เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 71 - ตลาดสั่นสะเทือน

บทที่ 71 - ตลาดสั่นสะเทือน

บทที่ 71 - ตลาดสั่นสะเทือน


บทที่ 71 - ตลาดสั่นสะเทือน

ตกดึก พอกลับถึงบ้านเขาก็ไม่ได้เปิดแอปฯ ถงฮวาซุ่น แต่ตั้งสถานะซ่อนตัวแล้วออน QQ น่าแปลกที่วันนี้รูปโปรไฟล์ของ 'สาวตงกวน' ไม่ได้กะพริบแจ้งเตือน

เขากวาดตามองกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นสองสามกลุ่ม ก็เห็นแต่คุยเรื่องไร้สาระไม่มีคุณค่าอะไร จึงไม่สนใจ กลุ่มหุ้นเขากดออกจากกลุ่มไปเยอะแล้ว ที่ยังไม่ได้ออกก็ตั้งค่าปิดการแจ้งเตือนไว้... แม้แต่จะกดเข้าไปดูยังขี้เกียจ

แต่กลุ่ม "คนไอคิวเกิน 150" นั่น เขาตั้งใจจะเข้าไปดูหน่อย อยากรู้ว่าพวกอัจฉริยะปัญญานิ่มพวกนี้คุยอะไรกัน? คงไม่ได้โม้เรื่องสร้างโมเดลคำนวณอะไรอีกหรอกนะ?

แต่วันนี้สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ คนพวกนี้ไม่ได้คุยเรื่องโมเดลคณิตศาสตร์ แต่กลับคุยเรื่องที่ธนาคารกลางจะปรับลด 'อัตราดอกเบี้ยเงินกู้อ้างอิง' และ 'อัตราเงินสำรองตามกฎหมาย' (RRR)

[หล่อจนเน็ตอืด]: ฉันคาดว่าตัวเลขสองตัวนี้จะลดลง 0.3% และ 1.5% ตามลำดับ

[มื้อเดียวฟาดเจ็ดชามครึ่ง]: ผิด! จากโมเดลที่ฉันคำนวณออกมา การปรับลดสองตัวเลขนี้จะอยู่ที่ 0.35% และ 2% ต่างหาก

คำพูดของเขาโดนรุมประณามทันที

[ฟังผู้ชายโม้เหม็น]: "เจ็ดชามครึ่ง อย่ามาขี้โม้ต่อหน้าแม่ ถ้านายสร้างโมเดลทำนายตัวเลขสองตัวนี้ได้แม่นยำจริง ตำแหน่งหัวหน้านักวิเคราะห์ของซิตี้แบงก์หรือมอร์แกน สแตนลีย์คงเป็นของนายไปแล้ว และแม่จะยอมแต่งงานกับนายเลยเอ้า!"

[มื้อเดียวฟาดเจ็ดชามครึ่ง]: "อย่า... อย่าขู่ผมสิเจ๊ ผมยอมไปหา 'หล่อจนเน็ตอืด' ยังดีกว่าแต่งกับเจ๊!"

[หล่อจนเน็ตอืด]: "ไสหัวไปไกลๆ พ่อไม่ได้เป็นเกย์เว้ย!"

เริ่มออกทะเลกันแล้ว

ตอนนั้นเอง 'สาวตงกวน' ที่ซุ่มอ่านอยู่ตลอดก็โผล่ออกมา: "อย่าออกทะเล! ทุกคนคุยเรื่องงานการกันหน่อย! ฉันจะจดสถิติคำทำนายของทุกคนไว้ รอดูกันว่าถึงเวลาใครจะแม่นกว่ากัน!"

"โอเค!"

"รับทราบ!"

มีคนขานรับทันที

ดูท่าทางสาวตงกวนจะมีอิทธิพลในกลุ่มคนพวกนี้พอสมควร

ฟางชิงเย่คิดในใจ

"ฉันคาดว่า ปีนี้ธนาคารกลางจะไม่ลดดอกเบี้ยและ RRR แบบตูมเดียวจบ ต้องแบ่งลดหลายครั้งแน่ และแต่ละครั้งคงลดไม่เยอะ เพื่อดูปฏิกิริยาของตลาดไปด้วย" คนพูดคือ 'ฟังผู้ชายโม้เหม็น'

ฟางชิงเย่อ่านแล้วแอบชมในใจ ผู้หญิงคนนี้พูดมีเหตุผล

จริงๆ แล้วในประวัติศาสตร์ การลดดอกเบี้ยครั้งนี้ของธนาคารกลางใช้วิธี 'ก้าวสั้นๆ แต่ก้าวเร็วๆ' จริงๆ

"งั้นเธอลองบอกซิ ครั้งแรกจะลดเท่าไหร่?" มีคนถามในกลุ่ม

"ดอกเบี้ยเงินกู้อ้างอิงลด 0.25%, เงินสำรอง RRR ลด 1%"

พอ 'ฟังผู้ชายโม้เหม็น' พิมพ์ตัวเลขสองตัวนี้ออกมา ฟางชิงเย่ถึงกับตกใจ นี่มันใกล้เคียงกับข้อมูลจริงในประวัติศาสตร์มาก!

เพียงแต่เธอยังคาดไม่ถึงว่า การลด RRR ครั้งแรกนี้ 5 ธนาคารยักษ์ใหญ่จะไม่ขยับ การดำเนินการของธนาคารกลางครั้งนี้ มันเหนือความคาดหมายจริงๆ!

พอคนในกลุ่มทำนายกันครบแล้ว ก็เห็นสาวตงกวนพิมพ์บอกว่า: "ตอนนี้ขาดแค่ท่านพี่ (สามี) ของฉัน เดี๋ยวฉันทักแชทส่วนตัวไปหาเขาเอง"

"ก็แค่เขา? ไอ้เด็กจบป.ตรีในเมืองบ้านนอก มันจะไปเดาอะไรถูก!" 'มื้อเดียวฟาดเจ็ดชามครึ่ง' รีบโดดออกมาแขวะทันที

ฟางชิงเย่จำได้แล้ว หมอนี่แหละที่คราวที่แล้วพูดจาประชดประชันเขาเรื่องโมเดลคณิตศาสตร์

หรือว่าบ้านเกิดหมอนี่อยู่มณฑลฉิน?!

พวกอัจฉริยะนิสัยเสียแบบนี้ ขี้เกียจจะถือสา

ฟางชิงเย่ไม่ได้ตอบโต้ แต่เห็นสาวตงกวนพิมพ์สวนกลับไป: "เจ็ดชามครึ่ง นายดูถูกสามีฉันอีกแล้วเหรอ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าคราวที่แล้วแข่งโมเดลคณิตศาสตร์ ของใครที่เป็นขยะ?!"

"อันนั้นไม่นับ ไปเรียกมันมาแข่งใหม่!" บนหน้าจอปรากฏตัวหนังสือตัวเบ้อเริ่มของ 'มื้อเดียวฟาดเจ็ดชามครึ่ง' ดูท่าทางจะไม่ยอมรับความจริง

"วันหลังมีโอกาสแน่ แต่ตอนนี้ฉันจะจัดการเรื่องทายผลนี่ก่อน! ฉันไปตามสามีฉันละ"

พอสาวตงกวนพูดจบ ในกลุ่มก็เงียบไป แต่ไอคอน QQ รูปชุดกะลาสีของสาวตงกวนทางฝั่งฟางชิงเย่กลับเริ่มกะพริบ

ฟางชิงเย่เปิดดู เห็นสาวตงกวนพิมพ์มาหนึ่งย่อหน้า ใจความประมาณว่าในกลุ่มกำลังทายผลการลดดอกเบี้ยกับ RRR ของแบงก์ชาติ เล่นกันขำๆ ไม่มีอะไรซีเรียส ฯลฯ

วันนี้มาด้วยน้ำเสียงปกติแฮะ

ดูท่าจะรู้จักจำ ไม่เปิดด้วยประโยค "ท่านพี่อยู่ไหม?" อีกแล้ว

ฟางชิงเย่เกลียดคำถามแบบนั้นมาก ถ้าอยากจะฝากข้อความก็พูดธุระมาเลยสิ จะถามทำไมว่าอยู่ไหม? เขานิ่งคิดครู่หนึ่ง ตัดสินใจตอบกลับไป

"ดอกเบี้ยเงินกู้หนึ่งปีลด 0.27%, เงินสำรอง RRR ลด 1% แต่ยกเว้น 5 ธนาคารใหญ่"

"อุ๊ย ท่านพี่อยู่ด้วย?" สาวตงกวนตอบกลับมาทันทีพร้อมอีโมจิหน้ายิ้ม

"เพิ่งออน" ฟางชิงเย่ตอบสั้นๆ

"ท่านพี่ ฉันดูคำทำนายของคุณแล้ว มันจะไม่อนุรักษ์นิยมไปหน่อยเหรอ?" สาวตงกวนดูจะสงสัย "คุณใช้อะไรเป็นเกณฑ์ในการตัดสินใจแบบนี้?"

"เมื่อคืนฝันเห็นน่ะ"

"ฮ่าๆ ท่านพี่ คุณก็ล้อเล่นเป็นด้วยเหรอเนี่ย? ฉันนึกว่าคุณจะเป็นคนเคร่งขรึมซะอีก? เหมือนมันฝรั่งอบชีสที่ภายนอกแข็งกระด้างแต่ข้างในนุ่มนิ่ม ฮิฮิ..."

ความเพ้อเจ้อกำเริบอีกแล้ว ฟางชิงเย่กดออฟไลน์ทันที

และแล้ว ไม่กี่วันถัดมา ธนาคารกลางก็ประกาศมาตรการผ่อนคลายทางการเงินครั้งแรกของปีนี้ออกมาจริงๆ:

ปรับลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้อ้างอิงระยะหนึ่งปีลง 0.27% ส่วนอัตราดอกเบี้ยระยะอื่นๆ ให้ปรับตามหลักการ 'ระยะสั้นลดมาก ระยะยาวลดน้อย'; อัตราดอกเบี้ยเงินฝากคงเดิม

ยกเว้นธนาคารเพื่อการเกษตรและธนาคารรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่อีก 4 แห่งที่ยังไม่ปรับลด ให้สถาบันการเงินประเภทรับฝากเงินอื่นๆ ปรับลดอัตราเงินสำรองตามกฎหมาย (RRR) ลง 1% ส่วนสถาบันการเงินท้องถิ่นในเขตภัยพิบัติแผ่นดินไหวเวิ่นชวน ให้ปรับลดลง 2%

ข่าวนี้ออกมา ตลาดสั่นสะเทือนไปทั่ว

เนื่องจากอัตราการปรับลดไม่เป็นไปตามที่ตลาดคาดหวัง ตลาดหุ้น A-share ไม่เพียงไม่ขึ้น แต่วันนั้นกลับร่วงระนาว

แต่ตลาดหุ้นชั่วคราวนี้ไม่เกี่ยวกับฟางชิงเย่ เขาขายล้างพอร์ตไปหมดแล้ว

เวลานี้ เซี่ยเหอกำลังอยู่ที่บ้านในหมู่บ้านเป่ยฟางหมิงจู รับโทรศัพท์จากฉินจื้อชิง ศิษย์พี่ที่โทรมาจากฮุยจิง

"เสี่ยวเซี่ย ข่าวค่ำวันนี้ได้ดูหรือยัง?"

"ดูแล้วค่ะ ผอ.ฉิน หมายถึงข่าวแบงก์ชาติลดดอกเบี้ยกับ RRR ใช่ไหมคะ?" เซี่ยเหอยิ้ม

"ใช่ ร้ายกาจมาก พวกเราหลายคน มีแค่คำทำนายของเธอที่ใกล้เคียงความจริงที่สุด สมแล้วที่เป็นศิษย์เอกศาสตราจารย์หลิว"

"ชมเกินไปแล้วค่ะ ผอ.ฉิน หนูแค่ฟลุ๊คน่ะค่ะ" เซี่ยเหอถ่อมตัว

ไม่ถ่อมตัวไม่ได้

เพราะนี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอเดาเอง แต่เป็นความดีความชอบของฟางชิงเย่ล้วนๆ

"เสี่ยวเซี่ย พี่แนะนำนะ เธออย่าจมปลักอยู่สาขาย่อยเลย กลับมาสำนักงานใหญ่ประจำมณฑลเถอะ มาอยู่ฝ่ายวิจัยการเงินทำหน้าที่วิเคราะห์ตลาด น่าจะแสดงศักยภาพของเธอได้ดีกว่า" ฉินจื้อชิงกล่าว

"ผอ.ฉินคะ หนูอยากทำที่สาขาย่อยอีกสักสองปีค่ะ อยากเก็บเกี่ยวประสบการณ์หน้างานจริง" เซี่ยเหอตอบ

"ก็ดี... แต่ทางที่ดีเธอควรกลับมาก่อนที่ผู้จัดการโจวของพวกเธอจะเกษียณ ไม่งั้น..." ฉินจื้อชิงพูดไม่จบประโยค แต่เซี่ยเหอเข้าใจความหมาย

"หนูเข้าใจค่ะ ขอบคุณที่เตือนนะคะ"

วางสายจากฉินจื้อชิง เซี่ยเหอก็ทยอยรับสายจากหยางเค่อหัว เหลยหมิง และคนอื่นๆ ล้วนแต่โทรมาพูดเรื่องการทำนายผลวันนั้น และชมว่าเธอทำนายแม่นที่สุด

เซี่ยเหอรู้สึกละอายใจ

ไม่ใช่ฉันสักหน่อย เป็นหมอนั่นต่างหาก!

ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่นะ?

เซี่ยเหอคิดแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

(จบแล้ว)

จบบทที่ บทที่ 71 - ตลาดสั่นสะเทือน

คัดลอกลิงก์แล้ว