บทที่ 500 - กายเนื้อที่น่ากลัว พุ่งชนบดขยี้

บทที่ 500 - กายเนื้อที่น่ากลัว พุ่งชนบดขยี้

"ศิษย์พี่ไป๋หมิงเขา เป็นไปได้อย่างไร...?"

เห็นได้ชัดว่า ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีจำนวนมากในที่นั้น ไม่อาจยอมรับความจริงที่ข่งไป๋หมิงพ่ายแพ้ได้

ต้องรู้ว่า ข่งไป๋หมิง ในฐานะตัวตนระดับเดียวกับข่งฉางเทียน ถือเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าในขอบเขตเลี่ยนซวีของเผ่านกยูงเจ็ดสีพวกเขาแล้ว

แม้แต่ยอดฝีมือระดับเขายังพ่ายแพ้ งั้นก็แปลว่า...?

ไม่รอให้ทุกคนคิดมาก ข่งฉางเทียนที่เคยประมือกับทังปู้ฝานมาก่อนหน้านี้ ก็ก้าวขึ้นเวทีประลองไปแล้ว

เขามองจี้เฮ่าหยวนแล้วกล่าวว่า "ศิษย์พี่หนานหัว ไม่รังเกียจที่จะประลองกับข้าสักหน่อยกระมัง?"

เห็นข่งฉางเทียนขึ้นเวที ทังปู้ฝาน หลูหยวนซาน กู้เยว่ฉาน และคนอื่นๆ สีหน้าเปลี่ยนไป

เผ่านกยูงเจ็ดสีคิดจะทำอะไร?

คิดจะใช้วิธีเวียนเทียนสู้หรือ?

ทังปู้ฝาน กู้เยว่ฉาน และศิษย์เอกถ้ำสวรรค์อีกหลายคน อดไม่ได้ที่จะอยากขึ้นไปช่วยแบ่งเบาภาระให้จี้เฮ่าหยวนชั่วคราว

เพราะพวกเขารู้ดีว่า ต่อให้จี้เฮ่าหยวนแข็งแกร่งเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะต้านทานผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีที่ผลัดกันขึ้นมาสู้ทีละคนได้

ทว่า จี้เฮ่าหยวนกลับไม่ได้ใส่ใจ

เขาโบกมือให้กู้เยว่ฉาน หลูหยวนซาน และคนอื่นๆ เบาๆ

จากนั้น เขาถึงได้หันไปยิ้มให้ข่งฉางเทียนแล้วกล่าวว่า

"เมื่อครู่ตอนข้ามาถึง ก็ได้เห็นความไม่ธรรมดาของพี่ฉางเทียนแล้ว คิดว่าครั้งนี้ คงจะมอบความประหลาดใจให้ข้าได้บ้างกระมัง"

คำพูดนี้ ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีต่างรู้สึกขุ่นเคืองใจเล็กน้อย

จี้เฮ่าหยวนหมายความว่าอย่างไร?

คิดว่าข่งฉางเทียนก็แค่นั้นเองหรือ?

อวดดี อวดดีเกินไปแล้ว!

ข่งฉางเทียนในใจก็ไม่พอใจอย่างยิ่ง

แต่เขารู้ดียิ่งกว่า ว่าคำพูดใดๆ ก็ไม่สู้การเอาชนะอีกฝ่ายให้ได้

ดังนั้น

เวลานี้เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เลือกที่จะลงมือทันที

ตูม!

ในชั่วพริบตานั้น ทั่วร่างเขาเปล่งแสงเทพเจิดจรัส

ท้องฟ้าคล้ายมีน้ำตกเจ็ดสีร่วงหล่นลงมา ม้วนตลบเข้าใส่จี้เฮ่าหยวนโดยตรง

และนั่น ก็คืออภินิหารพรสวรรค์ของเผ่านกยูงเจ็ดสี นามว่า แสงธาราสวรรค์เทพตก

ภายใต้แสงนี้ อภินิหาร วิชาคาถาใดๆ ที่อยู่ในห้าธาตุ ล้วนจะถูกลดทอนอานุภาพลง

ตึง!

ทว่า เมื่อเผชิญกับการโจมตีเช่นนี้ จี้เฮ่าหยวนกลับไม่หลบไม่เลี่ยง

เห็นเพียงทั่วร่างเขาระเบิดแสงสีทองไร้ที่สิ้นสุด ราวกับเมินเฉยต่อแสงธาราสวรรค์เทพตกนั้น พุ่งชนเข้าใส่ข่งฉางเทียนตรงๆ

ตูม! ตูม! ตูม!

ความว่างเปล่าเกิดเสียงระเบิดกึกก้อง

ราวกับไม่อาจรองรับอานุภาพกายเนื้อที่น่ากลัวถึงขีดสุดของเขาได้ ในความว่างเปล่าเกิดหลุมดำลึกพวยพุ่งขึ้นมาทีละหลุม

ข่งฉางเทียน และผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีที่ชมการต่อสู้ ในใจต่างก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ

พวกเขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะอวดดีขนาดนี้ ถึงกับใช้กายเนื้อเข้าปะทะแสงธาราสวรรค์เทพตกโดยตรง

นี่ไม่ใช่คนแก่เบื่อโลก ผูกคอตายหรอกหรือ?

ปัง!

เพียงแต่ รอยยิ้มเยาะในใจพวกเขายังอยู่ได้ไม่นาน

เสียงดังสนั่น ก็ทำให้สีหน้าของพวกเขาแข็งค้าง

เห็นเพียงจี้เฮ่าหยวนราวกับเทพมารบรรพกาลที่เดินออกมาจากยุคอดีต

ที่ที่เขาผ่านไป แสงธาราสวรรค์เทพตกอะไรนั่น ถูกชนจนดับสูญไปในพริบตา

จากนั้น ข่งฉางเทียนทั้งร่าง ก็ถูกแสงสีทองที่แผ่ออกมาจากร่างเขากวาดโดน

ฉับพลัน เขากระเด็นไปกระแทกกับยอดเขาไกลๆ อย่างแรง จนยอดเขานั้นเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่

สุดท้ายตกลงมากองกับพื้น

กระอักเลือดคำโต

บนร่างมีรอยแตกร้าวถี่ยิบ

"ศิษย์พี่ฉางเทียน!"

เห็นภาพนี้ ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีต่างอุทานด้วยความตกใจ

พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่า เรื่องราวจะพลิกผันเช่นนี้

ข่งฉางเทียนที่มีพลังฝีมือระดับเดียวกับข่งไป๋หมิง ภายใต้น้ำมือจี้เฮ่าหยวน กลับเปราะบางถึงเพียงนี้

นี่สำหรับเผ่านกยูงเจ็ดสีที่หยิ่งทระนงเสมอมา ถือเป็นความอัปยศอย่างยิ่ง

"ศิษย์พี่หนานหัว ข้าขอประลองกับท่านสักหน่อย"

ในที่สุด

หญิงสาวเผ่านกยูงเจ็ดสีที่เคยสนทนากับข่งไป๋หมิงก่อนหน้านี้ก็ขึ้นเวที

นางชื่อข่งเฟิ่งเอ๋อร์ มีสายเลือดเผ่านกยูงเจ็ดสีที่บริสุทธิ์ที่สุด และเป็นทายาทสายตรงของระดับต้าเฉิงท่านหนึ่ง

อย่าเห็นว่านางดูอายุน้อย แต่ความจริงแล้ว พลังฝีมือของนาง อยู่เหนือกว่าข่งฉางเทียนและข่งไป๋หมิงเสียอีก

เวลานี้นางมองจี้เฮ่าหยวน ใบหน้าไม่มีแววดูแคลนอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

จี้เฮ่าหยวนยังคงพยักหน้าให้นางพร้อมรอยยิ้ม

"ในเมื่อศิษย์น้องหญิงตั้งใจจะแลกเปลี่ยนวิชากับข้า ข้าย่อมไม่มีปัญหา

แต่ว่า ศิษย์น้องหญิงอาจจะลองพิจารณา ให้คนขึ้นมาพร้อมกันอีกสักกี่คนก็ได้ ข้าไม่มีปัญหา"

"อวดดี!"

พอได้ยินคำพูดของจี้เฮ่าหยวน ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีที่ชมการต่อสู้ แทบจะระเบิดอารมณ์ออกมา

อีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร?

ดูถูกพวกเขาหรือ?

ทังปู้ฝาน กู้เยว่ฉาน หลูหยวนซาน และคนอื่นๆ แต่ละคนก็มีสีหน้าแปลกประหลาด

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคาดไม่ถึงเหมือนกัน ว่าจี้เฮ่าหยวนจะพูดแบบนั้น

แต่ถึงตอนนี้ พวกเขาก็จำต้องยอมรับว่า พลังฝีมือของจี้เฮ่าหยวน ได้ก้าวไปสู่ระดับที่ลึกล้ำยากหยั่งถึงแล้วจริงๆ

อย่างน้อยด้วยสายตาของพวกเขาในตอนนี้ มองไม่เห็นก้นบึ้งของเขาเลย

"ไม่ต้อง!"

ข่งเฟิ่งเอ๋อร์เวลานี้เห็นได้ชัดว่าก็โกรธคำพูดของจี้เฮ่าหยวนไม่น้อย

ดวงตางามของนางมีแสงเทพพวยพุ่ง

บนมือขาวเนียนดุจหยก ก่อตัวเป็นกระบี่ยาวที่ส่องแสงห้าสีขึ้นมาทันที

วินาทีถัดมา กระบี่ยาวห้าสีก็กลายเป็นดาวตก

ท้องฟ้าทั้งผืน ถูกเงากระบี่นับไม่ถ้วนเติมเต็มในพริบตา ฟันลงมาที่ศีรษะของจี้เฮ่าหยวน

นี่คือกระบี่เซียนเหินแสงไหลของนาง

ฝึกฝนจนถึงขั้นสูง ว่ากันว่าสามารถต่อกรกับเซียนได้

เป็นอภินิหารที่มีเพียงสายตรงเผ่านกยูงเจ็ดสีเท่านั้นถึงจะครอบครองได้อย่างแท้จริง

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

พร้อมกับเสียงแหวกอากาศนับไม่ถ้วน ผู้ชมทุกคนรู้สึกได้ว่า ความว่างเปล่ารอบด้าน คล้ายถูกอาณาเขตลึกลับบางอย่างปิดผนึกไว้

ภายใต้อาณาเขตนี้ คนและสิ่งของทุกอย่างจะหยุดนิ่ง

มีเพียงแสงกระบี่ที่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าเท่านั้น ที่เป็นสิ่งเดียวที่สามารถเคลื่อนไหวได้

หลูหยวนซาน กู้เยว่ฉาน ทังปู้ฝาน และคนอื่นๆ ถึงกับตระหนักด้วยความตกใจว่า จี้เฮ่าหยวนในเวลานี้ ทั้งร่างคล้ายจะถูกตรึงอยู่กับที่

เขาเหมือนแมลงที่ถูกผนึกอยู่ในอำพัน ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่นิดเดียว

หึ!

คราวนี้ ดูสิว่าเจ้าจะยังกล้าอวดดีอีกไหม

ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่านกยูงเจ็ดสีจำนวนมาก อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงเย็นในใจ

มองดูจี้เฮ่าหยวนที่คล้ายถูกผนึกอยู่กับที่ จิตใจกลับรู้สึกปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ตูม ตูม ตูม!

ในที่สุด

แสงกระบี่นับไม่ถ้วนที่เจิดจรัสดุจดาวตก ก็กลืนกินร่างของจี้เฮ่าหยวนจนมิดในพริบตา

ทุกคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

โดยเฉพาะหลูหยวนซาน กู้เยว่ฉาน ไต้อวิ๋นฟาง และคนอื่นๆ

พวกเขากลัวจริงๆ ว่าจี้เฮ่าหยวนภายใต้การโจมตีระดับนั้น จะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น

ทว่าความจริงพิสูจน์แล้ว

ความกังวล ความไม่สบายใจ ความตึงเครียดทั้งหมด สำหรับจี้เฮ่าหยวนแล้ว ล้วนเป็นอารมณ์ส่วนเกิน

เพราะในวินาทีถัดมา จี้เฮ่าหยวน ไม่รู้เมื่อไหร่ ได้ไปอยู่ข้างหลังข่งเฟิ่งเอ๋อร์แล้ว

(จบแล้ว)