บทที่ 460 - กับดักของฝ่าย Long หรือฝ่าย Short เอาจริง?

บทที่ 460 - กับดักของฝ่าย Long หรือฝ่าย Short เอาจริง?

"กวงหรง ไม่ดูแลลูกชายเหรอ โทรหาผมทำไม?" ฟางชิงเย่แซว

"ลูกชายมีพ่อแม่ผมกับพ่อแม่ตาดูแล ผมไม่ได้แตะเลย ฮ่าๆ" สือกวงหรงหัวเราะ

"อ้าว พ่อตาแม่ยายจากซูโจวมาเยี่ยมหลานเหรอ?"

"ใช่ มาเมื่อวานนี้ ผมเลยกลายเป็นส่วนเกิน... คุณทำไรอยู่?"

"อยู่หนานซิน ตกปลากับเพื่อน" ฟางชิงเย่ตอบ

"อ้อ... คุณดูข่าวหรือยัง? วันนี้กระทรวงเกษตรสหรัฐฯ เพิ่งประกาศข่าว ปรับลดคาดการณ์ผลผลิตถั่วเหลืองปีนี้ลงอีกแล้ว ผลคือถั่วเหลืองสหรัฐฯ พุ่งกระฉูดอีก!"

"พวกข้าราชการมะกันนี่เล่นใหญ่จังนะ"

"ในเน็ตบอกว่ารัฐมนตรี วิลแซค (Vilsack) มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวอลล์สตรีท" สือกวงหรงเล่าต่อ

อืม... ท่านรัฐมนตรีคนนี้ ต่อไปจะได้เป็นรัฐมนตรีเกษตรของทรัมป์ด้วยนะ

ฟางชิงเย่คิดในใจ แต่ปากพูดว่า "ช่างเถอะ เขาอยากโกหกก็เชิญ เราอยู่นิ่งๆ ดีกว่า"

"โอเค"

คุยกันอีกนิดหน่อยก็วางสาย

"เฮ้ย ชิงเย่ เมื่อกี้คุณว่าใครโกหกนะ?" สือจิ่งเซิ่งถามด้วยความสงสัย

"รัฐมนตรีเกษตรสหรัฐฯ ครับ"

สือจิ่งเซิ่งงงเต็ก เชี่ย... ไปเกี่ยวอะไรกับรัฐมนตรีมะกัน?

แน่นอนว่าฟางชิงเย่ไม่อธิบาย

สิ่งที่เขาคิดคือ กระทรวงเกษตรสหรัฐฯ ปรับลดคาดการณ์อีกแล้ว ถั่วเหลืองสหรัฐฯ ขึ้น พรุ่งนี้ถั่วเหลืองและกากถั่วเหลืองในประเทศก็ต้องขึ้นตาม

ฝ่าย Short (ขาลง) คงกระอักเลือด

หวังเต๋อไฉนอนไม่หลับทั้งคืน

เมื่อวานเห็นข่าวกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ ก็รู้ว่างานเข้า พรุ่งนี้กากถั่วเหลืองเปิดโดดแน่! จะชนเพดาน (Limit Up) ไหม?!

เขานอนพลิกไปพลิกมา กว่าจะหลับก็ตีห้า

เช้ามาตื่นตามเวลา กินข้าวเช้าลวกๆ แล้วขับรถบึ่งไปตึกฟิวเจอร์ส รอเปิดตลาด

9.30 น. เปิดตลาด กากถั่วเหลืองสัญญาหลักเปิดชนเพดานทันที!

เห็นตัวเลขแล้ว หวังเต๋อไฉแทบเป็นลม!

ตอนนี้เขาถือ Short อยู่ 15,000 สัญญา ช่วงก่อนหน้านี้ราคาลงมาหน่อย พอถูไถได้กำไรบ้าง แต่วันนี้เปิดมาชนเพดานแบบนี้ เขาเสี่ยงโดน Force Close (บังคับปิดสถานะ) สูงมาก!

หวังหรูเห็นสีหน้าเขาไม่ดี รีบเติมน้ำร้อนใส่แก้วชาให้ แล้วเหลือบมองหน้าจอ

"เอ๊ะ เพดานเปิดแล้วค่ะ" หญิงสาวทัก

จริงด้วย เส้นราคาที่ขีดตรงแน่วเริ่มหักหัวลง เหมือนเกิดรอยร้าว

หรือว่าจะมีฝ่าย Short รายใหญ่เข้าสู้?! หวังเต๋อไฉตาสว่างทันที

ตลอดช่วงเช้า ราคากากถั่วเหลืองสวิงขึ้นลง เดี๋ยวชนเพดาน เดี๋ยวเปิด การต่อสู้ดุเดือดมาก

หวังเต๋อไฉเฝ้าจอไม่กะพริบตา แต่ไม่ได้ทำอะไร

เพราะเขาดูไม่ออกว่า นี่คือฝ่าย Short รายใหญ่เข้าถล่มจริง หรือฝ่าย Long แกล้งเปิดเพดานเพื่อล่อเม่า (ฝ่าย Short รายย่อย) ให้เข้ามาติดกับ?

ถ้าเป็นอย่างแรก ก็ควรถือต่อ หรืออาจจะเพิ่ม Short ถ้าเป็นอย่างหลัง ต้องรีบหนีตาย (Cut Loss) ให้ไว

เขาตัดสินใจไม่ได้

ที่หนานซิน ฟางชิงเย่ก็นั่งเฝ้าจออยู่ในห้องทำงาน ความผันผวนของราคากากถั่วเหลืองเช้านี้ดึงดูดความสนใจเขาเช่นกัน เขาเปิดดูกราฟและอินดิเคเตอร์ต่างๆ พลิกไปมา

แม้จะรู้ผลลัพธ์สุดท้ายของการปั่นครั้งนี้ แต่รายละเอียดระหว่างทางเขาก็ไม่ได้รู้ลึกซึ้ง

11.30 น. ปิดตลาดภาคเช้า ฟางชิงเย่เตรียมลงไปกินข้าว

ยังไม่ทันออกจากห้อง โทรศัพท์ก็ดัง สือกวงหรงอีกแล้ว

"ชิงเย่ ดูตลาดกากถั่วเหลืองเช้านี้ไหม?" รับสายปุ๊บ สือกวงหรงถามทันที

"รู้แล้วว่าคุณต้องโทรมาถาม" ฟางชิงเย่ปิดประตูห้อง เดินลงบันได คุยไปเดินไป "ดูแล้ว ดุเดือดเลือดพล่าน หาดูยากนะเนี่ย"

"คุณว่า ฝ่าย Short เอาจริง หรือฝ่าย Long วางกับดัก?" ปลายสาย สือกวงหรงถาม

"แหม... มาลองภูมิผมเหรอ?" ฟางชิงเย่หัวเราะ

"มิกล้าๆ ปรึกษาหารือต่างหาก"

"กับดักแน่นอน จงใจเปิดเพดานให้พวก Short รายย่อยคิดว่ามีพวก แล้วก็เขย่าให้พวก Long รายย่อยจิตอ่อนรีบขายทำกำไร... ไม่เชื่อคอยดูบ่ายนี้ เปิดมาเพดานปิดตายแน่นอน"

"ฮ่าๆ... อะไรก็ปิดคุณไม่มิดจริงๆ" สือกวงหรงหัวเราะเสียงเจ้าเล่ห์ "รู้ไหมใครวางกับดัก?"

"พวกหลินกวงเม่า? ไม่น่าใช่!" ฟางชิงเย่ปฏิเสธความคิดตัวเองทันที "ทุนพวกเขาไม่หนาพอ... หย่งอันฟิวเจอร์ส!"

"ฮ่าๆ... ถูกเป๊ะ! เถียนฮ่าวจากหย่งอันฟิวเจอร์ส เป็นตัวตั้งตัวตี ร่วมมือกับเหยียนชิ่งเลี่ยงจากกั๋วโถวฟิวเจอร์ส ดูท่าทางกะจะลากไปให้ถึง 4,300 หยวนไม่ยอมเลิก!"

"พวกนี้เล่นกับไฟ ระวังไฟคลอกตาย!" ฟางชิงเย่แค่นเสียง

"นั่นสิ ลากไปสูงขนาดนั้น ไม่รู้จะมีฝ่าย Short ระเบิดพอร์ตไปกี่ราย ดีไม่ดีมีคนกระโดดตึกอีก" สือกวงหรงถอนหายใจ

"กระโดดตึก? นั่นยังเรื่องเล็ก!"

ฟางชิงเย่นึกถึงโศกนาฏกรรมกากถั่วเหลืองในประวัติศาสตร์ จิตใจไหววูบ "เฮ้ย กวงหรง ฝากสืบคนคนหนึ่งหน่อย"

"ใคร?"

"หวังเต๋อไฉ ผมรู้แค่ว่าเขาเล่นฟิวเจอร์ส น่าจะเล่นกากถั่วเหลืองอยู่ คุณช่วยสืบหน่อยว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน"

"เพื่อนคุณเหรอ? ทำไมไม่เคยได้ยินชื่อ?" สือกวงหรงสงสัย

"อย่าเพิ่งถาม ช่วยสืบให้หน่อย"

"OK!"

หวังเต๋อไฉไม่รู้ว่ามีคนตามหาเขา ตอนนี้เขานั่งเหม่ออยู่หน้าคอม

"เถ้าแก่หวัง ฉันสั่งข้าวกล่องมาแล้ว กินข้าวเถอะค่ะ"

เสียงหวังหรูปลุกเขาจากภวังค์ หันไปเห็นหญิงสาวหิ้วข้าวกล่องสองกล่อง

"ขอบใจ"

หวังเต๋อไฉรับมา เปิดดูเป็นผัดปลาไหลน้ำมันที่ชอบ แต่วันนี้กินไม่ลงจริงๆ

หวังหรูรู้ว่าเขาเครียดเรื่องอะไร ปลอบไปก็คงไม่มีประโยชน์ จู่ๆ ก็ปิ๊งไอเดีย "เถ้าแก่ คุณชอบโยนเหรียญไม่ใช่เหรอคะ? ลองโยนดูดวงสิคะ?"

เออ... จริงด้วย

หวังเต๋อไฉล้วงเหรียญออกมา ดีดขึ้นไป เหรียญหมุนติ้วตกลงบนโต๊ะ

หัว! โยนอีก หัวอีก! ฮ่า! ลางดีนี่หว่า

หวังเต๋อไฉเริ่มมีแรงกินข้าว กินอย่างมูมมาม

แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเขา บ่ายเปิดตลาด มีคำสั่งซื้อขนาดมหึมาถาโถมเข้ามา ปิดตายเพดานราคาทันที!

เชี่ย!

กับดัก! ฝ่าย Long วางกับดัก!

หวังเต๋อไฉเพิ่งตาสว่าง แต่มันสายไปแล้ว จะซื้อคืนเพื่อปิดสถานะ (Stop Loss) ตอนนี้ก็ซื้อไม่ได้แล้ว (เพราะไม่มีคนขายที่ราคานั้น)

หลังปิดตลาด รายงานสรุปการถือครองสัญญาเผยให้เห็นว่า: หย่งอันฟิวเจอร์สถือสถานะ Long กว่า 1.3 แสนสัญญา กลายเป็นเจ้ามือฝ่าย Long ในรอบนี้ ส่วนว่านต๋าฟิวเจอร์สถือสถานะ Short ในสัญญา 1301 กว่า 5 หมื่นสัญญา เป็นแกนนำฝ่าย Short แต่เทียบกับหย่งอันแล้วห่างชั้นกันเยอะ

ฝ่าย Short หลายรายยอมมอบตัว ปิดสถานะหนีตาย แต่ก็ยังมีพวกใจแข็งกัดฟันสู้ต่อ ถมเงินเติมพอร์ต และยังมีฝ่าย Short หน้าใหม่กระโดดเข้ามาผสมโรง

หวังเต๋อไฉเลือกที่จะสู้ต่อ

(จบแล้ว)