บทที่ 250 - ระบบส่งตัวพนักงานบัญชี

บทที่ 250 - ระบบส่งตัวพนักงานบัญชี

"ฝ่ายการเงินพวกคุณรับคนเต็มแล้วจริงๆ เหรอ?" ฟางชิงเย่ถาม

"ครับ เรารับมาสองคน เซ็นสัญญาจ้างงานสามฝ่ายกับเขาไปแล้ว" จางซวี่ฮ่าวกระซิบตอบ

สัญญาจ้างงานสามฝ่าย หรือ "ข้อตกลงการจ้างงานผู้สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั่วไปแห่งชาติ" มีสามชุด ผู้สำเร็จการศึกษา นายจ้าง และมหาวิทยาลัยถือคนละชุด จึงเรียกว่า "สัญญาจ้างงานสามฝ่าย" เมื่อลงนามแล้ว จะมีผลผูกพันทางกฎหมายในระดับหนึ่ง

พอได้ยินจางซวี่ฮ่าวพูดแบบนั้น ฟางชิงเย่ก็เดินเข้าไปหาหญิงสาวแล้วพูดว่า "น้องฉินจิ้ง ตำแหน่งการเงินของบริษัทคนเต็มแล้วจริงๆ ครับ"

"คุณเป็นใคร?" ฉินจิ้งมองคนแปลกหน้าที่โผล่มาขัดจังหวะ

"เขาคือประธานฟางชิงเย่ ประธานกรรมการบริษัทเรา" จางซวี่ฮ่าวที่อยู่ข้างๆ รีบอธิบาย

"หา? คุณคือประธานกรรมการ?"

ฉินจิ้งมาหาพวกจางซวี่ฮ่าวที่เจียวทงบ่อยๆ เคยได้ยินว่าบริษัทเอ้อเลอเมมีประธานกรรมการลึกลับคนหนึ่ง บริษัทที่เขาควบคุมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของเอ้อเลอเม ตอนนี้ได้เห็นฟางชิงเย่ที่อายุมากกว่าเธอไม่เท่าไหร่ ก็รู้สึกประหลาดใจ

หนุ่มขนาดนี้เลย?

ฟางชิงเย่ยังคงรักษารอยยิ้ม "น้องฉินจิ้ง เอ้อเลอเมรับพนักงานบัญชีครบแล้ว แต่บริษัทเทคโนโลยีทั่วฟางของเรายังต้องการนักศึกษาสาขาบัญชี น้องลองพิจารณาดูไหมครับ..."

ฟางชิงเย่อธิบายสวัสดิการของเทคโนโลยีทั่วฟาง สุดท้ายยังทิ้งท้ายว่า "และถ้ามาบริษัทเรา น้องจะได้สิ่งที่ใจปรารถนาด้วยนะ"

พูดถึงตรงนี้ ฟางชิงเย่กวักมือเรียกฉินจิ้งให้ขยับเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูเธอ

ฉินจิ้งหน้าบานทันที

"จริงเหรอคะ?"

"จะหลอกทำไมล่ะ? ถ้าน้องยอมมา พี่จะระบุลงในสัญญาจ้างงานสามฝ่ายให้เลย" ฟางชิงเย่กล่าว

"งั้นตกลงค่ะ! หนูยอม!" ฉินจิ้งตอบตกลงทันที

"งั้นไปที่บูธบริษัทพี่เลย" ฟางชิงเย่บอก แล้วทักทายจางซวี่ฮ่าวกับคังเจียก่อนจะเดินจากไป

ฉินจิ้งเดินตามหลังไป

คังเจ้ามองแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินจากไป ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในที่สุดก็สลัดยายตัวแสบนี่หลุดสักที แต่ไม่นึกว่าฉินจิ้งเดินไปก้าวหนึ่ง จู่ๆ ก็หันกลับมายิ้มหวานหยดย้อยให้เขา

ทำเอาคังเจียขนลุกซู่ เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ

ฝ่ายฉินจิ้งตามฟางชิงเย่มาถึงบูธรับสมัครงานของเทคโนโลยีทั่วฟาง เขาแนะนำฉินจิ้งให้ไป๋อู๋และหลี่ลี่รู้จัก

ไป๋อู๋แปลกใจเล็กน้อย อีตานี่เดินไปรอบเดียว ไป 'ล่อลวง' นักศึกษาสาวกลับมาได้คนหนึ่งเฉยเลย!

"หลี่ลี่ รับเรซูเม่น้องเขาไว้ เตรียมเซ็นสัญญาจ้างงานสามฝ่าย" ฟางชิงเย่สั่ง

คำสั่งของฟางชิงเย่ หลี่ลี่ย่อมปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด เธอดูเรซูเม่ที่ฉินจิ้งยื่นมา ถึงกับตาโต จบ ECNU เชียวนะ!

มหาลัยในโครงการ 211 เชียวนะเนี่ย

แอบอิจฉานิดหน่อย แล้วรีบหยิบสัญญาออกจากลิ้นชักยื่นให้อีกฝ่าย

ฉินจิ้งรับสัญญามาดู แล้วพูดกับฟางชิงเย่ว่า "ประธานฟาง ที่รับปากว่าจะส่งตัวหนูไปที่เอ้อเลอเมน่ะ?"

"พี่พูดคำไหนคำนั้น ระบุในสัญญาได้เลย ส่งตัวไปทำงานบัญชีที่บริษัทเอ้อเลอเมเป็นเวลาสองปี!"

ที่แท้ คำกระซิบที่ฟางชิงเย่บอกฉินจิ้งเมื่อครู่ก็คือประโยคนี้นั่นเอง

"หา? ทำไมแค่สองปีล่ะคะ?" ฉินจิ้งไม่พอใจ "เมื่อกี้พี่บอกแค่ว่าจะส่งตัวไปเอ้อเลอเม ไม่ได้บอกกำหนดเวลานี่นา"

"ถ้าเวลาสองปีน้องยังจัดการคังเจียไม่ได้ พี่แนะนำให้ตัดใจซะเถอะ" ฟางชิงเย่พูดเรียบๆ

"อืม ก็ได้! หนูเซ็น!" ฉินจิ้งรีบหยิบปากกามากรอกแบบฟอร์มทันที

"เจ้าเย่ ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?" ไป๋อู๋ดูแล้วงงไปหมด ดึงฟางชิงเย่ไปกระซิบถามข้างๆ

ฟางชิงเย่จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นหน้าบูธเอ้อเลอเมเมื่อครู่ให้ฟังเบาๆ

"หา? แบบนี้ก็ได้เหรอ?" ไป๋อู๋ฟังแล้วอดขำไม่ได้ ถามต่อว่า "เจ้าเย่ คุณกะจะให้พนักงานบัญชีที่รับมาทุกคนถูกส่งตัวไปข้างล่างหมดเลยเหรอ?"

"ใช่ครับ ให้มาอยู่เซินเฉิง บัญชีบริษัทนิดเดียวลำพังหลี่ลี่คนเดียวก็ทำได้เหลือเฟือ จะให้พวกเขานั่งตบยุงกันหรือไง? ส่งไปทำงานบัญชีที่บริษัทที่เราไปลงทุนสักสองปีแล้วค่อยกลับมา เงินเดือนทางเทคโนโลยีทั่วฟางเป็นคนจ่าย" ฟางชิงเย่อธิบาย

"คุณตั้งใจจะให้เทคโนโลยีทั่วฟางใช้ระบบส่งตัวพนักงานบัญชีไปคุมบริษัทลูกโดยตรง แทนที่จะใช้วิธีแต่งตั้งรองผู้จัดการฝ่ายการเงินเข้าไปแบบที่ทำกับบริษัทแก๊สอวี่เซียงหรือบริษัทหัวเฉิงใช่ไหมคะ?" ไป๋อู๋จับเจตนาของฟางชิงเย่ได้ไวมาก

"ใช่ครับ อนาคตเราต้องลงทุนอีกหลายบริษัท จะรับประกันได้ยังไงว่าผลประโยชน์เราจะไม่เสียหาย การส่งตัวพนักงานบัญชีระดับสูงรวมถึงรองผู้จัดการเข้าไป ก็เป็นวิธีหนึ่ง"

"วิธีนี้ดีนะคะ แถมยังสับเปลี่ยนหมุนเวียนได้ด้วย ทำไปสักกี่ปีก็ย้ายคนไปที่ใหม่ จะได้ไม่ถูกกลืนกลายเป็นคนของทางนั้นไป" ไป๋อู๋เสริม

"ถูกต้อง นั่นแหละความหมายของผม"

ขณะที่คุยกัน ฉินจิ้งก็เซ็นสัญญาเสร็จเรียบร้อย สัญญาหนึ่งชุดมีสามใบ เทคโนโลยีทั่วฟางประทับตราบริษัทแล้ว ให้ฉินจิ้งนำกลับไปให้ทางมหาวิทยาลัยประทับตรา แล้วส่งกลับมาสองใบ ถือว่ากระบวนการเสร็จสมบูรณ์

"น้องฉินจิ้ง นี่นามบัตรพี่ บนนั้นมีที่อยู่บริษัท" หลี่ลี่หยิบนามบัตรยื่นให้อีกฝ่ายอย่างกระตือรือร้น

"พี่เป็น CFO ของบริษัทเหรอคะ?"

ฉินจิ้งมองหญิงสาวหน้าตาธรรมดาตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

อายุพอๆ กับเราเลยมั้ง?

แต่ประธานบริษัทยังหนุ่มขนาดนั้น CFO จะแก่ได้ไง?

ดูอย่างทางเอ้อเลอเมสิ พวกคังเจียก็ยังหนุ่มๆ กันทั้งนั้น

ตอนนั้นเองฟางชิงเย่เดินเข้ามา พูดอย่างเป็นทางการว่า "น้องฉินจิ้ง เธอคือประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน (CFO) ของบริษัทเรา อนาคตก็จะเป็นเจ้านายของน้องด้วย"

"สวัสดีค่ะพี่หลี่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ" ฉินจิ้งรีบกล่าว

"ไม่ต้องเกรงใจจ้ะ เรามาเรียนรู้และช่วยเหลือกันนะ" หลี่ลี่ตอบอย่างสุภาพ แต่ในใจพองโตด้วยความภาคภูมิใจ

ในที่สุดฉันก็มีลูกน้องแล้ว!

แต่ลูกน้องคนนี้ดูเหมือนจะถูกส่งตัวไปอยู่เอ้อเลอเมแฮะ

ฉินจิ้งจากไปอย่างเบิกบาน หลี่ลี่ก็มีความสุข ในที่สุดก็รับเด็กมหาลัยได้สักที

พอประเดิมคนแรก คนต่อมาก็ทยอยเข้ามาสอบถาม ยุ่งกันทั้งวัน นอกจากฉินจิ้งแล้ว ยังรับนักศึกษาสาขาบัญชีมาได้อีกสามคน และสาขาบริหารธุรกิจอีกหนึ่งคน ชายสองหญิงสอง ฟางชิงเย่ตัดสินใจจะส่งตัวออกไปฝึกปรือวิทยยุทธ์สักสองปีทั้งหมด แน่นอนว่าต้องแจ้งนักศึกษาให้ชัดเจนก่อนเซ็นสัญญา และระบุลงในหมายเหตุของสัญญาด้วย

ถึงห้าโมงเย็น นักศึกษาในงานเริ่มบางตา หน่วยงานต่างๆ เริ่มเก็บของกลับบ้าน ฟางชิงเย่เรียกหลี่ลี่และนักศึกษาจ้างชั่วคราวสองคนให้ช่วยกันเก็บของ

"เก็บของเสร็จ เดี๋ยวผมพาไปกินหม้อไฟ พวกเธอสองคนก็ไปด้วยกันนะ" ฟางชิงเย่ชี้ไปที่นักศึกษาอาชีวะสองคน

"ขอบคุณค่ะท่านประธาน" สองสาวตอบพร้อมกัน

ค่าจ้างรายวันวันนี้ ท่าน CFO หลี่ลี่ตกลงไว้แล้วว่าคนละ 100 หยวน มื้อเที่ยงมีข้าวกล่องเลี้ยง

ไม่ได้บอกว่ามื้อเย็นจะเลี้ยงด้วย ได้กินหม้อไฟฟรีๆ ใครจะไม่ชอบล่ะ?

หลี่ลี่ก็ดีใจ ทำงานมาเกือบปี CFO อย่างเธอยังไม่เคยได้กินข้าวร่วมโต๊ะกับ CEO เลยนะ?

ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มสะพายเป้เดินเข้ามา ผมยาวรุงรัง หน้าซีดเซียวเหมือนไม่ได้โดนแดดมาหลายวัน

เขาถามหลี่ลี่ว่า "สวัสดีครับ รับเด็กซิ่วไหมครับ?"

"รับค่ะ ขอแค่จบสาขาบัญชีหรือบริหารธุรกิจ ถ้าจบบัญชีต้องมีใบอนุญาตผู้สอบบัญชี มีประสบการณ์หรือไม่มีก็ได้ค่ะ" หลี่ลี่ตอบทันที

"ผมเป็นนักศึกษาคณะบัญชี มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐกิจเซี่ยงไฮ้ (SUFE) นี่ใบอนุญาตผู้สอบบัญชีของผมครับ" ชายหนุ่มหยิบใบรับรองออกจากเป้ส่งให้

เด็กเซินไฉ?!

รุ่นน้องเหรอ?

ฟางชิงเย่สนใจขึ้นมาทันที เดินเข้าไปถามชายหนุ่ม "นายจบจากเซินไฉเหรอ? ฉันก็จบจากที่นั่น นายชื่ออะไร? ไหนขอดูใบปริญญาหน่อย"

"ผมชื่อหวังอวี่ ผม..." ชายหนุ่มมองฟางชิงเย่ อึกอักอยู่พักหนึ่ง

สุดท้ายก็พูดออกมาประโยคหนึ่ง "ผมเรียนไม่จบครับ ผมพ้นสภาพนักศึกษา (รีไทร์)"

รีไทร์?!

(จบแล้ว)