ตอนที่ 610 ความท้าทายครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้น (ฟรี)

สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ตอนที่ 610 ความท้าทายครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้น

“ดูนี่สิ จีอา!” โบราอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เมื่อเห็นโพสต์ล่าสุดของ Azure Entertainment

“พวกเขากำลังเปิดรับเด็กฝึกใหม่สำหรับ ไรส์ซิ่งสตาร์ ซีซั่นห้า!” เธอพูดพร้อมยื่นโทรศัพท์จ่อหน้าจีอา

“หุบปากไปเลย” จีอาผลักโทรศัพท์ออก แล้วหันกลับไปดูรูปตัดต่อจูนในชุดย้อนยุคจากแอป Navel “ชั้นกำลังทำสิ่งสำคัญอยู่”

“เหอะ อย่ามาทำเป็น!” โบราพูดเสียงเรียบ “ฉันรู้ว่าเธอนั่งอ่านฟิคจูนย้อนยุคมาสามชั่วโมงแล้ว”

จีอาหรี่ตาใส่ ทำเป็นไม่พอใจ “ก็เรื่องมันกำลังเข้มข้นนี่นา! จูนกำลังจะชิงบัลลังก์ทั้งที่เริ่มต้นจากข้ารับใช้ พลังอำนาจพลิกไปพลิกมานี่มันดีต่อใจสุดๆ!”

โบรากลอกตาแล้วดึงโทรศัพท์ตัวเองกลับมาก่อนจะกดปิด

“แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้น มาคุยเรื่อง ไรส์ซิ่งสตาร์ ซีซั่นใหม่กันก่อนเถอะ!”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ?” จีอาถามหน้าตาย

“เขาไม่ได้รับแค่เด็กฝึกจากค่าย K-pop นะ แต่ยังเปิดรับเด็กฝึกเดี่ยวด้วย นี่คือโอกาสทองของเธอเลย!”

จีอามองโบราด้วยสายตาราวกับอีกฝ่ายบ้าไปแล้ว

“อย่างแรกเลยนะ ชั้นไม่เคยฝันอยากเป็นไอดอล”

“อย่างที่สอง การเป็นไอดอลมันดูจะเหนื่อยตายไปข้าง ถ้าไม่รักการแสดงจริงๆ นี่คือทางแห่งความทรมานเลยล่ะ ลองคิดดูสิ ต้องฝึกหลายปี ต้องจ่ายเงินเพื่อขึ้นโชว์ ต้องตารางแน่น ต้องเพอร์เฟกต์ทุกวินาที! ไอดอลไม่ใช่อาชีพสำหรับคนอ่อนแอ”

โบราได้แต่พยักหน้ารับแบบจนใจ

“และที่สำคัญที่สุด... ชั้นร้องเพลงไม่เป็นเลยสักนิด” จีอาเสริม

“อย่างน้อยเธอก็หน้าตาดีล่ะน่า” โบรากล่าว “เดี๋ยวนี้บางวงก็อาศัยแค่จุดนั้นอย่างเดียวเหมือนกันนะ”

จีอาส่ายหน้าแล้วหยิบโทรศัพท์กลับมา

“ยังไงเป็นแฟนคลับก็ปลอดภัยกว่าเยอะ ชั้นจะดูซีซั่นใหม่นะ เพราะชั้นชอบรายการแนวเซอร์ไววัล”

“นับชั้นด้วย!” โบราพูด “พร้อมจะตามติ่งเกิร์ลกรุ๊ปแล้ว!”

“นี่คือบทใหม่ทั้งหมดค่ะ” ริสะพูดขณะเดินไปรอบห้อง แจกบทใหม่ให้กับนักแสดงทุกคนที่อยู่ในห้อง

ทุกคนมีสีหน้างุนงงไปพักหนึ่ง จนกระทั่งริสะรีบอธิบาย

“ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉากที่ถ่ายไปก่อนหน้านี้จะไม่ถูกเปลี่ยนค่ะ เราจะใช้แบบนั้นเลย”

“การเปลี่ยนแปลงหลักๆ คือกับบทของจีอันค่ะ” เธอกล่าว ทำเอาจูนเลิกคอเอียงอย่างงงๆ

เขาเปิดบทพลิกไปมาเพื่อหาฉากเดิมของตัวเอง แต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าบทของเขายาวขึ้นมาก

ไม่เพียงแต่ฉากของเขายืดยาวขึ้นเท่านั้น แต่หน้ากระดาษที่เคยไม่มีชื่อตัวละครของเขาก็กลับมีชื่อ “จีอัน” โผล่ขึ้นมาในหลายๆ ฉาก

ที่น่าตกใจที่สุดคือ ฉากไคลแมกซ์ — มีการเพิ่มปมสำคัญเกี่ยวกับตัวละครของเขาเข้าไป

จูนเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ แต่มองว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ดูมีรสนิยม

ฮานาก็ชอบการเปลี่ยนแปลงที่ริสะทำ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าผู้กำกับแจมยอมให้เปลี่ยนจริงๆ หรือ? เพราะปกติเขาเข้มงวดเรื่องบทมาก

“ผู้กำกับเห็นด้วยกับเรื่องนี้จริงเหรอคะ?” ฮานาถาม

ผู้กำกับแจมที่ตอนนี้กำลังจ้องจูนตาไม่กะพริบ พยักหน้าตอบทันที

“แน่นอน! ฉันนี่แหละที่เสนอเองด้วยซ้ำ!” เขาพูดอย่างภาคภูมิใจ

จูนก้มหัวลงขอบคุณ “ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มอบให้ครับ”

“ไม่ๆ!” ผู้กำกับอุทาน รีบจับไหล่เขาไว้ไม่ให้โค้ง

“ต้องเป็นฉันต่างหากที่ควรขอบคุณเธอ” เขาพูดเสียงหวานจนจูนอดก้าวถอยหลังด้วยความแปลกใจไม่ได้

จากนั้นผู้กำกับก็เหมือนจะโชว์โทรศัพท์ของตัวเอง ที่มุมมีพวงกุญแจสีดำห้อยอยู่

— จูนเพ่งมองมันแล้วขมวดคิ้ว

…เขาไม่รู้ว่าผู้กำกับคลั่งของที่รูปร่างแปลกขนาดนี้

อีกด้านหนึ่ง หลินจือยังคงนั่งนิ่ง จ้องบทในมือไม่วางตา

ไคลแมกซ์ควรเป็นช่วงเวลาที่เขาได้แสดงฝีมือ! มันคือฉากที่ตัวละครของเขาพ่ายแพ้แต่ก็ได้โชว์อารมณ์ที่เข้มข้น

แต่ตอนนี้ บทของจีอันกลับมีความลึกซึ้งขึ้นมาก และทำให้ตัวละครของเขาดูเป็นแค่ตัวร้ายกระจอกๆ ไปเลย

ด้วยปมใหม่ที่ถูกเพิ่มเข้ามา จนดูเหมือนว่าจีอันคือ “ตัวเอกตัวจริง” ของตระกูลเงานี้!

“เอาล่ะ พวกเราจะเริ่มถ่ายทำฉากของแทยอน ฮานา และผู้นำตระกูลอื่นๆ กันก่อนนะคะ” ริสะพูดต่อ “ที่เรียกทุกคนมาก็เพื่อแจ้งเรื่องบทอย่างเป็นทางการค่ะ ใครจะใช้เวลานี้ซ้อมบทก็ได้นะคะ”

ผู้กำกับแจมพยักหน้ารับ แต่มองแค่จูน

จูนอมยิ้มขณะอ่านบท — เขาแทบไม่ต้องทำอะไร แต่ก็สามารถแย่งฉากจากหลินจือไปได้เต็มๆ!

เขาหันไปมองหลินจือ และยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าแดงแจ๋ของอีกฝ่าย

ทันใดนั้นเอง ผู้กำกับแจมก็เรียกชื่อเขา ทำให้จูนยิ่งสงสัย

“ครับ ผู้กำกับ?”

“ต้องการให้ฉันช่วยซ้อมบทไหม?” เขาถามด้วยน้ำเสียงคาดหวัง

“เอ่อ…” จูนอึกอัก “ผมขออ่านบทให้แน่ใจก่อนดีกว่าครับ”

“แต่อย่าลืมนะ ถ้าต้องการเมื่อไร มาหาฉันได้เลยนะ! เราจะทำให้ตัวละครนี้เป็น ‘ตัวละครสมทบ’ ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา!”

จูนเกาหลังคอแล้วพยักหน้ารับแบบเก้อๆ

ในขณะเดียวกัน หลินจือยังคงกำบทแน่น จ้องบทในมืออย่างเคียดแค้น แต่แล้วเสียงเพลงของ EVE ก็ดังขึ้นมาจากมือถือเครื่องหนึ่งบนโต๊ะ

เขาจิ๊ปากอย่างหัวเสีย — เสียงนี้ทำให้อารมณ์เขาแย่ลงกว่าเดิมอีก!

เขามองไปยังหน้าจอมือถือ เห็นภาพพื้นหลังสีขาวเรียบๆ กับหมีกัมมี่สีแดงตัวเดียวอยู่ตรงกลาง

แค่แว็บเดียวเขาก็รู้ได้ทันที — นั่นคือมือถือของจูน

แล้วจู่ๆ ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว เขาเดินไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองที่เพิ่งมีสายเข้า

เขาคาดหวังอะไรบางอย่าง… อยากได้เบาะแสที่จะใช้เล่นงานจูน

แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับทำให้ผิดหวังสุดๆ

“หัวเหม่ง?” เขาพึมพำ

“…หัวเหม่ง?” เขาพูดอีกครั้ง คราวนี้เสียงดังกว่าเดิม ดวงตาเบิกกว้าง

“เป็นไปไม่ได้...” หลินจือพูดออกมา ก่อนจะค่อยๆ ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

“ที่แท้ก็แบบนี้เอง… ที่มาของข้อมูลของแกสินะ จูน!”

___________________________

เพจถ้าเช่นนั้นข้าขอลา