บทที่ 520 - มีเริ่มต้องมีจบ!

บทที่ 520 - มีเริ่มต้องมีจบ!

ผลงานระดับเทพ!

ผลงานระดับเทพอย่างแท้จริง!

วินาทีที่ฟังเพลง "Hotel California" จบลง ปฏิกิริยาแรกของผู้ชมทุกคนคือคำคำนี้!

แม้คำคำนี้จะถูกใช้กับผลงานของหลินชิวมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ยังคงเป็นคำนิยามที่เหมาะสมที่สุดอยู่ดี!

ส่วนเรื่องความคิดหรือความลึกซึ้งอะไรนั่น บางทีอาจสำคัญสำหรับนิยายและภาพยนตร์ แต่สำหรับดนตรีแล้วอาจไม่ได้สำคัญขนาดนั้น เพราะดนตรีคือการบอกเล่าอารมณ์ บอกเล่าเรื่องราว ต่อให้คุณเล่าเพียงเรื่องราวเรียบง่ายที่ไม่ได้มีความลึกซึ้งอะไร ก็ยังสามารถกลายเป็นเพลงคลาสสิกได้

ในโลกเดิม ผู้แต่งและนักร้องต้นฉบับเคยพูดถึงเพลงคลาสสิกอย่าง "Hotel California" นี้ไว้ว่า "Hotel California" เล่าถึงการเดินทางจากความไร้เดียงสาไปสู่ความเติบโต เล่าถึงความไร้เดียงสาที่สูญสลายไป เพียงเท่านั้น!

ในระดับหนึ่ง มันคือสัญลักษณ์ของเสรีภาพทางจิตวิญญาณ นำเสนอภาพของชาวฮิปปี้ที่เดินอยู่บนทางหลวงมุ่งหน้าสู่ยุค 70 แสวงหาอุดมคติและอิสรภาพทางจิตวิญญาณ

เหมือนกับเพลงคลาสสิกอย่าง "Beat It" ในรอบที่แล้ว แม้เนื้อเพลงจะมีความหมายดี แต่นักวิจารณ์เพลงจะไปวิเคราะห์เนื้อเพลงอย่างเจาะลึกเกินเหตุไหม?

ก็ไม่ เพราะมันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของบทเพลง!

...

"โอ้วววว โว้วววว ——"

"หลินชิว! หลินชิว! หลินชิว!"

"เพราะมาก ฮืออออ!"

ผู้ชมสองพันคนในฮอลล์ จมดิ่งอยู่ในโลกแห่งดนตรีตลอดเจ็ดนาทีที่ผ่านมา เมื่อดนตรีจบลง หลินชิวพร้อมด้วยถังอันหนิง จ้าวชุนหยาง และนักดนตรีคนอื่นๆ โค้งคำนับขอบคุณ ผู้ชมในฮอลล์ถึงได้รู้สึกตัว และตะโกนเรียกชื่อหลินชิวอย่างสุดเสียง!

แม้แต่มิเลียที่ยืนอยู่ข้างเวทีก็เช่นกัน!

สามอีพี สามบทเพลง ความชื่นชมที่มิเลียมีต่อหลินชิวพุ่งถึงจุดสูงสุดแล้ว!

แต่ละรอบมาในสไตล์ที่แตกต่างกัน และเป็นเพลงระดับคลาสสิกทุกเพลง เรื่องแบบนี้หาได้ยากมากในวงการเพลงทั่วทั้งเก้าโจว

ต้องรู้ว่านักร้องคนหนึ่ง ย่อมมีแนวทางที่ตัวเองถนัด มีคอมฟอร์ตโซนของตัวเอง การอยู่ในคอมฟอร์ตโซนของตัวเองตลอดไม่ได้แปลว่าย่ำอยู่กับที่ บางทีการก้าวออกมาอาจจะพบว่าสู้กลับไปอยู่ที่เดิมไม่ได้

แต่สไตล์ดนตรีของหลินชิวมันหลากหลายเกินไปแล้ว!

นอกจากคุณภาพของเพลงหลินชิวแล้ว การแสดงสดของจ้าวชุนหยางก็แม่นยำถึงขีดสุด ท่อนโซโลกีตาร์ยาวๆ ที่ยากระดับเทพ การดันสายครึ่งเสียง เต็มเสียง ดันสายคู่สามเมเจอร์ การดันสายก่อนดีด เทคนิคดันสายแบบบลูส์ เทคนิคกีตาร์สารพัดรูปแบบ ถูกนำมาโชว์บนเวทีที่มีความกดดันสูงขนาดนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ...

"นี่คือเวทีที่สมบูรณ์แบบ!"

...

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของผู้ชมทั้งฮอลล์ หลินชิวโบกมือเดินลงจากเวที!

ส่วนนักร้องอีกเจ็ดคนที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศรอบนี้ ต่างก็ส่ายหน้า เพลงนี้เป็นการแสดงสดระดับเทพอีกแล้ว บวกกับความรู้สึกที่ได้รับฟังหน้างาน รอบนี้สี่อันดับแรก ...

ไม่สิ ...

อาจกล่าวได้ว่าอันดับหนึ่ง น่าจะถูกจองไว้แล้ว!

"หลินชิวโคตรเจ๋ง! รู้สึกว่ารอบนี้จะได้ที่หนึ่งอีกแล้ว!"

"เพลงของซิโซกับมิเลียรู้สึกไม่สะเทือนใจเท่าของหลินชิว เป็นเพราะหลินชิวร้องเพลงใหม่ด้วยหรือเปล่า?"

"ยังยืนยันคำเดิม อันดับไม่สำคัญ ยังไงก็ไม่มีทางหลุดสี่อันดับแรกหรอก ที่ฉันเซ็งคือเราจะได้ฟังเพลงหลินชิวอีกแค่สองเพลงแล้วเหรอ อ๊ากกกก!"

"ทำไมไม่เชิญหลินชิวมาให้เร็วกว่านี้!"

ความฮือฮาที่หลินชิวสร้างขึ้นในช่วงสองสัปดาห์นี้มันยิ่งใหญ่แบบไร้คู่แข่ง เรียกได้ว่าชื่อเสียงในฐานะ "ผู้กำกับ" ที่สั่งสมมาห้าปี ถูกชื่อเสียงในฐานะ "นักร้อง" แซงหน้าไปในเวลาแค่สองสัปดาห์

ผู้กำกับคนหนึ่ง ปกติต้องใช้หนังคุณภาพสูงหลายเรื่องเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่นักร้องคนหนึ่ง บางทีใช้แค่เพลงเดียวก็ดังไปทั่วโลกได้!

นี่คือเอกลักษณ์ของดนตรี

ด้วยสองเพลงก่อนหน้านี้ บวกกับ "Hotel California" ที่ฮิตแน่นอนเพลงนี้ ยากจะจินตนาการเลยว่าถ้าหลินชิวจัดคอนเสิร์ตแสนคน หรือสองแสนคน บรรยากาศในงานจะบ้าคลั่งและน่าตื่นตะลึงขนาดไหน

...

นับตั้งแต่หลินชิวมาออกรายการ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" สามอีพีที่ผ่านมา คนที่ "ไม่มีความสุข" ที่สุด ย่อมเป็นนักร้องที่ต้องร้องต่อจากหลินชิว

เพราะพอเพลงของหลินชิวจบลง บรรยากาศที่อบอวลอยู่ในฮอลล์ ไม่ใช่บรรยากาศที่เพลงทั่วไปจะพลิกกลับมาได้ในเวลาไม่กี่นาที

และจองฮยอนอูจากหานโจว ภายใต้ความกดดันสูงลิ่ว การร้องก็เกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่!

ถึงขั้นเรียกได้ว่าเป็นอุบัติเหตุทางการแสดง!

เพลงที่จองฮยอนอูเลือกมา เป็นเพลงช้าเศร้าๆ สไตล์หานโจวคลาสสิก เล่าเรื่องความรักที่พัวพันของพระนาง เพลงแบบนี้ร้องสดยากมาก โดยเฉพาะเสียงสูงที่ต้องใช้พลังระเบิดและต้องเลี้ยงเสียงให้อยู่ในคีย์สูงตลอดเวลา

และจองฮยอนอู ก็ร้อง "ปลิ้น" ในท่อนเสียงสูงท่อนที่สอง!!

ระดับความ "ปลิ้น" ครั้งนี้ เพียงพอจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ดนตรี แม้แต่เด็กตัวเล็กๆ ที่พอรู้เรื่องดนตรีบ้างยังหัวเราะก๊ากออกมา!

เสียงสูงที่แตกพร่านั้น เสียงทั้งเสียงหมุนควงสว่านออกนอกคีย์ ฟังดูตลกมาก จนผู้ชมในฮอลล์อดหัวเราะออกมาไม่ได้

แต่ถ้ามองไปทางห้องพักนักร้องของ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" จะเห็นว่านักร้องแทบทุกคนไม่มีใครขำเลย กลับทำหน้าจนใจแทน

พวกเขาเกือบทุกคนเป็นนักร้อง ย่อมรู้ดีว่าอุบัติเหตุหน้างานแบบนี้จะส่งผลกระทบต่อนักร้องยังไง เผลอๆ ตลอดชีวิตการเป็นนักร้อง อาจจะมีตราบาปจากความผิดพลาดครั้งใหญ่ครั้งนี้ติดตัวไปตลอด

จองฮยอนอูหลังจากพลาดไปก็ลนลานอย่างเห็นได้ชัด เพลงท่อนหลังแม้จะประคองจนจบได้แบบฝืนๆ แต่คุณภาพก็ตกลงไปมาก ฟังออกเลยว่าเสียงสั่น ลากเสียงยาวก็ไปไม่ถึง

ตอนลงจากเวที อารมณ์ของจองฮยอนอูดิ่งลงเหว แต่พอกลับมาถึงห้องพักนักร้อง นักร้องในห้องต่างก็เข้าไปกอดให้กำลังใจเขาอย่างจริงใจ แม้แต่หลินชิวที่ชาวหานโจวส่วนใหญ่มองว่ามีอคติต่อหานโจวก็ตาม

"เอาล่ะครับ ตอนนี้ผู้ชมในห้องส่งทุกท่านหยิบเครื่องลงคะแนนขึ้นมาโหวตได้เลยครับ!"

"เริ่มนับถอยหลัง!"

"10 ... 9 ... 8 ... 2 ... 1!"

"ปิดระบบโหวต!"

"เรามาพักโฆษณากันสักครู่ เพื่อให้ทีมงานได้รวบรวมคะแนน หลังโฆษณา เรามาเป็นสักขีพยานผลโหวตสุดท้ายของการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศรอบแรกกันครับ!"

"อย่าเพิ่งเปลี่ยนช่องนะครับ ความสนุกกำลังจะกลับมา!"

...

รอบชิงชนะเลิศรอบแรก อีพีที่ 13 นี้ ความเข้มข้นถึงจุดพีคของ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" แล้ว!

มีทั้งการแสดงที่งดงามและน่าตื่นตะลึง มีทั้งความผิดพลาดที่น่าตกใจของจองฮยอนอู เรียกได้ว่าหัวข้อสนทนาพุ่งทะยาน แฟนเพลงทั่วโลกแทบจะทุกคนกำลังพูดถึงรายการนี้!

สิ่งเดียวที่ไม่มีลุ้น ...

คือที่หนึ่งของหลินชิว!

"อันดับที่หนึ่งของรอบชิงชนะเลิศรอบแรก! ยังคงเป็นหลินชิว!"

"ยินดีด้วยครับหลินชิว!"

...

"คะแนนโหวต 95.45% ?!"

"เชี่ย!"

"คะแนนโหวตบ้าอะไรเนี่ย? เวอร์เกินไปไหม? หมายความว่าสองพันคน มีคนโหวตหลินชิวติดหนึ่งในสามมากกว่า 1900 คนเลยเหรอ!"

"ไม่เคยเห็นอะไรเวอร์ขนาดนี้มาก่อน ..."

"รอบที่แล้ว 'Beat It' ยังไม่ขนาดนี้เลย!"

"แม่เจ้า!"

เห็นคะแนนนี้ ผู้ชมหน้าจอทีวีทุกคนต่างตกตะลึง เดาะลิ้นกันรัวๆ

ถ้าจะบอกว่าใครไม่แปลกใจ ก็คงเป็นนักร้องในรายการนั่นแหละ สำหรับคะแนนของหลินชิว พวกเขาตกใจ แต่ไม่แปลกใจ

สไตล์เพลงของ "Beat It" รอบที่แล้ว ต้องยอมรับว่ามีความบ้าคลั่งอยู่ แต่ต้องรู้ว่าผู้ชมในห้องส่งไม่ได้มีแต่วัยรุ่น สไตล์เพลงแบบนั้นยังไงก็ถูกใจวัยรุ่นมากกว่า

แต่ "Hotel California" ในรอบนี้ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

นี่เป็นเพลงที่ต่อให้คุณจะอายุเท่าไหร่ ก็สามารถสัมผัสถึงความไพเราะของบทเพลงได้ จึงทำให้เกิดคะแนนโหวตที่น่ากลัวขนาดนี้

และยังมีอีกจุดหนึ่งคือ รายการนี้ให้ผู้ชมโหวต 3 อันดับ ผู้ฟังบางคนอาจจะชอบเพลงของซิโซหรือมิเลียมากกว่า แต่นั่นก็ไม่กระทบกับการที่พวกเขาจะแบ่งโควตา 1 ใน 3 เสียงโหวตให้กับเพลง "Hotel California" ที่คลาสสิกและไพเราะเพลงนี้

เมื่อรวมหลายปัจจัยเข้าด้วยกัน จึงเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น

"คงไม่ใช่ว่าแค่อีพีเดียว รอบชิงก็หมดลุ้นแล้วนะ?"

"เชี่ย!"

"หลินชิวโคตรเทพ!"

เพราะนอกจากจองฮยอนอูแล้ว อีกเจ็ดเพลงในรอบนี้คุณภาพการแสดงสดสูงมาก จึงเกิดสถานการณ์ "หนึ่งยอดมนุษย์กับกลุ่มยอดฝีมือ" ส่งผลให้คะแนนของนักร้องคนอื่นๆ นอกจากหลินชิวเฉลี่ยกันไปหมด!

ซิโซที่ได้ที่สอง คะแนนตามหลังหลินชิวอยู่กว่า 50 เปอร์เซ็นต์ ...

ช่องว่างมหาศาลขนาดนี้ เรียกได้ว่าขอแค่หลินชิวไม่ทำตัวงี่เง่าในสองเพลงสุดท้าย แชมป์แทบจะนอนมา!

แต่ไม่ว่าจะเป็นซิโซที่ได้ที่สองในอีพีนี้ หรือมิเลียที่ได้ที่สาม รอยยิ้มของพวกเขาก็ยังสดใสมาก

เดิมทีนี่ก็เป็นแค่รายการวาไรตี้เพลง ซิโซไม่ได้ยึดติดกับตำแหน่งแชมป์อยู่แล้ว ส่วนมิเลียที่ตอนแรกไฟแรง ตั้งเป้าจะคว้าตำแหน่ง "ราชินีเพลงเก้าโจว" เพื่อยกระดับตัวเอง แต่หลังจากได้ฟังเพลงของหลินชิวสดๆ ความคิดนั้นก็สลายไปกับตา!

แบบนี้ ซิโซกับมิเลียเลยไม่มีความกดดันใดๆ บนบ่า เหลือแค่ร้องเพลงอย่างมีความสุขในรอบสุดท้าย วาดจุดจบที่สมบูรณ์แบบให้กับการเดินทางครั้งนี้

และที่ทำให้ผู้ชมประหลาดใจยิ่งกว่า คือเจ้าของอันดับสี่!

"ผู้ที่ได้อันดับสี่ในรอบนี้คือ ..."

"อาจารย์ถังเซิ่ง!!"

...

เมื่อผลอันดับสี่ประกาศออกมา ผู้ชมชาวเซี่ยโจวก็เดือดอีกรอบ!

"อาจารย์ถังเซิ่ง! ฮ่าๆๆๆๆ เยี่ยมมาก!"

"ใครจะไปคิดว่านักร้องเซี่ยโจวที่ตอนแรกโดนนักร้องรัฐอื่นทุบยับ จะมีถึง 2 คนที่เข้าสู่รอบสุดท้าย!"

"อาจารย์ถังสมควรได้รับจริงๆ เพลง 'ภูเขา' (Hills) มันเพราะเกินไป กินใจคนจำนวนมาก!"

"ข้ามผ่านขุนเขา แม้ศีรษะจะขาวโพลน!"

"ฮ่าๆๆๆๆ จะว่าไปอาจารย์ถังแกก็อยู่ปากเหวมาตลอดนะ แต่ลากยาวมาจนถึงรอบชิง แถมตอนนี้ยังเขี่ยทั้งมัตสึชิตะ ทั้งแอนโธนีตกรอบไปแล้ว เจ๋งเป้ง"

"เพลงนี้หลินชิวแต่งได้ดีจริงๆ ไม่รู้จริงๆ ว่าหลินชิวอายุแค่นี้ไปเอาความรู้สึกลึกซึ้งขนาดนี้มาจากไหน"

ตั้งแต่วันที่ถังเซิ่งเข้ารายการ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" แทบไม่เคยได้อันดับครึ่งบนเลย วนเวียนอยู่แถวที่ห้าที่หกตลอด ทุกครั้งก็เข้ารอบแบบหวุดหวิดจนน่าใจหาย ถ้าไม่มีสำนักงานรับรองความถูกต้อง คนดูคงสงสัยว่าเติมเงินหรือเปล่า

แต่ถ้าพูดถึงเฉพาะการแสดงรอบนี้ "ภูเขา" ได้ที่สี่ ไม่มีข้อกังขา!

...

ผลโหวตทั้งหมดออกมาแล้ว "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" อีพี 13 จบลงชั่วคราว

เพราะหลินชิวทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น ทำให้ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" ที่เหลืออีกแค่อีพีเดียว ความลุ้นระทึกของแชมป์ลดฮวบ ในมุมของรายการวาไรตี้ นี่ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

เพราะรายการวาไรตี้ มันต้องลุ้นระทึก พลิกไปพลิกมา จนถึงวินาทีสุดท้ายที่ประกาศผลถึงจะสนุก

แต่ในมุมของผู้ชม หรือในมุมของนักร้อง นี่อาจเป็นผลลัพธ์ที่สวยงามกว่า

เพราะตั้งแต่ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว" อีพีแรก ในสายตาชาวเก้าโจว รายการนี้ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นรายการเพลงแนวแข่งขันที่ดุเดือดและเข้มข้นมาตลอด แต่การแข่งขันแบบนี้ มันขัดกับเจตนารมณ์ดั้งเดิมของ "ศึกดวลเพลงเก้าโจว"

"ศึกดวลเพลงเก้าโจว" คือเวทีให้นักดนตรีชาวเก้าโจวได้แลกเปลี่ยนกัน เมื่อการบอกเล่าของ "ภูเขา" และท่วงทำนองที่งดงามของ "Hotel California" ปรากฏขึ้น ผู้ฟังก็ค่อยๆ ค้นพบว่า ไม่จำเป็นต้องมีเสียงสูง ไม่จำเป็นต้องเป็นดนตรีที่ระเบิดเถิดเทิง ถึงจะได้รับการยอมรับจากผู้ฟัง

ขอแค่เป็นดนตรีที่ดี ผู้ชมก็สามารถหาจุดเชื่อมโยงได้!

ไม่ว่าจะเป็นมิเลียหรือซิโซ ต่างก็มีเพลงบางเพลงที่ไม่เหมาะจะเอามาแข่งบนเวทีนี้ แต่อยากจะร้องบนเวทีนี้ รอบสุดท้าย ประจวบเหมาะที่จะได้ร้องออกมาพอดี

ไม่มีความกดดันเรื่องการแข่งขันหรืออันดับ!

เหมือนกับที่หลินชิวโพสต์ลงบล็อกหลังจบรายการอีพี 13 ว่า:

"รอบสุดท้าย มาเพลิดเพลินกับดนตรีด้วยกันเถอะครับ!"

...

สามอีพี สองสัปดาห์ สิบสี่วัน

ในเวลาสั้นๆ หลินชิวก็ดังระเบิดไปทั่วเก้าโจว ห่างจากคำว่าซุปตาร์ดนตรีระดับโลก แค่อัลบั้มเพลงระดับท็อปของเก้าโจวอีกสักใบ!

ด้วยความสามารถของหลินชิว ไม่มีใครสงสัยเลยว่าเขาจะทำได้ไหม เพราะคุณภาพของ "Bohemian Rhapsody" "Beat It" และ "Hotel California" ในรอบนี้ มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

คลาสสิกทุกเพลง ฮิตทุกเพลง!

นับตั้งแต่หลินชิวมาออกรายการนี้ รายการเพลงปรากฏการณ์นี้ ก็เหมือนได้ต้อนรับ "พระเอก" ที่มาช้ากว่ากำหนด!

"จะได้ฟังเพลงหลินชิวอีกแค่สองเพลงเองเหรอ! แถมเพลงนึงเป็นเพลงร้องคู่ด้วย! ปวดใจ!"

"สไตล์ของหลินชิวมันหลากหลายเกินไป สามเพลงสามสไตล์ที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง เดาไม่ออกเลยว่ารอบชิงหลินชิวจะเอาเพลงอะไรมาร้อง"

"ไอ้ความไม่รู้นี่แหละที่ตื่นเต้นที่สุด แขกรับเชิญช่วยร้องน่าจะเป็น唐安宁 (ถังอันหนิง) แหละมั้ง!"

"นั่นสิ ถังอันหนิงเป็นมือกีตาร์ให้หลินชิวมาสามรอบแล้ว จะมีใครเหมาะไปกว่าถังอันหนิงอีก? หลินชิวเคยแต่งเพลงคู่แค่กับถังอันหนิงด้วย"

"เสียดายอยู่อย่างเดียว สามเพลงนี้ไม่ใช่เพลงสไตล์夏州 (เซี่ยโจว) เลย เฮ้อ ..."

"ช่วยไม่ได้ ก็บอกไปหลายรอบแล้วว่าภาษาเซี่ยโจวมันเสียเปรียบในการทำเพลงโดยธรรมชาติ"

ผู้ชมถกเถียงกันไม่หยุด

เพลง "Hotel California" ยิ่งแสดงให้เห็นถึงการครองตลาดแบบไร้คู่แข่ง ชาร์ตเพลงทั่วเก้าโจว ทยอยขึ้นอันดับหนึ่ง!

เพราะเพลงนี้โดยตัวมันเองเหมาะจะฟังในหูฟังมากกว่าเพลงป๊อปสไตล์ "Beat It" ในรอบที่แล้ว

ดังนั้นการครองชาร์ตในแอปเพลง จึงเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่เคยมีใครเห็น ไม่เคยมีใครได้ยิน และเป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่!!

ทุกรัฐในเก้าโจว!

อันดับหนึ่งคือเพลง "Hotel California" เพลงนี้!

...

มาถึงสัปดาห์สุดท้ายนี้ หลินชิวทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการเตรียมเพลงรอบชิงสองเพลง ถึงขั้นพักเรื่อง "สามก๊ก" ไว้ก่อนสองสามวัน

คนเราทำอะไรต้องมีเริ่มต้องมีจบ!

รอบชิงชนะเลิศอีพีสุดท้าย นักร้อง 4 คนต้องแข่งสองรอบ รอบช่วยร้อง กับรอบร้องเดี่ยว!

ในส่วนนี้ รอบช่วยร้องมีลูกเล่นเยอะมาก และเคยเกิดอุบัติเหตุหน้างานมาแล้วไม่น้อย

[จบแล้ว]