บทที่ 18 - "ยื่นหมูยื่นแมว!"

บทที่ 18 - "ยื่นหมูยื่นแมว!"

"ทำโอที โอทีบ้านป้านายสิ!"

"ช่วยไม่ได้ พรุ่งนี้ผู้บริหารสาขาจังหวัดจะมาตรวจงาน คนทั้งสาขาต้องอยู่ทำโอที" ฟางชิงเย่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ถือโทรศัพท์ตอบกลับไปอย่างเกียจคร้าน

"แม่...เอ้ย รุ่นพี่คนสวยนายไม่ยอมผ่อนปรนให้หน่อยเหรอ วันนี้มันวันแห่งเกียรติยศของนายนะเว้ย" ในโทรศัพท์ ซ่งต้าไห่บ่นอุบ

"เอาน่า ฉันไปไม่ไปก็ช่างเถอะ พวกนายกินให้เต็มที่ เที่ยวให้สนุก" ฟางชิงเย่หัวเราะ

"วางใจได้ พวกเราไม่ช่วยเจียงเฉินประหยัดแน่!"

"โอเค บาย" ฟางชิงเย่วางสาย ยิ้มมุมปาก

เขาไม่อยากไปเท่าไหร่หรอก

ถึงทำโอทีก็คงไม่นานมาก ห้าโมงเลิกงานยุ่งอีกหน่อย อย่างช้าก็คงไปทัน

แต่เพื่อนเยอะขนาดนั้น คืนนี้เขาคงโดนมันเละแน่ ไม่จำเป็นต้องไปทำตัวเด่นดังอะไรอีก

ตามคาด ไม่ถึงทุ่มโอทีก็เสร็จ กินข้าวกล่องที่หัวหน้าสั่งมา ฟางชิงเย่ขี่รถสกู๊ตเตอร์กลับบ้าน เริ่มลงมือสร้างโมเดล

เริ่มจาก Data Preprocessing (การเตรียมข้อมูล) สาวตงกวนส่งข้อมูลการลงทุนของวาณิชธนกิจแห่งหนึ่งมาให้เป็นกองพะเนิน ข้อมูลพวกนี้ต้องผ่านการล้างและแปลงสภาพ

การล้างข้อมูล (Data Cleaning) คือการจัดการกับค่าที่หายไปและค่าผิดปกติ ส่วนการแปลงข้อมูล (Data Transformation) คือการทำให้ข้อมูลเป็นมาตรฐาน (Standardization) หรือ Normalization เพื่อขจัดหน่วยวัด

ฟางชิงเย่ชงชาให้ตัวเองแก้วหนึ่ง นั่งหน้าคอมพิวเตอร์เริ่มศึกษาด้วยตัวเอง

มีอะไรทำเวลาผ่านไปเร็วมาก แป๊บเดียวก็สี่ทุ่มกว่า ฟางชิงเย่บิดขี้เกียจ

พักผ่อน พรุ่งนี้ค่อยทำต่อ

โต้รุ่งทำงาน?

ฝันไปเถอะ

ชาติที่แล้วเป็นวัวเป็นม้ามาพอแล้ว ชาตินี้ไม่อยากเหนื่อยขนาดนั้น

เล่นเกมสักตาดีกว่า

ฟางชิงเย่เพิ่งเปิด Warcraft มือถือก็ดัง เห็นเป็นซ่งต้าไห่โทรมาก็กดรับ เสียงดังลั่นของซ่งต้าไห่พุ่งเข้าหูทันที

"เชี่ย! เย่จื่อ คืนนี้นายไม่มา พลาดอย่างแรง! เพื่อนมากันตั้ง 12 โต๊ะ เมากันเละเทะ!"

ฟางชิงเย่ฟังแล้วแปลกใจ "12 โต๊ะ? นั่นมันเกือบร้อยกว่าคน ไปกันเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"นายไม่รู้เหรอ? เพื่อนที่ทำงานในเมืองกับอำเภอข้างๆ ก็รีบกลับมา แถมเพื่อนที่เดิมไม่ได้อยู่ในกลุ่ม พอรู้ข่าวก็แห่กันเข้ากลุ่ม... คึกคักชะมัด จบมัธยมมาหลายปี งานเลี้ยงรุ่นไม่เคยคนครบขนาดนี้มาก่อน!"

"เจียงเฉินหมดไปเยอะสินะ?" ฟางชิงเย่หัวเราะ

"แหงสิ! แค่เหล้าเมิ่งจือหลานก็ซัดไป 5 ลังเต็มๆ! เจียงเฉินหน้าเขียวปั๊ด กินเสร็จจะไปต่อ KTV ไอ้นั่นอ้างว่าเมา แอบหนีออกทางหลังโรงแรมเฉย! ฮ่าๆ... แต่หนีพระได้หนีวัดไม่ได้! งาน KTV ยังไงมันก็ต้องเลี้ยง! พระเยซูมาห้ามก็ไม่ฟัง!"

เชี่ย...

เมาจริงว่ะ ยกบทพูดในหนังมาเลย

"เออๆ แล้วแต่พวกนายจะจัดการ"

คุยกันอีกพักหนึ่ง ฟางชิงเย่ก็วางสาย

คนที่โทรมาไม่ใช่แค่ซ่งต้าไห่ พวกที่เมาแล้วคึกไม่มีที่ระบายก็โทรมา บางคนจะให้ฟางชิงเย่สอนเล่นหุ้น เขาปฏิเสธทันควัน

"สอนอะไร? ฉันแค่พนันวัดดวง โชคดีเลยชนะ หุ้นฉันตอนนี้ยังขาดทุนอยู่เลย"

"นายถามว่าต่อไปจะขึ้นหรือลง? ไม่รู้ บอกไม่ถูกจริงๆ รอหลุดดอยฉันก็จะรีบเผ่นแล้ว"

กว่าฟางชิงเย่จะคุยกับพวกเพื่อนขี้เมาจบ เวลาก็ปาเข้าไปห้าทุ่ม

ช่างเถอะ เกมก็ไม่ต้องเล่นแล้ว อาบน้ำนอน

วันรุ่งขึ้นฟางชิงเย่ไปทำงานตรงเวลา แต่ที่น่าโมโหคือ ได้รับแจ้งจากแผนกอีกว่า ผู้บริหารสาขาจังหวัดที่จะมาตรวจงาน มีธุระด่วนกะทันหัน ยกเลิก! มาวันหลัง!

เมื่อวานเหนื่อยฟรีไปค่อนวัน

แต่ชีวิตลูกจ้างก็แบบนี้ นายจะเปลี่ยนกำหนดการเมื่อไหร่ก็ได้ ลูกน้องทำไม่ได้

ที่น่าเจ็บใจสุดคือ คุณเตรียมงานแทบตายทั้งวัน นายลงมาเดินดูผ่านๆ แค่ห้านาที โคตรเจ็บปวด...

ฟางชิงเย่ชินแล้ว ในเมื่อไม่มีใครมาตรวจ ก็ทำธุระของตัวเองได้

จัดการเรื่องหน่วยวัด วิเคราะห์เชิงพรรณนา แล้วเริ่มสร้างโมเดลจริงจัง

ตามความต้องการ ฟางชิงเย่สร้างโมเดลการพยากรณ์ วิธีที่พบบ่อยคือ Time Series Forecasting (พยากรณ์อนุกรมเวลา), Regression Analysis (วิเคราะห์การถดถอย), Machine Learning (การเรียนรู้ของเครื่อง), Markov Prediction หรือวิธีผสมผสานอื่นๆ

ใช้วิธีวิเคราะห์การถดถอยละกัน...

ยุ่งไปอีกทั้งวัน โมเดลคณิตศาสตร์เสร็จสิ้น ขั้นต่อไปคือการประเมินโมเดล

ขั้นตอนนี้สำคัญมาก ตัวชี้วัดที่เหมาะสมจะวัดประสิทธิภาพของโมเดลได้อย่างแม่นยำ กลางวันคงไม่มีเวลา เอาไว้ตอนเย็นค่อยว่ากัน

ตกดึก ฟางชิงเย่ทำงานต่อ เขาตัดสินใจใช้ตัวชี้วัดอย่าง Mean Squared Error (MSE), Root Mean Squared Error (RMSE) ฯลฯ ในการประเมิน

อืม...

ผลลัพธ์ไม่เลว

เสร็จ!

ฟางชิงเย่ล็อกอิน QQ

มีหลายกลุ่มที่มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน เขาไม่สนใจ ไอคอนนกเพนกวินกระโดดไม่หยุด รูปโปรไฟล์นากาจิเอะชุดกะลาสีวิบวับ

ของสาวตงกวนนั่นเอง

ทุกครั้งที่ฟางชิงเย่ออน QQ จะเห็นรูปโปรไฟล์เธอกระพริบ แต่ปกติเขาไม่สนใจ ยกเว้นวันนี้ที่มีธุระจะคุย

ฟางชิงเย่กดที่รูปสาวตงกวน ข้อความเด้งขึ้นมาเป็นพรวน

"ท่านพี่ อยู่มั้ย?"

"ท่านพี่ เมียคิดถึงท่าน แม้ท่านจะไม่อยู่ข้างกาย แต่เรายังอยู่ในนิทานเรื่องเดียวกัน แม้ข้าจะไม่อยู่ข้างกาย ท่านก็ยังเป็นพระเอกของข้า"

"เฮ้ย ไอ้ผีบ้า โมเดลนั่นเสร็จหรือยัง? ถ้ายังไม่เสร็จเจ๊จะลุยเองแล้วนะ!" ตามด้วยมีดเปื้อนเลือดอีกกอง

เห็นภาษาเพ้อเจ้อพวกนี้ ฟางชิงเย่ถอนหายใจ พิมพ์ตอบไปว่า "เสร็จแล้ว"

รูปโปรไฟล์อีกฝ่ายสว่างวาบทันที ข้อความตอบกลับมาอย่างไว

"ท่านพี่ ในที่สุดท่านก็มา คิดถึงจะตายอยู่แล้ว"

เร็วขนาดนี้?

ฟางชิงเย่สงสัย ยัยนี่กอดมือถือหรือคีย์บอร์ดอยู่ตลอดเวลาหรือไง?

"คิดถึงน้องสาวเธอสิ" ฟางชิงเย่ตอบกลับอย่างไม่เกรงใจ

"แต่ข้าไม่มีน้องสาวนะ มีแต่น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง หรือท่านอยากได้แบบเอ๋อหวงกับนวี่อิง (พี่น้องแต่งสามีคนเดียวกัน)?"

ตามด้วยอีโมจิ "เขินอาย" "เขินอาย"

ฟางชิงเย่พูดไม่ออก "ถ้าพูดจาเพ้อเจ้ออีก ฉันจะออฟไลน์นะ"

"โอเคๆ ท่านบอกว่าเขียนเสร็จแล้ว?" สาวตงกวนเปลี่ยนโหมดจริงจังทันที

"อืม เดี๋ยวส่งให้ ยื่นหมูยื่นแมว!" ฟางชิงเย่เตือน

"วางใจเถอะ ท่านเป็นสามีข้า เมียจะโกงท่านได้ไง"

ฟางชิงเย่ไม่ได้พูดอะไร ส่งไฟล์เอกสารที่ทำเสร็จแล้วไปให้

อีกฝ่ายรับไฟล์แล้วเงียบไปพักใหญ่ ฟางชิงเย่ไม่รีบ รู้ว่าเธอกำลังประเมินโมเดลอยู่

เขาเทชาที่จืดแล้วทิ้ง ชงใหม่แก้วหนึ่ง ค่อยๆ จิบ

ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที รูปโปรไฟล์อีกฝ่ายก็เริ่มกระพริบอีกครั้ง

"เขียนได้ไม่เลว ท่านพี่เก่งจังเลย"

"ไม่ต้องตีซี้ จ่ายเงิน!"

"OK ส่งเลขบัญชีมา เดี๋ยวโอนให้เดี๋ยวนี้"

ฟางชิงเย่ส่งเลขบัญชีบัตรเงินเดือนไปให้ พร้อมชื่อจริง

"ท่านพี่ ท่านชื่อฟางชิงเย่เหรอ? ชื่อติสท์จังเลย พ่อท่านเป็นครูใช่ไหม?" อีกฝ่ายพิมพ์มาพร้อมหน้ายิ้ม

เดาถูกซะด้วย

พ่อที่เป็นอดีตหนุ่มวรรณศิลป์ตั้งชื่อนี้ให้ แต่ฟางชิงเย่ไม่อยากจะสนใจ

"โอนเงิน!"

คราวนี้ผ่านไปห้านาที มือถือฟางชิงเย่ก็ได้รับ SMS แจ้งเตือน เงินเข้าบัญชี 200,000 หยวน

ฟางชิงเย่โล่งอก

เขากลัวจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะหลอก เอาโมเดลไปแล้วแกล้งทำเป็นดู แล้วก็ออฟไลน์หนีหายเข้ากลีบเมฆ

ยังดี สาวตงกวนคนนี้ยังมีสัจจะ

ฟางชิงเย่พิมพ์ "ได้รับแล้ว" ใน QQ เตรียมจะออฟไลน์ จู่ๆ อีกฝ่ายก็พิมพ์มาอีกประโยค "อยากสร้างโมเดลอีกสักชุดไหม?"

(จบแล้ว)