บทที่ 730 - เราต้องคาดการณ์การคาดการณ์ของพวกเขา!

บทที่ 730 - เราต้องคาดการณ์การคาดการณ์ของพวกเขา!

ฟางชิงเย่ยิ้ม "ประธานหนิง กุญแจสำคัญของความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่ตลาดล่วงหน้าครับ แต่อยู่ที่ว่าเราจะสามารถบีบคอ ADM ในตลาดสินค้าจริง โดยเฉพาะด้านโลจิสติกส์ได้จริงหรือไม่!"

"ปฏิบัติการในตลาดล่วงหน้า เป็นการรับใช้สมรภูมิสินค้าจริง หนึ่ง เพื่อลวงให้ ADM คิดว่าเราหน้ามืดตามัว สอง ขอแค่การวางหมากสินค้าจริงของเราสำเร็จ ฝ่าย Short ในตลาดล่วงหน้าก็เหมือนต้นไม้ไร้ราก ถึงเวลานั้นจะไม่ใช่เราที่เสียเงิน แต่เป็นเราที่ย้อนกลับไปบีบให้พวกเขาตาย!"

พูดถึงตรงนี้ ฟางชิงเย่ก็ยิ้มอีกครั้ง "ผมยอมรับครับว่าผมกำลังพนัน แต่ไม่ได้พนันกับดวง ผมพนันว่าเราเข้าใจโลจิสติกส์ของบราซิลลึกซึ้งกว่า ADM พนันว่า ADM เย่อหยิ่งจนมองข้าม 'รายละเอียด' พวกนี้ไป!"

"ถ้าทำได้ตามนี้จริง ผมว่ามีโอกาสเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ครับ"

ประธานหนิงฟังแล้วก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบเงียบๆ อีกมวน ทันใดนั้นก็ขยี้ก้นบุหรี่ดับอย่างแรง "ผมเข้าใจแล้ว กลับไปประชุม"

ทุกคนกลับมาที่ห้องประชุม ประธานหนิงไม่ได้นั่งลง แต่ยืนอยู่ที่หัวโต๊ะ สายตากวาดมองทุกคน น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง "เมื่อกี้ผมได้แลกเปลี่ยนความเห็นเชิงลึกกับผู้จัดการฟาง ผมตัดสินใจแล้ว จะใช้กลยุทธ์ของผู้จัดการฟาง"

ห้องประชุมฮือฮา หยางฟานอดไม่ได้จะลุกขึ้นคัดค้าน

ประธานหนิงยกมือห้ามเขา "ผมรู้ว่าการตัดสินใจนี้ขัดกับตรรกะการเทรดและโมเดลควบคุมความเสี่ยงทั่วไป แต่ทุกท่านครับ สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ความผันผวนของตลาดตามปกติ แต่เป็นสงครามซุ่มโจมตีที่วางแผนมาอย่างดี ถ้าเล่นตามเกมปกติ เราแพ้แน่นอน"

เขาขึ้นเสียงดังขึ้น "แผนของผู้จัดการฟาง ดูเหมือนเสี่ยง แต่ความจริงจับไปที่แก่นของปัญหา จุดตายของ ADM อยู่ที่สินค้าจริงจำนวนมหาศาลที่ไม่สามารถระบายได้ทันเวลา การต่อสู้ในตลาดล่วงหน้า ต้องผสานกับปฏิบัติการในตลาดสินค้าจริงอย่างแนบแน่น!"

เขาหันไปมองซุนซวี่ตง รัฐมนตรีฝ่ายบริหารความเสี่ยง "รัฐมนตรีซุน พารามิเตอร์ของโมเดลความเสี่ยงปรับแก้ได้ ค่าสัมประสิทธิ์ความเสี่ยงประเมินใหม่ได้ สิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่ความเสี่ยงเป็นศูนย์ แต่เป็นชัยชนะทางยุทธศาสตร์ภายใต้ความเสี่ยงที่ควบคุมได้!"

"ผู้จัดการหยาง!" สายตาของประธานหนิงกวาดไปที่หยางฟาน "ผู้จัดการหยาง ปฏิบัติตามคำสั่ง เริ่มเพิ่มสถานะ Long สัญญาระยะไกลอย่างมีแผนและปกปิด ระวังจังหวะการสร้างสถานะ อย่าให้ตลาดผันผวนรุนแรง นี่ไม่ใช่การเก็งกำไรธรรมดา แต่เป็นสัญญาณการตอบโต้แบบองค์รวมของเรา!"

หลังจากนั้นก็เป็นการลงรายละเอียดตามแผนที่ฟางชิงเย่เสนอ ประชุมกันยาวไปจนถึงหกโมงเย็นถึงเลิก

ซุนซวี่ตงกับหยางฟานจากไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ประธานหนิงกลับยิ้มชวนฟางชิงเย่ไปทานข้าวเย็นด้วยกัน

"ไม่เป็นไรครับประธานหนิง" ฟางชิงเย่ปฏิเสธอย่างนุ่มนวล "ทุกคนเหนื่อยกันแล้ว พักผ่อนเถอะครับ"

พูดถึงตรงนี้ ฟางชิงเย่ก็พูดติดตลก "ประธานหนิง รอให้เราชนะ ADM ในตลาดล่วงหน้า เรือสินค้าเดินสมุทรของคอฟโก้อินเตอร์เนชั่นแนลที่บรรทุกถั่วเหลืองเต็มลำเดินทางถึงท่าเรือชายฝั่งประเทศเราอย่างราบรื่น ท่านค่อยเลี้ยงผมดีกว่า"

"ฮ่าๆ ได้ สัญญาลูกผู้ชาย ถึงตอนนั้นผมจะจัดงานฉลองความสำเร็จให้คุณแน่นอน!"

ตอนออกจากสำนักงานใหญ่คอฟโก้ ฟางชิงเย่ไม่ได้ให้เฉินจื้อหยวนใช้รถไปส่ง แต่เดินกลับกับเยว่ข่าย

แสงไฟเริ่มสว่างไสว

ไฟนีออนย้อมทางเท้าเป็นโทนสีอบอุ่น หนุ่มสาวแต่งตัวดีหัวเราะร่ามุดเข้าไปในรถที่เรียกมารับ กลิ่นเค้กหอมหวานลอยมาจากห้างสรรพสินค้าข้างๆ ผสมกับกลิ่นเข้มข้นของร้านกาแฟ

ทั้งหมดนี้ ดูเหมือนจะอยู่คนละโลกกับห้องประชุมที่ไฟสว่างจ้าในตึกคอฟโก้ ที่นั่นมีแต่ตัวเลขเย็นชา เส้นประสาทที่ตึงเครียด และการฆ่าฟันที่ไร้ควันปืน

ฟางชิงเย่รู้สึกเหมือนโลกหมุนเปลี่ยนไปชั่วขณะ

ตอนนั้นเองเสียงมือถือก็ดังขึ้น ฟางชิงเย่หยิบมาดูเห็นว่าเป็นเฉียวหย่งเฟิงโทรมา จึงกดรับสาย

"ชิงเย่ นายใจกล้าจริงๆ" ประโยคแรกเฉียวหย่งเฟิงก็พูดแบบนี้

ฟางชิงเย่เข้าใจความหมายของเขาทันที ยิ้มถามกลับ "ทำไม? นายได้รับเนื้อหาการประชุมแล้วเหรอ?"

"ใช่ ประชุมพวกนายเพิ่งเลิก ประธานหนิงก็ส่งเนื้อหามาให้เราทางอีเมลเข้ารหัส ตอนนี้ฉันกำลังศึกษากับประธานจางลี่จวินแห่งคอฟโก้อินเตอร์เนชั่นแนลอยู่ เขาบอกตรงๆ เลยว่านายบ้าไปแล้ว"

"เฮ้ เหล่าเฉียว ผมไม่ได้ว่าผู้จัดการฟางแบบนั้นนะ" ข้างๆ มีเสียงผู้ชายแปลกหน้าแทรกเข้ามา

"เฮอะ พูดก็พูดไปเถอะ พี่น้องฉันคนนี้ไม่ถือสาหรอก"

ฟางชิงเย่ฟังแล้วก็หัวเราะ "ไม่เป็นไรครับ ผมยอมรับว่ามันบ้าจริงๆ แถมความกดดันทั้งหมดยังไปอยู่ที่พวกคุณด้วย"

"นั่นสิ... เราไม่ใช่แค่ต้องรับซื้อถั่วเหลือง แต่ยังต้องแอบควบคุมโลจิสติกส์ขนส่งด้วย ยังดีที่บริษัทฟิลเกรของเราดำเนินงานมาสองปีแล้ว พอจะมีเส้นสายในแหล่งผลิตถั่วเหลืองหลักของบราซิลอยู่บ้าง"

ฟางชิงเย่เข้าใจความหมายนี้

หลังจากซื้อบริษัทฟิลเกร ฟางชิงเย่ก็ไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกับกิจการบริษัท นอกจากรายงานงบการเงินที่ส่งมาให้ทุกครึ่งปี และรายงานสรุปประจำปีที่โอวอันลี่ ผู้อำนวยการสำนักงานตัวแทนทั่วฟางเทคโนโลยีประจำเซาเปาโลส่งมา นอกนั้นเขาก็ไม่ค่อยสนใจ

แต่เฉียวหย่งเฟิงต่างออกไป สองปีมานี้ดูเหมือนจะทุ่มเทให้กับการค้าถั่วเหลือง ปีหนึ่งต้องไปอยู่บราซิลตั้งหลายเดือน ไปติดต่อสื่อสารกับเถ้าแก่ท้องถิ่นและเจ้าหน้าที่รัฐบาล ดูท่าจะได้ใช้ประโยชน์ก็คราวนี้

ฟางชิงเย่รู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง "ลำบากนายแล้วพี่เฉียว ให้ฉันบินไปช่วยนายที่บราซิลไหม?" เรื่องการซื้อกิจการสองบริษัท เขาแทบจะเป็นเถ้าแก่จอมปล่อยปละละเลยตลอด

ปลายสาย เฉียวหย่งเฟิงปฏิเสธทันควันโดยไม่ต้องคิด "ไม่จำเป็น พูดจริงๆ นะ นายมาก็ช่วยอะไรไม่ได้"

เขาพูดเร็ว ด้วยความหงุดหงิดจากวันฝนตก "นายก็ไม่ชอบเข้าสังคม แซมบ้าก็เต้นไม่เป็น เหล้าก็ดื่มไม่ได้... สู้เฝ้าตลาดล่วงหน้าอยู่ที่เมืองจีนดีกว่า แบบนี้เรียกว่าบัญชาการรบจากพันลี้"

หยุดไปครู่หนึ่ง จู่ๆ เฉียวหย่งเฟิงก็นึกอะไรขึ้นได้ "จริงสิ กองทุนทั่วฟางของนายก็ควรเข้าตลาดได้แล้วมั้ง?"

"วางใจเถอะ จังหวะสุกงอมเมื่อไหร่ฉันจะเข้าตลาดไปหนุนเอง" ฟางชิงเย่ตอบ

"งั้นก็ดี... แค่นี้ก่อนนะ ประธานจางยังรอถกแผนกับฉันอยู่" ปลายสายมีเสียงพลิกกระดาษ เฉียวหย่งเฟิงสบถเบาๆ "ฝนบบ้านี่ตกไม่หยุด น่ารำคาญชะมัด"

เช้าวันรุ่งขึ้นฟางชิงเย่กับเยว่ข่ายก็นั่งเครื่องบินกลับหนานซิน

งานการก็ทำไป ตกปลาก็ตกต่อไป แน่นอนว่าเขายังคงจับตาดูตลาดถั่วเหลืองล่วงหน้าชิคาโกอยู่ตลอด

เขาไม่ลืมที่จะส่งกลยุทธ์ด้านตลาดล่วงหน้าที่คอฟโก้จะใช้ในการประชุมครั้งนี้ไปให้โอวหยางเส้าเฉียงที่ฮ่องกงด้วย

"ประสานงานกับคอฟโก้ เริ่มสร้างสถานะอย่างช้าๆ เน้นแย่งชิงสัญญาระยะไกล หลักๆ คือสัญญาเดือนกรกฎาคม!" ฟางชิงเย่สั่งการทางโทรศัพท์

"โอเค ครั้งนี้เราลงเงินเท่าไหร่ครับ?" ปลายสายโอวหยางเส้าเฉียงถาม

"ไอ้หยางฟานของคอฟโก้นั่นไม่ใช่กลัวขาดทุนเหรอ? โวยวายจะตัดขาดทุนไม่กล้าลงทุน! เราช่วยพวกเขาลงทุนเอง! เตรียมเงินไว้ 500 ล้านดอลลาร์!"

"รับทราบครับ เราจะเริ่มดำเนินการสร้างสถานะทันที!"

"ระวังด้วย อย่าให้เอิกเกริกเหมือนฝั่งคอฟโก้ฟิวเจอร์ส เราต้องทำอย่างเงียบเชียบ!"

ความเคลื่อนไหวทางฝั่งคอฟโก้ฟิวเจอร์ส กระตุ้นความระแวดระวังของ ADM ที่อยู่ห่างออกไปหมื่นลี้อย่างรวดเร็ว

สหรัฐอเมริกา ชิคาโก บริษัท ADIM ซึ่งเป็นบริษัทลูกด้านสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของ ADM

(จบแล้ว)