิงพริบที่ทำให้หนังศีรษะชาวาบ เป็นความตื่นตะลึง!

เดธโน้ต ไม่เผาสมองเลย เพราะผู้ชมไม่ได้ใช้สมอง...

พวกเขาเดาทิศทางต่อไปของแอลกับไลท์ไม่ออกเลย...

ต้องรอจนกว่าการกระทำต่อไปของแอลกับไลท์จะปรากฏขึ้น พวกเขาถึงจะพร้อมใจกันพิมพ์คำว่า :

"เชี่ย!!" ลงในคอมเมนต์

บนหน้าจอคอมเมนต์ของอนิเมะ เดธโน้ต คำว่า "เชี่ย" น่าจะเป็นคำที่ปรากฏบ่อยที่สุด เพราะมีจุดหักมุมและการวางแผนที่ทำให้ผู้ชมคาดไม่ถึงและตื่นตะลึงมากเกินไปจริง ๆ

...

[จบแล้ว]