บทที่ 370 - สาส์นจากเจินจวินเหยี่ยนฝ่า กลับสำนัก เรื่องใหญ่สองเรื่อง

บทที่ 370 - สาส์นจากเจินจวินเหยี่ยนฝ่า กลับสำนัก เรื่องใหญ่สองเรื่อง

ช่วงเวลาต่อจากนั้น

ภายในด่านสี่ลักษณ์

แม้จะขาดผู้ฝึกตนจากตำหนักไร้ขอบเขตอย่างเจินจวินกระบี่เฟยเฉินไป แต่ก็มีหยวนอิงจากสำนักอื่น ทยอยเข้ามาเติมเต็มช่องว่างส่วนหนึ่งที่พวกเขาจากไป

โดยรวมแล้ว สถานการณ์ของด่านสี่ลักษณ์ ไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ไม่ดีนักจากการจากไปของเจินจวินกระบี่เฟยเฉินและพวก

เป็นเช่นนี้ เวลาผ่านไปอีกครึ่งปีอย่างรวดเร็ว

วันนี้

จี้เฮ่าหยวนเพิ่งตรวจตราสถานการณ์ตามแนวป้องกันต่างๆ ในด่านเสร็จ เจินจวินเสวียนหยวนก็นำสาส์นฉบับหนึ่งมาหาเขา

สาส์นนั้นเจินจวินเหยี่ยนฝ่าเป็นคนส่งมาให้เขาด้วยตัวเอง

เนื้อหามีเพียงอย่างเดียว คือให้จี้เฮ่าหยวน หาเวลากลับไปให้เร็วที่สุด

ยิ่งเร็วยิ่งดี

เรื่องนี้ทำให้จี้เฮ่าหยวนขมวดคิ้วทันที

ไม่รู้ว่าเจินจวินเหยี่ยนฝ่าเรียกตัวเขากลับไปในเวลานี้ เพื่อเรื่องอะไรกันแน่

แต่ในเมื่อเจินจวินเหยี่ยนฝ่าพูดเช่นนี้ เขาก็ต้องปฏิบัติตาม

เพียงแต่ก่อนจากไป ต้องจัดแจงเรื่องการป้องกันที่นี่ให้เรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

โชคดีที่การป้องกันของด่านสี่ลักษณ์ในตอนนี้

โดยเฉพาะค่ายกลป้องกัน เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเพิ่งมาถึงที่นี่ ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นมาก

ต่อให้ไม่มีเขาคอยดูแลอยู่ที่นี่ ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ก็ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่อะไร

ดังนั้น

หลังจากจี้เฮ่าหยวนแจ้งเรื่องนี้กับคนสนิทไม่กี่คน เขาก็ออกจากด่านสี่ลักษณ์ไปอย่างเงียบเชียบ โดยไม่ให้ใครรู้ตัว มุ่งหน้ากลับไปยังทิศทางที่ตั้งของสำนักสาขาเหยี่ยนฝ่า

หลายวันต่อมา

สำนักสาขาเหยี่ยนฝ่า

แสงเหาะเหินสายหนึ่งร่อนลงภายในค่ายกล โดยไม่ทำให้ใครรู้ตัว

จากนั้น เจ้าของแสงเหาะเหินก็มุ่งหน้าไปตลอดทาง ไม่นานก็มาถึงแดนสวรรค์น้อยที่มีพลังปราณหนาแน่นแห่งหนึ่ง

"ศิษย์น้องหนานหัว เจ้ากลับมาแล้ว"

ภายในแดนสวรรค์น้อย

เจินจวินเหยี่ยนฝ่าในชุดคลุมเต๋าสีขาวดำ ยิ้มมองจี้เฮ่าหยวน

เขาผายมือเชื้อเชิญให้จี้เฮ่าหยวนนั่งลง

จี้เฮ่าหยวนก็ไม่เกรงใจ นั่งลงตรงข้ามเจินจวินเหยี่ยนฝ่าทันที

ครู่ต่อมา

จี้เฮ่าหยวนจึงเอ่ยถามว่า "ศิษย์พี่เจ้าสำนัก ครั้งนี้ท่านส่งสาส์นเรียกข้ากลับมา มีเรื่องอะไรจะกำชับหรือ?"

ได้ยินดังนั้น เจินจวินเหยี่ยนฝ่ายิ้มพลางส่ายหน้า

"ไม่มีเรื่องอะไรจะกำชับเจ้าหรอก

ที่เรียกเจ้ากลับมาในครั้งนี้ เพราะมีเรื่องสองเรื่องจะบอกกับเจ้า"

"หืม? มีเรื่องสองเรื่องจะบอกกับข้า?"

จี้เฮ่าหยวนชะงักไปเล็กน้อย

เห็นเจินจวินเหยี่ยนฝ่าพยักหน้าเบาๆ ว่า "ถูกต้อง

เรื่องแรก เกี่ยวข้องกับสงครามระหว่างเผ่ามนุษย์และเผ่าปีศาจในครั้งนี้

หากข้าเดาไม่ผิด สงครามครั้งนี้ บทสรุปสุดท้าย เกรงว่าจะจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเผ่ามนุษย์เรา

ต่อให้ถึงตอนนั้น จะมีแผนสำรองที่เจ้าวางไว้ที่ตำหนักไร้ขอบเขต ก็ยากจะกู้สถานการณ์คืนมาได้"

"ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?"

จู่ๆ ได้ยินเจินจวินเหยี่ยนฝ่าพูดเช่นนี้ จี้เฮ่าหยวนตกใจในใจอย่างเห็นได้ชัด

จริงอยู่

สถานการณ์ของเผ่ามนุษย์ในตอนนี้ ด้วยเหตุผลหลายประการ ถือว่าไม่สู้ดีนัก

แต่ทั้งหมดนี้ ก็ยังไม่น่าจะถึงขั้นฟันธงได้กระมัง?

เว้นเสียแต่ว่า...

ดวงตาของจี้เฮ่าหยวนหดเกร็งลงเล็กน้อย

เห็นเจินจวินเหยี่ยนฝ่าพยักหน้าเบาๆ ว่า "เจ้าคิดถูกแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ ตำหนักเฟยซิงและสำนักมารหมื่นพิษ ได้เข้าร่วมกับเผ่าปีศาจอย่างเต็มตัวแล้ว

เฒ่าเจ็ดดารากับมารเฒ่าเทียนซา ได้รับสิ่งที่พวกเขาต้องการจากเผ่าปีศาจแล้ว

ตอนนี้ คนของสองสำนัก ได้เริ่มลงมือกับคนของสำนักและตระกูลบางแห่งของเผ่ามนุษย์เราแล้ว"

"เป็นอย่างที่คิดจริงๆ..."

วินาทีนี้ สีหน้าของจี้เฮ่าหยวนอดไม่ได้ที่จะดูย่ำแย่ลง

ตอนนี้เขาจินตนาการได้เลยว่า สถานการณ์ภายในเผ่ามนุษย์แห่งแดนใต้ของพวกเขา เลวร้ายถึงขั้นไหนแล้ว

นี่ขนาดยังไม่ได้รับข่าวนี้กัน

รอจนข่าวเหล่านี้แพร่กระจายออกไปอย่างสมบูรณ์ จี้เฮ่าหยวนนึกภาพไม่ออกจริงๆ ว่าคนที่ยังต่อสู้ในแนวหน้าตอนนี้ จะมีอารมณ์และความรู้สึกอย่างไร

"ดังนั้น สิ่งที่เราต้องทำต่อไป คือทำทุกวิถีทางเพื่อหดแนวป้องกัน รักษาฐานที่มั่นที่เราพอจะรักษาไว้ได้"

เสียงของเจินจวินเหยี่ยนฝ่าดังขึ้นอีกครั้ง

"สถานการณ์ในวันข้างหน้า แม้จะโหดร้าย

แต่ความจริงก็คือความจริง มันจะไม่เปลี่ยนไปตามเจตจำนงของใคร"

จริงทีเดียว

หากสิ่งที่เจินจวินเหยี่ยนฝ่าพูดมาทั้งหมดเป็นความจริง เช่นนั้นในอีกยาวนานนับจากนี้ สถานการณ์ของเผ่ามนุษย์แดนใต้ จะต้องเผชิญกับความท้าทายในการเอาชีวิตรอดที่โหดร้าย

นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้

ความแข็งแกร่งไม่พอ ผลลัพธ์สุดท้ายก็ทำได้แค่นี้

โชคดี

สำนักเหยี่ยนฝ่าของพวกเขา ในท่ามกลางมรสุมลูกใหญ่นี้ ไม่ใช่ว่าจะไร้ความสามารถในการป้องกันตนเองเสียทีเดียว

มีเจินจวินเหยี่ยนฝ่าอยู่ มีศาสตราวิญญาณสมบูรณ์ที่เขาถือครองอยู่

รวมกับค่ายกลระดับห้าที่นี่

ต่อให้จักรพรรดิปีศาจนำทัพมาบุก ก็ยากจะสร้างภัยคุกคามถึงชีวิตให้พวกเขาได้

และ จี้เฮ่าหยวนยังรู้อีกว่า

ครั้งนี้เจินจวินเหยี่ยนฝ่าดูเหมือนจะได้รับมรดกตกทอดบางอย่างของปรมาจารย์รุ่นก่อนๆ ของสำนักเหยี่ยนฝ่ามาจากแดนสวรรค์น้อย

อาศัยสิ่งนี้ สำหรับเผ่าปีศาจ และพวกที่ทรยศเผ่ามนุษย์เหล่านั้น น่าจะเป็นการข่มขวัญที่ไม่เลวเลย

สิ่งเดียวที่ต้องพิจารณา คือในช่วงเวลาต่อจากนี้ จะรวบรวมกำลังที่เหลืออยู่ของเผ่ามนุษย์อย่างไร ให้ทุกคนรวมพลังกันให้ได้มากที่สุด

ต้องหลีกเลี่ยงความผิดพลาดต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้น ไม่ให้เกิดขึ้นซ้ำอีก

และในบรรดาสิ่งเหล่านี้ ตำหนักไร้ขอบเขต ย่อมเป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่ง

และเป็นขุมกำลังที่มองข้ามไม่ได้ภายในเผ่ามนุษย์ในอนาคต

ราวกับมองความคิดของจี้เฮ่าหยวนออก เจินจวินเหยี่ยนฝ่าพยักหน้าเบาๆ ว่า

"วางใจเถอะ ทางด้านตำหนักไร้ขอบเขต ถึงตอนนั้นข้าจะไปเยือนด้วยตัวเอง

เพื่อให้แน่ใจว่าการผลัดเปลี่ยนภายในของพวกเขา จะไม่เกิดอุบัติเหตุใดๆ

แม้การทำเช่นนี้ พวกเราอาจจะดูเหมือนก้าวก่ายไปบ้าง แต่ในช่วงเวลาพิเศษ ก็คงสนใจอะไรมากไม่ได้แล้ว

อีกอย่าง และเป็นเรื่องสำคัญที่สุด ที่ข้าเรียกเจ้ากลับมาในครั้งนี้ เรื่องที่อยากจะบอกเจ้าอย่างละเอียดจริงๆ คือเรื่องที่สองนี้ต่างหาก"

"หืม...?

เรื่องที่สอง?"

จี้เฮ่าหยวนตะลึงงันเล็กน้อย

เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าตอนนี้ยังมีเรื่องอะไร ที่จะสำคัญไปกว่าสถานการณ์ปัจจุบันของเผ่ามนุษย์อีก

"เจ้ายังจำคำที่ข้าเคยพูดกับเจ้า ในวันที่เจ้าขึ้นเป็นผู้อาวุโสหลักของสำนักเหยี่ยนฝ่าได้หรือไม่?"

"คำที่ท่านพูดกับข้าในวันนั้น?"

"ถูกต้อง"

เจินจวินเหยี่ยนฝ่าพยักหน้า

เวลานี้เขาไม่ปิดบังอีกต่อไป เอ่ยปากตรงๆ ว่า

"เรื่องนี้ เกี่ยวข้องกับเส้นทางที่สามารถมุ่งหน้าสู่แดนจงเทียน"

"เส้นทางมุ่งหน้าสู่แดนจงเทียน?"

ในใจของจี้เฮ่าหยวนตกใจอีกครั้ง

เจินจวินเหยี่ยนฝ่าเอ่ยถึงเรื่องนี้กับเขาในเวลานี้ หรือว่า เกี่ยวกับเส้นทางมุ่งหน้าสู่แดนจงเทียนนั้น ได้... ?

"หึหึ คิดว่าเจ้าคงเดาออกแล้ว"

เจินจวินเหยี่ยนฝ่ายิ้มบางๆ พยักหน้าว่า

"ใช่แล้ว

เส้นทางนั้น อีกไม่นาน จะปรากฏขึ้นอย่างเป็นทางการ

อาศัยสิ่งนี้ ศิษย์น้องหนานหัว เจ้าจะสามารถนำคนจำนวนหนึ่ง เข้าสู่แดนจงเทียนได้โดยตรง"

(จบแล้ว)