บทที่ 240 - ด่านหยวนถง เมืองเทียนเหอ ถึงจุดหมาย

บทที่ 240 - ด่านหยวนถง เมืองเทียนเหอ ถึงจุดหมาย

ด่านหยวนถง

ด่านนี้เป็นหนึ่งในด่านสำคัญของฝ่ายธรรมะเผ่ามนุษย์

เมื่อเทียบกับด่านตงซานที่พวกจี้เฮ่าหยวนเคยประจำการในตอนนั้น

ไม่ว่าจะเป็นทำเลที่ตั้ง หรือความสำคัญทางยุทธศาสตร์ รวมไปถึงขนาดของตัวด่านเอง ล้วนสำคัญกว่าและใหญ่กว่ามาก

ดังนั้น

ด่านนี้ต่อให้เป็นเวลาปกติ ก็จะมีจินตานห้าคนขึ้นไปประจำการระยะยาว

ขณะนี้

นอกด่านหยวนถง

กลิ่นอายอันแข็งแกร่งสิบเอ็ดสายมุ่งหน้าเข้ามาจากระยะไกล

โดยเฉพาะกลิ่นอายสามสายที่เป็นผู้นำอยู่ด้านหน้าสุด

นั่นยิ่งราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจรัส ยิ่งใหญ่ไพศาลถึงขีดสุด

ภายในด่านหยวนถง

จินตานห้าคนที่รับผิดชอบเข้าเวรในรอบนี้ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสิบเอ็ดสายที่มุ่งหน้าเข้ามาจากนอกด่าน ในใจแต่ละคนอดไม่ได้ที่จะตกใจเป็นอย่างมาก

ฟิ้ว!

ทว่า ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ตอบสนอง ป้ายคำสั่งอันหนึ่ง ก็ลอยมาจากระยะไกล ถึงกับทะลุผ่านค่ายกลป้องกันของด่านหยวนถงโดยตรง ตกลงไปในมือของผู้นำที่มีตบะจินตานขั้นปลายในกลุ่มห้าคนนั้น

"อะไรนะ?"

พอมองเห็นป้ายคำสั่งในมือชัดเจน ผู้ฝึกตนจินตานขั้นปลายที่เป็นผู้นำก็ตกใจอีกครั้ง รีบเร่งรัดสหายอีกสี่คนข้างกายอย่างร้อนรนว่า

"เร็วเข้า! เร็วเข้า! เร็วเข้า!

เป็นเจินจวินสามท่านแห่งสำนักเหยี่ยนฝ่าฝ่ายธรรมะเผ่ามนุษย์เราเสด็จมา รีบเปิดค่ายกลเร็วเข้า!"

"อะไรนะ? เจินจวินสามท่านเสด็จมา?"

ได้ยินคำสำคัญไม่กี่คำนี้ จินตานอีกสี่คนในที่นั้นนอกจากจะตกใจเหมือนกันแล้ว ก็ไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย รีบเปิดค่ายกลด่านหยวนถงด้วยความเร็วสูงสุด ภายใต้การนำของจินตานขั้นปลายผู้นั้นทันที

ตูม!

พร้อมกับค่ายกลถูกเปิดออก คณะเดินทางที่มีเจินจวินเสวียนหยวน เจินจวินฝูกวง เจินจวินไป่ฮวาเป็นผู้นำ ก็บินเข้ามาภายในด่านหยวนถงทันที

"พวกข้าคารวะท่านเจินจวินทั้งสาม!

คารวะสหายพรตทุกท่าน!"

ห้าคนรีบทำความเคารพพร้อมกันทันที

"พวกเจ้าตามสบาย"

เจินจวินเสวียนหยวนเอ่ยขึ้นช้าๆ

"พวกเจ้าน่าจะเป็นผู้ที่เข้าเวรผลัดเปลี่ยนอยู่ที่นี่ในครั้งนี้กระมัง?

ครั้งนี้พวกข้ามา ไม่มีจุดประสงค์อื่น เพียงแค่จะขอยืมใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของที่นี่เท่านั้น"

"ยืมใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของที่นี่?"

ได้ยินคำพูดของเจินจวินเสวียนหยวน ในใจของห้าจินตาน อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกยาวเหยียด

ความรู้สึกตึงเครียดก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

ช่วยไม่ได้

ไม่ว่าใครจู่ๆ ได้เจอกับสามหยวนอิง แปดจินตานมาเยือนกะทันหัน ก็ต้องรู้สึกกระวนกระวายโดยสัญชาตญาณ คิดไปเองว่า พวกตนอยู่ที่นี่ ทำอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่า จะถูกลงโทษหรือไม่

ยังดีที่ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องตกใจเปล่า

ทันใดนั้น ห้าจินตานก็ไม่ลังเล รีบพาคณะเดินทางมายังสถานที่ตั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายของด่านหยวนถงทันที

"ท่านเจินจวินทั้งสาม นี่คือค่ายกลเคลื่อนย้ายในด่านของข้าแล้ว ไม่ทราบว่าต้องการใช้งานทันทีเลยหรือไม่?"

เรื่องนี้หากเป็นเวลาปกติ คนทั่วไปคิดจะใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายนี้ อย่าว่าแต่ต้องผ่านการตรวจสอบหลายขั้นตอน อย่างน้อยค่าใช้จ่ายและเวลาที่ต้องรอคอย ก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้แน่นอน

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสามหยวนอิง แปดจินตาน

กฎระเบียบอะไรนั่น ย่อมต้องรู้จักพลิกแพลงบ้าง

"อืม เปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายเถอะ"

เจินจวินฝูกวงพยักหน้า

พูดพลาง เขาก็โยนถุงสมบัติใบหนึ่งออกมา

"นี่คือค่าใช้จ่ายในการเคลื่อนย้ายครั้งนี้ เจ้าดูหน่อยเถอะ"

แม้ว่าด้วยฐานะหยวนอิงเจินจวิน เขาจะสามารถมองข้ามกฎระเบียบการใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายบางอย่างของที่นี่ได้

แต่ในทำนองเดียวกัน สำหรับพวกเขาระดับหยวนอิงเจินจวิน เศษหินวิญญาณเล็กน้อย พวกเขาก็ไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาจริงๆ และย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ชื่อเสียงของตัวเองมัวหมองเพราะผลประโยชน์เล็กน้อยแค่นี้

"ขอรับ ขอรับ ขอรับ!"

ผู้ฝึกตนจินตานขั้นปลายผู้นั้นผงกศีรษะรัวๆ

ระหว่างพูด เขาไม่ได้ดูถุงสมบัติในมือเลย แต่ทำตามคำสั่ง รอให้คณะเดินทางสำนักเหยี่ยนฝ่าขึ้นไปบนค่ายกลเคลื่อนย้ายแล้ว ก็เริ่มเดินเครื่องค่ายกล

เห็นได้ชัดว่าผู้ฝึกตนจินตานขั้นปลายผู้นี้ก็ไม่โง่

ระดับหยวนอิงเจินจวิน ในเมื่อให้ค่าใช้จ่ายมาแล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมีปัญหาเรื่องจ่ายไม่ครบ

เว้นแต่สมองจะมีปัญหาจริงๆ ถึงจะไปตรวจสอบและนับของที่พวกเขาให้มาต่อหน้า

นั่นต้องเป็นคนที่มีความฉลาดทางอารมณ์ (EQ) ต่ำขนาดไหนถึงจะทำเรื่องแบบนั้นได้

วิ้ง!

ไม่นาน ภายใต้การฝังหินวิญญาณและเดินเครื่องค่ายกลของจินตานไม่กี่คน

ค่ายกลเคลื่อนย้ายทั้งวงก็สว่างไสวขึ้นมาเป็นระลอก

พวกจี้เฮ่าหยวนที่อยู่บนค่ายกลเคลื่อนย้ายรู้สึกได้อย่างชัดเจนทันที

คลื่นพลังมิติที่รุนแรง เริ่มกระเพื่อมไปทั่วทั้งค่ายกลเคลื่อนย้าย

วูบ!

เพียงพริบตาเดียว

คณะสิบเอ็ดคนของสำนักเหยี่ยนฝ่า ก็หายไปจากค่ายกลเคลื่อนย้ายของด่านหยวนถง

เมืองเทียนเหอ

เมืองนี้เป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญของเขตต่างๆ ของเผ่ามนุษย์

ภายในมีค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เชื่อมต่อไปยังเขตต่างๆ หลายแห่ง

เวลานี้

หน้าค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เดินทางไปมาระหว่างด่านหยวนถง

สามจินตานกำลังนั่งสมาธิอยู่

ในเวลานั้นเอง ค่ายกลเคลื่อนย้ายเบื้องหน้าพวกเขาไม่ไกล ทันใดนั้นก็ส่องแสงสว่างเจิดจรัสของการเคลื่อนย้ายขึ้นมา

สิ่งนี้ทำให้สีหน้าของทั้งสามคนอดไม่ได้ที่จะเคร่งขรึมขึ้น

ชายจมูกงุ้มคนหนึ่งเอ่ยเรียบๆ ว่า "อืม มีคนมาจากทางฝั่งด่านหยวนถงแล้ว

สหายพรตทั้งสอง ไปตรวจสอบสถานะของฝ่ายตรงข้ามด้วยกันเถอะ

หากไม่มีปัญหาอะไร ก็ปล่อยพวกเขาไปได้"

พูดพลาง เขาและอีกสองคน ก็มายืนอยู่หน้าค่ายกลเคลื่อนย้ายแล้ว

วิ้ง!

รอจนแสงสว่างของค่ายกลเคลื่อนย้ายที่นี่จางหายไปจนหมดสิ้น ก็เผยให้เห็นร่างสิบเอ็ดร่างภายในทันที

แต่ละคนกลิ่นอายแข็งแกร่ง

โดยเฉพาะสามร่างที่เป็นผู้นำอยู่ด้านหน้า

กลิ่นอายนั้นลึกล้ำดั่งมหาสมุทร ยิ่งใหญ่ราวกับดวงอาทิตย์

ทำให้สามคนที่สัมผัสได้ถึงสถานะของคณะเดินทางตรงหน้า สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงทันที ในใจตกตะลึงสุดขีด

"ใช่... ใช่... ท่านเจินจวิน!"

โดยสัญชาตญาณ ชายจมูกงุ้มทั้งสามคนรีบโค้งตัวลงทันที จากนั้นก็ทำความเคารพอย่างนอบน้อมพร้อมเพรียงกันว่า

"พวกข้าคารวะท่านเจินจวินทั้งสาม!

คารวะสหายพรตทุกท่าน!"

"อืม ไม่ต้องมากพิธี"

เจินจวินเสวียนหยวนมองพวกเขาแวบหนึ่ง จากนั้นก็โยนป้ายคำสั่งอันหนึ่งและถุงสมบัติใบหนึ่งให้พวกเขา

"นี่คือป้ายแสดงสถานะของพวกข้า และค่าใช้จ่ายในการนั่งค่ายกลเคลื่อนย้ายของพวกเจ้าที่นี่

หากไม่มีปัญหาอะไร ก็จัดการพาพวกเราไปที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายของด่านไห่ถังเถอะ"

"ขอรับ ขอรับ ขอรับ!

เชิญท่านเจินจวินทั้งสาม!

เชิญสหายพรตสำนักเหยี่ยนฝ่าทุกท่าน!"

ชายจมูกงุ้มผู้นั้นเพียงแค่มองป้ายคำสั่งแวบเดียว จากนั้นก็รีบพาคณะเดินทางสำนักเหยี่ยนฝ่า ไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายของเมืองเทียนเหอที่เชื่อมต่อไปยังด่านไห่ถังพร้อมกับจินตานอีกสองคนทันที

หลายวันต่อมา

คณะของจี้เฮ่าหยวน ก็เดินออกมาจากเมืองเซียนขนาดใหญ่อีกเมืองหนึ่ง

มองดูสภาพแวดล้อมโดยรอบ

ก็ได้ยินเจินจวินเสวียนหยวนกล่าวว่า "ไปกันเถอะ ทุกท่าน หนทางต่อจากนี้ ต้องพึ่งพาพวกเราเดินทางไปเองแล้ว

แต่ที่นี่อยู่ห่างจากทะเลอู๋หยาไม่ไกลแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด ภายในสามวันก็น่าจะถึง"

สิ้นเสียง คณะเดินทางก็ออกเดินทางอีกครั้ง

สามวันให้หลัง

บนผืนทะเลสีครามสดใส มียอดเขาที่ตั้งตระหง่านเสียดฟ้าดั่งกระบี่ล้ำค่าลูกหนึ่ง

ยอดเขาทั้งลูกเรียบเนียน ไม่เห็นส่วนที่ยื่นออกมาเลยแม้แต่น้อย

และที่ส่วนล่างของมัน ก็หยั่งลึกลงไปในก้นทะเลลึก ต่อให้ใช้จิตสัมผัสตรวจสอบ ก็ไม่อาจตรวจสอบได้ถึงจุดสิ้นสุดของมัน

และสถานที่แห่งนี้ ก็คือจุดหมายปลายทางในการเดินทางครั้งนี้ของพวกจี้เฮ่าหยวน—ทะเลอู๋หยา

(จบแล้ว)