บทที่ 640 - ความรักทางจิตวิญญาณแบบเพลโต

บทที่ 640 - ความรักทางจิตวิญญาณแบบเพลโต

หลังจากทานอาหารเสร็จต่างคนต่างแยกย้าย หวงหั่วพาหลิวซีเหมยตั่วจะขึ้นไปนั่งเล่นที่ห้องพักโรงแรมของพี่สาว อยากจะคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบสักหน่อย แต่กลับถูกหวงเทาปฏิเสธทันควัน

"ฉันจะคุยกับพี่ซิ่งฮวา นายจะมามุงอะไรด้วย? รีบไปส่งเหมยตั่วกลับบ้านไป๊! เรียกคนขับรถแทนนะ ห้ามขับเองเด็ดขาด!"

เฮ้อ... พี่สาวปฏิบัติกับเขาแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก ไม่มีความรักความอบอุ่นแบบพี่น้องเลยสักนิด

หวงหั่วเปิดแอปเอ้อเลอเมในมือถือ ตอนนี้เอ้อเลอเมกลายเป็นซูเปอร์แอปที่มีครบทั้งกินดื่มเที่ยวเล่น มีฟังก์ชันเรียกคนขับรถแทนด้วย รอให้ทั้งสองลงจากตึก คนขับรถก็มารออยู่ที่หน้าโรงแรมแล้ว

ไปเอารถที่ลานจอด หวงหั่วนั่งเบาะหลังกับเหมยตั่ว คนขับรถขับเทสล่ามุ่งหน้าไปทางตะวันตก

บนรถ หลิวซีเหมยตั่วซบไหล่หวงหั่ว จู่ๆ ก็พูดขึ้นมาว่า "ฉันรู้สึกว่าพี่สาวคุณกับพี่ไป๋แปลกๆ นะ"

"แปลกยังไง?"

"พี่ไป๋เป็นภรรยาพี่ฟาง พี่สาวคุณก็ชอบพี่ฟาง ทั้งสองคนน่าจะเป็นศัตรูหัวใจกันสิ ทำไมถึงคุยกันถูกคอขนาดนั้น?"

"ผมจะไปรู้เหรอ? ความคิดพี่สาวผมไม่เหมือนคนปกติ ไอคิว 180 เดายังไงก็เดาไม่ออกหรอก สมองน้อยๆ อย่างคุณอย่าไปเดาเลย"

หวงหั่วพูดพลางเอานิ้วจิ้มหน้าผากเหมยตั่ว

"คนบ้า!" เหมยตั่วบ่นอุบอิบ ไม่พูดอะไรต่อ

สองพี่น้องคู่นี้ฉลาดเป็นกรด เรื่องเรียนไม่ต้องพูดถึง แค่เห็นสูตรคณิตศาสตร์กับภาษาอังกฤษยาวเหยียดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของหวงหั่ว เธอก็เวียนหัวแล้ว

ยังไงก็ฉลาดกว่าพี่น้องบ้านเธอ

ตัดกลับมาที่ห้องพักของหวงเทา เว่ยซิ่งฮวากับหวงเทานั่งคุยกัน

ทั้งสองรู้จักกันนานแล้วผ่านทางอินเทอร์เน็ต มีงานอดิเรกร่วมกันคือ การสร้างแบบจำลอง โดยเฉพาะโมเดลทางการเงิน

เว่ยซิ่งฮวาอายุมากกว่าหวงเทาหลายปี ตอนที่หวงเทายังเรียนปริญญาตรี เว่ยซิ่งฮวาก็เรียนปริญญาเอกแล้ว

คุยกันไปสักพัก เว่ยซิ่งฮวามองหน้าหวงเทา "ลูกท้อ วันนี้คุณคุยกับไป๋อู๋ถูกคอเชียวนะ"

"ก็ใช่น่ะสิ ทำไมเหรอ?"

"นี่ พูดความจริงมา คุณชอบฟางชิงเย่ใช่ไหม?" จู่ๆ เว่ยซิ่งฮวาก็ถามขึ้น

"ใช่ ทำไมเหรอ?"

"เอะอะก็ 'ใช่ ทำไมเหรอ' ตรรกะคุณมันย้อนแย้งนะเนี่ย" เว่ยซิ่งฮวาไม่เข้าใจ "ไป๋อู๋เป็นภรรยาของฟางชิงเย่ คุณชอบฟางชิงเย่ พวกคุณก็เป็นศัตรูหัวใจกันสิ"

"ถูกต้อง ในทางทฤษฎีมันเป็นแบบนั้น แต่ฉันไม่ได้บอกว่าจะไปมีอะไรๆ กับฟางชิงเย่นี่นา? ร่างกายและจิตใจของฟางชิงเย่เป็นของไป๋อู๋ ฉันก็แค่ชอบเฉยๆ" หวงเทาพูดพลางเอนตัวพิงโซฟา ยกขาเรียวยาวขึ้นไขว่ห้าง

"เชอะ... ฉันเข้าใจละ ความรักทางจิตวิญญาณแบบเพลโตสินะ" เว่ยซิ่งฮวาเบะปาก "คุณจะเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิตหรือไง?"

"งั้นฉันถามพี่ซิ่งฮวา ทำไมพี่ไม่แต่งงาน?" หวงเทาย้อนถาม

"เป็นโสดก็ดีออก อิสระเสรีจะแต่งงานไปทำไม?" เว่ยซิ่งฮวาถามกลับ

"งั้นฉันก็เป็นเหมือนพี่ได้นี่นา"

"พ่อแม่คุณไม่ว่าเอาเหรอ?"

"ว่าอะไรล่ะ? น้องชายฉันกับเหมยตั่วจะแต่งงานกันปลายปีนี้ ก็คือสืบทอดวงศ์ตระกูลตามที่เขาเรียกกัน ก็ไม่เกี่ยวกับฉันแล้วนี่?"

"เฮ้อ พี่น้องคู่นี้ ตอนแรกฉันนึกว่าหวงหั่วจะขบถ เป็นเพลย์บอยเจ้าสำราญ ส่วนคุณเป็นเด็กดี เรียบร้อย กลายเป็นว่ากลับตาลปัตร หวงหั่วรีบแต่งงาน ส่วนคุณกลับจะครองโสดตลอดชีวิต" เว่ยซิ่งฮวาส่ายหัว

"นั่นสิ... ฉันก็ไม่รู้ว่าจะกลายเป็นแบบนี้" แววตาของหวงเทาฉายแววสับสนเล็กน้อย "อาจเป็นเพราะหวงหั่วรู้สึกว่าเขาเจอรักแท้แล้วมั้ง?"

มองใบหน้าขาวผ่องของหวงเทาที่จู่ๆ ก็ฉายแววเศร้าสร้อย เว่ยซิ่งฮวาลอบถอนหายใจในใจ

ในเรื่อง "มังกรหยก ภาค 2" บทกวีที่พูดถึงก๊วยเซียงว่ายังไงนะ?

"ณ ท่าข้ามฟงหลิงเริ่มพานพบ เพียงประสบเอี้ยก้วยก็พลาดพลั้งชั่วชีวี"

ตอนนั้นเองหวงเทาก็ลุกพรวดขึ้นมา "พี่ซิ่งฮวาไม่คุยเรื่องพวกนี้ละ เรามาคุยเรื่องโมเดลของแพลตฟอร์มบัญชีแยกประเภทแบบกระจายศูนย์กันดีกว่า?"

"โมเดลคณิตศาสตร์ของแพลตฟอร์ม Corda ของ R3 CEV บริษัท S3 ผสมผสานระหว่าง BFT กับโมเดล UTXO พี่คิดว่าสองโมเดลนี้มีจุดอ่อนตรงไหนบ้าง?"

"โอ๊ย ลูกท้อ ฉันไม่เคยศึกษาเรื่องบล็อกเชนนะ" เว่ยซิ่งฮวารีบออกตัว

"แต่พี่เป็นด็อกเตอร์คณิตศาสตร์การเงิน BFT กับโมเดล UTXO พี่ต้องเข้าใจสิ? มาคุยกันหน่อยน่า"

พูดพลางหวงเทาก็เดินเท้าเปล่าไปหยิบโน้ตบุ๊กของตัวเองมา เปิดเครื่องแล้วเรียกสูตรคณิตศาสตร์ยาวเหยียดออกมาอย่างรวดเร็ว

"นี่คือสิ่งที่ฉันขบคิดวิจัยมาหลายวันนี้ รู้สึกตลอดว่าโมเดล BFT มีข้อจำกัดบางอย่าง คำตอบนี้มันดูแปร่งๆ ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง พี่ดูสิ..."

หวงเทาชี้ไปที่บรรทัดสูตร

"ลูกท้อ ดึกมากแล้วฉันต้องกลับบ้านนะ"

"กลับบ้านอะไรล่ะ? กลับไปก็อยู่คนเดียว คืนนี้นอนเบียดกันบนเตียงฉันนี่แหละ ช่วยฉันวิเคราะห์ปัญหานี้หน่อย"

"ก็ได้" เว่ยซิ่งฮวาก็ขยับเข้าไปดูอย่างตั้งใจ

สองสาวสวยคุยกันลากยาวไปค่อนคืน

กว่าจะวิจัยปัญหานี้เสร็จ ก็ปาเข้าไปตีสอง

"เฮ้อ... ในที่สุดก็แก้ปัญหานี้ได้!" หวงเทาดีใจมาก "อาบน้ำ นอน!"

เว่ยซิ่งฮวาหาววอด บ่นอุบ "นี่มันตีสองแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปทำงานยังไง?"

"ทำงานอะไรกัน? พี่ลืมไปแล้วเหรอ? ตอนนั้นพวกเราคุยกันในกลุ่มไอคิว 200 ยันสว่าง ฉันจะโทรหาสวามี ให้พี่หยุดงาน!"

เช้าวันรุ่งขึ้นเว่ยซิ่งฮวาก็ไม่ได้ไปทำงานจริงๆ หวงเทาก็ด้วย ทั้งสองคนหลับเป็นตาย

หวงเทาไม่ได้โทรหาฟางชิงเย่ อันที่จริงฟางชิงเย่ก็ไม่ยุ่งเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว

น่าเสียดายที่ตอนเช้า ฟางชิงเย่ไปจื้ออวิ๋นเทคโนโลยีตรงเวลา เตรียมจะแนะนำหวงเทาให้รู้จักกับทีมของหลินเทา ปรากฏว่าแม่คุณดันไม่มา!

จนถึงเที่ยง หวงเทาถึงโทรกลับหาฟางชิงเย่ บอกว่าเมื่อคืนคุยเรื่องโมเดลกับเว่ยซิ่งฮวาดึกไปหน่อย ตื่นไม่ไหว

ฟางชิงเย่ถึงนึกขึ้นได้ว่าหวงเทาเป็นนกฮูก เวลานอนกลับตาลปัตร

"ข้าวยังไม่ได้กินใช่ไหม? งั้นคุณกับด็อกเตอร์เว่ยลงมากินข้าวที่บริษัทไหม? พวกเราสั่งเดลิเวอรีมา"

"โอเค ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้"

"อยู่ที่ฝั่งจื้ออวิ๋นเทคโนโลยีนะ"

ฟางชิงเย่ไม่ค่อยกินข้าวเที่ยงที่บริษัท ถ้ากินก็จะสั่งเดลิเวอรีเหมือนพนักงานทั่วไป ง่ายและสะดวก

สิบกว่านาทีต่อมา พนักงานคนหนึ่งก็พาหญิงสาวร่างสูงระหงเดินเข้ามา "บอสฟางครับ มีคนมาขอพบ"

ฟางชิงเย่เห็นว่าเป็นหวงเทาก็รีบทักทาย "ลูกท้อ มากินข้าว" พูดพลางยื่นกล่องข้าวให้ชุดหนึ่ง

"พี่ไป๋อู๋ล่ะ?"

"กลับบ้านไปแล้ว แม่เธอทำกับข้าวให้กิน บอกว่าคนท้องห้ามกินซี้ซั้วข้างนอก เดี๋ยวท้องเสีย... แล้วด็อกเตอร์เว่ยล่ะ?" ฟางชิงเย่ถาม

"พี่เขาไปฝั่งหมิงรื่อลี่ฟางแล้ว พนักงานโทรตามมีธุระด่วน"

"อ้อ... กินสิ นี่ปลาดาบเงินน้ำแดงกับไก่ผัดซอสเต้าเจี้ยวที่คุณชอบที่สุด" ฟางชิงเย่ช่วยเธอเปิดกล่องข้าว

"คุณรู้ได้ไงว่าฉันชอบกินนี่?"

"ผมโทรไปถามหวงหั่วน่ะ"

"อ๋อ..." หวงเทานั่งลงข้างโซฟา ทั้งสองคนเริ่มลงมือทาน

ประตูห้องทำงานเปิดอยู่ พนักงานที่เดินผ่านไปมาต่างมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

สาวสวยที่นั่งกินข้าวกับบอสใหญ่นั่นใครกัน?

ดูท่าทางสนิทสนมกันเชียว

ตกลงเป็นอะไรกันแน่?

(จบแล้ว)