บทที่ 19 - ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวอาตมาจัดการเอง

บทที่ 19 - ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวอาตมาจัดการเอง

พระหนุ่มเดินมาที่ข้างรถ รัศมีธรรมแผ่ออกมาจากร่างจางๆ

ท่านแนะนำตัวว่า "อาตมามาจากวัดฝ่าจ้ง ฉายาทางธรรมว่า หยวนคง ขอโยมอย่าได้ตกใจ"

เมื่อกี้ท่านเพิ่งโชว์พาวใช้มือเปล่าหยุดรถ ทำเอาคนในรถตะลึงตาค้าง

บวกกับท่าทางใจดีมีเมตตา มีแสงธรรมเปล่งประกาย แถมยังพูดจาภาษาคน

พวกเธอเลยได้สติ

ไม่ใช่ผี

เป็นคน

แถมเป็นยอดคนผู้ทรงศีลด้วย

พวกเธอเหมือนเจอขอนไม้ลอยมาตอนจะจมน้ำ รีบแย่งกันเล่าเรื่องทันที

ใช่แล้ว พวกเธอมาจากทางอ่างเก็บน้ำ

พระหยวนคงเลยถามต่อว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น

พวกเน็ตไอดอลก็แย่งกันเล่าเหตุการณ์สยองขวัญที่เจอมาอย่างละเอียด

พอได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด พระหยวนคงก็พยักหน้า

เป็นไปตามที่คาดไว้

อ่างเก็บน้ำกลายเป็นแดนผี แถมยังมีซอมบี้ปะปนอยู่ด้วย?

พระหยวนคงรู้สึกแปลกใจ

ตามปกติแล้ว ผีกับซอมบี้ไม่น่าจะมาอยู่รวมกันได้

แต่ที่น่าแปลกกว่าคือ ซอมบี้ตัวนั้นยอมปล่อยคนธรรมดาพวกนี้ออกมา

ไม่รู้ว่ามีแผนอะไรซ่อนอยู่

หลังจากสอบถามข้อมูลจากผู้รอดชีวิตเรียบร้อย

พระหยวนคงก็กล่าวว่า "ขอบใจโยมมาก อาตมาขอตัวล่วงหน้าไปก่อน"

เห็นพระหนุ่มทำท่าจะเดินมุ่งหน้าไปทางอ่างเก็บน้ำ

พวกเน็ตไอดอลตกใจใหญ่

"หลวงพี่! ทางนั้นมีผีนะ จะไปเหรอ?"

"อย่าไปเลยค่ะ อันตรายมาก พวกหนูตายกันไปตั้งหลายคนแล้ว"

"ใช่ค่ะ อย่าไปเลย"

คนบนรถพยายามห้าม

อย่าหาทำ

แต่ทว่า วินาทีต่อมา พระหนุ่มกลับพนมมือแล้วกล่าวว่า "อมิตาพุทธ ขอบใจโยมที่เป็นห่วง แต่อาตมาพอจะมีฝีมืออยู่บ้าง พุทธคุณไร้ขอบเขต การโปรดสัตว์ส่งวิญญาณผีร้ายกับซอมบี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับอาตมา ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

หลวงพี่แสดงจุดยืน: ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวอาตมาจัดการเอง

แค่แดนผีเล็กๆ กับซอมบี้ตัวเดียว

จะไปยากอะไร

ท่านบำเพ็ญเพียรมาสูงส่ง พุทธคุณแกร่งกล้า เคยปราบผีมานักต่อนัก ซอมบี้ก็เคยเจอมาแล้ว

ยังไม่เคยมีผีหรือซอมบี้ตัวไหนรอดมือท่านไปได้สักราย

ดังนั้นพระหยวนคงจึงมั่นใจมาก

พูดจบ พระหนุ่มก็ก้าวเท้าออกไป เพียงก้าวเดียว ร่างก็ไปโผล่ห่างออกไปสิบเมตร

ก้าวเดียวสิบเมตร นี่คือ 'วิชาย่นระยะทาง' ของพุทธ

คล้ายคลึงกับวิชา 'ย่อพสุธา' ของเต๋า

เพียงไม่กี่ก้าว พระหนุ่มก็หายวับไปจากสายตาของพวกเน็ตไอดอล

พวกเน็ตไอดอลนั่งมองตาปริบๆ อยู่บนรถ

มีคนถามขึ้น "เอาไงดี? หลวงพี่แกไปจริงเหรอ?"

"เราจะขับตามกลับไปดูไหม? รู้สึกหลวงพี่แกของจริงนะ"

"จะบ้าเหรอ ที่นั่นอันตรายขนาดไหนเมื่อกี้ไม่เห็นรึไง? กว่าจะหนีออกมาได้ จะกลับไปก็กลับไปคนเดียวสิ ฉันไม่เอาด้วยหรอก"

"จริง รีบไปเถอะ ฉันไม่อยากเจอไอ้ตัวประหลาดพวกนั้นอีกแล้ว"

แก๊งเน็ตไอดอลตัดสินใจเผ่น ถึงพระรูปนั้นจะดูเก่ง

แต่ใครจะเอาชีวิตไปเสี่ยงพนันกับความเก่งของพระ

รีบหนีดีกว่า

เรื่องที่เจอมาเมื่อกี้คงหลอนไปชั่วชีวิต ถ้าไม่บ้าจริงคงไม่มีใครอยากกลับไปดูซ้ำสอง

รถออฟโรดซิ่งหายไปทันที

ทางด้านพระหยวนคงมุ่งหน้าสู่อ่างเก็บน้ำด้วยความเร็วสูง

วิชาย่นระยะทางของท่านรวดเร็วมาก

ไม่กี่นาทีก็มาถึงหน้าอ่างเก็บน้ำ

พระหยวนคงมองไปข้างหน้า ลูกประคำในมือเปล่งแสงธรรมเจิดจ้าขึ้นอีกเท่าตัว

เหมือนลูกประคำจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้

แดนผี!

อยู่ข้างหน้านี่เอง

พระหยวนคงมองเห็นหมอกดำชั้นนอกที่ปกคลุมแดนผี

เนื่องจากจางเทียนลู่กลืนกินผีไปเก้าในสิบส่วน ไม่มีไอผีจำนวนมากคอยหล่อเลี้ยง หมอกดำที่เคยหนาทึบของแดนผีขนาดใหญ่ตอนนี้จึงจางลงไปเยอะ

พระหยวนคงเห็นความเข้มข้นของหมอก

ก็ประเมินว่านี่น่าจะเป็นแค่แดนผีขนาดเล็ก

หมอกจางขนาดนี้ ผีคงไม่เท่าไหร่หรอก

ว่าแล้วท่านก็หยิบ 'ปลาไม้' เครื่องรางประจำกายออกมา

"ป๊อก ป๊อก ป๊อก!"

ท่านเคาะปลาไม้เดินฝ่าเข้าไปในแดนผี

ปลาไม้ เดิมทีเป็นเครื่องรางของเต๋า ต่อมาพุทธรับไปใช้ มักใช้เคาะจังหวะตอนสวดมนต์ โปรดสัตว์ นั่งสมาธิ หรือเรียกพระเณร

แต่ปลาไม้บางอันก็เป็นอาวุธวิเศษ ที่ผ่านการปลุกเสกจากเกจิอาจารย์ด้วยวิธีพิเศษ

มีผลในการข่มภูตผีปีศาจ

เสียงเคาะปลาไม้ของพระหยวนคงดังกังวาน ทุกครั้งที่เคาะ หมอกดำรอบตัวก็แตกกระจาย เปิดทางให้ท่านเดินเข้าไป

ถือว่ามีฝีมือไม่เบา

ภายในแดนผี

จางเทียนลู่วางค่ายกลเทียนกังแปดทิศเสร็จเรียบร้อย

กดรับรางวัล [อิน-สามสิบหกวิชาเทียนกัง: พลิกสมุทรคว่ำนที] และ [วิชาแขนเสื้อกลืนจักรวาล]!

วิชาแรกคืออิทธิฤทธิ์ที่สามารถควบคุมแม่น้ำลำคลอง ทะเลสาบ มหาสมุทร ให้ปั่นป่วนเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม

วิชาหลังคือวิชาเก็บของ สามารถสร้างมิติในแขนเสื้อ ดูดกลืนสรรพสิ่งเข้าไปได้

ในไซอิ๋ว เจิ้นหยวนต้าเซียน จอมเทพแห่งปฐพี เคยใช้วิชานี้สะบัดแขนเสื้อทีเดียว เก็บพระถังและศิษย์ทั้งสามเข้าไปเรียบวุธ แม้แต่หงอคงยังหนีไม่พ้น

จางเทียนลู่มองรางวัลวิชาพลิกสมุทรคว่ำนที

ประจวบเหมาะพอดี ได้ใช้เดี๋ยวนี้แหละ

เขาทำการเรียนรู้และซึมซับวิชาทันที

จากนั้น จางเทียนลู่ยื่นกรงเล็บออกไป ทำท่าเหมือนขยำอากาศ แต่ส่งผลไปถึงน้ำในอ่างเก็บน้ำ

อิน-สามสิบหกวิชาเทียนกัง

พลิกสมุทรคว่ำนที!

ทันใดนั้น ตามการหมุนของฝ่ามือจางเทียนลู่

น้ำในอ่างเก็บน้ำเริ่มหมุนวนโดยไม่มีลมพัด

เกิดน้ำวนขนาดใหญ่ยักษ์ขึ้น

จางเทียนลู่เร่งพลัง น้ำวนขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

กลายเป็นพายุหมุนในน้ำ น้ำพุ่งขึ้นฟ้าเป็นลำสูงกว่าสิบวาหลายสาย

เบื้องหลังเทียนซือรุ่นสาม สามราชันผีเห็นเจ้านายแค่ยกมือ ก็ทำให้ฟ้าถล่มดินทลาย

พลิกผันผืนน้ำ ทำให้น้ำในอ่างเก็บน้ำที่เคยสงบนิ่ง กลายเป็นพายุน้ำสิบกว่าสาย พุ่งเสียดฟ้า ราวกับจะพลิกอ่างเก็บน้ำหงายท้อง

สามราชันผีตื่นตะลึง

น่ากลัวฉิบหาย

เมื่อกี้พวกตนยังคิดจะไปสู้กับเขาอีกเหรอ?

ไร้เดียงสาชะมัด

ระดับนี้ ต่อให้เป็นจักรพรรดิผีมาเอง ก็ต้องกราบขอชีวิต

ใครจะไปสู้ไหว

เจ้าปลาไหลนั่นที่ไปแย่งของเขา ถือว่ารนหาที่ตายจริงๆ

ตอนนี้เขาจะพลิกอ่างเก็บน้ำหาตัวมันแล้ว

ถ้าโดนจับได้เมื่อไหร่ หมดอนาคตแน่

จางเทียนลู่จ้องมองผิวน้ำ ตอนนี้คลื่นลมโหมกระหน่ำ น้ำทะเลสาบปั่นป่วน

น้ำจำนวนมหาศาลถูกกวนจนขุ่นคลั่ก

โคลนตมก้นอ่างถูกกวนขึ้นมาจนหมด

ดวงตาของจางเทียนลู่มองทะลุน้ำและโคลนตม เพื่อหาตัวไอ้ปลาไหลแก่ที่บังอาจมาแย่งของ

จางเทียนลู่: ไอ้หนู อย่าให้จับได้นะ ถ้าจับได้เมื่อไหร่ เอ็งโดนดีแน่!

ขณะที่เทียนซือรุ่นสามกำลังพลิกฟ้าคว่ำสมุทรอยู่ที่หน้าอ่างเก็บน้ำ

ด้านนอกแดนผี พระหนุ่มสวมจีวรเหลืองกำลังเคาะปลาไม้ เดินฝ่าหมอกดำเข้ามาอย่างช้าๆ เตรียมจะปราบมาร

เดินไปเดินมา ท่านก็ได้ยินเสียงน้ำไหลเชี่ยวกราดดังสนั่นหู

พระหยวนคงขมวดคิ้ว

เสียงอะไร?

ทำไมเสียงน้ำดังขนาดนี้?

[จบแล้ว]