บทที่ 190 - หุ่นเชิดระดับเก้า! เมืองเทพสวรรค์จุติ! โปรโกงของฉันเหนือกว่าแก!

บทที่ 190 - หุ่นเชิดระดับเก้า! เมืองเทพสวรรค์จุติ! โปรโกงของฉันเหนือกว่าแก!

"ความเร็วไม่เลว"

"เร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลยแฮะ"

อวี๋จิ้นมองไปที่สุดขอบฟ้า พึมพำกับตัวเอง

เขาเดาว่า——

เจ้าเมืองเทพสวรรค์คนนั้น อาจจะมีความสามารถประเภท 'เคลื่อนย้ายมิติ' เหมือนกัน

เพราะเขาเพิ่งฆ่าซากาวะ อวี้ ไปเมื่อครึ่งค่อนวันก่อนนี้เอง

ครึ่งวัน ข้ามทั้งดาว Z99 ผู้วิวัฒนาการระดับเก้าทั่วไปทำไม่ได้หรอก

ด้านหลังอวี๋จิ้น

ตงซานหลีที่ถูกมัดแน่น ตอนแรกยังตะลึงกับหุ่นเชิดห้าสิบตัวนั่นอยู่เลย

แต่พริบตาเดียว

กลับพบว่า...

ไกลออกไปมีร่างนับร้อย พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

ในจำนวนนั้น

ห้าร่างที่นำหน้า ล้วนแผ่กลิ่นอายระดับเก้าออกมา!

ส่วนอีกเกือบร้อยคนที่เหลือ ก็เป็นระดับแปดล้วนๆ!

ขุมกำลังขนาดนี้...

บนดาว Z99 ถือว่าน่ากลัวสุดขีด!

ตงซานหลีมองตาค้าง ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความมึนงง

ด้วยความมึนงง เธอเลยแทบไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอนที่อวี๋จิ้นสะบัดมือคลายเชือกมัดให้

"ระดับเก้า?"

ด้านหลังอวี๋จิ้น พวกไนยาก็แปลกใจไม่แพ้กัน

นอกจากในเมืองรุ่งอรุณแล้ว

ทุกคนเพิ่งเคยเห็นผู้วิวัฒนาการระดับเก้ารวมตัวกันเยอะขนาดนี้เป็นครั้งแรก

"ไม่สิ..."

"ทำไมรู้สึกว่า พวกนั้นเหมือนยามาดะ ยูโตะ เมื่อกี้เลย?"

"คลื่นพลังงานรุนแรงมาก แต่สัมผัสถึงสัญญาณชีพไม่ได้เลย?"

ไนยารู้สึกตัวเป็นคนแรก บนใบหน้าเล็กๆ ฉายแววสงสัย

เธอหันไปมองอวี๋จิ้น

"หุ่นเชิด"

อวี๋จิ้นตอบเสียงเรียบ

"หุ่นเชิด?"

"พวกนั้นก็เป็นหุ่นเชิดหมดเลยเหรอ?"

ไนยาตื่นเต้น

ฟึ่บ ฟึ่บ——

เวลานี้

สัมผัสได้ถึงผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญกลุ่มนี้

ในเมืองเจ็ดลี้ พวกเฉินกั่งและเหล่าชุ่ยที่กำลังยุ่งอยู่ ก็พุ่งขึ้นฟ้า มายืนหลังอวี๋จิ้น

ฟังจากปากอิ๋นเหยา พวกเขาก็รู้ที่มาที่ไป

ปฏิกิริยาของเฉินกั่งและพวกก็คล้ายกับไนยา นอกจากตกใจ ก็มีความอยากรู้อยากเห็น

แน่นอน

นอกจากนั้น จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ก็ลุกโชนขึ้นมาด้วย

"นายท่าน!"

"นีลขออาสา!"

นีลก้าวออกมาข้างหน้า เป็นคนแรกที่เอ่ยปาก

"ไม่ต้อง"

อวี๋จิ้นส่ายหน้า แล้วสะบัดมือเบาๆ

ปัง——!

ไม่ไกลออกไป

ร่างนับร้อยบนท้องฟ้า ระเบิดพร้อมกัน กลายเป็นหมอกเลือดโปรยปราย

"เอ๊ะ?"

พวกไนยาดูจนตาค้าง

ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของอวี๋จิ้นที่ฆ่าร้อยคนได้ง่ายๆ แต่เป็นเพราะ...

อวี๋จิ้นลงมือเร็วเกินไปหน่อย

พวกเขายังนึกว่าจะได้สู้สักยกซะอีก

วินาทีถัดมา

เสียงของอวี๋จิ้นก็ไขข้อข้องใจให้พวกเขา

"รอตัวจริงมา ถึงจะเป็นเวทีให้พวกเธอแสดงฝีมือ"

พูดจบ

อวี๋จิ้นจ้องมองหน้าต่างระบบตรงหน้าเงียบๆ

หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที...

สิบวินาทีผ่านไป

ไม่มีแจ้งเตือนการสังหารใดๆ

แม้แต่ 'ของสงครามผู้แข็งแกร่ง' ก็ไม่มีความเคลื่อนไหว

อวี๋จิ้นส่ายหน้า ถอนหายใจเบาๆ

ร้อยคนนี้ ถ้าว่ากันตามตรง ก็คือ 'คนตาย' ไปแล้วจริงๆ

แต่นี่ ก็สะท้อนให้เห็นในทางอ้อมว่า ผู้อยู่เบื้องหลัง หรือเจ้าเมืองเทพสวรรค์คนนั้น มีความสามารถที่ไม่ธรรมดาจริงๆ

"คุณสมบัติหุ่นเชิด?"

"น่าจะไม่ใช่แค่นั้นมั้ง"

อวี๋จิ้นพึมพำ แต่ไม่ได้กลับเข้าเมืองรุ่งอรุณ

ตรงกันข้าม

เขายืนนิ่งกลางอากาศ รอคอยเงียบๆ

เมื่อกี้แม้จะฆ่าหุ่นเชิดร้อยตัวนั้นอย่างรวดเร็ว แต่อวี๋จิ้นก็ไม่ลืมใช้เนตรหยั่งรู้ตรวจสอบพวกมัน

และในข้อมูลของทุกคน มีประโยคหนึ่งเขียนไว้ว่า——

【ทีมวิวัฒนาการแนวหน้าที่ส่งมาจากเมืองเทพสวรรค์】

ในเมื่อเป็นแนวหน้า ก็ต้องมีทัพหลัก

การหยั่งเชิงของอวี๋จิ้นก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่าได้รับการตอบสนองอย่างรุนแรงจากเมืองเทพสวรรค์

และนี่ ก็เข้าทางอวี๋จิ้นพอดี

แทนที่จะต้องเดินทางไกลไปหาเมืองเทพสวรรค์อะไรนั่น สู้รอให้อีกฝ่ายมาส่งถึงที่ยังดีซะกว่า

สำหรับเจ้าเมืองเทพสวรรค์ลึกลับคนนั้น อวี๋จิ้นเองก็สงสัยใคร่รู้ไม่แพ้กัน

ผู้วิวัฒนาการระดับเก้าขึ้นไปในเซิร์ฟเวอร์ดาวเคราะห์?

ผู้เล่นสายบั๊ก?

หรือว่า...

ผู้เล่นสายเติมโปร?

......

......

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป

เขตหมายเลข 80

แผ่นดินสั่นสะเทือนไม่หยุด

ที่ขอบฟ้าไกล เงาเมืองขนาดใหญ่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

"ฮะ?"

"เมืองลอยฟ้าเหมือนกันเหรอ?"

พวกไนยามองเงาไกลๆ แล้วอึ้งไปนิดหน่อย

แต่ไม่นาน พวกเธอก็เห็นความแตกต่าง

"ดูเหมือนจะ..."

"เทียบกับเมืองรุ่งอรุณไม่ได้เลยนะ"

"บินไม่สูงพอ ไม่เร็วพอ ที่สำคัญที่สุดคือ..."

"ไม่เท่พอ!"

เทียบกับพวกไนยา

อวี๋จิ้นมองเห็นข้อมูลได้ชัดเจนกว่า

เนตรหยั่งรู้ สามารถใช้กับเป้าหมายสิ่งไม่มีชีวิตอย่างเมืองหลบภัยได้เช่นกัน

【เมือง: เมืองเทพสวรรค์】

【ระดับ: 9】

【คุณลักษณะ: เรือรบ, ละอองดาว】

【......】

ครืนนน——!

ไม่นานนัก

เมืองเทพสวรรค์ ก็มาถึงเขต 80

มันลอยประจันหน้ากับเมืองรุ่งอรุณ

ข้อแตกต่างคือ——

เมืองเทพสวรรค์ลอยต่ำกว่า และมีขนาดเล็กกว่า

มองผ่านๆ ให้ความรู้สึกเหมือน 'เมืองรุ่งอรุณ มินิ' ยังไงชอบกล

ภาพนี้

ทำให้พวกไนยามองหน้ากัน แล้วเห็นรอยยิ้มในดวงตาของอีกฝ่าย

เมืองรุ่งอรุณ คือความภาคภูมิใจของทุกคน

ถ้ามาดาว Z99 ต่างถิ่น แล้วจู่ๆ มีเมืองที่เจ๋งกว่าเมืองรุ่งอรุณโผล่มา ไม่สิ แค่เจ๋งพอๆ กัน ก็คงทำเอาหงุดหงิดน่าดู

ล้อเล่นน่า!

เมืองรุ่งอรุณต้องไร้เทียมทาน ต้องเป็นหนึ่งเดียวสิ!

"จะว่าไป..."

"ถึงจะเทียบกับเมืองรุ่งอรุณไม่ติดฝุ่น"

"แต่เมืองเทพสวรรค์นี่ ก็มีของอยู่เหมือนกันนะ"

พวกไนยาไม่ได้ประมาท

กลับกัน

ในใจเพิ่มความจริงจังและรอบคอบขึ้นอีกหลายส่วน

เมืองเทพสวรรค์มาอย่างดุดัน คงเลี่ยงการปะทะไม่ได้

ทุกคนเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของอวี๋จิ้นอย่างที่สุด แต่...

พวกเขาก็ไม่อยากให้ศัตรูไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ต้องให้อวี๋จิ้นลงมือเองไปซะหมด

อวี๋จิ้นทุ่มเททรัพยากรมากมาย ปั้นพวกเขามาจนถึงระดับเก้า จะให้มาเป็นแค่ไม้ประดับกินแรงได้ไง

ตูม——

เมืองเทพสวรรค์ หยุดลงที่ขอบเขต 80 ในที่สุด

ตึง——!

เมืองระดับ 9 ขนาดมหึมา กระแทกลงพื้นอย่างแรง

ฝุ่นตลบอบอวล ปกคลุมไปค่อนเขต 80

และภายในเมือง

ร่างคนจำนวนมากบินออกมาเหมือนฝูงตั๊กแตน

มองไปสุดสายตา

ทุกร่างล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับไม่ต่ำ

จำนวนรวม พุ่งไปถึงสองพันกว่าล้านคนอย่างน่าตกใจ

ต้องรู้นะว่า

ประชากรของเมืองระดับ 9 ทั่วไป ก็มีแค่ประมาณสามสิบล้านคนเท่านั้น

ปัดเศษขึ้น เมืองเทพสวรรค์นี่เรียกได้ว่า 'ทหารทั้งเมือง' เลยก็ว่าได้

สิ่งที่น่าสังเกตคือ

อวี๋จิ้นจงใจใช้สัมผัสแห่งแสง+เนตรหยั่งรู้ตรวจสอบดู

ผลปรากฏว่า——

คนนับสิบล้านที่ยังอยู่ในเมืองเทพสวรรค์ เป็นคนเป็น

ส่วนอีกสองพันล้านที่ออกมาทำหน้าที่เป็นกองทัพตอนนี้ เป็นหุ่นเชิด หรือศพเดินได้ทั้งหมด

ระดับของหุ่นเชิดพวกนี้ ต่ำสุดคือระดับห้า ส่วนใหญ่เป็นระดับหก

ระดับเจ็ดระดับแปด มีประมาณหนึ่งส่วน

และผู้วิวัฒนาการระดับเก้า...

วิ้ง——!

บนท้องฟ้า

ผู้วิวัฒนาการระดับเก้าจำนวนยี่สิบคน ปรากฏตัวพร้อมกัน

จำนวนนี้...

แซงหน้าเมืองรุ่งอรุณในปัจจุบันไปแล้วด้วยซ้ำ!

แน่นอน

ระดับเก้าพวกนี้ ก็เป็นหุ่นเชิดเหมือนกัน

ค่าพลังจริงของพวกเขา เพิ่งจะแตะขอบเขตระดับเก้า จะเรียกว่าระดับเก้าขั้นอนุบาลก็น่าจะแม่นยำกว่า

รวมถึงห้าคนที่อวี๋จิ้นตบตายไปก่อนหน้านี้ ก็เป็นแบบเดียวกัน

แต่ถึงอย่างนั้น ขุมกำลังขนาดนี้ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี

อย่างเช่นตงซานหลีในตอนนี้ เธอดูจนเอ๋อไปแล้ว

วิ้ง——!

จู่ๆ

ด้านบนท้องฟ้า คลื่นพลังงานแผ่กระจาย

เหนือหัวของผู้วิวัฒนาการระดับเก้าที่เป็นหุ่นเชิดทั้งยี่สิบคน ร่างของชายหนุ่มค่อยๆ ลอยขึ้นมา

ชายหนุ่มไม่ได้สวมเกราะใดๆ ใส่เพียงชุดผ้าธรรมดาคล้ายอวี๋จิ้น

"ราชา!"

วินาทีที่ชายหนุ่มปรากฏตัว

ผู้วิวัฒนาการระดับเก้ายี่สิบคน รวมกับคนนับสิบล้านในเมืองเทพสวรรค์ ตะโกนกึกก้องพร้อมกัน

"ฮะ?"

"ขี้เก๊กจังวะ?"

เฉินกั่งเห็นภาพนี้ ก็เริ่มหมั่นไส้

ล้อเล่นน่า

ฉากแบบนี้ ปกติมีแต่ท่านเจ้าเมืองของพวกเขาถึงจะมีได้!

ไอ้หนุ่มนี่มาเก๊กท่าต่อหน้าเมืองรุ่งอรุณ?

คนนับร้อยล้านของเมืองรุ่งอรุณ ต่างคิดแบบเดียวกัน

และวินาทีถัดมา

คนร้อยล้านคน รวมถึงชาวเมืองเจ็ดลี้อีกสิบล้านที่เพิ่งสวามิภักดิ์ ต่างตะโกนก้อง

"จงรักภักดี~!"

ภาพเหตุการณ์นี้

ดูตลกและพิลึกพิลั่นชอบกล

แม้แต่อวี๋จิ้น ก็ยังส่ายหน้าอย่างจนใจ

และไม่ไกลออกไป

หานหลิง ก็หันมามองในที่สุด

เขาเมินเสียงตะโกนของคนร้อยล้าน เมินพวกระดับเก้าด้านหลังอวี๋จิ้น จ้องมองแต่อวี๋จิ้นคนเดียว

"หืม?"

หานหลิงส่งเสียงในลำคอ

ตอนนี้

เบื้องหน้าเขา มีข้อความบรรทัดแล้วบรรทัดเล่าลอยขึ้นมา

【อวี๋จิ้น】

【ดาวแม่: ???】

【สถานะ: ???】

【ระดับ: ???】

【......】

【ประเมิน: ???】

ในเวลาเดียวกัน

อวี๋จิ้นก็มองหานหลิง

เนตรหยั่งรู้ lv9 ทำงาน

【หานหลิง】

【ดาวแม่: ???】

【สถานะ: เจ้าเมืองเทพสวรรค์】

【ระดับ: เก้า (สิบสี่)】

【คุณสมบัติ: หุ่นเชิด, มิติ, พายุ, กลืนกิน, ละอองดาว, ภาพฉาย】

【ความสามารถ: การเชิดหุ่น lv9, เคลื่อนย้ายมิติ lv9, ร่างแยกภาพฉาย lv9...】

【พรสวรรค์: เนตรหยั่งรู้, ศึกตัดสินแห่งดวงดาว】

【ประเมิน: ???】

อวี๋จิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อย

ระดับสิบสี่ ถือว่าเวอร์มาก

ห่างจากระดับสิบหกของเขาไม่มากเท่าไหร่

ต้องรู้นะว่า...

นี่คือดาวเคราะห์แดนร้างที่มีเพดานแค่ระดับเก้า

อีกอย่าง——

แผงคุณสมบัติ ความสามารถ และพรสวรรค์ของหมอนี่ หรูหราหมาเห่ามาก

แม้จะเทียบกับเขาแล้วยังห่างชั้น

แต่เทียบกับผู้เล่นทั่วไป นี่มันข้อมูลระดับคนใช้โปรชัดๆ

นอกจากนี้——

"เนตรหยั่งรู้?"

อวี๋จิ้นจ้องมองคำนี้ในช่องพรสวรรค์ สีหน้าแปลกๆ

เนตรหยั่งรู้ เป็นความสามารถที่เขาซื้อมาจากระบบร้านค้าตอนแรกๆ

แต่ตอนนี้?

ดันไปเป็นพรสวรรค์ของหานหลิง

เพียงแต่...

อีกฝ่ายดูเหมือนจะมองเขาไม่ออก?

อวี๋จิ้นสังเกตเห็น หานหลิงหรี่ตาลงเรื่อยๆ

จนสุดท้าย แทบจะเป็นเส้นตรง

ภาพนี้ ทำให้อวี๋จิ้นนึกถึงเจ้าเมืองต้าหลัวบนดาว A3 เมื่อก่อน

ตอนนั้นหมอนั่นก็มองเขาแบบนี้แหละ...

"มองไม่เห็นเหรอเนี่ย?"

หานหลิงมองเครื่องหมายคำถามสามตัวรัวๆ บนหน้าต่างตรงหน้า คิ้วขมวดแน่น

ต้องรู้ว่า เนตรหยั่งรู้สามารถตรวจสอบข้อมูลศัตรูที่มีระดับไม่สูงกว่าตนเองได้

และระดับของเขา คือสิบสี่!

นั่นหมายความว่า...

"สิบสี่ขึ้นไป?"

"เจ้าเมืองลอยฟ้านี่ ระดับสิบห้า หรือสิบหก?"

หานหลิงมีความคิดนี้ผุดขึ้นมา แต่ก็รีบปฏิเสธทันที

"เป็นไปไม่ได้"

"ทะลุระดับห้า คือขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์ดาวเคราะห์"

"นี่เป็นผลลัพธ์ที่ข้าทดสอบมานับครั้งไม่ถ้วน"

"อยากจะทะลุระดับสูงกว่านั้น..."

"เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด"

หานหลิงส่ายหน้า

เขาเดาว่า อีกฝ่ายอาจมีความสามารถ หรือแม้แต่พรสวรรค์ระดับสูงมากๆ ที่ใช้ปิดกั้นการตรวจสอบ

ในระบบพลังเหนือธรรมชาติของ 《Wasteland》 คุณสมบัติ ความสามารถ และพรสวรรค์มีร้อยแปดพันเก้า

แม้การแพ้ทางกันจะพบน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี

"ชื่อของแก"

ดวงตาที่หรี่เป็นเส้นของหานหลิง ค่อยๆ คลายออก

ท่าทางของเขากลับมาเย่อหยิ่งยียวนอีกครั้ง

เขาเอ่ยปากเรียบๆ ด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง

ท่าทางแบบนี้ ทำเอาอวี๋จิ้นอึ้งไปนิดนึง

พระเจ้าช่วย!

เจ้าเมืองเทพสวรรค์นี่ มันโง่ หรือมันมั่นหน้าเกินไป?

ประโยคนี้ ทำให้อวี๋จิ้นมั่นใจว่า เนตรหยั่งรู้ของอีกฝ่ายไม่ได้ข้อมูลอะไรไปเลย

เพราะว่า

ขนาดข้อมูลพื้นฐานอย่างชื่อยังไม่รู้ จะไปเห็นอย่างอื่นได้ยังไง?

"หืม?"

หานหลิงเห็นอวี๋จิ้นไม่ตอบ กลับทำหน้าแปลกๆ ใส่

สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ดีมาก"

เขาหัวเราะออกมา

"ไม่ว่าแกจะมีความสามารถอะไร มีไพ่ตายอะไร"

"ต่อหน้าพลังที่แท้จริง มันก็ไร้ความหมาย"

สิ้นเสียง

วิ้ง——

หานหลิงสะบัดมือ

คลื่นพลังงานพิเศษ ม้วนตัวออกไป

อวี๋จิ้น ถูกครอบคลุมไว้ในทันที

"ศึกตัดสินแห่งดวงดาว?"

อวี๋จิ้นเลิกคิ้ว

กลิ่นอายนี้เขาคุ้นเคย

ที่ต่างกันคือ——

ตอนนั้นฮอลแลนด์ใช้การตัดสิน ดูเหมือนจะยืมอำนาจจากเซิร์ฟเวอร์ดาราจักรทุ่งร้าง

แต่หมอนี่ กลับมีศึกตัดสินแห่งดวงดาวเป็นพรสวรรค์ติดตัว

"เอ๊ะ?"

หานหลิงจ้องเขม็งไปที่อวี๋จิ้น

ร่างของอีกฝ่าย ไม่ได้ถูกส่งตัวหายไปทันทีอย่างที่เขาคิด

กลับกัน...

ยังยืนอยู่ที่เดิม

แถมยัง——

มีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า

วินาทีนี้

หานหลิงเริ่มโมโหจริงๆ แล้ว

เขาสนใจอวี๋จิ้น

แต่...

ความสนใจนั้น คือความสนใจที่จะจับอีกฝ่ายมาทำเป็นของเล่น

แต่ตอนนี้?

ของเล่นกล้าเยาะเย้ยเขา?

เรื่องนี้ ให้อภัยไม่ได้!

ตูม——!

พลังงานคุณสมบัติในตัวหานหลิงปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

เขาจะเร่งพรสวรรค์ 'ศึกตัดสินแห่งดวงดาว' เต็มกำลัง!

แต่...

วินาทีถัดมา

ยังไม่ทันที่เขาจะเร่งพลัง

วูบ——

ร่างของอวี๋จิ้น หายไป

การกระทำของหานหลิง ชะงักค้าง

ในขณะเดียวกัน

ข้างหูเขา ก็มีเสียงเรียบๆ ดังขึ้น

"ฉันรอแกอยู่บนดวงดาว หานหลิง"

ชั่วขณะหนึ่ง

หานหลิงเงียบกริบ

สีหน้าเขา เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

ในแววตา ความคิดต่างๆ แล่นผ่านไม่หยุด

วินาทีนี้

ต่อให้เขาโง่แค่ไหน ก็รู้สึกตัวแล้ว

เจ้าเมืองลอยฟ้าที่โผล่มาจากไหนไม่รู้คนนี้ น่าจะเป็น...

ระดับสิบสี่ขึ้นไปจริงๆ!

"ทำได้ยังไง?"

หานหลิงขมวดคิ้ว ร่างกายก็ค่อยๆ เลือนรางไปจากที่เดิม

วิ้ง——!

ท่ามกลางดวงดาวอันไร้ขอบเขต

ร่างของหานหลิง ปรากฏขึ้น

และตรงหน้าเขาไม่ไกล อวี๋จิ้นยืนรออยู่อย่างเงียบงัน

ชัดเจนว่า...

หานหลิงเป็นคนเปิด 'ศึกตัดสินแห่งดวงดาว' เองแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนโดนอีกฝ่ายล่อให้เข้ามาติดกับ

"แกเป็นใครกันแน่?"

หานหลิงในตอนนี้ จู่ๆ ก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน สลัดความบ้าคลั่งอวดดีก่อนหน้านี้ทิ้งไปจนหมด

เขาจ้องเขม็งไปที่อวี๋จิ้น สายตาเต็มไปด้วยการสำรวจ

"ฉัน?"

"อวี๋จิ้น"

อวี๋จิ้นยิ้มบางๆ

เหมือนที่หานหลิงสนใจเขา เขาก็อยากรู้ความลับของหานหลิงเหมือนกัน

เพราะว่า

นี่เป็นผู้เล่นสายเติมโปรคนที่สองที่เขาเจอ นอกจากตัวเขาเอง

แต่พริบตาถัดมา

หานหลิงที่ได้ยินชื่ออวี๋จิ้น ก็ชะงักไปเล็กน้อย

"อวี๋... จิ้น?"

ตรงคำว่า 'จิ้น' (เถ้าถ่าน/ดับสูญ) เขาเน้นเสียงเป็นพิเศษ

ระหว่างนั้น

เขาสังเกตปฏิกิริยาของอวี๋จิ้นอย่างตั้งใจ

แต่น่าเสียดาย อีกฝ่ายไม่ได้มีปฏิกิริยาพิเศษอะไรกับคำว่า 'จิ้น' นี้เลย...

(จบบทนี้)