บทที่ 35 - ของวิเศษธาตุไฟ

บทที่ 35 - ของวิเศษธาตุไฟ

เห็นได้ชัดว่า เซวียอวี้หลิงตั้งใจจะผูกมิตรกับจี้ฮ่าวหยวน

เพราะนางตระหนักได้แล้วว่า จี้ฮ่าวหยวนผู้นี้ คงไม่ใช่ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานธรรมดาทั่วไป

เพราะผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานทั่วไป ในถุงสมบัติคงไม่มีของจากผู้ฝึกมารมากมายขนาดนั้น และยิ่งไม่มีทางมีเนื้องูหลามปีศาจคุนหลิงนี้ด้วย

นั่นไม่ใช่ของที่ใครจะเอาออกมาได้ง่ายๆ

"งั้นไม่ทราบว่าสหายพรตเซวียยินดีรับซื้อในราคาเท่าไหร่?"

จี้ฮ่าวหยวนยิ้มถาม

เซวียอวี้หลิงคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "เนื้อชั่งละห้าหินวิญญาณ สหายพรตจี้เห็นเป็นอย่างไร?"

ราคานี้ พูดตามตรงถือว่าใช้ได้ทีเดียว

เท่าที่จี้ฮ่าวหยวนรู้ ราคาเนื้อสัตว์อสูรระดับสองทั่วไป อยู่ที่ประมาณสองถึงสามหินวิญญาณต่อชั่ง

ยกเว้นเนื้อสัตว์อสูรระดับสองที่พิเศษบางชนิด ราคาอื่นมักไม่แกว่งมากนัก

เห็นได้ว่า เซวียอวี้หลิงให้ราคาพิเศษกับเขาจริงๆ

"ไม่ทราบว่า ทางสหายพรตจี้ สามารถขายเนื้องูหลามปีศาจคุนหลิงให้ข้าได้กี่ชั่ง?"

เซวียอวี้หลิงยิ้มถามต่อ

"สี่ร้อยชั่งแล้วกัน พอดีเป็นเลขกลมๆ"

จี้ฮ่าวหยวนคิดเล็กน้อย แล้วยิ้มตอบกลับไป

ความจริงแล้ว

งูหลามปีศาจคุนหลิงทั้งตัว ส่วนที่กินได้มีไม่มากนัก

สี่ร้อยชั่ง แทบจะเป็นขีดจำกัดที่เขาเอาออกมาได้ในตอนนี้แล้ว

ส่วนที่เหลือ เขาเก็บไว้ให้พวกจี้ป๋อชางจัดการแบ่งสรรกันเอง

"ตกลง"

เซวียอวี้หลิงยิ้มรับ

เมื่อการซื้อขายรอบนี้เสร็จสิ้น ในที่สุดจี้ฮ่าวหยวนก็แจ้งความต้องการของเขาในการมาครั้งนี้กับเซวียอวี้หลิง

"ของวิเศษธาตุไฟที่สามารถเพิ่มระดับการบำเพ็ญ...?"

เซวียอวี้หลิงครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นก็ลุกขึ้นบอกจี้ฮ่าวหยวนว่า

"สหายพรตจี้รอสักครู่ ข้าไปหยิบมาให้ท่านดู"

พูดจบ เซวียอวี้หลิงก็เดินออกไป

ไม่นานนัก เซวียอวี้หลิงก็เดินกลับมาพร้อมกับกล่องหยกสามใบ

นางเปิดกล่องหยกทั้งสามใบออกทีละใบ

เป็นเม็ดยาสีแดงชาดหนึ่งเม็ด ดอกไม้สีแดงเล็กๆ รูปร่างคล้ายหัวงูหนึ่งดอก และผลไม้สีแดงขนาดเท่าไข่ห่านหนึ่งผล

"สหายพรตจี้..."

เซวียอวี้หลิงยิ้มกล่าว "ของสามสิ่งนี้ ท่านน่าจะพอมีความรู้อยู่บ้าง

พวกมันคือ ยาธาตุไฟแท้จริง, ดอกงูหยกแดง และผลจูซาลาวา

ล้วนตรงตามความต้องการของท่านในครั้งนี้

อยู่ที่ท่านจะเลือกชิ้นไหน"

มองดูของสามสิ่งตรงหน้า จี้ฮ่าวหยวนตกอยู่ในห้วงความคิด

อย่างแรก ยาธาตุไฟแท้จริง ถือเป็นของวิเศษธาตุไฟระดับสองที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด

ผู้ที่ฝึกวิชาธาตุไฟเป็นหลักหากกินเข้าไป จะช่วยเพิ่มระดับการบำเพ็ญได้ระดับหนึ่ง

เพียงแต่ของวิเศษประเภทนี้มีประสิทธิภาพจำกัด

กินเม็ดเดียวอาจจะไม่พอ

ต่อมาคือดอกงูหยกแดง

ดอกไม้นี้เติบโตในรังของสัตว์อสูรประเภทงูธาตุไฟระดับสอง อาบกลิ่นอายของสัตว์อสูรนั้นตลอดทั้งปี

การกินของวิเศษชนิดนี้ แม้ผลลัพธ์จะค่อนข้างดี แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับผลกระทบจากกลิ่นอายสัตว์อสูรบ้าง

แน่นอน

สำหรับคนที่มีจิตใจแน่วแน่ เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

ส่วนชิ้นสุดท้าย ผลจูซาลาวา ได้รับการหล่อเลี้ยงจากลาวาใต้พิภพ

ดูจากสภาพแวดล้อมที่เติบโต น่าจะมีพลังงานที่บ้าคลั่งแฝงอยู่ไม่น้อย

แต่ความจริงคือ ของวิเศษชนิดนี้ถือเป็นประเภทที่อ่อนโยนที่สุดในบรรดาของวิเศษกลุ่มนี้

และผลลัพธ์ของมัน ก็ดีที่สุดในบรรดาสามสิ่งนี้ด้วย

ข้อเสียเพียงอย่างเดียว คือราคาของผลจูซาลาวานี้ น่าจะแพงที่สุดในบรรดาสามสิ่ง

แต่ทว่า ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญในการเสริมสร้างรากฐานการบำเพ็ญของเขาให้แน่นหนา ขอเพียงเงื่อนไขอำนวย จี้ฮ่าวหยวนย่อมต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด

คิดได้ดังนั้น จี้ฮ่าวหยวนจึงกล่าวกับเซวียอวี้หลิงว่า

"สหายพรตเซวีย เอาผลจูซาลาวานี้แหละ ไม่ทราบว่าราคาเท่าไหร่?"

"ผลจูซาลาวางั้นหรือ?"

เซวียอวี้หลิงยิ้ม

"ข้าเดาแล้วว่าสหายพรตจี้ต้องเลือกอันนี้"

นางเว้นจังหวะเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อว่า

"ถ้าเป็นคนอื่น ข้าคงขายให้ตามราคาตลาดปกติ

แต่ถ้าเป็นสหายพรตจี้ ข้าจะลดราคาให้เป็นพิเศษ

สามพันห้าร้อยหินวิญญาณเป็นอย่างไร?"

"สามพันห้าร้อยหินวิญญาณรึ?"

จี้ฮ่าวหยวนรู้ดีว่า ผลจูซาลาวานี้หากขายตามราคาตลาดปกติ อย่างต่ำต้องสี่พันหินวิญญาณ

เพราะเป็นของวิเศษที่ใช้เพิ่มระดับการบำเพ็ญของผู้ฝึกตน

แถมยังมีสรรพคุณช่วยในการทะลวงด่านเล็กน้อย

แม้จะมีผลกับผู้ฝึกตนเฉพาะกลุ่ม แต่ก็ปฏิเสธมูลค่าของมันไม่ได้

คิดได้ดังนั้น จี้ฮ่าวหยวนจึงยิ้มและพยักหน้า

"ตกลง สามพันห้าร้อยหินวิญญาณ"

พูดจบ เขาก็ไม่ลืมขอบคุณเซวียอวี้หลิง

เซวียอวี้หลิงส่ายหน้าอย่างเกรงใจ

เมื่อการซื้อขายนี้เสร็จสิ้น จี้ฮ่าวหยวนก็ถามเซวียอวี้หลิงถึงสองเรื่องสุดท้ายของครั้งนี้

นั่นคือเรื่องเกี่ยวกับมรดกวิชาศิลปะเซียนร้อยแขนงระดับสอง และเรื่องเม็ดยาสร้างรากฐาน

ได้ยินสองเรื่องที่จี้ฮ่าวหยวนถาม คิ้วสวยของเซวียอวี้หลิงก็ขมวดมุ่น

นางครุ่นคิดเล็กน้อย สักพักจึงกล่าวกับจี้ฮ่าวหยวนด้วยสีหน้าขออภัยว่า

"ต้องขออภัยจริงๆ สหายพรตจี้ ของอย่างเม็ดยาสร้างรากฐาน ท่านก็น่าจะรู้ดีว่า โดยปกติแล้วมันยากมากที่จะปรากฏในร้านค้าทั่วไป

ไม่ใช่ว่าสมาคมการค้าหลิงหลงเราหาไม่ได้ แต่ไม่สามารถขายออกไปในรูปแบบนี้ได้

เหตุผลนั้น ข้าไม่พูด ท่านก็น่าจะพอเดาได้บ้าง

ส่วนเรื่องมรดกวิชาศิลปะเซียนร้อยแขนงระดับสอง..."

เซวียอวี้หลิงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อว่า

"ตอนนี้ในหอสมบัติหลิงหลงของเรา พอจะมีอยู่บ้าง

หากสหายพรตจี้ต้องการ ข้าพอจะหยิบมาให้ท่านดูได้

เพียงแต่มูลค่าของของพวกนี้ท่านก็รู้ เรื่องราคา เกรงว่าจะไม่ถูกนัก"

พูดจบ เซวียอวี้หลิงก็ไม่รอช้า ลุกขึ้นเดินออกไปหยิบหยกบันทึกวิชามาให้จี้ฮ่าวหยวนดูหลายชิ้น

"สหายพรตจี้ลองดูเถอะ นี่คือมรดกวิชาศิลปะเซียนร้อยแขนงระดับสองขึ้นไป ที่หอสมบัติหลิงหลงเรามีในตอนนี้"

รับหยกบันทึกวิชามาจากมือเซวียอวี้หลิง จี้ฮ่าวหยวนกวาดสายตาดูคร่าวๆ

พบว่ามรดกวิชาที่บันทึกในหยกเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาที่กระจัดกระจาย

ไม่ได้มีความเชื่อมโยงกันในเชิงลึก

กล่าวคือ มันเจาะจงเฉพาะการสร้างของบางอย่างเท่านั้น

เช่น วิธีหลอมกระบี่คลื่นมรกตระดับสอง

ข้างในบอกแค่ว่าต้องใช้วัสดุอะไร ใช้วิธีการใด เงื่อนไขใด

แต่หลักการในการหลอมอาวุธวิญญาณชิ้นนี้ และความรู้ที่เกี่ยวข้องที่จำเป็นต้องรู้ กลับไม่มีระบุไว้ในหยกบันทึกวิชาเหล่านี้

สำหรับนักหลอมสร้างที่ยังไม่ถึงระดับนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลอมอาวุธวิญญาณตามเนื้อหาที่บันทึกไว้ได้

ทว่า สำหรับจี้ฮ่าวหยวน เรื่องนี้กลับไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการ ก็แค่ใบเบิกทางเพื่อก้าวเข้าสู่ระดับสองเท่านั้น

หลายสิ่งหลายอย่าง เขาสามารถอนุมานได้จากการลงมือปฏิบัติจริง เพื่อให้ได้เนื้อหาที่เขาต้องการ

คิดได้ดังนั้น เขาจึงกล่าวกับเซวียอวี้หลิงว่า

"สหายพรตเซวีย หยกมรดกวิชาพวกนี้ถ้าข้าเอาหมด ต้องใช้หินวิญญาณทั้งหมดเท่าไหร่?"

(จบแล้ว)