บทที่ 760 - ถูกธนาคารกลางฮ่องกงเรียกพบด่วนกลางดึก

บทที่ 760 - ถูกธนาคารกลางฮ่องกงเรียกพบด่วนกลางดึก

สี่ทุ่ม ในห้องสวีทโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล ฮ่องกง ฟางชิงเย่เพิ่งคุยลวิดีโอคอลกับไป๋อู๋ ภรรยาของเขาเสร็จ

"วางใจเถอะ ทางจางจิ้นชวนปูทางไว้แล้ว คืบหน้ากว่าที่คิด" เขายืนอยู่หน้าหน้าต่างบานใหญ่ มองดูวิวยามค่ำคืนของอ่าววิคตอเรีย น้ำเสียงผ่อนคลาย "เขาบอกว่าจะรีบจัดให้ผมเจอกับประธานเฉินเต๋อหลินให้เร็วที่สุด"

ในวิดีโอเสียงของไป๋อู๋เจือรอยยิ้ม "งั้นก็ดี มีประธานจางช่วยฉันก็วางใจ คุณเองก็ดูแลสุขภาพด้วย อย่าดึกนักล่ะ"

"ขอดูหน้าลูกรักหน่อยสิ" ฟางชิงเย่ยิ้ม

"ดูอะไรกัน หยางหยางหลับไปนานแล้ว"

"ขอดูแวบเดียว"

ยังไม่ทันขาดคำ โทรศัพท์สายตรงของโรงแรมในห้องที่แทบไม่เคยดัง จู่ๆ ก็กรีดเสียงขึ้นมา

"ไป๋อู๋ แค่นี้ก่อนนะ มีสายเข้า"

"จ้ะ"

วางสายภรรยา ฟางชิงเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย — คนที่รู้เบอร์นี้มีนับนิ้วได้ เขาลังเลนิดหนึ่งก่อนยกหู "สวัสดีครับ?"

"คุณฟางชิงเย่ใช่ไหมคะ?" เสียงผู้หญิงเยือกเย็นดังมา ไร้อารมณ์เจือปน "ที่นี่สำนักงานประธานธนาคารกลางฮ่องกง (HKMA) ประธานเฉินเต๋อหลินประสงค์จะสนทนาด่วนกับท่าน กรุณารอสักครู่ค่ะ"

ใจฟางชิงเย่หล่นวูบ ยังไม่ทันได้คิดว่าอีกฝ่ายรู้เบอร์นี้ได้ยังไง ปลายสายก็เปลี่ยนเป็นเสียงผู้ชายทุ้มต่ำน่าเกรงขาม — เป็นเสียงเดียวกับที่เขาได้ยินในข่าวเศรษฐกิจทางทีวีมาหลายวันนี้

"คุณฟาง ขอโทษที่รบกวนยามวิกาล" เฉินเต๋อหลินเข้าประเด็นทันที "เนื่องจากสถานะมหาศาลที่ทั่วฟางฟันด์สร้างขึ้นในตลาดแลกเปลี่ยนเงินปอนด์ช่วงนี้ ผมเห็นว่าจำเป็นต้องคุยกับคุณก่อนตลาดเปิดพรุ่งนี้ — เดิมทีผมจะนัดพบโอวหยางเส้าเฉียง ผู้จัดการทั่วฟางฟันด์ แต่พอทราบว่าคุณอยู่ฮ่องกง พบคุณน่าจะเหมาะสมกว่า"

เป็นเรื่องจนได้ ธนาคารกลางตื่นตัวแล้ว

ฟางชิงเย่คิดในใจ

"ประธานเฉิน เป็นเกียรติที่ได้พบครับ" น้ำเสียงเขาสงบนิ่ง

"ดี รถที่ผมส่งไปจะถึงประตูข้างโรงแรมแมนดารินในอีกสิบห้านาที เชื่อว่าเราควรคุยกัน ว่าจะหลีกเลี่ยงไม่ให้การพนันครั้งใหญ่นี้ กระทบต่อเสถียรภาพทางการเงินของฮ่องกงได้อย่างไร"

"รับทราบครับ"

ฟางชิงเย่รีบไปเคาะเรียกเยว่ข่ายที่พักอยู่ห้องตรงข้าม ใส่เสื้อผ้าและเก็บกระเป๋าเอกสารเรียบร้อย

"เจ้านายจะไปไหนครับ?" เยว่ข่ายรู้สึกแปลกใจ วันนี้ฟางชิงเย่ดูผิดปกติ

"ธนาคารกลาง"

สิบห้านาทีต่อมา ทั้งสองลงมานั่งรถโตโยต้าสีดำที่มีตรา "Hong Kong Monetary Authority" (ธนาคารกลางฮ่องกง) ในรถนอกจากคนขับ มีเพียงหญิงวัยกลางคนสวมแว่นในชุดทำงานนั่งอยู่

"คุณฟาง ท่านประธานรออยู่ที่ห้องทำงานค่ะ" หญิงคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่ห่างเหิน — เป็นเสียงเดียวกับในโทรศัพท์เมื่อครู่

รถไม่ได้มุ่งหน้าไปที่ทำการเปิดเผยของธนาคารกลาง แต่ขับอ้อมไปถนนเงียบสงบสายหนึ่งในย่านเซ็นทรัล เข้าทางช่องทางเฉพาะของที่จอดรถใต้ดิน ตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว

"ขออภัยค่ะ เชิญคุณรอตรงนี้" หญิงคนนั้นยื่นมือขวางเยว่ข่ายที่ทำท่าจะตามเข้าลิฟต์

เยว่ข่ายหันไปมองฟางชิงเย่ เห็นเขาพยักหน้าเบาๆ จึงหยุดรออยู่หน้าประตู มองดูรอบๆ อย่างระแวดระวัง

เมื่อฟางชิงเย่เดินเดี่ยวเข้าไปในห้องทำงานของเฉินเต๋อหลิน ท่านประธานผู้นี้กำลังยืนอยู่หน้าผนังกระจกบานยักษ์ มองลงไปยังฮ่องกงที่ยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟ

ในห้องไม่มีคนอื่นอีก

เฉินเต๋อหลินหันกลับมา ไม่ได้คุยกับฟางชิงเย่ทันที แต่สั่งเลขาก่อน "ผมมีธุระจะคุยกับคุณฟาง ไม่ต้องจดบันทึก อย่าให้ใครมารบกวน"

รอจนเลขาปิดประตูออกไป เขาถึงหันมามองฟางชิงเย่:

"คุณฟาง เชิญนั่ง ขอบคุณที่มากลางดึก ผมว่า เราข้ามพิธีรีตองทั้งหมดไปเลยดีกว่า"

เขาเดินไปที่โต๊ะทำงาน บนโต๊ะกางรายงานสรุปความเสี่ยงฉบับย่ออยู่

"ทั่วฟางฟันด์ในฐานะสถาบันที่จดทะเบียนในฮ่องกง ใช้เลเวอเรจสูงถึง 3.6 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐสร้างสถานะ Short เงินปอนด์ ขนาดนี้ มันเกินขอบเขตพฤติกรรมตลาดปกติไปแล้ว"

ฟางชิงเย่นั่งลงอย่างผ่าเผย สบตาอีกฝ่าย "ความหมายของท่านประธานคือ?"

"ความหมายของผมคือ ปัจจัยใดก็ตามที่อาจส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพทางการเงินของฮ่องกง ล้วนอยู่ในความรับผิดชอบของผม" เฉินเต๋อหลินน้ำเสียงราบเรียบ "ผมไม่มีเจตนาแทรกแซงการตัดสินใจลงทุนของคุณ แต่ผมต้องยืนยัน: หากผลประชามติสวนทางกับที่คุณคาด การขาดทุนมหาศาลจากการถูกบังคับปิดสถานะ จะทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่เหยียบกันเอง จนกระทบค่าเงินดอลลาร์ฮ่องกงหรือไม่? จะทำให้ตลาดการเงินฮ่องกงตกอยู่ในความปั่นป่วนหรือไม่?"

เขาหยุดนิดหนึ่ง เน้นเสียงหนัก "ที่ผมห่วงไม่ใช่คุณขาดทุนเท่าไหร่ แต่คือคลื่นลมที่คุณก่อ จะพังทลายเขื่อนที่วงการการเงินฮ่องกงสร้างมาหลายปีหรือไม่!"

ประธานเฉิน ท่านกังวลก็มีเหตุผล...

แต่ผมจะขาดทุนได้ยังไง?

ฟางชิงเย่ยิ้มในใจ แต่ใบหน้ายังคงเคร่งขรึม เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตากวาดมองบทสรุปบนโต๊ะ แล้วเงยหน้าสบตาเฉินเต๋อหลินตรงๆ

"ประธานเฉินห่วงความปลอดภัยของเขื่อน ไม่ใช่ว่าเรือลำไหนในแม่น้ำจับปลาได้มากที่สุด ผมเข้าใจดีครับ" ฟางชิงเย่น้ำเสียงมั่นคง "หัวใจของคำถามท่านมีสองจุด: หนึ่ง ผมจะเรือคว่ำไหม สอง ถ้าผมเรือคว่ำ จะชนเขื่อนท่านพังหรือเปล่า"

"เชิญพูด" เฉินเต๋อหลินสีหน้าไม่เปลี่ยน

"เกี่ยวกับข้อแรก" ฟางชิงเย่ต่อ "สถานะของเราแม้จะใหญ่ แต่ไม่ใช่การ Naked Short เรามีแผนหยุดขาดทุนแบบขั้นบันได และสินทรัพย์ค้ำประกันสูงถึง 150% ของมูลค่าสถานะ ฝากไว้กับธนาคารที่มีความสำคัญเชิงระบบระดับโลกสามแห่ง นั่นหมายความว่า ต่อให้ตลาดผันผวนสวนทางอย่างรุนแรง เราก็จะถูกปิดสถานะอัตโนมัติเมื่อแตะเกณฑ์ จะไม่มีทางเกิดช่องว่างเงินประกันแน่นอน"

"นอกจากนี้ บริษัทแม่ของทั่วฟางฟันด์คือ ทั่วฟางเทคโนโลยี มีเงินสดในแผ่นดินใหญ่กว่า 3 หมื่นล้าน ผมโอนมาเติมที่ฮ่องกงได้ทุกเมื่อ ท่านตรวจสอบกับธนาคารกลางจีนได้ และผมกับผู้ว่าฯ พานแห่งธนาคารกลางจีนก็ค่อนข้างสนิทกัน ท่านโทรไปถามเขาโดยตรงก็ได้"

ผู้ว่าฯ พาน...

สามหมื่นล้าน...

ในแววตาเฉินเต๋อหลินมีความเคลื่อนไหวที่สังเกตยากพาดผ่าน

"ผมจะตรวจสอบ"

ฟางชิงเย่ยิ้มบางๆ พูดต่อ "ส่วนข้อสอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านกังวลจริงๆ — จะชนเขื่อนพังไหม" เขาเปลี่ยนน้ำเสียงให้ลึกซึ้งขึ้น

"ผมเห็นว่า ความเสี่ยงที่แท้จริงไม่ได้มาจากผู้เล่นที่เตรียมพร้อมมาอย่างดีแบบผม แต่มาจากกลุ่มคนที่ไม่มีการเตรียมตัวและเทขายอย่างตื่นตระหนกเมื่อตลาดพลิกผัน การมีอยู่ของเรา กลับเป็นการจัดเตรียมคู่สัญญาที่มีความลึกและกระสุนดินดำเพียงพอให้กับตลาด ช่วยซึมซับความผันผวนในระดับหนึ่ง ไม่ใช่เร่งความสั่นสะเทือน"

เขาหยุดเล็กน้อย โยนมุมมองเชิงกลยุทธ์ที่ลึกกว่าออกมา:

"ถอยออกมามองกว้างๆ นะครับประธานเฉิน หากประชามติอังกฤษเกิดหงส์ดำบินออกมาจริงๆ ตลาดโลกต้องสั่นสะเทือนแน่ ถึงตอนนั้น ทุนทั่วโลกจะไปที่ไหน? ยุโรปที่ตกอยู่ในความวุ่นวาย หรือเอเชียที่ค่อนข้างมั่นคงและมีตลาดที่เติบโตเต็มที่อย่างฮ่องกง? วิกฤตของยุโรป อาจเป็นโอกาสของตะวันออก การที่เราวางหมากที่นี่ ก็เพื่อหาที่หลบภัยให้เงินทุนท่ามกลางพายุ — และฮ่องกง มีศักยภาพพอที่จะเป็นอ่าวแห่งนั้น"

เฉินเต๋อหลินเงียบไป เขาเดินช้าๆ กลับไปที่หน้าต่าง หันหลังให้ฟางชิงเย่อีกครั้ง มองดูไฟระยิบระยับของอ่าววิคตอเรีย

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงเอ่ยปากช้าๆ น้ำเสียงผ่อนคลายลงมาก "คุณมั่นใจมาก และมองการณ์ไกล" เขาหันกลับมาจ้องฟางชิงเย่ "แต่ความมั่นใจกับความมุทะลุ มักมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ ผมหวังว่าการตัดสินใจของคุณจะถูกต้อง"

"การตัดสินใจของผมต้องถูกต้องแน่นอน" ฟางชิงเย่สีหน้ามั่นใจ

ปีกผีเสื้อเล็กๆ ของผม คงไม่ถึงกับสั่นคลอนประชามติอังกฤษหรอก...

"การสนทนาของเราจบเท่านี้ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ" เฉินเต๋อหลินน้ำเสียงผ่อนคลายลง

ไล่แขกเหรอ?

อย่าเพิ่งสิ ผมยังไม่ได้พูดเรื่องของผมเลย

ฟางชิงเย่ยิ้ม "ประธานเฉิน ต่อให้ท่านไม่เรียกพบวันนี้ ผมก็ตั้งใจจะมาขอเข้าพบท่านอยู่แล้ว"

"หือ? มีธุระ?"

"ครับ ผมอยากคุยกับท่านเรื่อง IPO ของเอ้อเลอเม — เพราะมันใช้โครงสร้างหุ้น AB"

(จบแล้ว)