บทที่ 230 - ตำนานขุนศึกตระกูลหยาง!

บทที่ 230 - ตำนานขุนศึกตระกูลหยาง!

กองถ่าย 'Hope' ต้องเป็นกองถ่ายที่บรรยากาศอึมครึมที่สุดเท่าที่ทุกคนเคยเจอมา ดีไม่ดี 'Silenced' ยังดูสดใสกว่าเมื่อเทียบกัน

ผ่านการถ่ายทำมาร่วม 50 วัน ในที่สุด 'Hope' ก็เข้าสู่ช่วงสุดท้าย

ฉากสุดท้าย คือฉากที่มรสุมผ่านพ้นไป กล้องจับภาพไปที่บ้านของโซวอน

ในเนื้อเรื่องช่วงนี้ บ้านของโซวอนได้ต้อนรับสมาชิกใหม่

"Action!"

สิ้นเสียงสั่งของหลินชิว ทั้งกองถ่ายก็ฮึดสู้ เพื่อทำหน้าที่ในกะสุดท้ายให้เสร็จสิ้น!

ถ่ายฉากนี้เสร็จ พวกเขาทุกคนก็จะได้กลับบ้านไปฉลองปีใหม่ ไม่ต้องทนทรมานอยู่ในกองถ่าย 'Hope' อีกต่อไป!

ที่ผ่านมาหนังเรื่องไหนที่ผ่านมือพวกเขา พวกเขาจะรีบไปตีตั๋วดูในโรงหนังทันที แต่กับเรื่องนี้ พวกเขาถึงกับมีความคิดว่าไม่กล้าดู!

ขนาดตอนถ่ายเป็นฉากๆ ยังปวดร้าวขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าพอตัดต่อเสร็จ ใส่ดนตรีประกอบเข้าไป...

กลางฉากถ่ายทำ อันซินสะพายกระเป๋านักเรียนใบเล็ก เดินกลับเข้ามาในบ้าน

มองดูน้องชายที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง แล้วยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนท่ามกลางแสงแดด

นี่คือแสงสว่างหลังผ่านนรกขุมอเวจี

ความเจ็บปวดนี้อาจจะไม่มีวันหายไปชั่วชีวิต แต่คนเราก็ต้องก้าวเดินต่อไป

ตามสัญญาณมือของหลินชิว แสงแดดสุดท้ายสาดส่องลงบนรอยยิ้มอันสดใสไร้เดียงสาของอันซิน!

...

"คัท!"

"ดี!"

"เยี่ยมมาก! ปิดกล้อง!"

ในการถ่ายทำหนังเรื่องนี้ ถ้าไม่มีปัญหาใหญ่จริงๆ หลินชิวพยายามจะไม่ให้นักแสดงเด็กต้องเล่นซ้ำ เพื่อไม่ต้องดำดิ่งลงไปในอารมณ์นั้นอีก แต่อันซินก็ทำผลงานออกมาได้สมบูรณ์แบบ!

ทันทีที่คำว่าปิดกล้องหลุดจากปากหลินชิว อารมณ์ที่ถูกกดทับมาตลอดของทั้งกองถ่ายก็ระเบิดออกมา!

"โอ้ววววว"

"ปิดกล้องแล้วโว้ย!"

"จบสักที ไม่เคยรู้สึกว่าถ่ายหนังมันทรมานขนาดนี้มาก่อนเลย!"

เฉินโย่วกับเฉินฉี่ นักแสดงที่รับบทสามีภรรยาในเรื่อง กอดกันแน่น ขอบตาของทั้งคู่แดงก่ำ

พวกเขาเป็นนักแสดงมืออาชีพ งานคือการถ่ายทอดชีวิตแล้วชีวิตเล่า

แต่ชีวิตที่ได้สัมผัสในครั้งนี้ ทำให้พวกเขาถอนตัวไม่ขึ้นในระยะเวลาสั้นๆ

พ่อแม่ในเรื่อง 'Hope' ในความเป็นจริงก็มีพ่อแม่ที่ต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกันอยู่

พวกเขายังถอนตัวออกมาได้ แต่พ่อแม่เหล่านั้น อาจจะไม่มีวันถอนตัวได้ตลอดชีวิต

"เฮ้อ"

หลินชิวถอนหายใจยาว โล่งอกไปที!

หนังเรื่องนี้คงไม่ส่งไปฉายโชว์ตามเทศกาลหนัง แต่จะเข้าฉายทั่วเก้าโจวเลย

เพราะเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลินเดือนกุมภาพันธ์ 'Hope' คงตัดต่อไม่ทันแน่

ส่วนเทศกาลภาพยนตร์คานส์เดือนพฤษภาคม สไตล์ของหนังก็ไม่ค่อยตรงกับ 'Hope' เท่าไหร่ คงยากจะคว้าปาล์มทองคำหรือรางวัลใหญ่ๆ

ตอนนี้หลินชิวมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเก้าโจวเพราะ 'The Truman Show' ต่อให้ไม่มีรางวัลจากเทศกาลหนังมาประดับบารมี ก็ยังมีผู้ชมจำนวนมากรอติดตาม

คนดูในเซี่ยโจวและหานโจวเคย "สัมผัส" กับ 'Silenced' ของหลินชิวมาแล้ว แต่คนดูในรัฐอื่นๆ ของเก้าโจว ยังไม่เคยดูหนังที่เจ็บปวดรวดร้าวขนาดนี้!

ไม่ว่าจะเป็น 'Hachi' หรือ 'The Truman Show' ก็ไม่ใช่หนังแนวนี้

ในกองถ่าย หลินชิว เฉินโย่ว และทีมงานหลักต่างรุมล้อมอันซิน

แสงแดดเมืองใต้สาดส่องลงบนใบหน้าของพวกเขา ราวกับจะช่วยขับไล่ความมืดมิดออกไป

...

'Hope' ปิดกล้องอย่างเป็นทางการ เท่ากับว่างานทั้งหมดของหลินชิวในปีนี้เสร็จสิ้นลงแล้ว

"หยุดยาวแล้วโว้ย!"

หลินชิวบิดขี้เกียจเต็มรัก ร้องออกมาอย่างสบายใจ

"ไม่ใช่ว่ายังมีการแสดงงานโคมไฟเหรอ?"

"อันนั้นงานสบายๆ ไม่นับหรอก"

หลินชิวตอบในงานเลี้ยงปิดกล้อง

งานกาล่าโคมไฟ (หยวนเซียว) หลินชิวกับถังอันหนิงจะขึ้นเวทีคู่กันเป็นครั้งแรกหลังเปิดตัวคบหากัน โดยจะร้องเพลง 'เพราะรัก'

หลักๆ คือละคร 'ตำนานขุนศึกตระกูลหยาง' จะเริ่มฉายทางช่อง CCTV และสถานีโทรทัศน์ช่องหลักต่างๆ ในช่วงตรุษจีน ทางการเลยขอให้หลินชิวช่วยมาโชว์ตัวโปรโมตหน่อย

หนังเรื่อง 'Hope' คาดว่าจะเข้าฉายต่อจาก 'Clannad' ภาคสอง ประมาณเดือนเมษายน

พอหนังฉายจบ หลินชิวถึงจะเริ่มถ่ายทำหนังเรื่องใหม่

หนังเรื่องใหม่นี้ หลินชิววางแผนไว้ตั้งแต่ตอนไปคานส์แล้ว

ชื่อเรื่องคือ 'Léon: The Professional'

ช่วงปลายเดือนธันวาคม หลินชิวได้ติดต่อไปหาดอนัลด์แล้ว

ช่วงตรุษจีน หลินชิวแค่ส่งบทไปให้ก็พอ

บทหนังไม่กี่หมื่นคำ ด้วยความเร็วในการพิมพ์ของหลินชิวตอนนี้ แป๊บเดียวก็เสร็จ

ฉากหลังของ 'Léon' ครั้งนี้ ยังคงเซตไว้ที่ซีโจว (รัฐตะวันตก)

เพราะธีม "นักฆ่า" มันดูไม่ค่อยเข้ากับเซี่ยโจวเท่าไหร่

เซี่ยโจวเรียกได้ว่าเป็นรัฐที่ปลอดภัยที่สุดในเก้าโจว ไม่มีที่ไหนเทียบได้

99.99% ออกจากบ้านตอนกลางคืนไม่มีอันตรายใดๆ จะมีก็แค่กรณีพิเศษจริงๆ

ออกจากบ้านตอนดึก สิ่งที่ต้องระวังมีแค่อ้วนเพราะมื้อดึกเท่านั้น

ตัวเอกของ 'Léon' มีสองคน

คนหนึ่งคือนักฆ่าฝีมือฉกาจที่ลงมือเฉียบขาด อีกคนคือเด็กสาววัยต่อต้านจากครอบครัวที่มีปัญหา

ส่วนคนอื่น ก็ไม่ได้สำคัญมากนัก

จังหวะการปล่อยผลงานของหลินชิว มักจะเป็นสูตร มีดหนึ่ง ดราม่าหนึ่ง แล้วค่อยให้คนดูได้พักหายใจ

ดีที่สุดคือทำให้เกิดความซาบซึ้งใจ

และยังกอบโกยคะแนนความสะเทือนใจได้ด้วย

'Léon' เป็นหนังที่ตอบโจทย์พอดี แถมตอนจบของหนังเรื่องนี้ก็เศร้าใช่ย่อย

ในตอนจบ ลีอองระเบิดตัวเองตาย ทิ้งให้เด็กสาวต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว

ตลอดทั้งเรื่องมีจุดที่น่าประทับใจมากมาย และก็มีจุดที่ทำให้ใจสลายไม่น้อย

เรียกได้ว่าผสมผสานความรุนแรงเข้ากับความโรแมนติก ใช้เทคนิคการถ่ายทำที่หลากหลาย สะท้อนความสกปรกของสังคมออกมา

...

เวียนมาบรรจบอีกครั้งกับเทศกาลตรุษจีน

แม้หลินชิวกับถังอันหนิงจะตกลงคบหากันแล้ว และคบกันมาสักพักใหญ่ แต่ก็ยังขาดอีกก้าวที่จะพาไปแนะนำตัวกับผู้ใหญ่หรือเข้าสู่ประตูวิวาห์

ช่วงตรุษจีนจึงยังคงต่างคนต่างกลับบ้าน

ถังอันหนิงกลับไปโหมวตู ส่วนหลินชิวก็กลับบ้านตัวเอง

ฉลองปีใหม่พร้อมหน้าพร้อมตากับพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย

แน่นอนว่านอกจากจะครึกครื้นขึ้นหน่อย สำหรับหลินชิวก็ไม่มีอะไรต่างไปจากเดิมมากนัก

เวลาว่าง หลินชิวนอกจากจะเขียนบทหนังและนิยายเตรียมไว้ ก็ใช้เวลาผ่อนคลาย ดำดิ่งแหวกว่ายอยู่ในโลกแห่งผลงานบันเทิง

แม้จะมีงานรออยู่บ้าง เช่นการตัดต่อ 'Hope' หรือการเก็บรายละเอียด 'Clannad' ภาคสอง

แต่การถ่ายทำหนังใหม่ต้องรอหลัง 'Hope' ฉายจบ หลินชิวเลยไม่รีบร้อน

เข้าสู่ช่วงโปรแกรมตรุษจีน นอกจากตลาดภาพยนตร์ที่แข่งขันกันดุเดือดเหมือนเคย ตลาดละครโทรทัศน์ที่ไม่เคยได้รับความสนใจมากนัก กลับได้รับความสนใจและเกิดกระแสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

นั่นเป็นเพราะ 'ตำนานขุนศึกตระกูลหยาง' ที่กำกับโดยหลินชิวและนำแสดงโดยฟางโจว กำลังจะออกอากาศอย่างเป็นทางการ!

[จบแล้ว]