050 หลิวต้งไฉต้องการการบำรุงอย่างหนัก

050 หลิวต้งไฉต้องการการบำรุงอย่างหนัก

“Tay emđang run run nhưng anh thì cứ rótđi” (มือของน้องกำลังสั่น แต่พี่ก็รินต่อไป)

พร้อมกับเพลงฮิตของเวียดนาม ‘2 Phút Hơn’ สาวสวยหน้าอกใหญ่สะโพกงอนในวิดีโอก็เริ่มเต้น

วาบหวิว วาบหวิวสุด ๆ!

ซูหมิงสูดหายใจเย็นเยียบ แล้วกดรายงานวิดีโอนี้ทันที แต่ดันมือลื่นเผลอกด ‘หัวใจ’ ไป

แล้วยังมือลื่นกด ‘หัวใจ’ จนรวมกันเป็นรูปหัวใจใหญ่

ขณะที่เขากำลังตำหนิผู้โพสต์วิดีโอด้วยความคับแค้นใจ ก็มีข้อความหนึ่งแวบขึ้นมาที่แถบสถานะ

หลินเมิ่งเหยา: ฉันจะเริ่มไลฟ์สดแล้ว! อย่าลืมเติมป้ายแฟนคลับให้ฉันด้วยนะ

ซูหมิงดูเวลา 17:50 น. เหลือไม่ถึงสิบนาทีก็จะถึงหกโมงเย็น เขาไม่ตอบข้อความ แต่ยังคงตำหนิวิดีโอต่อไป

ยี่สิบนาทีต่อมา รูปโปรไฟล์ของหลินเมิ่งเหยาก็ยังไม่แสดงสัญลักษณ์ ‘กำลังไลฟ์สด’ ซูหมิงก็ลองพิมพ์ ID ห้องเข้าไปค้นหา

เหมือนครั้งก่อน ล้มเหลวติดต่อกันสามครั้ง ในครั้งที่สี่ก็เข้าได้สำเร็จ

ซูหมิงสังเกตเห็นแสงสีฟ้าแวบผ่านหน้าจอทันทีที่เข้ามา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะระบบหรือเปล่า

หลินเมิ่งเหยาเปลี่ยนฟิลเตอร์ใหม่ คราวนี้กลายเป็นตัวละครอนิเมะ มีใบหน้าและรูปร่างสไตล์การ์ตูน

เมื่อเห็นซูหมิงเข้ามาในห้องไลฟ์สด เธอก็รีบตะโกน: “ความฝันของเด็กสาวหลังดื่มเหล้า รีบเติมป้ายแฟนคลับให้ฉันหน่อย เข้าร่วมกลุ่มแฟนคลับฉันด้วย”

ป้ายแฟนคลับจะสำคัญเท่ากับการแย่งอั่งเปาได้ไง

ซูหมิงแย่งอั่งเปาเสร็จแล้ว ถึงค่อยเติมเงิน 60 โต่วจวน (Dou Zhuan) แล้วมอบป้ายแฟนคลับให้หลินเมิ่งเหยา

หลินเมิ่งเหยาพูดด้วยความพอใจ: “ถือว่านายรู้ดีแล้ว คราวนี้พอรับได้”

ความฝันของเด็กสาวหลังดื่มเหล้า: คุณพูดกับบอสอันดับหนึ่งแบบนี้เหรอ? ไม่ขอบคุณสำหรับของขวัญเหรอ?

รายชื่อผู้สนับสนุนในห้องไลฟ์สดว่างเปล่า ป้ายแฟนคลับอันเดียวก็เป็นบอสอันดับหนึ่งได้

คำพูดที่อวดดีขนาดนี้ทำให้หลินเมิ่งเหยาโกรธจนฟันแทบหัก เธอกัดฟันพูดว่า: “ฉันไม่ให้นายคืนเงินก็ดีเท่าไหร่แล้ว ยังจะให้ฉันพูดดี ๆ กับนายอีกเหรอ?”

“ถ้าอยากให้ฉันขอบคุณ นายก็คืนอั่งเปามาให้ฉันก่อนสิ”

เคยได้ยินแต่บอสอันดับหนึ่งขอคืนเงินจากสตรีมเมอร์ เพิ่งเคยเห็นสตรีมเมอร์ขอเงินคืนจากบอสอันดับหนึ่ง

ซูหมิงเปิดโหมด ‘นกกระจอกเทศ’ ไม่ว่าหลินเมิ่งเหยาจะพูดอย่างไรเขาก็ไม่ตอบกลับ

หลินเมิ่งเหยาพูดคนเดียวไปเรื่อย ๆ ก็ไม่เห็นการตอบสนอง จึงถอนหายใจ: “เฮ้อ ดูเหมือนฉันไม่เหมาะกับอาชีพสตรีมเมอร์จริง ๆ ต่อไปคงไม่ไลฟ์สดแล้ว”

อืม? ซูหมิงกำลังกัดไข่ม้วนอยู่ก็ตกใจ รีบพิมพ์ข้อความส่งไป

ความฝันของเด็กสาวหลังดื่มเหล้า: คุณคิดแบบนั้นได้ไง? ผมว่าคุณยอดเยี่ยมมากเลยนะ

การไลฟ์สดเป็นแบบนี้แหละ เป็นเรื่องปกติที่คนใหม่จะไม่มีคนดู แต่คุณต้องยึดมั่นในความตั้งใจแรก

สตรีมเมอร์ดัง ๆ ก็เคยผ่านช่วงตกต่ำมาแล้ว ตราบใดที่คุณพยายามอย่างต่อเนื่อง ผมเชื่อว่าคุณจะต้องประสบความสำเร็จแน่นอน!

หลินเมิ่งเหยาดีใจ แต่ก็ระมัดระวัง: “จริงเหรอ? แล้วคุณคิดว่าฉันมีข้อดีอะไรบ้าง?”

ซูหมิง: ......

เธอเปิดฟิลเตอร์ความงามทุกวัน คนดูยังไม่เคยเห็นหน้าจริง ๆ เลย จะให้ผมรู้ได้ไงว่าเธอมีข้อดีอะไร?

ร้องเพลงก็ห่วย เต้นก็ไม่เป็น แถมไม่วาบหวิว มีคนดูสิแปลก

เมื่อเห็นซูหมิงไม่ตอบ หลินเมิ่งเหยาก็รู้สึกเศร้าอีกครั้ง: “แน่นอนว่าฉันไม่เหมาะกับอาชีพนี้”

ความฝันของเด็กสาวหลังดื่มเหล้า: เป็นไปไม่ได้ ข้อดีของคุณเยอะมาก ผมแค่กำลังคิดว่าอะไรที่โดดเด่นที่สุด เช่น เสียงของคุณเพราะมาก ฟังสบายหู

เมื่อเห็นความคิดเห็น หลินเมิ่งเหยาดีใจ แต่ก็ระมัดระวัง: “คุณไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนี้เพราะเห็นว่ามีผู้ชมแค่คนเดียว เลยจะแย่งอั่งเปาใช่ไหม?”

ซูหมิง: เป็นไปไม่ได้ ซูหมิงผู้นี้ไม่เคยคิดโลภเงินและหมกมุ่นในกาม!

“ได้ งั้นฉันเชื่อคุณสักครั้ง ฉันจะร้องเพลงให้คุณฟัง”

ซูหมิงปิดเสียงอย่างเงียบ ๆ สามนาทีต่อมาเขาก็ตอบกลับไปว่า เพราะมาก ๆ แล้วก็จ้องมองการนับถอยหลังของอั่งเปาอย่างเงียบ ๆ

เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง เงินรางวัลเข้าบัญชี เขาขอบคุณสองสามคำ แล้วอ้างว่าจะไปอาบน้ำเพื่อหลีกเลี่ยงการสนทนา

ถอนเงินเสร็จแล้วก็เริ่มรับออร์เดอร์ต่อ

เนี่ยเสี่ยวอวี่โทรมา บอกเรื่องหานจินไฉอย่างง่าย ๆ นอกเหนือจากการชดใช้ค่าเสียหายแล้ว อาจจะต้องถูกจำคุกด้วย

ซูหมิงไม่แปลกใจ เพราะความปลอดภัยด้านอาหารไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ในความคิดของเขา คนที่กระทำผิดซ้ำซากหรือก่อให้เกิดเรื่องร้ายแรงควรถูกประหารชีวิต

หลังจากคุยเรื่องหานจินไฉเสร็จ เนี่ยเสี่ยวอวี่ก็ขอบคุณซูหมิงอีกครั้ง ข่าวของเขาได้รับการอนุมัติจากบรรณาธิการใหญ่แล้ว จะถูกเผยแพร่ในวัน 3.15 และตำแหน่งของเธอก็จะได้รับการปรับปรุง

สุดท้ายเธอก็ชวนซูหมิงไปทานข้าว แต่เขาปฏิเสธ เนี่ยเสี่ยวอวี่บอกว่าถ้ามีเบาะแสข่าวดี ๆ อีกก็สามารถติดต่อเธอได้ตลอดเวลา

วางสายแล้ว ซูหมิงกลับไปที่จุดบริการ พบหลี่เฉียงและเหลาหลัวกำลังรวมตัวกัน เขาก็รับอาหารที่ห่อไว้ แล้วไปรับกู่ซินเหยียน

เขามาถึงตรงเวลา กู่ซินเหยียนยืนฟังเพลงอยู่ใต้ต้นไม้ สวมหูฟังสีชมพู แล้วส่ายหัวไปตามจังหวะ

ซูหมิงโบกมือ แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ตอบ จึงกดแตรสองครั้ง

เสียงแตรที่บาดแก้วหูทำให้กู่ซินเหยียนตกใจ ดวงตาที่สวยงามจ้องมองเขาด้วยความโกรธ: “จะตายเหรอ”

ซูหมิงใช้อาหารอร่อยล่อ กู่ซินเหยียนก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มทันที ความแตกต่างนี้ทำให้คนอื่นไม่ทันตั้งตัว

เมื่อกู่ซินเหยียนกินข้าวเสร็จ ซูหมิงก็ขับรถไปส่งเธอกลับบ้าน

สาวน้อยคนนี้ไม่รู้ว่ากินยาผิดหรือเปล่า เอาแต่จิ้มและแตะตัวเขาตลอด ทำให้เขาคันไปทั้งตัว เกือบจะถูกเรียวขาที่ยืดหยุ่นของเธอบีบแล้ว

ซูหมิงตำหนิอย่างจริงจัง: “ถ้าเก่งจริง ๆ ก็แตะให้ต่ำลงไปอีกสิ!”

กู่ซินเหยียน: “ไอ้ลามก!”

ส่งกู่ซินเหยียนกลับบ้าน ซูหมิงก็ส่งอาหารอีกสองสามออร์เดอร์ เมื่อฟ้ามืดสนิทก็กลับไปที่ห้องเช่า

หลิวต้งไฉตอนนี้ปล่อยตัวเต็มที่แล้ว ไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวอีกต่อไป เขาเช่าห้องที่ตัวเองเคยอยู่ แล้วย้ายมาอยู่กับพูซินหนู่

ยากที่จะจินตนาการว่าห้องสิบตารางเมตรจะอยู่ด้วยกันสองคนได้อย่างไร

หลิวต้งไฉใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น โบกแปรงสีฟันในมือ: “พี่หมิง สวัสดีครับ ครั้งที่แล้วพี่บอกว่ารู้จักหมอแผนจีน ช่วยแนะนำผมได้ไหมครับ?”

เมื่อสองวันก่อน ซูหมิงไปเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน เห็นหลิวต้งไฉตาคล้ำ ร่างกายผอมลง จึงเตือนให้เขาควบคุมตัวเอง

ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็บอกว่าเขารู้จักหมอแผนจีน สามารถจัดยาสมุนไพรบำรุงไตให้ได้

คำพูดล้อเล่นกลับกลายเป็นเรื่องจริงอย่างรวดเร็ว

ซูหมิงหัวเราะ: “นายไปดูเองเลยก็ได้ ฉันก็แค่ได้ยินเพื่อนพูดมา อยู่บนถนนฝานหรง ชื่อ เจิ้งเหลียงอี้ก่วน ไปหาหมอเว่ยได้เลย”

“ได้ครับ ผมจำได้แล้ว ผมขอไปล้างหน้าก่อนนะครับ” หลิวต้งไฉพยักหน้า ถืออ่างล้างหน้าเข้าห้องน้ำไป

วัยรุ่นสมัยนี้ไม่รู้จักควบคุมตัวเองจริง ๆ ยังไม่ทันแก่ก็เริ่มอ่อนแรงแล้ว

ซูหมิงบ่นในใจเล็กน้อย แล้วกลับเข้าห้องไป คิดว่าตัวเองควรจะหาที่อยู่ใหม่ได้แล้ว

ตอนนี้มีระบบ แถมเงินในกระเป๋าก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ การปรับปรุงสภาพชีวิตก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร

แน่นอนว่าหมายถึงการเช่าห้องที่ใหญ่ขึ้น ไม่ใช่การซื้อบ้าน ด้วยเงินในมือตอนนี้ยังไม่พอสำหรับเงินดาวน์ด้วยซ้ำ

ยิ่งกว่านั้น เขายังมีหนี้สินบ้านที่ต้องผ่อน ถ้าจะซื้อบ้านหลังที่สอง ก็ไม่สามารถกู้ได้ แถมราคาก็จะสูงขึ้นมาก

“ถ้ามีโอกาส ก็ควรจะหาห้องเช่าที่ราคาถูกและดีกว่านี้” ซูหมิงตัดสินใจในใจ กลับเข้าห้องไปเปลี่ยนชุดนอนที่สะอาด ได้ยินเสียงหลิวต้งไฉกลับเข้าห้องแล้ว จึงเดินออกไปล้างหน้าล้างตา

ขณะที่กำลังแปรงฟัน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เสียงผู้หญิงที่อ่อนโยนดังมา: “คุณซูหมิงคะ ดิฉันชื่อเสี่ยวโจว เป็นตัวแทนจากธนาคารก่อสร้าง ขอเรียนแจ้งว่าเหลือเวลาอีกเจ็ดวันก่อนถึงวันตัดรอบการผ่อนบ้านของคุณค่ะ”