ตอนที่ 620 นักแสดงชั้นยอดอีกคน (ฟรี)

สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ตอนที่ 620 นักแสดงชั้นยอดอีกคน (ฟรี)

“ผ—ผมกลัวมากจริงๆ” หลินจือพูดกับกล้อง เสียงสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าซีดเผือด

มีคนมากกว่าหนึ่งแสนคนกำลังดูไลฟ์สดของเขาในยามเที่ยงคืน หลังจากข่าวลือแพร่กระจายออกไปใน Navel

เขาก้มมองตักของตัวเองแล้วหลุดบทไปชั่วครู่ เมื่อเห็นยอดผู้ชมพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วแบบก้าวกระโดด

“ทีแรกผมตั้งใจจะเก็บไว้เงียบๆ” เขาพูดต่อ พร้อมสูดน้ำมูกเพื่อเพิ่มความดราม่า

“แต่ผมไม่สามารถทำงานร่วมกับคนที่ทำให้ผมเจ็บปวดทางใจขนาดนี้ได้อีกต่อไปแล้ว”

“Untouched Souls มีความหมายกับผมมาก มันคือโปรเจกต์ที่ฉันได้รับหลังจากต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากในปีที่แล้ว”

“เพราะงั้น... พอผมเห็นคนที่เป็นต้นเหตุของบาดแผลพวกนั้น มันก็เหมือนพาผมกลับไปที่ที่มืดมนอีกครั้ง”

— บอกมาสิว่าใคร!

— เขาไม่ต้องพูดชื่อด้วยซ้ำ

— ใช่ ใครเคยอยู่กับหลินจือใน Rising Stars แล้วตอนนี้ก็อยู่ใน Untouched Souls อีก?

— อย่าบอกนะ… คือจูน?

— ไม่มีใครอื่นแล้วล่ะ

“ยังไงผมก็จะพยายามอย่างดีที่สุดนะครับทุกคน หวังว่าทุกคนจะยังคงสนับสนุนผมต่อไป” หลินจือพูดอย่างกล้าหาญ แม้ดวงตาจะคลอด้วยน้ำตา

“ผมรู้ว่าผมกำลังจะสู้กับอะไรที่ยากมาก เขาเป็นคนดังมาก ผมรู้ว่าคนส่วนใหญ่น่าจะเข้าข้างเขา แต่ผมแค่อยากเล่าเรื่องของผมออกมา ถ้ามีใครเคยรู้สึกแบบเดียวกัน ได้โปรดอย่ากลัวที่จะบอกความรู้สึกของตัวเองออกมาด้วยนะครับ”

— แค่นี้ก็ชัดเจนแล้ว

— ต้องเป็นจูนแน่ๆ

— ทุกคนเห็นคลิปของจูนที่เริ่มแพร่ในเน็ตยัง?

— คลิปไหน? ตอนอยู่กับเด็กฝึกที่ว่าตายเหรอ?

— คลิปบนดาดฟ้าฝนตกนั่นน่ะเหรอ? ฉันเพิ่งดูเมื่อกี้เอง

— อยู่ที่ไหน?

— ลองหาใน Navel ดู

— แล้วในคลิปมันมีอะไร?

— นาทีที่ 1:07 เหมือนเขาผลักอีกคนลงไปเลย

— ยืนยันแล้วเหรอว่าเป็นจูนจริง?

— ยังเลย แต่ทาง Phoenix อาจจะแถลงเร็วๆ นี้

หลินจือกดปิดไลฟ์แล้ววางโทรศัพท์อย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นลุกขึ้นยืนอย่างสบายๆ

เขาหันไปมองกระจกตรงหน้าแล้วยิ้มมุมปาก

“อา...” เขาพูด “เราน่าจะไปเป็นนักแสดงได้แล้วสิ”

จากนั้นก็เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ

“อ้อ ลืมไป ฉันเป็นอยู่แล้วนี่หว่า!”

จูนตื่นเช้ามาพร้อมความรู้สึกสดชื่น ทว่าเบิกตากว้างเมื่อรู้ตัวว่ากำลังจะสาย

“บ้าชะมัด!” เขาสบถ แล้วรีบวุ่นวายเก็บของในห้อง โชคดีที่กระเป๋าสีดำของเขากลับมาจากร้านซักแล้ว ทำให้อารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อย

ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็จัดการทุกอย่างเสร็จ รีบวิ่งออกจากห้องไปยังรถที่เจย์นั่งรออยู่แล้ว

“ไปกันเถอะ” จูนพูด

แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น — เจย์ยังไม่สตาร์ทรถ

ผิดปกติ เจย์มักจะเร่งให้จูนไปถึงที่นัดตรงเวลาเสมอ ทว่าคราวนี้กลับดูเชื่องช้าอย่างประหลาด

แล้วเจย์ก็หันกลับมาด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาจูนประหลาดใจเข้าไปอีก

“จูน…” เขาพูดพลางเสยผม

จูนขมวดคิ้ว “อะไร? เราต้องรีบไป ฉันมีถ่ายซีนแรกวันนี้นะ”

“หลินจือ...” เจย์พูดเสียงเรียบ ทำให้จูนพยักหน้าเข้าใจ

แสดงว่าอีกฝ่ายเริ่มโจมตีแล้วสินะ

ก็สมควรล่ะ

การถ่ายทำ Untouched Souls ดำเนินมาได้ครึ่งทางแล้ว ถ้าจะตัดใครออก ก็ต้องรีบทำเดี๋ยวนี้เพื่อลดความเสียหาย

“เขาพูดอะไรอีกล่ะ?” จูนถาม

“เขาบอกว่านายรังแกเขา แล้วก็มีคลิปวิดีโอที่นายอยู่กับเพื่อนสมัยเป็นเด็กฝึกหลุดออกมาด้วย คนก็เลยเริ่มตั้งทฤษฎีกันใหญ่”

จูนแค่นหัวเราะ “รังแกเหรอ? นี่มันข้อหาใหม่ของพวกเขาสินะ?”

“เรื่องนี้ซีเรียสนะจูน” เจย์ถอนหายใจ “น่าจะซีเรียสกว่าเรื่องข่าวเดทอีก”

จูนถอนหายใจ “ฉันไม่สะทกสะท้านหรอก เขาแค่พูดมั่วๆ”

“ฉันเชื่อนาย” เจย์ตอบ “แต่ตอนนี้คนก็เริ่มพูดถึงนายอีกแล้ว บางส่วนของแฟนคลับก็ดูจะเข้าข้างหลินจือด้วยซ้ำ”

จูนขมวดคิ้วด้วยความงุนงง

สาธารณชนเชื่อหลินจือ ทั้งที่เขาเตรียมหลักฐานไว้แล้ว? ข้อกล่าวหานั่นมันแรงขนาดนั้นเลย?

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเช็กใน Navel แต่มีข้อความเด้งขึ้นมาเสียก่อน

หมอบ้า: เยี่ยมเลย! แล้วเธอจะมาวันไหน?

จูนขมวดคิ้ว เขาเลื่อนขึ้นไปดูข้อความก่อนหน้า

หมอบ้า: พรุ่งนี้มาเจาะเลือดได้ไหม?

จูน: ได้

คิ้วเขายิ่งขมวดหนักขึ้น จึงเปลี่ยนไปเปิดบทสนทนากับมินจุนแทน และถอนหายใจเฮือกเมื่อเห็นข้อความสุดท้าย

น้องชาย: พรุ่งนี้ผมอัปคลิปสองอันนี้เลยได้ใช่ไหม?

จูน: ไม่

จูนถอนหายใจพลางนวดหัวคิ้ว แล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไปใหม่

จูน: ช่วยอัปให้เร็วที่สุดเลยนะ

แต่อย่างที่รู้กัน มินจุนกำลังเรียนอยู่ จึงคงมีความล่าช้าแน่

“เฮ้อ… ไปกองถ่ายกันเถอะ” จูนบ่น

เจย์ถอนหายใจแล้วขับรถออกไปตามคำสั่ง

ทันทีที่จูนไปถึง เขาก็กลายเป็นประเด็นร้อนของกองถ่ายอีกครั้ง — ราวกับเดจาวูตอนที่ข่าวเดทหลุดออกมา

แต่คราวนี้ร้ายแรงกว่า เพราะเขาถูกกล่าวหาว่าทำผิดจริง

ตามคาด ไม่มีนักแสดงคนใดอยู่ในกองถ่าย จูนจึงมุ่งหน้าไปยังห้องประชุมทันที

เขาเปิดประตูเข้าไป เห็นนักแสดงหลักพร้อมผู้กำกับและนักเขียนนั่งอยู่กันครบ

ทุกสายตาหันมาทางเขาเมื่อเขาเดินเข้าไป แต่จูนจ้องอยู่แค่คนเดียว

หลินจือ

อีกฝ่ายใส่ฮู้ดสีดำ ดูเหมือนเมื่อคืนร้องไห้ทั้งคืน

จูนหัวเราะในใจอย่างไม่อยากเชื่อ

แสดงได้น่าสงสารดีเหลือเกิน

“จูน นั่งก่อน” ผู้กำกับแจมพูดด้วยน้ำเสียงที่ไร้ความอบอุ่นอย่างที่เคยมีให้

จูนพยักหน้าแล้วนั่งลงตรงข้ามหลินจือ

ผู้กำกับแจมถอนหายใจขณะมองดูนักแสดงของเขา

จนถึงตอนนี้ นี่คือโปรดักชันที่เครียดที่สุดที่เขาเคยทำมา — ทั้งที่หนังยังไม่ทันฉายด้วยซ้ำ

“ผมไม่รู้เลยว่าเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในกองถ่าย” เขาเริ่มพูด

“หลินจือ หวังว่าคุณจะรู้ว่า ข้อกล่าวหาเหล่านี้ร้ายแรงมาก”

หลินจือพยักหน้าอย่างน่าสงสาร “ผมคิดมาเยอะแล้ว มันยากเกินไปที่จะถ่ายทำร่วมกับจูน หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา”

จูนพยายามกลั้นตาไม่กลอก

“จูน คุณมีอะไรจะพูดไหม?” ผู้กำกับถาม

“เขาไม่มีหลักฐานใดๆ ที่จะยืนยันข้อกล่าวหาเลย”

หลินจือเม้มปากแน่น

“แต่นายก็ไม่มีหลักฐานพิสูจน์ตัวเองเหมือนกันว่าไม่ได้ทำ”

“บริษัทจะออกแถลงการณ์เร็วๆ นี้” หลินจือพูด พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เกือบจะเผยออกมา

“จริงเหรอ?” ผู้กำกับแจมพึมพำ ยังไม่แน่ใจว่าสุดท้ายเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร

แน่นอนว่าเขาจะผิดหวังมาก หากข้อกล่าวหาของหลินจือเป็นความจริง — เพราะตัวละครจีอันที่จูนเล่นนั้นกลายเป็นตัวโปรดของเขาไปแล้ว

แต่ถ้า Phoenix พิสูจน์ได้ว่าจริง เขาก็ไม่มีทางเลือก นอกจากต้องไล่จูนออกจากโปรดักชัน

แอนน์ถอนหายใจเสียงดังเมื่อข่าวสำคัญบางอย่างถูกปล่อยออกมา

ทุกคนหันไปมองเธอ — แต่จูนกับหลินจือยังคงจ้องตากันอย่างดุดัน

“ซีอีโอของ Phoenix ออกมาพูดแล้ว!”

___________________________

เพจถ้าเช่นนั้นข้าขอลา