บทที่ 290 - ช่วงแลกเปลี่ยน วิชาป้องกันระดับสี่

บทที่ 290 - ช่วงแลกเปลี่ยน วิชาป้องกันระดับสี่

ขณะนี้นักพรตปิงฮั่วได้ยินคำพูดของเมิ่งจีหยุ่ย ในสมองก็นึกถึงวันเวลาในอดีตที่นางได้อยู่ตามลำพังกับจี้เฮ่าหยวนโดยสัญชาตญาณ

นึกถึงสามสมบัติก่อกำเนิดทารกที่จี้เฮ่าหยวนมอบให้นาง รวมถึงข้อควรระวังต่างๆ ในการเลื่อนขั้นเป็นหยวนอิง

นี่ทำให้ในใจนางเกิดความอบอุ่นขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

ทันใดนั้นนางก็ยิ้ม พยักหน้าให้เมิ่งจีหยุ่ย

ทว่า ขณะที่นางกำลังจะเอ่ยปาก ท้องฟ้าเหนืองานฉลองทั้งหมด จู่ๆ ก็มีเสียงแห่งเต๋าดังขึ้นเป็นระลอก

นั่น เป็นสัญญาณของการเข้าสู่ช่วงที่สองของงานฉลอง

หรือก็คือช่วงแสดงธรรม (เจี่ยงเต้า)

คราวนี้ ไม่ว่าจะเป็นเมิ่งจีหยุ่ย หรือคนอื่นๆ ในที่นั้น ต่างก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาโดยไม่ได้นัดหมาย

เห็นได้ชัดว่า ทุกคนในที่นั้นรู้ดีว่า การแสดงธรรมด้วยตนเองของเจินจวินหยวนอิงนั้น เป็นเรื่องที่หาได้ยากเพียงใด

โดยเฉพาะในนี้ อาจมีเนื้อหาบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับการทะลวงสู่ระดับหยวนอิง

นี่สำหรับผู้ฝึกตนที่มีปณิธานสู่หยวนอิง และผู้ที่อยู่ในระดับจินตานขั้นปลาย ล้วนเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งยวด

การแสดงธรรมของจี้เฮ่าหยวน ไม่ได้มีลูกเล่นแพรวพราวอะไรมากนัก

แม้ในโอกาสที่เปิดกว้างต่อสาธารณชนเช่นนี้ เขาจะเป็นไปไม่ได้ที่จะแบ่งปันเนื้อหาที่เป็นแก่นแท้และเป็นความลับที่สุดออกมา

แต่ด้วยพรสวรรค์ความเข้าใจระดับเต็มพิกัดของเขา แม้จะแยกส่วนหนึ่งออกมา

สำหรับผู้ฝึกตนทุกคนในที่นั้น ล้วนมีผลในการจุดประกายความคิดอย่างมหาศาล

ตั้งแต่ระดับเลี่ยนฉี่ ไปจนถึงระดับจินตาน ล้วนเป็นเช่นนี้

ชั่วขณะหนึ่ง ผู้ฝึกตนจำนวนมากในที่นั้น ต่างจมดิ่งอยู่ในการแสดงธรรมครั้งนี้ของจี้เฮ่าหยวน

จนกระทั่งจี้เฮ่าหยวนแสดงธรรมจบลง หลายคน ก็ยังคงจมดิ่งอยู่ในความรู้แจ้งพิเศษนั้น

นักพรตเทียนเหยี่ยน หลานไห่หลง และเจินจวินกระบี่แสงทองที่อยู่ข้างๆ ขณะนี้ในใจต่างรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย

สำหรับการแบ่งปันธรรมะของจี้เฮ่าหยวนในครั้งนี้ แม้แต่พวกเขา ในใจก็ยังได้รับความรู้แจ้ง

โดยเฉพาะความเข้าใจต่อมรรคาวิถี และวิธีการแสดงธรรมที่พิเศษของจี้เฮ่าหยวน เป็นสิ่งที่พวกเขาเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกจริงๆ

ชั่วขณะหนึ่ง แม้แต่เจินจวินเหยี่ยนฝ่า เจินจวินเสวียนหยวน รวมถึงเจินจวินฝูกวงและเจินจวินไป่ฮวา ต่างก็รู้สึกแปลกใหม่และได้รับแรงบันดาลใจอย่างมาก จากวิธีการแสดงธรรมที่ไล่เรียงจากตื้นไปลึก เล่าเรื่องราวอย่างไหลลื่น แต่กลับสามารถเข้าถึงจิตใจผู้คนได้ของจี้เฮ่าหยวน

ดูท่า วันหน้าอาจจะให้ศิษย์น้องหนานหัวเขา ดูแลตำหนักถ่ายทอดวิชาได้

ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจเจินจวินเหยี่ยนฝ่า

ไม่นาน

งานฉลองครั้งนี้ ก็ดำเนินมาถึงช่วงที่สาม และเป็นช่วงสุดท้าย

นั่นคือช่วงที่ทุกคนแลกเปลี่ยนความรู้ และแลกเปลี่ยนซื้อขายกัน

และช่วงนี้ ก็เป็นช่วงที่ค่อนข้างอิสระ

และมีการแบ่งระดับชั้นที่ค่อนข้างชัดเจน

ผู้ฝึกตนระดับหยวนอิงเป็นวงหนึ่ง

ผู้ฝึกตนระดับจินตาน ระดับจู้จี ระดับเลี่ยนฉี่ ก็แยกกันเป็นวงใครวงมัน

ไม่รบกวนซึ่งกันและกัน

จี้เฮ่าหยวนในฐานะตัวเอกของงานฉลองครั้งนี้ เป็นฝ่ายหยิบอาวุธสัจจะระดับสี่ชิ้นหนึ่งออกมาจากตัวก่อน

นั่นคือตะขอเรียกวิญญาณวารีหนักที่ได้จากเจินจวินปี้ไห่นั่นเอง

"สหายเต๋าทุกท่าน อาวุธสัจจะชิ้นนี้ นามว่าตะขอเรียกวิญญาณวารีหนัก มีความสามารถในการกักขังจิตวิญญาณผู้ฝึกตน รบกวนจิตเทพ และเมื่อกระตุ้นเต็มกำลัง ก็สามารถปล่อยวารีหนักหยวนเฉิน  ออกไปสยบศัตรูได้

เป็นอาวุธสัจจะที่รวมสรรพคุณหลายอย่างไว้ด้วยกัน

ข้าอยากใช้มัน แลกเปลี่ยนกับอาวุธสัจจะที่มีระดับใกล้เคียงกัน จะดีที่สุดถ้าเป็นอาวุธสัจจะธาตุไฟ หรือธาตุดิน

แน่นอน

หากมีวัตถุดิบวิญญาณ หรือของวิเศษที่มีมูลค่าสมน้ำสมเนื้อ ก็สามารถแลกเปลี่ยนอาวุธชิ้นนี้ได้เช่นกัน"

สิ้นเสียงจี้เฮ่าหยวน เหล่าผู้ฝึกตนระดับหยวนอิงในที่นั้น ต่างก็พากันจับจ้องไปที่ตะขอเรียกวิญญาณวารีหนักในมือจี้เฮ่าหยวน

สีหน้าของหลายคน อดไม่ได้ที่จะมีความแปลกใจเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่า พวกเขามีความรู้เกี่ยวกับที่มาของตะขอเรียกวิญญาณวารีหนักชิ้นนี้อยู่บ้าง

แต่คนที่ใส่ใจจริงๆ กลับไม่มี

ไม่ว่าอย่างไร ของสิ่งนี้ในเมื่อมาอยู่ในมือจี้เฮ่าหยวนแล้ว เขาก็คือเจ้าของคนใหม่ของมัน

การที่จี้เฮ่าหยวนนำของสิ่งนี้มาแลกเปลี่ยนสมบัติกับทุกคน ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

ไม่นาน ก็มีผู้ฝึกตนหญิงระดับหยวนอิงจากหอเทียนสุ่ย (หอวารีสวรรค์) หยิบหินขนาดเท่าฝ่ามือที่แผ่ธาตุดินเข้มข้นออกมา

"สหายเต๋าหนานหัว ในมือข้าคือผลึกปฐพีคุนซวี ระดับสี่ สามารถใช้หลอมอาวุธสัจจะธาตุดินที่มีคุณสมบัติธาตุมิติเล็กน้อย ไม่ทราบว่าจะแลกเปลี่ยนกับตะขอเรียกวิญญาณวารีหนักได้หรือไม่?"

"ผลึกปฐพีคุนซวี?"

เห็นของที่นางหยิบออกมา จี้เฮ่าหยวนใจเต้นเล็กน้อย แต่ก็ส่ายหน้าเบาๆ

"ขออภัย สหายเต๋ารุ่ยสุ่ย ผลึกปฐพีคุนซวีแม้จะเป็นของที่ข้าต้องการ แต่มูลค่าของมันเมื่อเทียบกับตะขอเรียกวิญญาณวารีหนัก ยังด้อยกว่าหน่อย

หากอยากแลกเปลี่ยน สหายเต๋ารุ่ยสุ่ยอาจต้องเพิ่มอะไรอีกสักหน่อย"

"ศิษย์น้องหนานหัว..."

ในตอนนั้นเอง หลานไห่หลงที่อยู่อีกด้านหนึ่ง จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้นยิ้มๆ

"ในตัวข้า แม้จะไม่มีสมบัติอย่างที่เจ้าว่า แต่ที่ข้า กลับมีวิชาป้องกันธาตุดินระดับสี่อยู่หนึ่งวิชา ไม่รู้ว่าเจ้าจะสนใจหรือไม่?"

"วิชาป้องกันธาตุดินระดับสี่?"

ได้ยินคำพูดของหลานไห่หลง จี้เฮ่าหยวนก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที

ได้ยินเขาเอ่ยว่า "ศิษย์พี่หลาน พอจะให้ข้าดูเนื้อหาคร่าวๆ ของวิชาที่ท่านว่าได้หรือไม่?"

"เรื่องนี้ย่อมไม่มีปัญหา"

หลานไห่หลงหยิบแผ่นหยกออกมาจากตัวทันที แล้วยื่นให้จี้เฮ่าหยวน

ในแผ่นหยกนี้ บันทึกวิชาระดับสี่ที่ชื่อว่า ฉัตรนภาหวงเทียน

วิชานี้แม้จะมีเนื้อหาเพียงส่วนหน้า แต่ก็สามารถทำความเข้าใจสรรพคุณโดยรวมของวิชานี้ได้คร่าวๆ

วิชานี้ขอเพียงฝึกสำเร็จ ก็สามารถควบแน่นฉัตรอันยิ่งใหญ่ที่มีสีเหลืองนวลออกมาได้

ไม่เพียงแต่ป้องกันการโจมตีจากวิชาและอาวุธสัจจะมากมาย แต่ยังมีความสามารถในการป้องกันการโจมตีทางจิตวิญญาณในระดับหนึ่ง

เป็นวิชาป้องกันธาตุดินระดับสี่ที่ยอดเยี่ยมมากทีเดียว

จี้เฮ่าหยวนใจเต้นตึกตักทันที

ต้องรู้ว่า

ตอนนี้เขาเลื่อนขั้นเป็นหยวนอิงแล้ว อิทธิฤทธิ์ คาถาอาคม และวิธีการรับมือศัตรูในอดีต ส่วนใหญ่ล้วนตามก้าวเดินของเขาไม่ทันแล้ว

ตอนนี้เขาจำเป็นต้องเติมเต็มช่องว่างส่วนนี้อย่างเร่งด่วน

มิฉะนั้นสำหรับความแข็งแกร่งของตัวเขาเอง จะถือเป็นการลดทอนพลังลงอย่างมาก

และตอนนี้ วิชานภาหวงเทียนที่หลานไห่หลงนำออกมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหมาะสมกับความต้องการของเขาในตอนนี้อย่างยิ่ง

แม้สำนักเหยี่ยนฝ่า ในฐานะสำนักระดับหยวนอิงใหญ่ ในสำนักย่อมมีมรดกวิชาระดับสี่มากมาย

แต่ในด้านวิชาป้องกันธาตุดิน กลับไม่มีวิชาไหน เทียบได้กับวิชาฉัตรนภาหวงเทียนนี้

แม้การจะฝึกวิชาฉัตรนภาหวงเทียนนี้ให้สำเร็จ จำเป็นต้องใช้ผลเหลืองนภาระดับกลาง  อายุพันปีเป็นพื้นฐาน ผสานกับของวิเศษหายากอื่นๆ

แต่เมื่อเทียบกับอานุภาพหลังฝึกสำเร็จ จี้เฮ่าหยวนไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งที่ต้องจ่ายไปนั้นเป็นปัญหาใหญ่อะไร

คิดถึงตรงนี้ จี้เฮ่าหยวนจึงพยักหน้าให้หลานไห่หลงยิ้มๆ

"ศิษย์พี่หลาน วิชาป้องกันธาตุดินระดับสี่ของท่าน ดึงดูดใจข้ามากจริงๆ ข้ายินดีแลกเปลี่ยนตะขอเรียกวิญญาณวารีหนักกับท่าน

แต่ข้ามีเงื่อนไขข้อหนึ่ง..."

ไม่รอให้หลานไห่หลงถาม จี้เฮ่าหยวนก็เอ่ยต่อทันทีว่า

"ข้าหวังว่า หลังจากที่ท่านกับข้าบรรลุข้อตกลงในการแลกเปลี่ยนครั้งนี้แล้ว ศิษย์พี่หลานจะไม่ถ่ายทอดวิชาป้องกันธาตุดินระดับสี่นั้นให้ผู้อื่นอีก จะได้หรือไม่?"

(จบแล้ว)