บทที่ 110 - โอ้ว ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ผู้ไร้เทียมทาน!

บทที่ 110 - โอ้ว ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ผู้ไร้เทียมทาน!

เทือกเขาอันยิ่งใหญ่ แบ่งเขต A308 ออกเป็นสองฝั่ง

ฝั่งใต้ คือพื้นที่ที่เมืองรุ่งอรุณตั้งอยู่ มีเมืองหลบภัยประมาณ 50 กว่าแห่ง

ฝั่งเหนือ คือพื้นที่ที่เสี่ยวหมิงไปหาเพื่อน ก็มีเมืองหลบภัยประมาณ 50 กว่าแห่งเช่นกัน

ตอนนี้

อวี๋จิ้นนั่งอยู่บนหัวของเต่ายักษ์กลายพันธุ์ มองออกไปไกลๆ

สุดสายตา มองเห็นโครงร่างเลือนรางของเมืองหลบภัยแห่งหนึ่ง

"เมืองหลบภัยระดับ 4?"

อวี๋จิ้นแปลกใจเล็กน้อย

เดิมทีเขาคิดว่าจะให้เสี่ยวหมิงพาไปหา 'เพื่อน' เพิ่มอีกสักหน่อย

เพราะรอบนี้แม้จะได้ผลึกเยอะ แต่ผลึกระดับสิบเอ็ดมีแค่ก้อนเดียว อวี๋จิ้นรู้สึกว่าไม่ชัวร์

เขาออกมาเที่ยวนี้ กะว่าจะกวาดผลึกให้พอทะลวงระดับสิบเอ็ดรวดเดียวเลย

"เสี่ยวหมิง ไปทางโน้นดูซิ"

อวี๋จิ้นตบหัวเจ้าเต่า ชี้ไปทางเมืองหลบภัย

"งูวว—"

เสี่ยวหมิงส่งเสียงตอบรับ กลับตัวเปลี่ยนทิศทาง

พร้อมกันนั้น

ขาทั้งสี่ของมันก็สับไวยิ่งขึ้น

ทั้งที่เป็นพื้นดินแดนร้าง แต่ขามันสับจนเห็นเป็นภาพติดตา ฝุ่นทรายที่ตลบขึ้นมาตามทางเหมือนพายุลูกย่อมๆ

"ฮ่าฮ่า เต่าดี!"

อวี๋จิ้นชมเชย มองดูโครงร่างเมืองหลบภัยที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ในใจเริ่มเกิดความอยากรู้อยากเห็น

จะว่าไป

จนถึงตอนนี้ นี่เป็นเมืองหลบภัยแห่งแรกนอกจากเมืองรุ่งอรุณที่เขาเห็นว่ามีการเลื่อนขั้นแล้ว

"เมืองหลบภัยระดับ 4 นอกจากจะต้องมีเมืองบริวารอย่างน้อย 50 แห่งแล้ว"

"ยังต้องมีผู้วิวัฒนาการ 20,000 คน โดยในจำนวนนั้นต้องมีระดับหกอย่างน้อย 3 คน"

อวี๋จิ้นพึมพำ ไล่เรียงเงื่อนไขของเมืองระดับ 4

"งั้นก็แปลว่า..."

"เจ้าเมืองอย่างน้อยก็น่าจะเป็นระดับเจ็ด หรือเผลอๆ อาจจะระดับแปด?"

คิดได้ดังนั้น

อวี๋จิ้นก็เริ่มตื่นเต้น

ข้ามมิติมาจนป่านนี้ ตบสัตว์กลายพันธุ์ระดับเจ็ดระดับแปดตายไปไม่น้อย

แต่ผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ดระดับแปด...

นอกจากไนอาแล้ว เขายังไม่เคยเจอคนที่สองเลย

"ฉันมีแต่ระดับกับค่าพลัง แต่ขาดประสบการณ์ต่อสู้จริง"

"ถือโอกาสที่ 'ศัตรูจากฟากฟ้า' ยังไม่มา หาเจ้าเมืองระดับเจ็ดแปดมาซ้อมมือ แลกเปลี่ยนวิทยายุทธ์หน่อยก็ดี!"

"อื้ม หวังว่าจะเป็นคนที่คุยง่ายนะ..."

อวี๋จิ้นบ่นพึมพำกับตัวเอง

"ไม่สิ"

อวี๋จิ้นส่ายหัว

"หวังว่าเป็นคนที่คุยยากดีกว่า"

"แบบนั้น ฉันจะได้ตบมันตายได้อย่างชอบธรรม"

"บุกเดี่ยวพิชิตเมืองหลบภัยระดับ 4 ไม่แน่พี่ระบบอาจจะแจกรางวัลใหญ่ให้ก็ได้?"

พอคิดแบบนี้ อวี๋จิ้นก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง

"เสี่ยวหมิง ลุยโลด!"

...

...

เมืองต้าหลัว

ในคฤหาสน์เจ้าเมืองที่ดูเหมือนพระราชวังขนาดย่อม

เจ้าเมืองต้าหลัว ผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ด โจนส์ ชอว์ นั่งอยู่บนบัลลังก์เจ้าเมือง

เขามีสีหน้าเคร่งขรึม มองออกไปไกล

นอกเมืองต้าหลัว พายุทรายพัดโหมกระหน่ำ

นั่นคือความเคลื่อนไหวที่เกิดจากเต่ายักษ์ระดับเจ็ด

"แขกไม่ได้รับเชิญงั้นรึ?"

โจนส์หรี่ตาลง

ในดวงตาของเขา เหมือนมีอักขระไหลเวียน

"หืม?"

โจนส์อุทานด้วยความแปลกใจ

เขาถึงกับมองระดับความแข็งแกร่งของผู้ชายที่นั่งอยู่บนหัวเต่ายักษ์ไม่ออก!

"ความสามารถต้านทานการตรวจสอบ?"

โจนส์แปลกใจ แต่ก็แค่แปลกใจเท่านั้น

เขาลุกขึ้นยืนอย่างสง่าผ่าเผย จากบัลลังก์ที่แกะสลักอักขระนับไม่ถ้วน

"ท่านเจ้าเมือง—"

"ให้เรียกรวมพลกองกำลังป้องกันเมืองไหมครับ?"

ข้างกายโจนส์ ชายวัยกลางคนที่แผ่กลิ่นอายระดับหกถามอย่างนอบน้อม

"ไม่จำเป็น"

โจนส์โบกมือ

เขาก้าวเท้าเดินดุ่มๆ ออกไปนอกคฤหาสน์เจ้าเมือง

"ตั้งแต่เมืองต้าหลัวเลื่อนเป็นระดับ 4 ก็ไม่ได้ยืดเส้นยืดสายมานานแล้ว"

โจนส์บิดคอ ในแววตามีประกายแห่งการต่อสู้ลุกโชน

เขาข้ามมิติมายังโลกแดนร้าง ครบสิบปีพอดี

สิบปี สองคุณสมบัติ ผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ด!

สิบปี เมืองหลบภัยระดับ 4!

สิบปี รบชนะทุกครั้ง ไม่เคยพ่ายแพ้!

ตอนนี้ เมืองหลบภัย 51 แห่งทางตอนเหนือของเขต A308 ทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของเขา!

เขาภูมิใจในความสำเร็จของตัวเองมาก

ถึงขั้น...

เขามีความมั่นใจว่า ในการเลื่อนขั้นครั้งต่อไปอีก 50 ปีข้างหน้า เขาจะติดท็อป 10 ของดาว A3!

ตูม—!

โจนส์กระทืบเท้า ร่างพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

เผชิญหน้ากับเต่ายักษ์และอวี๋จิ้นที่บุกมาอย่างดุดัน เจ้าเมืองต้าหลัวผู้นี้ไม่มีความคิดที่จะใช้ความได้เปรียบในพื้นที่ แต่เลือกที่จะออกไปรบนอกเมือง!

ภาพนี้

ทำให้ชาวเมืองต้าหลัวเกือบล้านคนตะโกนกึกก้อง!

"โอ้ว—"

"ท่านเจ้าเมืองผู้ไร้เทียมทาน!"

ต่างจากสโลแกน 'จงรักภักดี' ของเมืองรุ่งอรุณ

สโลแกนของเมืองต้าหลัวตลอดสิบปีมานี้ คือประโยคนี้มาตลอด

ในสายตาของชาวเมือง ท่านเจ้าเมืองของพวกเขา คือผู้ไร้เทียมทาน!

สิบปีในชีวิต ไม่เคยพ่ายแพ้!

...

...

"อ้าวเฮ้ย?"

"ห้าวขนาดนี้เลยเหรอ?"

บนหัวเต่ายักษ์ อวี๋จิ้นมองดูเงาร่างที่พุ่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แล้วก็อึ้งไป

"ไฟลุกโชนเลยดิ?"

อวี๋จิ้นเองก็เริ่มรู้สึกคึกคักขึ้นมาบ้าง

เขาลุกขึ้นยืน

วูบ—!

อวี๋จิ้นดีดตัวเบาๆ ร่างพุ่งขึ้นฟ้าเช่นกัน

ไม่นานนัก

บนท้องฟ้าเหนือแดนร้าง

สองร่าง หนึ่งซ้ายหนึ่งขวา ยืนประจันหน้ากันห่างออกไปพันเมตร

อวี๋จิ้นกำลังประเมินโจนส์

โจนส์ก็กำลังสังเกตอวี๋จิ้น

"ดวงตาแห่งการรู้แจ้ง?"

อวี๋จิ้นเพิ่งจะคิด ก็ส่ายหัวปฏิเสธ

ตัวเองตั้งใจมา 'ฝึกฝนประสบการณ์ต่อสู้จริง' อยู่แล้ว ถ้ารู้ความสามารถอีกฝ่ายล่วงหน้าหมด มันก็ขี้โกงเกินไป

เพิ่มความยากให้ตัวเองหน่อยดีกว่า จะได้มี 'ผลการฝึก' มากขึ้นนิดนึง

อีกด้านหนึ่ง

โจนส์หรี่ตาลง

โจนส์หรี่ตาแคบ!

โจนส์หรี่ตาจนเป็นเส้นตรง!

"บ้าเอ๊ย..."

"ทำไมมองไม่ออกเลย!"

โจนส์ภายนอกดูสงบนิ่ง แต่ในใจคลื่นลมโหมกระหน่ำ

สิบปีที่ผ่านมา กุญแจสำคัญที่ทำให้เขารบชนะทุกครั้ง ก็คือคุณสมบัติ 'เนตร' ของเขา

คุณสมบัติ 'เนตร' โดยตัวมันเองไม่มีพลังต่อสู้

แต่...

มันสามารถวิเคราะห์ข้อมูล ความสามารถ จุดอ่อนของเป้าหมาย สามารถคาดเดาการเคลื่อนไหว หรือแม้กระทั่งทำนายอนาคตของเป้าหมายได้!

"วิเคราะห์ด้วยสายตา lv7!"

"จับจุดอ่อน lv6!"

"เนตรสัจธรรม lv5!"

"เนตรสรรพสิ่ง lv3!"

"..."

ความสามารถทั้งเจ็ดของคุณสมบัติ 'เนตร' ล้วนแต่เป็นการสังเกตและตรวจสอบ

แต่...

โจนส์ใช้หมดแล้ว กลับมองไม่เห็นข้อมูลอะไรเลย!

กระทั่ง

ตอนที่เขาใช้ความสามารถระดับเจ็ดของ 'เนตร' ที่ชื่อ 'หยั่งรู้วาสนา'

วิญญาณของเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

ดวงตาส่งความเจ็บปวดแปลบปลาบ

แล้วก็...

"เหงื่อ?"

"เชี่ย เลือด..."

โจนส์ยื่นมือแตะเลือดสดๆ ที่ไหลออกจากหางตา แล้วก็งงเป็นไก่ตาแตก

เขาแค่มองแวบเดียว ทำไมตาเกือบบอด?

"หา?"

ไม่ไกลนัก

อวี๋จิ้นมองโจนส์ ก็งงเหมือนกัน

ไม่ใช่แล้วพวก?

ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ทำไมแกเลือดตาไหลพรากดูน่ากลัวขนาดนั้น?

"คุณสมบัติสายมิจฉาชีพ (แกล้งเจ็บเรียกค่าเสียหาย) เหรอ?"

อวี๋จิ้นเลิกคิ้ว

"..."

การรับรู้ของผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ดเฉียบคมมาก ต่อให้ห่างกันพันเมตร โจนส์ก็ได้ยินคำพูดของอวี๋จิ้น

เขาสูดหายใจลึก ระงับความสับสนในใจ

ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมความสามารถ 'เนตร' ถึงใช้ไม่ได้ผลกับหมอนี่

แต่...

ไม่มีปัญหา!

เขายังมีคุณสมบัติที่สอง: การ์ด!

วูบ—!

โจนส์ประสานมือ

รอบกายเขา การ์ดนับร้อยนับพันใบปรากฏขึ้น

"จั่วการ์ด lv7!"

โจนส์ตะโกนเสียงต่ำ

วูบ—!

การ์ดเกือบพันใบเรียงรายอย่างเป็นระเบียบตรงหน้าเขา

นี่คือความสามารถเดียวของคุณสมบัติ 'การ์ด'

[จั่วการ์ด lv7: สุ่มจั่วการ์ด 7 ใบจากกองการ์ดที่รีเฟรชใหม่ การ์ดแต่ละใบมีผลลัพธ์ใช้ครั้งเดียวที่แตกต่างกัน]

[ประกอบด้วย: การ์ดโจมตี/การ์ดป้องกัน/การ์ดรักษา/การ์ดกับดัก/การ์ดพื้นที่/การ์ดเคลื่อนย้าย/การ์ดกฎ]

"เนตรสัจธรรม lv5!"

เขาเปิดใช้งานความสามารถ 'เนตร'

ชั่วพริบตา

การ์ดที่เคยมองเห็นเลือนราง ก็ชัดเจนขึ้นในสายตาเขา

เขาสามารถ 'โกง' มองเห็นผลของไพ่แต่ละใบได้!

"ฮ่าฮ่า!"

โจนส์หัวเราะ

สิบปีที่ผ่านมา คู่ต่อสู้ของเขา ก็เหมือนไอ้โง่ที่อยู่ตรงหน้านั่นแหละ

นึกว่าเขากำลังเล่นกลเหรอ?

ดันไม่ขัดจังหวะตอนเขาใช้สกิล 'จั่วการ์ด' ซะงั้น?

"งั้น แกก็หมดโอกาสแล้ว!"

โจนส์ยกมือขึ้น เลือกการ์ด 7 ใบที่มีผลรุนแรงที่สุดและเข้ากันได้ดีที่สุดจากกองการ์ดนับพันตรงหน้า!

ตามหลักการ...

การจั่วการ์ดคือการสุ่มล้วนๆ วัดดวงกันไป

แต่ความสามารถ 'เนตร' ของเขา ทำให้ตอน 'จั่วการ์ด' เขาเหมือนผู้เล่นที่ใช้โปรแกรมโกง!

"การ์ดกับดัก: พันธนาการ!"

"การ์ดโจมตี: ทะเลเพลิง!"

"การ์ดรักษา: พิรุณทิพย์!"

"การ์ดพื้นที่: บึงโคลนลดความเร็ว!"

"การ์ดกฎ: ทั้งสองฝ่ายในพื้นที่นี้ได้รับความเสียหาย +100%!"

"การ์ดป้องกัน: สะท้อนการโจมตี 30%!"

"การ์ดเคลื่อนย้าย: หุ่นเชิดตัวแทน!"

พูดมาช้า แต่เกิดขึ้นเร็ว

ทั้งหมดนี้ โจนส์ทำเสร็จในชั่วพริบตา

เขาเหมือนนักมายากลไพ่ ขว้างการ์ดออกไปทีละใบ

บ้างขว้างใส่อวี๋จิ้น บ้างขว้างใส่ตัวเอง และบ้างก็ขว้างขึ้นฟ้าเหนือหัวทั้งสองคน

"หืม?"

อวี๋จิ้นพบว่าตัวเองขยับไม่ได้

เพล้ง—!

เขาออกแรงนิดหน่อย พันธนาการก็แตก

"?"

โจนส์งง

[การ์ดกับดัก: พันธนาการ]

[ผล: ตรึงศัตรูที่มีระดับไม่สูงกว่าตนเกินสองระดับไว้ 1 วินาที]

ฟู่—

อวี๋จิ้นพบว่า รอบตัวจู่ๆ ก็มีทะเลเพลิงเกิดขึ้น

วูบ—!

อวี๋จิ้นยกมือขึ้น บนมือปรากฏหลุมดำ

หลุมดำดูดกลืนทะเลเพลิงจนเกลี้ยงในพริบตา เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

"?"

โจนส์มึน

แต่ไม่นาน เขาพบว่าตัวเองมึนเร็วไปหน่อย

หลุมดำในมืออีกฝ่าย ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น

วูบ—!

เขาผลักเบาๆ

หลุมดำพุ่งมาปรากฏตรงหน้าโจนส์ทันที

แล้วก็...

การ์ดของเขา ไม่ว่าจะที่ขว้างออกไปกลางอากาศ หรือที่ลอยอยู่รอบตัว

วูบ—!

ทั้งหมดถูกหลุมดำ 'เขมือบ' เข้าไปจนเกลี้ยง

"ได้จริงๆ ด้วยแฮะ?"

ไม่ไกลนัก

อวี๋จิ้นมองดูฉากนี้ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

[หลุมดำมิติ lv1]

[ผลเรียกใช้: สลายพื้นที่ในบริเวณ สร้างหลุมดำ ดูดกลืนและทำลายสสารและพลังงานทุกอย่างในบริเวณ]

เขาแค่อยากลองดูว่า 'การ์ด' ของหมอนี่ จะนับเป็น 'สสารและพลังงาน' ไหม

ถึงอวี๋จิ้นจะยังไม่ได้ใช้ 'ดวงตาแห่งการรู้แจ้ง' แต่เขาก็พอมองความสามารถของหมอนี่ออกแล้ว

สกิลบางอย่างอาจจะรุนแรง สกิลบางอย่างกลไกอาจจะพิเศษ

แต่...

มีทุกอย่าง ก็เท่ากับไม่มีอะไรสักอย่าง

หลุมดำมิติทำลายได้ไม่ยาก ขอแค่ใช้พลังงานกระแทกที่รุนแรงพอก็ทำลายได้แล้ว

พลังงานที่ต้องใช้ก็ไม่ต้องเยอะ ขอแค่มากกว่าพลังงานที่อวี๋จิ้นใช้สร้างหลุมดำก็พอ

ทีนี้อวี๋จิ้นก็ไม่ได้ออกแรงเยอะ ประมาณหนึ่งในสิบ?

คำนวณตามค่าสัมประสิทธิ์พลังงาน...

1,800,000 0.1 = 180,000

"อ้าว ใส่แรงเยอะไปหน่อย"

อวี๋จิ้นเกาหัว

แต่นอกจากความผิดพลาดของอวี๋จิ้นแล้ว

ประเด็นหลักก็อยู่ที่ความสามารถของโจนส์ด้วย

มีทั้งโจมตี ป้องกัน กับดักพื้นที่ เฉลี่ยๆ กันไป ก็เลยธรรมดาไปหมด

"น่าเบื่อ"

อวี๋จิ้นส่ายหัว หมดอารมณ์จะซ้อมมือต่อ

ส่งกระแสจิต

วูบ—!

หลุมดำมิติขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าในพริบตา

โจนส์ พร้อมกับการ์ดของเขา ถูกกลืนหายเข้าไปข้างใน

วูบ—!

อวี๋จิ้นสะบัดมือ หลุมดำหายไป

[คุณชนะและสังหาร 'ผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ด — เจ้าเมืองต้าหลัว'!]

[‘ของรางวัลจากผู้แข็งแกร่ง’ ทำงาน...]

[คุณได้รับค่าสถานะหนึ่งอย่างจากเขา!]

[คุณปลุกคุณสมบัติที่สิบ: การ์ด!]

...

เมืองต้าหลัว

เงียบกริบไร้เสียง

อวี๋จิ้นร่อนลงจากฟ้า มายืนอยู่หน้าคฤหาสน์เจ้าเมือง

ไม่นานนัก

ชาวเมืองเกือบล้านคน จู่ๆ ก็ตะโกนโห่ร้องพร้อมกัน:

"โอ้ว—"

"ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ผู้ไร้เทียมทาน!"

และเบื้องหน้าอวี๋จิ้น ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้น

[คุณสำแดงเดชสวรรค์ ใช้ร่างมดปลวก พิชิต 'ป้อมปราการหลบภัยอวกาศต้าหลัวระดับ 4' เพียงลำพัง!]

[คะแนนแดนร้าง +100 ล้าน!]

[คุณได้รับทรัพยากร: ผลึกพลังงานระดับสิบ 40!]

...

(จบแล้ว)