บทที่ 220 - "ในเมื่อเขาเคารพจรรยาบรรณวิชาชีพ เราก็ต้องเคารพการทำงานของเขา"

บทที่ 220 - "ในเมื่อเขาเคารพจรรยาบรรณวิชาชีพ เราก็ต้องเคารพการทำงานของเขา"

"ทำไมล่ะพี่?" ปี้ฮวนฮวนถาม

"ดูปลอมมาก ดูน่ากลัว" ตู้เจวียนตอบ

"เคยเจอมาก่อนเหรอ?"

"ไม่เคย แต่รู้สึกไม่ถูกชะตา"

ฟางชิงเย่ไม่ได้พูดอะไร ในใจเขาก็รู้สึกแบบนั้น ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ เขาไม่รู้จักคนคนนี้เลย

จะว่าชอบหรือไม่ชอบก็พูดยาก บนโลกนี้ใครบ้างไม่เสแสร้ง?

แต่เมื่อกี้เห็นท่าทางตั้งใจทำมิสซาของหลี่เล่อ ในหัวดันแวบภาพจากหนัง "No More Bets" (คนล่าเกมนรก) ที่หวังฉวนจวิน (Wang Chuanjun) รับบทหัวหน้าแก๊งต้มตุ๋น ทำท่าปาดคอไปสวดมนต์ไป

แน่นอนว่าแค่คิดเพ้อเจ้อไปเอง

ทุกคนคุยหัวเราะกันออกมาจากโบสถ์ เรียกแท็กซี่สองคันตรงไปที่รอยัลนัมเบอร์เซเว่น

รอยัลนัมเบอร์เซเว่นตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนเหวินฮว่าตัดกับถนนไป๋อวิ๋น เป็นสถานบันเทิงที่ได้รับความนิยมมากในอำเภอหนานซิน พอพวกฟางชิงเย่ไปถึง แค่เดินเข้าไป พนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ทักทายซ่งต้าไห่อย่างสุภาพ "คุณชายซ่ง เชิญทางนี้ครับ"

ซ่งต้าไห่เคยเป็นขาประจำที่นี่ พนักงานจำได้ไม่แปลก ทุกคนเดินตามพนักงานขึ้นชั้นบน

ระหว่างทางเจอสาวๆ แต่งหน้าจัดจ้าน เสื้อผ้าน้อยชิ้นหลายคน หรือที่เรียกว่า "เจ้าหญิง" (เด็กนั่งดริ๊งก์) แต่พวกนี้ไม่ใช่คนท้องถิ่น เหมือนกับสาวชงชาที่ทะเลสาบหนานซิน ล้วนมาจากต่างถิ่น

ขึ้นไปที่ห้องส่วนตัวชั้นสาม พนักงานก็พูดว่า:

"คุณชายซ่ง เมื่อกี้บอสหลี่โทรมาบอกว่า วันนี้ค่าใช้จ่ายของคุณชายซ่ง คุณฟาง คุณหลิว และคุณผู้หญิงทั้งสามท่าน ฟรีหมดครับ ต้องการอะไรไหมครับ? เจ้าหญิง?..."

"พวกนั้นไม่ต้อง" ซ่งต้าไห่รีบตัดบท "ขอผลไม้รวม น้ำส้มสามขวด แล้วก็เบียร์จินเวยลังนึง ถึงบอสหลี่จะเลี้ยง เราก็ไม่ควรถลุงเงินเขา"

พนักงานรีบยกผลไม้เครื่องดื่มมาเสิร์ฟ ทุกคนหยิบไมค์เริ่มร้องเพลง

ฟางชิงเย่ไม่ค่อยชอบร้องเพลง นานๆ ทีจะร้อง ส่วนใหญ่ดื่มเบียร์คุยเล่นกับหลิวตง ซ่งต้าไห่ สามสาวกลับชอบมาก โดยเฉพาะตู้เจวียนไม่รู้เพราะเป็นครูหรือเปล่า ครองไมค์ไม่ปล่อยเลย

ร้องก็ไม่เลว อย่างน้อยก็ไม่เพี้ยน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่เล่อผลักประตูเข้ามา แสดงความยินดีกับหลิวตงก่อน แล้วถือแก้วเบียร์ชนรอบวง แล้วหันมาพูดกับซ่งต้าไห่ "ต้าไห่ นายกับเพื่อนๆ เล่นให้สนุกนะ ฉันจะเดินดูรอบๆ หน่อย ขาดเหลืออะไรเรียกพนักงานได้เลย"

"ได้ นายไปยุ่งเถอะ"

พอหลี่เล่อไป ซ่งต้าไห่ก็พูดกับฟางชิงเย่และหลิวตง "ฉันได้ยินว่า หลี่เหรินอี้ พ่อของหลี่เล่อ ยกกิจการคลับสองแห่งให้หลี่เล่อดูแลเต็มตัว ธุรกิจดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย"

"แถมคลับสองแห่งก็มีจุดเด่นต่างกัน ที่นี่วัยรุ่น กับพวกเถ้าแก่รายย่อยมาเยอะ คึกคัก ส่วนต้าซื่อเจี้ย (Grand World) พวกเถ้าแก่ใหญ่ ข้าราชการชอบไป คนไม่พลุกพล่านเท่าที่นี่"

"ได้ยินว่า ฝั่งต้าซื่อเจี้ยใช้ระบบสมาชิก?" หลิวตงถาม

"ใช่ แน่นอนว่าแพงกว่าที่นี่... เจ้าหญิงที่นั่นคัดเกรดมาอย่างดี" ซ่งต้าไห่เริ่มร่ายยาว แต่พอเห็นเฉินเหมยเหมยที่กำลังร้องเพลงหันมามอง ก็รีบหุบปาก

ทุกคนร้องเพลงต่อสักพัก ข้างนอกห้องก็มีเสียงผู้ชายด่าทอโวยวายดังเข้ามา ปนกับเสียงร้องไห้ของผู้หญิง เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ จนสามสาวที่ร้องเพลงอยู่หันไปมอง ตู้เจวียนทำท่าจะเปิดประตูออกไปดู

"ตู้เจวียน อย่าออกไป!" ฟางชิงเย่รีบห้าม

"ใช่ ร้องเพลงของพวกเธอไปเถอะ ฉันไปดูเอง" ซ่งต้าไห่พูดจบก็เดินดุ่มๆ ออกไป

ไม่นานเสียงข้างนอกก็เงียบลง ซ่งต้าไห่กลับเข้ามา บอกทุกคนว่า "เมื่อกี้มีลูกค้าเมาอาละวาด ตบตีเจ้าหญิง โดนรปภ. ลากออกไปแล้ว"

หลิวตงฟังแล้วแปลกใจ "หลี่เล่อไล่ลูกค้าด้วยเหรอ?"

"แน่สิ... ใช้คำพูดของหลี่เล่อคือ อาชีพเจ้าหญิงมีมาแต่โบราณ เป็นอาชีพหนึ่ง ในเมื่อเขาเคารพจรรยาบรรณวิชาชีพ เราก็ต้องเคารพการทำงานของเขา"

"นึกไม่ถึง หลี่เล่อยังมีปรัชญาเป็นชุดเลยนะเนี่ย" หลิวตงหัวเราะ

"ใช่ หมอนี่บางทีก็น่าสนใจ"

ปี้ฮวนฮวนดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบบรรยากาศแบบนี้ เลยเร่ง "หลิวตง เรากลับกันเถอะ?"

"พวกนาย?" หลิวตงมองฟางชิงเย่กับซ่งต้าไห่เชิงถาม

"กลับเถอะ" ฟางชิงเย่ไม่ชอบบรรยากาศที่นี่มานานแล้ว กลับบ้านไปตี Warcraft สักสองตายังดีกว่า

ซ่งต้าไห่ก็ไม่ขัดข้อง

ทุกคนออกจากห้อง เดินออกไปข้างนอก เจอกับหลี่เล่อพอดี

"ต้าไห่ บอสฟาง หัวหน้าหลิว ไม่เล่นต่อแล้วเหรอ?" หลี่เล่อทัก

"พรุ่งนี้ต้องทำงานน่ะ" ซ่งต้าไห่ตอบ

"นั่นสินะ ทำงานต้องตรงเวลา... ได้ วันหลังมาใหม่" หลี่เล่อกล่าว

"โอเค"

ทุกคนเดินตามซ่งต้าไห่ลงบันได ฟางชิงเย่เพิ่งเดินถึงหัวบันไดก็ได้ยินเสียงหลี่เล่อเรียกจากด้านหลัง "บอสฟาง รอเดี๋ยวครับ"

ฟางชิงเย่หันกลับไป เห็นหลี่เล่อเดินเข้ามา หยิบบัตรสีทองใบหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อสูทยื่นให้

"บอสฟาง นี่บัตร VIP ของฝั่งต้าซื่อเจี้ย ลด 12% (จ่าย 88%) ยินดีต้อนรับคุณกับเพื่อนๆ ไปเล่นนะครับ"

"บอสหลี่ เกรงใจไปแล้ว จริงๆ ผมไม่ค่อยมาที่แบบนี้หรอกครับ" ฟางชิงเย่ปฏิเสธ

"ผมรู้คุณชอบตกปลา ดื่มชา นานๆ ทีมาร้องเพลงก็ไม่เสียหาย รับไว้เถอะ ถือว่าผูกมิตรกัน"

ฟางชิงเย่ก็ไม่เกรงใจอีก "งั้นก็ขอบคุณครับ"

"ครับ ว่างๆ แวะมานะครับ"

ฟางชิงเย่ลงบันไดตามทันกลุ่มซ่งต้าไห่ มาถึงหน้าคลับ

"ว้าย... ตรงนั้นมีคนนอนอยู่" ตู้เจวียนชี้ไปที่เงาดำๆ ใต้ต้นไม้ข้างตึก ร้องอุทาน

ซ่งต้าไห่รีบเข้าไปดู "ไอ้คนที่อาละวาดเมื่อกี้นั่นแหละ ไม่ต้องสน ไปเถอะ"

"รปภ. ทำแบบนี้ ไม่กลัวตำรวจเห็นเหรอ? สถานีตำรวจอยู่ข้างหน้านี่เอง" ตู้เจวียนมองไปทางทิศตะวันตก

"ตื่นตูมไปได้ ทำธุรกิจบันเทิงจะไม่รู้จักตำรวจได้ไง?" ซ่งต้าไห่ทำหน้า "เธอช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย"

"แต่อากาศหนาวขนาดนี้... จะไม่เป็นไรเหรอ?" ตู้เจวียนยังกังวล

ได้ยินดังนั้น ซ่งต้าไห่ก็เดินเข้าไป เตะก้นคนนั้นทีหนึ่ง "เฮ้ยตื่น! อย่านอน เดี๋ยวเป็นหวัด!"

ผู้ชายนอนอยู่บนพื้นครางอืออา คลานขึ้นมาจากพื้นอย่างยากลำบาก แล้วเดินโซซัดโซเซจากไป

"เอาล่ะ ไปกันเถอะ"

ทุกคนแยกย้ายกันกลับ หลิวตงต้องไปส่งปี้ฮวนฮวนกับตู้เจวียน ฟางชิงเย่ ซ่งต้าไห่ และเฉินเหมยเหมยไปทางเดียวกัน

สามคนเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง บนรถซ่งต้าไห่ถามฟางชิงเย่ที่นั่งข้างคนขับ "เย่จื่อ เมื่อกี้หลี่เล่อเรียกนายไว้ ให้บัตรสมาชิกต้าซื่อเจี้ยใช่ไหม?"

"ใช่ บอกว่าลด 12%" ฟางชิงเย่ไม่ปิดบัง

"หลิวตงตอนนี้เป็นแค่หุ้นที่มีศักยภาพ ยังไม่ถึงขั้น หลี่เล่อเลยไม่ให้" ซ่งต้าไห่กล่าว "ให้บัตรลด 12% ก็ถือว่าไม่เลว แน่นอนยังมีลด 20% สูงสุดคือลด 34% (จ่าย 66%)"

"ของนายลดเท่าไหร่?" ฟางชิงเย่มองกระจกหลังดูซ่งต้าไห่

"ฉัน? ไม่มี เขาให้ฉันก็ไม่เอา!" ซ่งต้าไห่พูดพลางเหลือบมองเฉินเหมยเหมยข้างๆ อย่างร้อนตัว

(จบแล้ว)