บทที่ 30: โปรโมทสินค้า

มู่หว่านชิวขมวดคิ้วและถามว่า “ข้อตกลงอะไร?”

เจียงเหอไม่ตอบเพียงแค่ยิ้มแทน “คุณรู้จักหวางซืออวี่ไหมครับ  คุณมู่?”

“หวางซืออวี่?  หนึ่งในลูกน้องของเฒ่าต้วน  เด็กสาวที่อ่านใจได้งั้นเหรอ?” มู่หว่านชิวรู้สึกสับสนและกดดัน "ข้อตกลงของคุณกับฉันไปเกี่ยวข้องอะไรกับหวางซืออวี่?"

“ใจเย็นคุณมู่  เกี่ยวไม่เกี่ยวเดี๋ยวก็รู้” ​​เจียงเหอกล่าวหันกลับมาเรียก "หวางซืออวี่  มานี่แป๊บนึง!"

หวางซืออวี่วิ่งเข้ามาหาพวกเขา "มีอะไรเหรอ?"

เจียงเหอยิ้ม “แสดงให้คุณมู่เห็นผลลัพท์ของข้าวโพดหน่อย”

“แต่…” หวางซืออวี่หน้าแดง  เธอมองไปรอบ ๆ และกระซิบกระซาบ “ที่นี่เลยเหรอ?  นี่มันประเจิดประเจ้อเกินไปไหม  ไปบ้านนายแทนไม่ได้เหรอ?”

เจียงเหอกรพริบตาปริบ ๆ จะหัวเราะก็ไม่ได้จะร้องให้ก็ไม่ออก "คิดอะไรของเธอเนี่ย?  ฉันไม่ได้จะให้เธอแก้ผ้า  แต่ให้เธอยืนตัวตรง ๆ ต่างหาก”

แม้เสื้อผ้าของหวางซืออวี่ค่อนข้างจะหลวม  และไม่ได้เน้นสัดส่วนรูปร่างของเธอ  แม่เมื่อเธอยืนตรงต่อหน้ามู่หว่านชิว

โผล่!

ปุ่มด้านหน้าหน้าอกของเธอโผล่ออกมา

"คุณ!"

มู่หว่านชิวเดือดดาลอย่างมาก  เธอพุ่งตัวเข้าไปในรถเอสยูวี  แล้วกระแทกเท้าเหยียบคันเร่งและรถก็พุ่งออกไปทันที

หวางซืออวี่รีบติดกระดุมและที่กระซิบ “เจียงเหอ  คุณมู่เค้าเป็นอะไรงั้นเหรอ?”

เจียงเหอจ้องมองมาที่เธอ… และถอนหายใจหลังจากผ่านไปครึ่งวิ “เค้าคงจะอิจฉาเธอน่ะสิ  ไปกันเถอะ  เธอกลับบ้านกับฉันได้มะ  ฉันมีเรื่องอยากวานให้เธอช่อยหน่อยน่ะ”

หลังจากแยกทางกับต้วนเทียนเหอแล้ว  เจียงเหอกับหวางซืออวี่ก็เดินไปด้วยกันใต้แสงจันทร์กลับไปที่หมู่บ้าน  แต่เมื่อพวกเขาเดินไปได้เพียงสี่ร้อยเมตรเท่านั้น  รถเอสยูวีที่เพิ่งแล่นออกไปโดยมองไม่เห็นหลัง  ก็ดันวิ่งกลับมาหาพวกเขา

มู่หว่านชิวเปิดกระจกรถและพูดอย่างโกรธเคือง “เจียงเหอ  คุณจะทำข้อตกลงกับฉันสินะ?”

“ไอ้ผมก็นึกว่าคุณมู่จะไม่สนใจซะอีกนะครับ” เจียงเหอตอบเรียบ ๆ แต่กลับถือวิสาสะเปิดประตูเอสยูวีเอาเองและขึ้นรถไปพร้อมกับหวางซืออวี่ "ไปโลด  เราไปคุยรายละเอียดกันที่บ้านผม”

"คุณ…"

มู่หว่านชิวโกรธจนแทบควันออกหู  เห็นฉันเป็นคนขับรถหรือไง  คิดว่าฉันเป็นใครกันหา? ถึงกระนั้นความโกรธของเธอก็สงบลงหลังจากเหลือบมองที่หน้าอกของหวางซืออวี่

เธอยิ้มขณะขับรถเอสยูวีไปที่หมู่บ้าน “คุณหวาง  คุณมีร่างกายที่ดูดีมาก”

“ไม่จริงหรอกค่ะ” หวังซืออวี่กล่าวอย่างนอบน้อม “รูปร่างของคุณมู่น่าอิจฉามากกว่าอีก”

ใบหน้าของมู่หว่านชิวหมองลงอย่างเห็นได้ชัด

เจียงเหอพยายามเอามือปิดปาก  แต่ในที่สุดก็ไม่สามารถกลั้นหัวเราะคิกคักได้อยู่ดี  มันไม่ค่อยสุภาพนัก  เราไม่ควรหัวเราะเยาะใครเพียงเพราะว่ามีหน้าอกเล็กกว่า  แต่แม้ในขณะที่เขากลั้นหัวเราะ  เจียงเหอก็มองเห็นหวางซืออวี่จับมือเขาและกำลังยิ้มอยู่

“คุณมู่ไม่รู้อะไร  เมื่อไม่กี่วันก่อนของฉันแค่ 33C เอง”

ใบหน้าของมู่หว่านชิวยังคงหม่นหมองลงไปเรื่อย ๆ

คราวนี้เจียงเหอไม่สามารถกลั้นไหวและหัวเราะออกมาเสียงดัง “ของคุณเล็กกว่า 33C อีกเหรอครับ  คุณมู่?  คุณดูไม่แบนขนาดนั้นนา…  ผมมีผลิตภัณฑ์สีเขียวจากธรรมชาติที่จะช่วยคุณได้  เป็นผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกอย่างร้อยเปอร์เซนต์  มีสีเหลือง  และปลอดมลภาวะ  ผมรับประกันเลยว่าคุณจะมีไซส์ 36D หลังจากที่ได้ใช้แล้ว!”

จริงอยู่ที่เขากำลังพูดถึงข้าวโพด…  แต่การเรียกมันว่าสีเขียวแล้วมาตลบกลับเป็นสีเหลืองนั้นช่างน่าตบปากจริง ๆ อย่างไรก็ตามเจียงเหอได้ตัดสินใจหุบปากอย่างรวดเร็วเพราะเขาเห็นเปลวไฟเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นเหนือหัวของมู่หว่านชิว

หลังจากเหลือบมองอย่างสนใจไม่กี่ที  เขาก็อุทานออกมาด้วยความเกรงกลัว “น่าแปลกจริง ๆ ที่ไฟบนหัวนั่นมันไม่เผาผมคุณ”

พรึบ

เปลวเพลิงกระจายหายไป  มู่หว่านชิวเองก็เงียบไปลงไปด้วย

“ฉันเป็นผู้ปลุกพลังประเภทไฟ  ทำไมฉันถึงถูกไฟตัวเองแผดเผาด้วยล่ะ?”

“แล้วคุณกลัวไฟของคนอื่นเผาไหมครับ?”

“แล้วแต่สถานการณ์นะ”

มู่หว่านชิวชะลอรถเมื่อพวกเขาไปถึงทางแยกนอกหมู่บ้าน  และเหยียบคันเร่งไปต่อหลังจากที่เจียงเหอชี้ทิศทางให้

“ไฟปกติทั่วไปใช้ไม่ได้กับผู้ปลุกพลังประเภทไฟหรอก” เธอกล่าวเสริม “แต่ฉันยังสามารถได้รับบาดเจ็บได้หากคู่ต่อสู้ของฉันเป็นประเภทไฟแบบอื่น  และพวกเขาใช้พลังนั้นในการโจมตี”

“เข้าใจละ” เจียงเหอกล่าวพยักหน้าและชี้ทางให้มู่หว่านชิว

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงบ้านของเจียงเหอ  เอ้อเหลิงจื่อและซานเหลิงจื่อกลับมาก่อนพวกเขาและไปเล่นกันในสวน  พวกมันไม่ได้ออกมา  แต่ก็เหลือบมองมู่หว่านชิวเมื่อเธอเข้ามา  ดูเหมือนจะรู้สึกบางอย่าง

“บ้านของผมพึ่งถูกนิกายเทียนโหมวโจมตีก็เลยไม่มีเวลาทำความสะอาด” เจียงเหอยิ้มในขณะที่เปิดประตูที่ไม้ที่พังยับเยอะ “ยินดีต้อนรับครับ  คุณมู่”

หลังจากเข้ามาแล้วมู่หว่านชิวก็ตรวจสอบสภาพแวดล้อมและยิ้ม “เจียงเหอ  ฉันได้ยินมาว่าคุณปฏิเสธข้อเสนอของสำนักงานจัดการคดีพิเศษ  แล้วคุณสนใจที่จะเข้าร่วมกรมวิจัยพลังพิเศษแห่งชาติไหมคะ?

“เราให้สวัสดิการที่ดีกว่าสำนักงาน  และหากคุณสนใจ  คุณจะได้รับเงินเดือนพื้นฐาน  แต้มบุญเพิ่มเติม  และยาเม็ด  แน่นอนว่ากำไรใดๆ จากภารกิจที่คุณเข้าร่วมจะถูกนับแยกกัน  บังเอิญฉันมีบ้านหลายหลังในหลิงโจว  ฉันยกให้คุณด้วยเลยก็ได้นะ”

แต่เจียงเหอกลับโบกมือให้เธอ “โทษทีนะครับคุณมู่  วันนี้เราจะหารือเกี่ยวกับข้อตกลงทางธุรกิจในเท่านั้น  และจะไม่มีอะไรอื่นอีก”

เขาเข้าไปในบ้านที่พังยับเยินที่อยู่ติดกัน  และพบแผ่นกระดาษที่หวางซืออวี่เขียน 'ข้อมูล' ของเธอไว้

“คุณมู่ดูนี่สิครับ” เจียงเหอกล่าวและส่งมันให้เธอ

เมื่อสแกนผ่านกระดาษ  มู่หว่านชิวพบว่าไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวเลขสองสามตัวที่ขีดเขียนไว้: 33C, 34C, 36C, 36D และอื่น ๆ เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว  เธอจึงหันไปหาหวางซืออวี่ซึ่งยืดตัวตรงทันทีโดยอัตโนมัติ

“เจียงเหอ  ตัวเลขเหล่านี้…”

"อ้อ  นั่นกราฟเส้นโค้งแสดงการเติบโตที่สังเกตได้จากส่วนใดส่วนหนึ่งบนร่างกายของหวางซืออวี่หลังจากที่เธอใช้ผลิตภัณฑ์ของผมนั่นเอง”

อะไรว…?

ปากของมู่หว่านชิวกระตุก  กราฟแสดงการเติบโตบ้านป้าแกสิ!  ไอ้นี่มันแค่กระดาษ A4 ที่มีตัวเลขเขียนอยู่สองสามตัว  ทำไมถึงกล้าโอ้อวดอย่างภาคภูมิใจขนาดนี้กัน?

ถึงอย่างนั้นหน้าอกของมู่หว่านชิวก็ร้อนขึ้น!  ดูแล้วหวางซืออวี่ก็เรียกได้ว่าได้รับพรที่ดีมาก ๆ มาไว้ในมือ!  หากเธอสามารถเป็นเหมือนกันได้  เธอก็จะส่องแสงสว่างเจิดจ้าจนทำให้ดวงตาสุนัขของเพื่อนซี้ของเธอต้องบอดไปเลย

สุดท้ายแล้วผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่ต้องการรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ?

เธอวางกระดาษลงบนเก้าอี้ไม้เล็ก ๆ ของเจียงเหอ  และยืดตัวให้ตรงอย่างสง่างามแล้วถามว่า “เมื่อพิจารณาดูแล้วมันก็ค่อนข้างกระตุ้นความสนใจของฉันอยู่หน่อยนึงเหมือนกัน  เจียงเหอ  สรุปแล้วผลิตภัณฑ์ของคุณคืออะไรกันแน่?”

เจียงเหอพึมพำออกมาว่า “มันเป็นผลิตภัณฑ์จากฟาร์ม”

"อะไรนะ?"

มู่หว่านชิวได้ยินไม่ชัดในตอนแรก  แต่เธอเห็นเจียงเหอหันหลังและออกจากประตูไป  ไม่นานหลังจากนั้นก็กลับมาพร้อมกับถือข้าวโพดสามฝักไว้ในมือ

มู่หว่าชิวอ้าปาหวออย่างประหลาดใจ “ใหญ่มาก  ยาวมาก!” เธอลุกขึ้นหยิบข้าวโพดฝักหนึ่ง “ข้าวโพดนี้…  มันทำให้ตรงนั้นเติบโตได้ด้วยเหรอ?”

“คุณมีความเห็นเรื่องผลิตภัณฑ์ของผมอย่างไรบ้างครับ  คุณมู่”

เจียงเหอนึกขึ้นได้ว่าจะต้องโปรโมทสินค้าด้วยเมื่อทำการขาย  เขาปอกข้าวโพดหนึ่งฝักทันทีและถือมันไว้ในมือ

"ดูสิ  ข้าวโพดที่ยาวและใหญ่ตั้งขนาดนี้  แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์  รูปลักษณ์ของมันช่างยอดเยี่ยมด้วยเฉดสีเหลืองทอง  แม้จะยังไม่ปรุงให้สุกก็ยังมีกลิ่นหอม ๆ หวาน ๆ โชยออกมา  ไม่ต้องพูดถึงตอนที่ปรุงสุกแล้วเพราะมันต้องออกมายอดเยี่ยมสุด ๆ อย่างแน่นอน  แต่ว่าสรรพคุณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือ  การส่งเสริมให้เหล่าบรรดาสาวนั้นได้มีร่างกายที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วย  ซึ่งช่วยพัฒนาความมั่นใจให้เพิ่มมากขึ้นนั่นเอง!”